I SA/Wa 1175/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2020 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako "Kolegium/Organ") decyzją z [...] września 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. P. (dalej również jako "Skarżąca") – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] (dalej jako "Prezydent/Organ I instancji") z [...] lipca 2019 r., nr [...] w sprawie nienależnie pobranego, w okresie od [...] lutego 2018 r. do [...] września 2018 r., świadczenia wychowawczego na syna F. W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzją Prezydenta [...] z [...] października 2017 r., nr [...] przyznano T. P. świadczenie wychowawcze na syna F. W. w wysokości 500 zł miesięcznie, na okres od [...] października 2017 r. do [...] września 2018 r. Dnia [...] października 2018 r. do Urzędu m [...] wpłynęły umowy o pracę T. P., z których wynikało, że jest ona zatrudniona w firmie [...] Polska na okres od [...] grudnia 2017 r. do [...] lutego 2019 r., oraz oświadczenie T. P. o uzyskanym w miesiącu styczniu 2018 r. dochodzie netto w wysokości [...] zł. W związku z powyższą informacją Organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia, czy pobrane przez T. P. świadczenie było świadczeniem nienależnie pobranym. Decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...] Prezydent stwierdził, iż świadczenie wychowawcze na syna F. W., wypłacone za okres od [...] lutego 2018 r. do [...] września 2018 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, jest świadczeniem nienależnie pobranym. W decyzji tej zobowiązano również T. P. do zwrotu należności głównej w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia do dnia spłaty. W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji wskazał, że na skutek uzyskania w styczniu dochodu z tytułu wynagrodzenia za pracę, dochód świadczeniobiorcy obliczony na podstawie dochodów uzyskanych w roku 2016 przekroczył próg określony w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2018 r., poz. 2134 ze zm.). Odwołanie od tej powyższej decyzji Prezydenta wniosła T. P., zaskarżając decyzję w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz wskazując na błędy w ustaleniach faktycznych dotyczących wysokości uzyskiwanego dochodu. Kolegium decyzją z [....] września 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. P. – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta z [...] lipca 2019 r., nr [...]. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w brzmieniu obowiązującym w okresie zasiłkowym 2017/2018, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł. Pojęcie dochodu rodziny, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 w/w ustawy, to suma dochodów członków rodziny, a dochód członka rodziny to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Z kolei stosowanie do art. 7 ust. 3 tej ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Kolegium opowiedziało się za stanowiskiem Organu I instancji, zgodnie z którym dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie T. P. przekracza ustawowy próg limitujący prawo do uzyskania świadczenia wychowawczego. W roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy 2017/2018 F. W. wypłacono [...] zł z funduszu alimentacyjnego, co w przeliczeniu na jeden miesiąc daje kwotę [...] zł. Z kolei, T. P. w trakcie okresu zasiłkowego uzyskała dochód z tytułu pracy, który w kwocie wypłaconej za miesiąc na stępujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy, podlega doliczeniu do dochodu rodziny uzyskanego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Tak obliczona kwota dochodu rodziny w wysokości [...] zł przekładająca się na dochód na osobę w kwocie [...] zł miesięcznie, która to kwota jest wyższa niż wskazana w art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W ustalonym w sprawie stanie faktycznym Kolegium uznało zatem, że T. P. nie przysługiwało prawo do świadczenia wychowawczego. Z tych względów Kolegium uznało, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokonana w świetle wskazanych wyżej przepisów prawa, prowadzi do wniosku, że Organ I instancji w sposób prawidłowy zastosował obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, w szczególności przepisy ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. Pismem z [...] grudnia 2019 r. skargę na powyższą decyzję Kolegium z [...] września 2019 r., nr [...] wywiodła T. P. Skarżąca podniosła w niej zarzuty naruszenia: 1) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 11 lutego 2016 roku o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niedokładnym zebraniu, niedokładnym rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z kodeksu postępowania administracyjnego. