II K 1001/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 1001/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>15 października 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Aleksandra Grzelak - Kula</p> <p>Protokolant Dagmara Nowicka – Bemś</p> <p>po rozpoznaniu 18 czerwca 2020 r. i 5 października 2020 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">PESEL: (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 21.10.2018 r. w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na terenie <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">K.</span> działając w zamiarze bezpośrednim spowodował u oskarżyciela prywatnego uszkodzenia ciała w postaci wstrząśnienia siatkówki lewego oka, urazu twarzoczaszki – czym spowodował naruszenie narządów ciała i rozstrój zdrowia w okresie poniżej siedmiu dni,</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </span> </strong> </p> <p>I.  ustala, że oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong> 21 października 2018 r. w <span class="anon-block">J.</span> w <span class="anon-block">D.</span> uderzając <span class="anon-block">O. K.</span> w twarz spowodował u niego wstrząśnienie siatkówki lewego oka i stan po urazie twarzoczaszki, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni, czym wypełnił znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a> postępowanie karne warunkowo umarza na okres roku próby;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 2)">art. 67 § 2 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 1.000 zł na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">O. K.</span>;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">D. G.</span> opłatę w kwocie 80 zł na rzecz Skarbu Państwa.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="46"/> <col width="107"/> <col width="24"/> <col width="9"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="16"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="14"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 1001/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- --> Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>21 października 2018 r. w <span class="anon-block">J.</span> w <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">D. G.</span> uderzając <span class="anon-block">O. K.</span> w twarz spowodował u niego wstrząśnienie siatkówki lewego oka i stan po urazie twarzoczaszki, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="11"> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> i <span class="anon-block">O. K.</span> byli w 2018 r. studentami <span class="anon-block">K.</span> w <span class="anon-block">J.</span>. Obaj mieszkali w akademiku, w jednym pokoju.</p> <p>Podczas jednego ze spotkań towarzyskich w klubie w <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">O. K.</span> z <span class="anon-block">M. K.</span> pożyczyli od <span class="anon-block">D. G.</span> telefon, a następnie, „dla żartu”, weszli na jego konto na <span class="anon-block">F.</span> i zamieścili tam wulgarny wpis stawiający <span class="anon-block">D. G.</span> w złym świetle. Wpis ten przeczytali znajomi i rodzice <span class="anon-block">D. G.</span>. W przeszłości miały miejsce jeszcze inne zdarzenia, które chłopcy robili sobie "dla żartu" - np. <span class="anon-block">O. K.</span> fotografował <span class="anon-block">D. G.</span>, gdy ten był pod wpływem alkoholu, pisał po <span class="anon-block">D. G.</span> markerem, gdy ten spał. Następnego dnia po zajściu z telefonem <span class="anon-block">D. G.</span> postanowił wyprowadzić się ze wspólnie zajmowanego pokoju w akademiku. 21 października 2018 r. tuż przed wyprowadzką <span class="anon-block">O. K.</span> zapytał <span class="anon-block">D. G.</span>, dlaczego się wyprowadza i stwierdził, że dobrze im się razem mieszkało. Wtedy <span class="anon-block">D. G.</span> rzucił się w stronę kolegi leżącego na łóżku i uderzył go dwa razy w twarz.</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> <td> <p>64</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">O. K.</span> </p> </td> <td> <p>12-15 akt PR 1 Ds 2348.2018, k. 71-72</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zrzut ekranu</p> </td> <td> <p>32</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">R. K.</span> </p> </td> <td> <p>65</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>częściowo zeznania <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td> <p>72</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>26 akt akt PR 1 Ds 2348.2018</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p>W wyniku uderzeń w twarz przez <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block">O. K.</span> doznał wstrząśnienia siatkówki lewego oka i stanu po urazie twarzoczaszki, które spowodowały rozstrój jego zdrowia na okres poniżej 7 dni.</p> </td> <td colspan="2"> <p>opinia biegłego</p> </td> <td> <p>63</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="11"> <p> <span class="anon-block">O. K.</span> od 21 do 24 października 2018 r. przebywał w szpitalu, a następnie do 31 października 2018 r. był na zwolnieniu lekarskim. Po tym czasie mógł wrócić do nauki, ale powinien był ograniczyć wysiłek fizyczny. Przed zdarzeniem <span class="anon-block">O. K.</span> nosił okulary.</p> <p>Po zakończeniu tego okresu nieregularnie uczestniczył w zajęciach na uczelni. 30 stycznia 2019 r. zrezygnował ze studiów. Wrócił na uczelnię w październiku 2019 r. na inny kierunek.