II SA/Kr 641/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Ewa Rynczak Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2007 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu działki skargę oddala UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].09.2006 r. nr [...] Starosta [...] orzekł o odmowie zwrotu na rzecz E. J. części działki nr "1" oraz działek nr "2" i "3" obr. [...], jedn. ewid. [...] odpowiadających nabytym na własność Skarbu Państwa parcelom katastralnym l.kat. "4" l.kat. "5" b. gm. kat. [...]. Wedle organu pierwszej instancji przedmiotowa nieruchomość objęta była sentencją prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego dla m. K. z [...] 05.1957 r. sygn. [...] deklarującego nabycie własności rzeczonej nieruchomości przez Skarb Państwa z dniem 31.12.1955 r. przez zasiedzenie. Fakt ten oznacza, że nieruchomość przejęta przez Skarb Państwa na powyższej podstawie nie mieści się w żadnej kategorii nieruchomości podlegających zwrotowi w trybie i na zasadach określonych w przepisach rozdziału 6 - ego działu trzeciego ustawy o gospodarce nieruchomościami i nie może być traktowana jako nieruchomość wywłaszczona w rozumieniu przepisów art. 136 ust. 3 i art. 216 tej ustawy. Wojewoda rozpoznając odwołanie E. J. od decyzji Starosty [...], decyzją z dnia [...].04.2007 r. nr [...] działając na podstawie art. 9 a ustawy z 21.08.1997 r .o gospodarce nieruchomościami oraz art.138 § l pkt l k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda podzielił pogląd prawny przedstawiony w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, a implikujący odmowę zwrotu nieruchomości. Z decyzją Wojewody [...] nie zgodziła się E. J. wnosząc do tutejszego Sądu skargę i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej postanowienie Sądu Powiatowego z [...].05.1957 r. o nabyciu przez Skarb Państwa przez zasiedzenie prawa własności parcel należących do jej ojca wydane zostało z naruszeniem prawa, gdyż ojciec nie został skutecznie powiadomiony o toczącym się postępowaniu sądowym. To spowodowało, że został tym postanowieniem pozbawiony majątku, co do którego pozostawał w przeświadczeniu, że nadal należy do niego. W obecnym czasie decyzje Starosty [...] i Wojewody [...] aprobują stan sprzeczny z normami postępowania cywilnego. Podważa to zaufanie do idei państwa prawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o oddalenie skargi przywołując argumenty zawarte w uzasadnieniu swej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t.j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego ( art. 3 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) Orzekanie w myśl art.135 powołanej ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, a także zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy, tudzież przebieg postępowania przed organami administracji publicznej - zarzuty wyartykułowane w skardze uznać należy za bezzasadne. Sąd nie będąc związany skargą i orzekając w granicach sprawy nie dopatrzył się również żadnych innych naruszeń prawa czy uchybień - nie podniesionych w środku zaskarżenia - o jakich mowa w art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a. Organy obu instancji uczyniły zadość przepisom k.p.a., w szczególności stronom został zapewniony czynny udział w postępowaniu stosownie do art. 10 k.p.a., zaś przeprowadzone postępowanie wyjaśniające odpowiada w ocenie Sądu przepisom art. 7 i 77 § l k.p.a. Nadto dokonana ocena materiału zgromadzonego w aktach nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów, odpowiadając zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, co oznacza zgodność z dyspozycją art. 80 k.p.a. W prawidłowo ustalonym stanie faktycznym organy słusznie przyjęły, iż przedmiotowe nieruchomości jako te, które z mocy samego prawa, w drodze zasiedzenia stały się własnością Skarbu Państwa, nie mogą być przedmiotem zwrotu w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy też w rozumieniu regulacji prawnych obowiązujących wcześniej , a dotyczących zwrotu nieruchomości wywłaszczonych. Jak słusznie akcentują organy rozpoznające wniosek E. J., tryb zwrotu nieruchomości wywłaszczonych i okoliczności warunkujące ów zwrot nie mogą być stosowane do wszelkich zdarzeń prawnych prowadzących do przekształceń własnościowych, a jedynie do tych, które objęte są konkretnymi zapisami ustawowymi. Nie może budzić wątpliwości, że żaden przepis prawa nie pozwala na orzekanie w zakresie zwrotu nieruchomości wywłaszczonej, w braku podstawowej przesłanki jaką jest samo uprzednie wywłaszczenie nieruchomości. Nie wnikając w kwestie prawidłowości prowadzonego postępowania dotyczącego zasiedzenia przedmiotowych parcel katastralnych - do czego sąd administracyjny nie jest uprawniony - stwierdzić należy, iż poszukiwanie sanacji postępowania przeprowadzonego przez sąd powszechny w oparciu o przepisy regulujące problematykę zwrotu wywłaszczonych nieruchomości jest niedopuszczalne. Tym samym bezzasadny jest zarzut skarżącej jakoby decyzje administracyjne wydane w sprawie aprobowały stan powstały w następstwie zasiedzenia nieruchomości; stan ten bowiem w ogóle nie podlega subsumcji względem norm prawa administracyjnego. Kierując się przedstawionymi motywami orzeczono zatem jak w sentencji wyroku w oparciu o art.. 151 ustawy o p.p.s.a.