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta z [...] lipca 2019 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zawnioskowała także o zwolnienie jej z konieczności ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie, oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że skoro ustawa nakazuje brać pod uwagę dochód za miesiąc po miesiącu kiedy ten dochód nastąpił, to urząd powinien wziąć pod uwagę każdy miesiąc, w którym Skarżąca osiągnęła dochód, a nie tylko jeden miesiąc. Skarżąca wyjaśniła, że w decyzji Prezydenta błędnie wskazano, że dochód Skarżącej w okresie od [...] kutego 2018 r. do [...] października 2018 r., wyniósł [...] zł, czyli średnio [...] zł na osobę, ponieważ nie wzięto pod uwagę żadnego miesiąca poza jednym. Skarżąca wskazała, że dochód w styczniu 2018 r. wyniósł [...] zł, w lutym wyniósł [...] zł, w marcu [...] zł, w kwietniu [...] zł, w maju [...] zł, natomiast w czerwcu [....] zł. Ponadto wyjaśniła, że pracę podjęła w grudniu 2017 r., jednak pierwszą pensję (w sumie za dwa miesiące łącznie, tj. za grudzień i styczeń) otrzymała dopiero w styczniu 2018 r. Skarżąca wskazała także, że jest samotną matką, pracuję oraz samotnie wychowuję dziecko, opiekując się przy tym chorą matką. W odpowiedzi na skargę T. P., Kolegium wniosło o jej oddalenie. Pismem z [...] października 2020 r., ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, uzupełnił skargę T. P. z [...] grudnia 2019 r., podnosząc zarzuty naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, poprzez jego błędne zastosowania i przyjęcie, że w zaistniałym stanie faktycznym wystarczające do ustalenia wysokości dochodu było przyjęcie wysokości wynagrodzenia uzyskanego przez Skarżącą tylko za jeden miesiąc - styczeń 2018 r.; 2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i 77 § 1 Kpa poprzez niezebranie całego materiału dowodowego służącego ustaleniu dochodu przypadającego na członka rodziny faktycznie uzyskiwanego w okresie na jaki zostało przyznane świadczenie, w szczególności pominięcie wyjaśnień skarżącej wskazujących, że dochód uzyskany w miesiącu styczniu stanowił wynagrodzenie uzyskane także w miesiącu grudniu 2017 r. W oparciu o tak postawione zarzuty, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Kolegium oraz decyzji Organu I instancji, oraz o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone ani w całości ani w części, w związku z czym wniósł o ich przyznanie. Pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił w uzasadnieniu swojego pisma, że w miesiącu styczniu 2018 r. Skarżąca uzyskała dochód także za miesiąc grudzień 2017 r., a zatem należało przyjąć, że dochód uzyskany w wysokości [...] zł nie jest dochodem, który w całości powinien być brany pod uwagę przy ustalaniu wysokości dochodu. Powyższa kwota wynika z opóźnienia wypłaty wynagrodzenia za grudzień 2017 r. Ponadto, zdaniem pełnomocnika w grudniu 2017 r. Skarżąca nie uzyskała żadnego dochodu, a zatem miesiącem, który powinien być brany pod uwagę przy ustalaniu wysokości dochodu jest miesiąc luty 2018 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] listopada 2020 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie wskazane w niej zarzuty okazały się słuszne. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego, regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej. Materialnoprawną podstawą podjętych przez organy obu instancji rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2018 r., poz. 2134 ze zm., dalej jako "u.p.p."), która określa warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady przyznawania i wypłacania tego świadczenia. Przepis art. 20 ust. 1 u.p.p. stanowi, że w przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym organu właściwego wypłacającego świadczenie. Z kolei stosowanie do brzmienia art. 25 ust. 1 u.p.p., osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego zwrotu. Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego nie jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania upłynęło więcej niż 10 lat (art. 25 ust. 6 u.p.p.). Zgodnie natomiast z relewantną dla niniejszej sprawy treścią art. 5 ust. 3 u.p.p. (w brzmieniu obowiązującym w okresie zasiłkowym 2017/2018 - Dz. U. z 2017 r. poz. 1851 ze zm.), świadczenie wychowawcze przysługiwało na pierwsze dziecko, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł. Pojęcie dochodu członka rodziny oznaczało przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3a (art. 2 pkt 2). Natomiast dochód rodziny, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 u.p.p., to suma dochodów członków rodziny. Zgodnie z kolei obowiązującym w tamtym okresie art. 2 pkt 20 lit. c) u.p.p., uzyskaniem dochodu było uzyskanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Definicja zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej była określona w ówczesnym art. 2 pkt 21 u.p.p. i oznaczała – wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie z kolei z ówczesnym brzmieniem art. 7 ust. 3 u.p.p., w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustalało się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. W przypadku gdy uzyskanie dochodu powodowało utratę prawa do świadczenia wychowawczego, świadczenie nie przysługiwało od miesiąca następującego po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu (art. 18 ust. 6 u.p.p.). Stąd też konieczność niezwłocznego powiadomienia o tym fakcie organu właściwego wypłacającego świadczenia. Okolicznością bezsporną w sprawie jest, że Skarżąca będąc osobą pobierającą świadczenie wychowawcze, przyznane na podstawie decyzji Prezydenta z [...] października 2017 r., nr [...], podjęła zatrudnienie w grudniu 2017 r., co potwierdzają znajdujące się w aktach niniejszej sprawy umowy o pracę. Sporne w niniejszej sprawie jest natomiast to, w którym miesiącu nastąpiło uzyskanie dochodu przez Skarżącą, czy w miesiącu podjęcia przez Skarżącą zatrudnienia (grudzień 2017 r.), czy też w miesiącu pierwszej wypłaty należnej z tytułu tego zatrudnienia (styczeń 2018 r.), oraz czy organy powinny w takiej sytuacji brać pod uwagę każdy miesiąc, w którym Skarżąca osiągnęła dochód, czy tylko jeden miesiąc, tzn. miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Organ rozstrzygając niniejszą sprawę stanął na stanowisku, że prawidłowe jest stanowisko Organu I instancji, który uznał, że miesięczny dochód rodziny T. P. za 2016 r. (rok bazowy poprzedzający uzyskanie świadczenia wychowawczego), powinien zostać powiększony o dochód netto uzyskany za miesiąc styczeń 2018 r. z tytułu podjęcia przez nią zatrudnienia w [...] [...] Sp. z o.o., na podstawie umów o pracę zawartych na okres od [...] grudnia 2017 r. do [...] lutego 2018 r. oraz od [...] marca 2018 r. do [...] lutego 2019 r., w wysokości [...] zł. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, powyższe stanowisko Organu jest błędne, ponieważ miesiącem, w którym nastąpiło uzyskanie przez Skarżącą dochodu z tytułu zatrudnienia w [...][...] Sp. z o.o., jest grudzień 2017 r., tj. miesiąc rozpoczęcia wykonywania przez Skarżącą pracy na podstawie zawartej umowy o pracę. Mając bowiem na uwadze treść obowiązujących w okresie zasiłkowym 2017/2018 przepisów u.p.p., czyli w okresie kiedy przedmiotowe świadczenie Skarżąca uzyskała, tj. art. 2 pkt 20 lit. c) oraz art. 7 ust. 3 u.p.p., uznać należy, że miesiącem, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jest miesiąc rozpoczęcia przez Skarżącą wykonywania pracy na podstawie zawartej umowy o pracę (w tym przypadku grudzień 2017 r.), a nie miesiąc otrzymania wynagrodzenia z tytułu pracy wykonanej na podstawie takiej umowy. Uzyskanie dochodu, w rozumieniu art. 7 ust. 3 u.p.p., jest bowiem związane z rozpoczęciem wykonywania pracy na podstawie zawartej umowy o pracę, a nie z pobraniem wynagrodzenia z tego tytułu, które zgodnie z art. 85 § 2 kodeksu pracy jest wypłacane z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego. Oznacza to, że sama płatność wynagrodzenia jest dokonywana za pracę już wykonaną i najczęściej ma miejsce w miesiącu następującym po miesiącu, za który wynagrodzenia jest wypłacane. Zgodnie zatem z art. 7 ust. 3 u.p.p., ustalając prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie Skarżącej, Organ I instancji powinien uwzględnić dochód uzyskany przez Skarżącą, z tytułu podjęcia przez nią zatrudnienia, co w tym przypadku miało miejsce w grudniu 2017 r., doliczając do dochodu rodziny Skarżącej z roku bazowego 2016, kwotę dochodu osiągniętego z tytułu podjętego zatrudnienia za miesiąc następny, tj. za styczeń 2018 r., niezależnie od daty pobrania przez Skarżącą wynagrodzenia należnego za pracę w miesiącu styczniu 2018 r. Uwzględniając powyższe, zdaniem Sądu, błędem Organu I instancji było zsumowanie dochodów Skarżącej, które osiągnęła za dwa miesiące pracy, czyli za grudzień 2017 r. i styczeń 2018 r., zamiast za jeden, czyli styczeń 2018 r., i doliczenie tak ustalonej kwoty do dochodu rodziny Skarżącej z 2016 r. W realiach faktycznych niniejszej