I SA/Wa 224/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Z. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. UZASADNIENIE I SA/Wa 224/08 U Z A S A D N I E N I E W dniu 14 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. M., reprezentowanej przez pełnomocnika radcę prawnego A. W., na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Pismem z dnia 19 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 21 lutego 2008 r. W dniu 10 marca 2008 r. radca prawny A. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wnosi o przywrócenie terminu ze względu na chorobę w dniach od 18 lutego do 3 marca 2008 r. Do wniosku załączyła kserokopie zwolnień lekarskich: 1) od 18 lutego 2008 r. do 26 lutego 2008 r.; 2) od 27 lutego 2008 r. do 3 marca 2008 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął w dniu 28 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004 r. kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodziło więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie. Zgodnie natomiast z orzeczeniem NSA z dnia 3 sierpnia 2001 r. I SA/Wa 676/99 (niepubl.) przykładem okoliczności, która może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu jest nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a nie jest taką okolicznością zwolnienie lekarskie od pracy (orzeczenie NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97), czy też choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący (pełnomocnik) mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (pracowników) – post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl. Pełnomocnik skarżącego przedstawiła jedynie kserokopie zwolnień lekarskich, z których nie wynika, że choroba uniemożliwiła jej lub osobie trzeciej dokonanie czynności w terminie. Nie wskazała przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przywrócić termin można tylko i wyłącznie w przypadku gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.