Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II K 651/17

Common courts2020-10-21
Case number
II K 651/17
Judgment date
2020-10-21
Type
SENTENCE

Judges

Mariusz Matusik (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p>Sygn. akt II K 651/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 października 2020 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Wołominie w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: sędzia Mariusz Matusik</p> <p>Protokolant: Weronika Załęska</p> <p>w obecności oskarżyciela publicznego -----</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 3 lipca 2019 r., 18 grudnia 2019 r., 7 października 2020r., 21 października 2020 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. K.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">T. z d. K.</span> </p> <p>oraz sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">T. z d. K.</span> </p> <p>oskarżonych o to, że:</p> <p>w dniu 31 marca 2014 r. w <span class="anon-block">W.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, w sytuacji grożącej niewypłacalności, działając wspólnie i w porozumieniu udaremnili zaspokojenie wierzyciela <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> mającego wierzytelność z tytułu niezapłaconego czynszu najmu w kwocie <br/>126 115,30, w ten sposób, że zbyli na rzecz <span class="anon-block"> P.P.H.U (...)</span> Sp.c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span> linię technologiczną do produkcji waty cukrowej stanowiącą własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k., tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p>I.  Oskarżonych <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, z tym ustaleniem, że kwota wierzytelności z tytułu niezapłaconego czynszu najmu na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wynosiła 126 115,30 zł (sto dwadzieścia szczęść tysięcy sto piętnaście złotych i 30/100) i za ten czyn wypełniający dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> na tej podstawie skazuje każdego z oskarżonych i wymierza im kary po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> wymierza im kary grzywny w wysokości po 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);</p> <p>II.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonych <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 1 (jednego) roku próby;</p> <p>III.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty po 63 057,65 zł (sześćdziesiąt trzy tysiące pięćdziesiąt siedem złotych i 65/100) tytułem obowiązku naprawienia szkody w całości;</p> <p>IV.  Zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty po 1 272 zł (jeden tysiąc dwieście siedemdziesiąt dwa złote) powiększone o 23% podatku VAT tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego w związku z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru;</p> <p>V.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza na rzecz Skarbu Państwa:</p> <p>- od oskarżonego <span class="anon-block">W. K.</span> koszty sądowe w całości w kwocie 150 zł (stu pięćdziesięciu złotych) tytułem wydatków oraz 720 zł (siedemset dwudziestu złotych) tytułem opłaty;</p> <p>- od oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> koszty sądowe w całości w kwocie 150 zł (stu pięćdziesięciu złotych) tytułem wydatków oraz 720 zł (siedemset dwudziestu złotych) złotych tytułem opłaty.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="46"/> <col width="107"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="16"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="14"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 651/17</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>1.  <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- --> Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W dniu 31 marca 2014 r. w <span class="anon-block">W.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, w sytuacji grożącej niewypłacalności, działając wspólnie i w porozumieniu udaremnili zaspokojenie wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> mającego wierzytelność z tytułu niezapłaconego czynszu najmu w kwocie 126 115,30, w ten sposób, że zbyli na rzecz <span class="anon-block"> P.P.H.U (...)</span> Sp.c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span> linię technologiczną do produkcji waty cukrowej stanowiącą własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="27" colspan="11"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> reprezentowali <span class="anon-block"> firmę (...) Sp. z o.o.</span> Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. W dniu 2 stycznia 2004 r. przedmiotowa spółka zawarła umowę najmu ze <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, na mocy której oskarżeni wynajęli od <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> lokal do którego wstawili i uruchomili linię technologiczną do produkcji waty cukrowej. Z uwagi na zaległości w opłatach czynszowych, które sięgnęły kwoty126 115,30 złotych <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wypowiedziała <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> ww. umowę najmu. W dniu 31 marca 2014 r. <span class="anon-block"> firma (...) Sp. z o.o.