sprawy, uwzględnieniu przez Organ I instancji powinien podlegać tylko dochód osiągnięty za miesiąc styczeń 2018 r., który jak podnosi Skarżąca wyniósł kwotę o wiele niższą niż ustalona przez Prezydenta wartość [...] zł. Powyższe, nieprawidłowe stanowisko Organu I instancji zostało następnie bezwiednie powielone przez Kolegium, które uznało ustalenia Prezydenta w tym zakresie za prawidłowe, pomimo że Skarżąca podnosiła tą kwestię w odwołaniu, jak też jasno wynikało to z treści oświadczenia Skarżącej z [...] października 2018 r. Tym samym, Organ naruszył również dyspozycje art. 136 k.p.a., ponieważ nie uzupełnił w tym zakresie materiału dowodowego sprawy, w szczególności nie dokonał starannych ustaleń w jakiej wysokości Skarżąca uzyskała dochód za pracę w styczniu 2018 r. Powyższe błędy organów obu instancji skutkują zatem naruszeniem art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia, ponieważ organy dokonały niewątpliwie błędnego ustalenia wysokości dochodu Skarżącej za miesiąc styczeń 2018 r., co jest równoznaczne z błędnym ustaleniem dochodu rodziny Skarżącej za 2016 r. Nie można bowiem obecnie stwierdził w sposób nie budzący wątpliwości, iż świadczenie wychowawcze pobierane przez Skarżąca na syna F. W., wypłacone za okres od [...] lutego 2018 r. do [...] września 2018 r., w wysokości 500 zł miesięcznie, jest świadczeniem nienależnie pobranym, z powodu przekroczenia kryterium dochodowego, o którym stanowił ówczesny art. 5 ust. 3 u.p.p. Podjęta w tych okolicznościach decyzja Organu jest zatem przedwczesna – brak było podstaw do utrzymania w mocy decyzji Organu I instancji, co świadczy także o naruszeniu przez Organ dyspozycji art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie ma jednak racji Skarżąca twierdząc, że zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 u.p.p., do ustalenia wysokości dochodu należy przyjąć wysokość wynagrodzenia uzyskanego przez Skarżącą z kilku miesięcy 2018 r., a nie jak przyjęły organy w tej sprawie za jeden miesiąc – styczeń 2018 r. W ocenie Sądu, zaprezentowany pogląd Skarżącej jest błędny. Gramatyczna wykładania przepisu art. 7 ust. 3 u.p.p. prowadzi bowiem do wniosku, że ustawodawca wyraźnie wskazał, że "(...) dochód rodziny ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu (...)". Powyższe sfomułowanie, tj. "dochód za miesiąc", jednoznacznie wskazuję, zdaniem Sądu, na liczbę pojedynczą słowa "miesiąc", a nie jak stara się wywodzić Skarżąca, liczbę mnogą. Gdyby wolą ustawodawcy było ustalenie sposobu obliczanie przedmiotowego dochodu na podstawie danych pochodzących z więcej niż jednego miesiąca kalendarzowego to, zdaniem Sądu, niewątpliwie znalazłby to swój wyraz w treści normatywnej przepisu art. 7 ust. 3 u.p.p. Takiego zapisu jednak brak, co doprowadziło Sąd do wniosku, że organy obu instancji prawidłowo dokonały prawidłowej wykładni art. 7 ust. 3 u.p.p., ponieważ przyjęły, że przy ustaleniu dochodu rodziny Skarżącej za 2016 r. należy wziąć pod uwagę dochód za jeden miesiąc, tzn. następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzje Prezydenta z [...] lipca 2019 r. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent weźmie pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w uzasadnieniu niniejszego wyroku, w szczególności, że przy obliczaniu dochodu rodziny Skarżącej za 2016 r. należy uwzględnić dochód uzyskany przez Skarżącą, z tytułu podjętego przez nią zatrudnienia, kwotę dochodu osiągniętego z tego tytułu za miesiąc, następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, czyli za tylko za miesiąc styczeń 2018 r. W związku z tym, Prezydent starannie ustali w jakiej wysokości dochód Skarżąca osiągnęła w styczniu 2018 r., a następnie wyliczy wysokość dochodu na jednego członka rodziny Skarżącej w 2016 r., i na tej podstawie oceni, czy zostało przekroczone ówcześnie obowiązujące kryterium dochodowe warunkujące uzyskanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie następnie starannie umotywuję, stosowanie do wymagań art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. W związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy od dnia 17 października 2020 r. obszarem czerwonym, a także mając na względzie zarządzenie nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym oraz zarządzenie nr 21 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2020 r. w sprawie wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 ustalonych w Zarządzeniu nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r., stosownie do brzmienia art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym.