Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I C 2130/19

Common courts2020-10-14
Case number
I C 2130/19
Judgment date
2020-10-14
Type
REASONS

Legal basis

Judgment text

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt I C 2130/19</span> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">T. P.</span> kwoty 5 127,54 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie od kwoty 4 673,75 zł od dnia 5 września 2019 r. i zasądzenie kosztów procesu podnosząc w uzasadnieniu, że w dniu 3 marca 2005 r. powód udzielił pozwanemu kredytu w ramach umowy o przyznanie limitu kredytowego i korzystanie z karty kredytowej nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w ramach którego pozwany otrzymał limit 5 000 zł. Storna powodowa podała, że pozwany był zobowiązany do spłaty kredytu zgodnie z comiesięcznymi wyciągami, pozwany nie wywiązał się z obowiązku spłaty wykorzystanego limitu zgodnie z otrzymanymi wyciągami i z tego względu umowa została mu wypowiedziana.</p> <p>Od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwany wniósł sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa, zakwestionował powództwo w całości co do zasady i wysokości.</p> <p>W odpowiedzi na pozew strona powodowa podtrzymała swoje stanowisko i wskazała, że roszczenie nie jest przedawnione, a wypowiedzenie zostało dokonane pismem z dnia 17 czerwca 2019 r. i stało się wymagalne z dniem 1 września 2019 r.</p> <p>Pozwany w piśmie z dnia 18 marca 2020 r. podniósł, ze sama umowa z 3 marca 2005 r. nie może dowodzić istnienia materialnoprawnej podstawy roszczenia oraz jego wysokości, a nadto nie została przedłożona umowa agencyjna z 30 listopada 2000 r., na podstawie której istniała możliwość reprezentowania strony przeciwnej.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił stan faktyczny:</span> </strong> </p> <p>W dniu 3 marca 2005 r. <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> reprezentowany na mocy umowy agencyjnej z 30 listopada 2000 r. przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> i pozwany <span class="anon-block">T. P.</span> zawarli umowę o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty kredytowej, na podstawie której pozwanemu przyznano limit kredytowy do kwoty 5 000 zł. Umowa miała charakter odnawialny, a pozwany mógł wykonywać transakcje gotówkowe i bezgotówkowe do wysokości przyznanego limitu, a jednocześnie obowiązany do spłaty wykorzystanego limitu w terminach i kwotach wskazanych w wyciągach</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> umowa o przyznanie limitu kredytowego – k.29, regulamin przyznawania i korzystania z limitu kredytowego – k.35 – 40, wykaz transakcji i operacji z karty kredytowej – k.14 – 21 verte</em> </p> <p>Pozwany w 2018 r. zaniechał dokonywania wpłat kwot minimalnych.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> zbiorcze zestawienie wyciągów – k.13 verte - 14 </em> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> reprezentowana przez pracownika <span class="anon-block">M. M.</span> pismem z dnia 17 kwietnia 2019 r. wezwała pozwanego do uregulowania niespłaconych należności banku, a pismem z dnia 17 czerwca 2019 r. skierowała do pozwanego wypowiedzenie umowy kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 3 marca 2005 r.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->pismo z dnia 17.04.2019 r. – k.42, wydruk śledzenia przesyłek – k.44, pełnomocnictwo – k.26, wypowiedzenie umowy kredytu – k.41, wydruk śledzenia przesyłek – k.43</em> </p> <p>Strona powodowa wyliczyła zadłużenie pozwanego ma z bliżej nieokreślonego tytułu na kwotę 5 127,54 zł.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> wyciąg z ksiąg banku – k.28</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył:</span> </strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Strona powodowa nie wykazała swej legitymacji procesowej czynnej.</p> <p>Skoro z umowy z dnia 3 marca 2005 r. wynika, że pozwany zawarł umowę z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> z/s we <span class="anon-block">W.</span>, zaś strona powodowa w uzasadnieniu pozwu i odpowiedzi na sprzeciw wskazywała, że pozwany zawarł umowę ze stroną powodową. Twierdzenia tego szerzej nie rozwinęła, choć z umowy o przyznanie limitu kredytowego to nie wynikało. W tym zakresie strona powodowa powinna przedłożyć albo umowę łączącą pozwanego z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, albo dokument, z którego wynikałoby, że jest następcą prawnym <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> Tymczasem z przeprowadzonych dowodów wynika, że pozwany w dniu 3 marca 2003 r. zawarł umowę z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> z siedziba we <span class="anon-block">W.</span>, a obecnie z żądaniem wystąpił <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>. Nie żadnego dowodu, który wykazałby z jakiego względu doszło do takiej sytuacji.</p> <p>Zwrócić należy uwagę, że strona powodowa opierając się na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 68;art. 2)">art.68 2 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 68;art. 68 § 1)">68 § 1 k.p.c.</a> w zakresie wykazania osób uprawnionych do reprezentacji strony powodowej i udzielania pełnomocnictw istotnie nie miała obowiązku dołączać odpisu KRS i sąd zbadał kwestie procesowe w zakresie skuteczności umocowania pełnomocnika procesowego. Jednak w kontekście przedmiotu sprawy, a więc materialnoprawnej podstawy roszczenia, dokument ten był niezbędny. Dokument taki powinien być dołączony jako dowód w sprawie, w dwóch egzemplarzach, by pozwany również mógł się z nim zapoznać. Podkreślić należy, że pozwany zarówno w sprzeciwie, jak w piśmie z dnia 18 marca 2020 r. kwestionował zasadę swej odpowiedzialności. Nie jest rzeczą sądu domyślać się, czy strona powodowa jest następcą pranym pierwotnego wierzyciela, ponieważ z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art.232 zd. 1 k.p.c.</a> na stronie powodowej spoczywają określone obowiązki dowodowe.</p> <p>Z tych względów sąd oddalił powództwo.</p> <p>Niezależnie od tego wskazać należy, że pozwany podnosił brak przedłożenia umowy agencyjnej, strona powodowa na to nie zareagowała, choć w związku z brakiem legitymacji procesowej czynnej okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla sprawy.</p> </div>