</span> Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> reprezentowana przez <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> zbyła na rzecz <span class="anon-block"> P.P.H.U (...)</span> Sp.c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span> linię technologiczną do produkcji waty cukrowej stanowiącą własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k. Następnie przedmiotowa linia technologiczna do produkcji waty cukrowej na podstawie faktury VAT z dnia 30 kwietnia 2014 r. została przekazana <span class="anon-block"> spółce (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> reprezentowanej przez <span class="anon-block">W. K.</span>. Następnie zaś zgodnie z fakturą VAT z dnia 16 maja 2014 r. została sprzedana <span class="anon-block"> firmie (...)</span> co. ltd z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p> <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> dokonali spłaty zadłużenia wobec jednego z wierzycieli <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> tj. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> Na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nie została przekazana żadna kwota z tytułu zaległości czynszowych.</p> <p>W czasie gdy oskarżeni reprezentując <span class="anon-block"> spółkę (...) Sp. z o.o.</span> Sp. k. zajmowali pomieszczenie Społem oświadczali niejednokrotnie przedstawicielom Spółdzielni, iż zaległość czynszowa zostanie spłacona ze środków pozyskanych ze sprzedaży linii produkcyjnej do waty cukrowej. Te oświadczenia w pewnym stopniu uspakajały przedstawicieli Społem. Mimo swych oświadczeń oskarżeni bez zgody i wiedzy wierzyciela zdemontowali i usunęli z zajmowanego lokalu przedmiotową linię produkcyjną.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1. kopia akt komorniczych</p> </td> <td> <p>22-181</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2. raport z wyceny wraz z dokumentacją fotograficzną</p> </td> <td> <p>201-214</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>3. dokumenty kasowe</p> </td> <td> <p>215-216</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>4. wydruki potwierdzenia wykonach operacji</p> </td> <td> <p>217-218</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5. faktura VAT – korekta</p> </td> <td> <p>236-239</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>6. informacja Naczelnika Urzędu Skarbowego</p> </td> <td> <p>269-269v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>7. operat szacunkowy wyceny</p> </td> <td> <p>289-312</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>8. kopie faktur</p> </td> <td> <p>323-324</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>9. aneks do umowy</p> </td> <td> <p>421</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>10. umowa ugody</p> </td> <td> <p>422-425</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>11. kopia wyroku SR dla <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">P. P.</span> VII Gc 105/12</p> </td> <td> <p>428</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>12. kopia wyroku SO w <span class="anon-block">W.</span> </p> </td> <td> <p>429</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>13. kopia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności</p> </td> <td> <p>430-431</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>14. kopia umowy najmu</p> </td> <td> <p>438-440</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>15. kopia wyroku SO <span class="anon-block">W. P.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> </td> <td> <p>450</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>16. kopia wyroku SO w <span class="anon-block">W.</span> XX Gc 116/15</p> </td> <td> <p>459-467</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>17. wyrok SO w <span class="anon-block">W.</span> XIII Ga 734/15</p> </td> <td> <p>492</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>18. postanowienie SO <span class="anon-block">W. P.</span> VI Kz 172/16</p> </td> <td> <p>573-575</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>19. kopie dowodów wpłat</p> </td> <td> <p>591-592</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>20. dokument kasowy 1/5/2014</p> </td> <td> <p>593</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>21. kopie faktur VAT</p> </td> <td> <p>630-632</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>22. częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td> <p>360-361, 600-602</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>23. częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td> <p>365-366, 602-602v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>24. zeznania świadka <span class="anon-block">W. W.</span> </p> </td> <td> <p>137-138, 617v.-620</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>25. zeznania świadka <span class="anon-block">M. E.</span> </p> </td> <td> <p>190-191v., 602v.-604v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>26. zeznania świadka <span class="anon-block">K. L.</span> </p> </td> <td> <p>194-196, 604v.-605v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>27. Zeznania świadka <span class="anon-block">J. P.</span> </p> </td> <td> <p>664v.-665v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>2.  <strong> <!-- -->OCena DOWOdów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>2.1.  <strong> <!-- --> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>22-23</p> </td> <td colspan="9"> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> zarówno w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu. Oskarżeni wyjaśnili w jakich okolicznościach rozpoczęli współpracę ze <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, która to Spółdzielnia wynajęła spółce oskarżonych powierzchnię potrzebną do ustawienia linii technologicznej do produkcji waty cukrowej. Oskarżeni przyznali również, że ze względu na problemy finansowe ich spółki doszło do zaległości w czynszu względem Społem z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Oskarżeni wskazali również, iż działając w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> sp. k. zbyli linię technologiczną do produkcji waty cukrowej spółce P.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span> Sp . c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span>, zaś otrzymane środki zostały przeznaczone na spłatę istniejących zobowiązań <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, w tym na spłatę kredytów. Oskarżeni na żadnym etapie postępowania nie zaprzeczali, że posiadali wobec <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wierzytelność z tytułu niezapłaconego czynszu najmu w kwocie <br/>126 115,30 zł.</p> <p>Sąd w powyższym zakresie dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> jako jasnym, dokładnym i korespondującym z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>24-27</p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadków <span class="anon-block">W. W.</span> i <span class="anon-block">J. P.</span>, tj. pracowników <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, jako jasnym dokładnym, spójnym, logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego. Świadkowie ci opisali dokładnie w jaki sposób przebiegała współpraca spółki oskarżonych ze <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w aktach niniejszej sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>25-26</p> </td> <td colspan="9"> <p>Za wiarygodne Sąd uznał także zeznania świadków <span class="anon-block">M. E.</span> i <span class="anon-block">K. L.</span>, którzy wskazali na jakich zasadach oskarżeni zbyli ich spółce P.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span> Sp . c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span> linie produkcyjną do waty cukrowej.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">K. L.</span> zeznał, że "zakupił pod zastaw pożyczki" przedmiotową linię produkcyjną. Warunki umowy pomiędzy stronami zostały dokładnie opisane przez świadka <span class="anon-block">K. L.</span>, który nie miał interesu w przedstawieniu nieprawdziwych okoliczności.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">M. E.</span> nie miała dokładnej wiedzy na temat przedmiotowej transakcji, zaś wiedzę o niej czerpała głównie z relacji <span class="anon-block">K. L.</span>.</p> <p>Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określili zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania ww. świadków są jasne, dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1-21</p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, dla których można byłoby zakwestionować wiarygodność dokumentów zgromadzonych w sprawie i ujawnionych w toku rozprawy głównej, w tym przede wszystkim kopii wyroków, umów dokumentów kasowych, faktur oraz dokumentów zawartych w aktach komorniczych. W szczególności dokumenty te potwierdzają trudną sytuację finansową <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> sp. k. w okresie kiedy posiadali wierzytelność z tytułu niezapłaconego czynszu najmu wobec <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Potwierdzają także fakt, że oskarżeni znajdowali się w sytuacji grożącej niewypłacalności, jednakże działając wspólnie i w porozumieniu zbyli na rzecz <span class="anon-block"> P.P.H.U (...)</span> Sp.c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span> linię technologiczną do produkcji waty cukrowej stanowiącą własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k., a tym samym udaremnili zaspokojenie ww. wierzyciela, będącego stroną niniejszego postępowania. Nadmienić jedynie należy, że żadna ze stron dokumentów tych nie kwestionowała.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>3.  <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="3"> <p>I.</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> dopuszcza się ten, kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> realizowane jest poprzez znamię czasownikowe polegające na usuwaniu, ukrywaniu, zbywaniu, darowaniu, niszczeniu, rzeczywistym lub pozornym obciążaniu albo uszkadzaniu składników majątku dłużnika. Jest to lista zamknięta, co więcej z przestępczym działaniem, w postaci dokonania, mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia skutku, jakim jest udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela (co najmniej jednego). Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> ma zatem charakter skutkowy. Skutkiem jest udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia co najmniej jednego wierzyciela. Uszczuplenie jest uniemożliwieniem zaspokojenia części należności. Sprawca czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> musi obejmować swoim zamiarem, bezpośrednim lub ewentualnym, skutek w postaci udaremnienia lub utrudnienia zaspokojenia należności wierzyciela. Wystarczy więc, iż będzie się godził na to, iż swoim zachowaniem będzie naruszał interesy wierzyciela.</p> <p>W sprawie niniejszej Sąd ponad wszelką wątpliwość ustalił, że <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> w sytuacji grożącej niewypłacalności, działając wspólnie i w porozumieniu udaremnili zaspokojenie wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> mającego wierzytelność z tytułu niezapłaconego czynszu najmu w kwocie</p> <p>126 115,30 złotych, w ten sposób, że zbyli na rzecz <span class="anon-block"> P.P.H.U (...)</span> Sp.c. <span class="anon-block">M. E.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span> linię technologiczną do produkcji waty cukrowej stanowiącą własność <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k. Powyższe działania oskarżonych doprowadziły następnie do przekazania przedmiotowej linii technologicznej do produkcji waty cukrowej <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, już zupełnie innemu podmiotowi gospodarczemu niż ten, który był dłużnikiem <span class="anon-block">S.</span>, aby ostatecznie zbyć ją na rzecz firmy zarejestrowanej w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>Sposób przeprowadzenia transakcji sprzedaży przedmiotowej linii produkcyjnej jest typowym przykładem pominięcia wierzyciela w zaspokojeniu jego roszczeń. Niezależnie od tego jaka kwota przez oskarżonych przekazana została na rzecz banku to wskazać należy, że żaden z nich jako reprezentanci zadłużonego podmiotu gospodarczego, nie podjął żadnych rozmów, ani innych kroków prawnych zmierzających do zaspokojenia <span class="anon-block">S.</span>, czy nawet formalnego uzgodnienia sposobu i czasu spłaty zadłużenia. Opisując sytuację obrazowo, na co zresztą wskazał świadek – pracownik <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, oskarżeni „zniknęli” z pola widzenia, usuwając spod egzekucji majątek spółki, który mógł stanowić podstawę zaspokojenia roszczenia. Co ważne roszczenie to znane było doskonale oskarżonym, bowiem jak wskazali świadkowie pracownicy <span class="anon-block">S.</span>, oskarżeni wielokrotnie składali wizytę prezesowi Spółdzielni w sprawie przedmiotowego zadłużenia. Nie mogło ujść uwadze Sądu to, że oskarżeni robili powyższe w celu uspokojenia, odwrócenia uwagi (zainteresowania) wierzyciela od ich działań, które podjęli, a które zmierzało do usunięcia majątku dłużnej spółki. Jak wynika z ustaleń plan ten został zrealizowany przez oskarżonych w całości, albowiem pokrzywdzony – <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> została ewidentnie zaskoczona opróżnieniem przez oskarżonych zajmowanego lokalu.</p> <p>Nie ulega zatem wątpliwości Sądu, że powyższe działanie oskarżonych nosiło znamiona czynu zabronionego opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>4.  <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>I.</p> </td> <td colspan="2"> <p>I.</p> </td> <td colspan="6"> <p>Wymierzając oskarżonym kary za przypisane im przestępstwo, Sąd wziął pod uwagę wszelkie okoliczności ujawnione w sprawie oraz miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Za okoliczność obciążającą <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> Sąd uznał znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego im czynu, przejawiający się w postaci zamiaru, w jakim oskarżeni działali, oraz w rodzaju naruszonego przez nich dobra chronionego prawem. Opisane powyżej zachowanie oskarżonych jednoznacznie wskazuje, że przypisanego im występku dopuścili się oni działając w zamiarze bezpośrednim. Oczywistym jest bowiem, że oskarżeni mieli pełną świadomość, iż zbywając linię technologiczną do produkcji waty cukrowej udaremniają zaspokojenie wierzyciela tj. <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, a tym samym popełniają przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> Za okoliczność obciążającą oskarżonych Sąd uznał także fakt, iż wysokość szkody wyrządzonej oskarżycielowi posiłkowemu przez oskarżonych była znaczna.</p> <p>Jako okoliczności łagodzące Sąd uznał fakt, że oskarżeni nie byli uprzednio karani za popełnienie przestępstw. Niewątpliwie nie są oni osobami zdemoralizowanymi. Prowadzą ustabilizowane życie rodzinne i zawodowe.</p> <p>Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że wymierzone <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności spełniają wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiadają stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości ich czynu.</p> <p>W przekonaniu Sądu omówione powyżej okoliczności obciążające oskarżonych powodują, że kar tych nie można uznać za surowe. Zauważyć bowiem należy, że za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 k.k.