II OSK 2537/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 216/20 w sprawie ze skargi M. C. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020 r. sygn.. akt II SA/Rz 216/20 po rozpoznaniu skargi ze skargi M. C. uchylił decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] listopada 2019 r w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. Skargi kasacyjne od powyższego wnieśli P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. oraz S. S. W skardze kasacyjnej S. S. wniesiono "na zasadzie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej, albowiem zachodzi obawa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że "Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku WSA z dnia 24 czerwca 2020 roku jest uzasadniony poważnym niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z treścią zaskarżonego wyroku i wskazań udzielonych organowi administracji I instancji co do zastosowania art. 48 prawa budowlanego oczywistym jest, że realizacja wytycznych WSA, przy założonej w uzasadnieniu i wskazaniach wykładni dotyczącej charakteru wiaty prowadzić będzie do nieuniknionego nakazu jej rozbiórki, co w razie korzystnego dla skarżącego wyroku NSA spowodować może zajście trudnego, a w zasadzie niemożliwego do odwrócenia skutku, jeżeli wiata zostanie rozebrana". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego kasacyjnie S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Na wstępie należy wskazać, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie stał się prawomocny, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie przez stronę skargi kasacyjnej powoduje wstrzymanie uprawomocnienia zaskarżonego wyroku (art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia sądu wojewódzkiego. Możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego jest natomiast przewidziana w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – "p.p.s.a."), z kolei kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, z mocy art. 193 p.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oznacza to, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrok ten jest wszak nieprawomocny, a sprowadza się wyłącznie do orzeczenia w przedmiocie legalności oznaczonych decyzji oraz zasądzenia kosztów. Skoro wyrok ten jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu. W konsekwencji, jeżeli strona w skardze kasacyjnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA w Rzeszowie, wniosek ten należało odrzucić. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.