</p> <p> <span class="anon-block">O. K.</span> poniósł wydatki na wizyty u okulisty i na zakup leku w łącznej kwocie 796,99 zł (120 zł, 180 zł, 130 zł, 150 zł i 200 zł - wizyty oraz 16,99 zł zakup leku).</p> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> przelał na konto <span class="anon-block">O. K.</span> 1100 zł.</p> </td> <td colspan="2"> <p>informacja KPSW</p> </td> <td> <p>52</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>karta informacyjna</p> </td> <td> <p>61</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zaświadczenie lekarskie</p> </td> <td> <p>k. 4 akt PR 1 Ds 2348.2018</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>orzeczenie lekarskie</p> </td> <td> <p>k. 5 akt PR 1 Ds 2348.2018</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zalecenia pielęgniarskie</p> </td> <td> <p>6 akt PR 1 Ds 2348.2018</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kopie paragonów i faktur</p> </td> <td> <p>6-9</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>częściowo zeznania <span class="anon-block">O. K.</span> </p> </td> <td> <p>12-15 akt PR 1 Ds 2348.2018, k. 71-72</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> nie był karany za przestępstwa.</p> </td> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td> <p>50</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- --> Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->OCena DOWOdów </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>2.1.  <strong> <!-- --> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd ocenił jego relację jako wiarygodną, szczerą. <span class="anon-block">D. G.</span> nie starał się zaprezentować w korzystnym świetle, przyznał, że poniosły go emocje, opisał swoje odczucia po tym, co zrobił, wskazał, że źle się z tym czuje. Podjął niejedną próbę przeproszenia pokrzywdzonego, która została odrzucona, podał, że jeszcze przed postępowaniem podejmował takie próby, lecz był traktowany jak powietrze. W toku postępowania dobrowolnie zapłacił pokrzywdzonemu 1100 zł. Biorąc pod uwagę "żart", jaki zrobił oskarżonemu pokrzywdzony podszywając się pod niego wulgarnym wpisem na <span class="anon-block">F.</span> oraz obserwując oskarżonego na rozprawie sąd doszedł do wniosku, że zasługują na wiarę motywy, jakimi kierował się oskarżony.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że <span class="anon-block">D. G.</span> uderzył dwukrotnie pokrzywdzonego w twarz, a na skutek tych uderzeń <span class="anon-block">O. K.</span> doznał urazu oka i twarzoczaszki i trafił do szpitala. Fakty te znajdują potwierdzenie zarówno w zeznaniach pokrzywdzonego, jego ojca <span class="anon-block">R. K.</span> i koleżanki <span class="anon-block">K. K.</span>, jak i dowodach obiektywnych, tj. dokumentacji medycznej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">O. K.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd ocenił jego zeznania jako wiarygodne z wyjątkiem jedynie tej okoliczności, że na skutek zdarzenia stracił rok studiów. Twierdzenie to nie znajduje oparcia w pozostałych dowodach, które świadczą o czymś przeciwnym - że to <span class="anon-block">O. K.</span> zrezygnował z dalszej nauki. Nie było ku temu obiektywnych przeszkód. Pokrzywdzony był na zwolnieniu lekarskim przez niecałe 2 tygodnie, a następnie mógł wrócić na studia i unikać jedynie zwiększonego wysiłku fizycznego (a więc nie całkowicie). Z pewnością powody osobiste jak odwrócenie się od pokrzywdzonego kolegów, nie mogą obciążać oskarżonego, tym bardziej że (jak wskazał sam pokrzywdzony) <span class="anon-block">D. G.</span> porozmawiał z niektórymi kolegami w sprawie lepszego traktowania <span class="anon-block">O. K.</span>. Z pisma uczelni (k. 52) wynika, że <span class="anon-block">O. K.</span> złożył rezygnację ze studiów i to było powodem skreślenia go z listy studentów, a zatem nie został wydalony przez uczelnię.</p> <p>W pozostałym zakresie co do samego zajścia zeznania pokrzywdzonego sąd uznał za wiarygodne. Są zgodne z pozostałymi dowodami.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">R. K.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Zeznania tego świadka sąd uznał za wiarygodne. Nie był bezpośrednim świadkiem zajścia, lecz miał kontakt z synem zaraz po nim. Sąd dał wiarę jego twierdzeniom co do stanu syna, skoro zaraz po przybyciu do akademika wezwał Policję i pogotowie. Opisał wygląd syna twierdząc, że był zakrwawiony i nie widział na jedno oko, a zatem zachodziła obawa, że stało się coś poważnego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Jej relację sąd uznał za wiarygodną w części. Świadek unikała wykazania zaangażowania po którejkolwiek ze stron konfliktu, zaprzeczyła, by pomagała pokrzywdzonemu się obmyć, stwierdziła, że nie wyglądał na pobitego. Takie spostrzeżenia są niezgodne z rzeczywistością, skoro stan pokrzywdzonego był na tyle poważny, że natychmiast, z miejsca zdarzenia, został zabrany do szpitala. <span class="anon-block">K. K.</span> nie przeczyła jednak, że <span class="anon-block">O. K.</span> został uderzony przez oskarżonego, z tego przecież powodu została przez niego wezwana do pokoju.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowolekarska, dane o karalności, pismo uczelni, kopie paragonów i rachunków, notatka urzędowa, zrzut ekranu, dokumenty leczenia</p> </td> <td colspan="9"> <p>Wszystkie te dokumenty sąd uznał za wiarygodne dowody. Pochodzą od uprawnionych osób, zostały sporządzone w przewidzianej formie, nie były kwestionowane przez strony.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>2.2.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>Rachunek na kwotę 350 zł za usługę lekarską, rachunek na kwotę 337 zł za okulary.</p> </td> <td colspan="9"> <p>W toku dochodzenia sporządzona została opinia lekarska dot. obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonego, a zatem poniesiony przez <span class="anon-block">O. K.</span> prywatny wydatek na ten cel nie mógł zostać uwzględniony.</p> <p>Jak wskazał <span class="anon-block">O. K.</span> już wcześniej nosił okulary, choć nie cały czas. Brak jest powodów by uznać, że po zdarzeniu musiał wymienić okulary. Na taką konieczność nie wskazuje żaden z przedstawionych dokumentów lekarskich, a więc nie można było uznać, że konieczność zakupu nowych okularów była bezpośrednio związana z doznanym urazem, tym bardziej że okulary te pokrzywdzony kupił dopiero 3 września 2019 r., czyli niemal rok po zdarzeniu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="3"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Zachowaniem polegającym na dwukrotnym uderzeniu <span class="anon-block">O. K.</span> w twarz <span class="anon-block">D. G.</span> spowodował u niego wstrząśnienie siatkówki lewego oka i stan po urazie twarzoczaszki, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni. Są to obrażenia określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a>, a zatem przypisanym zachowaniem <span class="anon-block">D. G.</span> wypełnił znamiona tego występku.</p> <p>Sąd ocenił, że ze względu na niewielką winę i społeczną szkodliwość tego czynu, a także okoliczności jego popełnienia, dotychczasowy tryb życia oskarżonego i jego zachowanie się po popełnieniu przestępstwa zasadne jest warunkowe umorzenie postępowania i niewymierzanie mu kary.</p> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> kierował się uzasadnionym żalem do pokrzywdzonego, emocje, które się w nim zgromadziły, doprowadziły do uderzenia pokrzywdzonego przez niego w chwili, gdy pokrzywdzony te złe emocje zakwestionował. Oczywiście takie zachowanie jest naganne i niedopuszczalne, lecz nie każdy tego rodzaju czyn należy karać. Jeszcze przed wszczęciem postępowania oskarżony podejmował próby pojednania się z pokrzywdzonym, próby takie podjął także na rozprawie, lecz spotkały się z wyraźną odmową ze strony <span class="anon-block">O. K.</span>. Oskarżony naprawił także całkowicie, a nawet z nawiązką szkodę poniesioną przez pokrzywdzonego. Widać zatem, że starał się zrehabilitować za swój czyn. W powiązaniu z dotychczasową niekaralnością oskarżonego należy przyjąć, że zdarzenie będące przedmiotem tego postępowania było incydentem, a dodatkowo wywarło na tyle silny wpływ na oskarżonego, że uświadomiło mu zarówno naganność, jak i konsekwencje takiego działania.</p> <p>Od zajścia upłynęły ponad 2 lata. W tym czasie <span class="anon-block">D. G.</span> nie naruszał prawa. Sąd uznał zatem, że warunkowe umorzenie postępowania na okres roku próby jest wystarczające, aby skontrolować jego zachowanie. Naruszenie prawa w tym okresie skutkować może podjęciem warunkowo umorzonego postępowania. Dalszy nienaganny tryb życia jest warunkiem niepodjęcia tego postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>II</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="6"> <p>Sąd orzekł zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie znacznie mniejszej niż żądana przez pokrzywdzonego. Zadośćuczynienie ma na celu złagodzenie cierpienia, a przy jego orzekaniu sąd bierze pod uwagę rodzaj, rozległość, długość trwania negatywnych następstw wynikających z przestępstwa. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał urazu oka. Przed 4 dni przebywał w szpitalu, a następnie na zwolnieniu lekarskim. Łącznie jego niezdolność do normalnego funkcjonowania trwała 11 dni. Odniesiony uraz to lekkie uszkodzenie ciała w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a>. Nie sposób z tego wywieść, aby adekwatną kwotą zadośćuczynienia było 20.000 zł. Sąd nie zaliczył do cierpień związanych z przestępstwem rezygnacji ze studiów z powodów już wyżej wskazanych, a jedynie cierpienia fizyczne, ból, obawę o wzrok, która zresztą szybko minęła, konieczność pobytu w szpitalu. Jak wynika z oświadczenia pokrzywdzonego złożonego na ostatniej rozprawie, nie odczuwa już żadnych negatywnych następstw tego zdarzenia. Zdaniem sądu zadośćuczynienie w kwocie 1000 zł w pełni rekompensuje krzywdę przez niego doznaną.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>5.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->6. inne zagadnienia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Sąd nie orzekł obowiązku naprawienia szkody w żądanej kwocie, ponieważ z dokonanych wyliczeń wynika, że szkodą została już w całości naprawiona.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>7.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->KOszty procesu </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>III</p> </td> <td colspan="11"> <p>Sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 80 zł kierując się wskazaniami z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> <p>Koszty postępowania w kwocie 300 zł zostały zwrócone oskarżycielowi prywatnemu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 622)">art. 622 k.p.k.</a>).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>6.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1Podpis </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> </tr> </table> </div>