</a> grozi kara pozbawienia wolności do lat 3.</p> <p>Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> Sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności wymienionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 32;art. 32 pkt. 3)">art. 32 pkt 3</a>, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął. Nie ulega wątpliwości Sądu, że oskarżeni udaremnili zaspokojenie wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> mającego wierzytelność z tytułu niezapłaconego czynszu najmu w kwocie 126 115,30 złotych, a tym samym osiągnęli korzyść majątkową. Dlatego też Sąd mając na względzie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonym <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span> także kary grzywny w wysokości po 300 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>II.</p> </td> <td colspan="2"> <p>II.</p> </td> <td colspan="6"> <p>Wykonanie wymierzonej oskarżonym w niniejszej sprawie kary pozbawienia wolności, przy wystąpieniu przesłanek wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a>, Sąd warunkowo zawiesił na okres próby.</p> <p>Sąd może zawiesić wykonanie kary jedynie w sytuacji, gdy jest przekonany, że skorzystanie z takiej możliwości będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, w szczególności dla zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Prognozę kryminologiczną ustala się w oparciu o postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. Warunkowo zawieszając wobec <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> wykonanie wymierzonej im kary pozbawienia wolności na okres 1 roku próby Sąd doszedł do przekonania, że groźba zarządzenia wykonania tej kary spowoduje, że oskarżeni będą respektowali porządek prawny, a co za tym idzie – cele kary zostaną osiągnięte. Za zawieszeniem wykonania orzeczonej wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności przemawiała nadto okoliczność, że popełnienie przez nich przypisanego im występku miało, zdaniem Sądu, charakter incydentalny. Oskarżeni nie byli bowiem uprzednio karani za popełnienie przestępstw i niewątpliwie nie są osobami zdemoralizowanymi. Prowadzą ustabilizowane życie rodzinne i zawodowe. Dlatego Sąd doszedł do przekonania, że okres próby, na jaki warunkowo zawieszono wykonanie wymierzonej oskarżonym kary pozbawienia wolności, winien wynosić 1 rok. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> jest to najkrótszy okres próby jaki mógł orzec Sąd.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>III.</p> </td> <td colspan="2"> <p>III.</p> </td> <td colspan="6"> <p>Z uwagi na okoliczność, że przypisany oskarżonym <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> czyn spowodował powstanie szkody w kwocie 126 115,30 złotych, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zobowiązał oskarżonych do naprawienia tej szkody w całości poprzez zapłatę przez każdego z nich na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwot po 63 057,65 złotych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>5.  <strong> <!-- -->1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>IV.</p> </td> <td colspan="2"> <p>IV.</p> </td> <td colspan="6"> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego.</p> <p>Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> przysługiwał zwrot wydatków poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego w związku z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru w łącznej kwocie 2544 złotych powiększonej o 23% podatku VAT, którą to kwotę zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> winni pokryć na jego rzecz oskarżeni <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">K. K.</span>. Dlatego też Sąd zasądził od każdego z nich kwoty po 1 272 złotych powiększone o 23% podatku VAT.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd uzupełnił opis czynu, orzekając że kwota wierzytelności z tytułu niezapłaconego czynszu najmu na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wynosiła 126 115,30 zł (sto dwadzieścia szczęść tysięcy sto piętnaście złotych i 30/100).</p> <p>W opisie czynu zarzucanego oskarżonym w akcie oskarżenia brak było bowiem określenia waluty wskazanej wyżej kwoty wierzytelności, a nadto nieprawidłowo zapisano nazwę pokrzywdzonego, albowiem <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> nie jest spółką prawa handlowego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>V.</p> </td> <td colspan="11"> <p>O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, obciążając kosztami oskarżonych. Sąd orzekł o opłacie sądowej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 2;art. 2 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> i zasądził od <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> kwoty po 720 złotych tytułem opłaty oraz po 150 złotych tytułem pozostałych kosztów procesu. Sąd nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonych z uiszczenia kosztów sądowych i opłaty.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>6.  <strong> <!-- -->1Podpis </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> </tr> </table> </div>