Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I FSK 1491/10

Administrative courts2010-12-20
Case number
I FSK 1491/10
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2010-12-20
Type
Postanowienie NSA

Judges

Krystyna Chustecka

Ruling

Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

Judgment text

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Rz 309/10 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 11 marca 2010 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do lipca 2005 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi M. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń-lipiec 2005 r. Na powyższe orzeczenie strona złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynoszącą 784,32 zł miesięcznie, natomiast jego matka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, emeryturę w wysokości ok. 1 500 zł miesięcznie. Renta jest jego jedynym stałym dochodem, a uzyskane z tego tytułu środki przeznacza w całości na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący zwrócił jednocześnie uwagę na fakt, że pobierane przez niego świadczenie rentowe zostało częściowo zajęte, do kwoty 196 zł, w ramach prowadzonej egzekucji administracyjnej. Skarżący wskazał ponadto na przebytą chorobę matki – raka piersi i w związku z tym pozostawanie pod ciągłą kontrolą poradni onkologicznej. Stwierdził, że koszty leczenia w sposób istotny stanowią część domowego budżetu, a co za tym idzie dalsza egzekucja może mieć wpływ na pogorszenie stanu zdrowia matki. Skarżący wskazał również, że na jego złą sytuację finansową wpływ miała również powódź (straty oszacowano na 18 000 zł) oraz burza, w związku z którą strat jeszcze nie oszacowano. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, jedną z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż w związku z jej wykonaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzez którą należy rozumieć między innymi pozbawienie skarżącego środków do życia. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący w dostatecznym stopniu uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z możliwością wyrządzenia mu znacznej szkody, albowiem, mając na uwadze kwoty na jakie zostały określone zobowiązania podatkowe za poszczególne miesiące 2005 r. oraz wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, nie ulega wątpliwości, że konieczność ich natychmiastowego uregulowania skutkowałaby pozbawieniem go środków do życia, w szczególności środków na pokrycie kosztów leczenia jego matki. Z tego też względu Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się dyspozycją art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.