II K 773/19

<p>Sygn. akt II K 773/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 października 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Piotr Stelmach</p> <p>Protokolant: Katarzyna Szczygieł</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 12 marca 2020 roku, 9 września 2020 roku i 21 października 2020 roku</p> <p>sprawy karnej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">G. z domu J.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>I.  w dniu 10 listopada 2018 roku w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> z otwartego samochodu osobowego <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki i. (...)</span> o wartości 600 zł na szkodę <span class="anon-block">M. W. (2)</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </p> <p>II.  w nieustalonym dniu października 2018 roku w <span class="anon-block">N.</span> na <span class="anon-block">Al. (...)</span> w okolicy dworca <span class="anon-block"> (...)</span> nabył rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego, tj. telefon komórkowy maki Samsung <span class="anon-block">G. (...)</span> wartości 350 zł na kwotę 100 zł czym działał na szkodę <span class="anon-block">J. D.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> </p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> uznaje za winnego popełnienia czynu, zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia, co stanowi przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> i za to na mocy powołanego przepisu ustawy wymierza oskarżonemu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.p.k.</a> zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 11 listopada 2018 roku godzina 00:05 do dnia 11 listopada 2018 roku godzina 15:40 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>III.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania;</p> <p>IV.  uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 773/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Punkt I aktu oskarżenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="12"> <p>10 listopada 2018 roku około godz. 21:50 <span class="anon-block">A. W. (1)</span> udała się wraz ze swoim partnerem <span class="anon-block">K. S. (1)</span> oraz kolegą <span class="anon-block">E. F.</span> samochodem m-ki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>. Po zaparkowaniu pojazdu na parkingu przy <span class="anon-block"> Hotelu (...)</span>, <span class="anon-block">A. W.</span> wraz z <span class="anon-block">K. S.</span> udali się na spacer, w samochodzie został natomiast <span class="anon-block">E. F.</span>. <span class="anon-block">A. W. (1)</span> pozostawiła w pojeździe na konsoli pomiędzy przednimi fotelami telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki i. (...)</span> o wartości 600 zł własności matki ww. – <span class="anon-block">M. W. (2)</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>2-4, 57, 125-126</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">E. F.</span> </p> </td> <td> <p>7-8, 126</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </p> </td> <td> <p>10-11, 126-127</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Kserokopia paragonu fiskalnego</p> </td> <td> <p>6</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="12"> <p>Podczas spaceru ww. spotkali grupę mężczyzn wśród których był m.in. znany im <span class="anon-block">D. M.</span>, jak również <span class="anon-block">W. K.</span> i oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Po krótkiej rozmowie – mężczyźni ci odeszli. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wraz z <span class="anon-block">W. K.</span> udali się w kierunku samochodu, w którym na tylnym siedzeniu przebywał <span class="anon-block">E. F.</span>. W dalszej kolejności, oskarżony usiadł na siedzeniu kierowcy, proponując, aby się przejechali. W reakcji na powyższe, <span class="anon-block">E. F.</span> wysiadł z pojazdu, aby zawołać <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. W. (1)</span>. Zanim jednakże ww. wrócili do samochodu – <span class="anon-block">M. W. (1)</span> opuścił pojazd tłumacząc, że żartuje, a następnie oddalił się wraz z <span class="anon-block">W. K.</span> w kierunku <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>2-4, 57, 125-126</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </p> </td> <td> <p>10-11, 126-127</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">E. F.</span> </p> </td> <td> <p>7-8, 126</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>45-46, 49-51, 125</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td> <p>52-53</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">D. M.</span> </p> </td> <td> <p>55</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="12"> <p>Po powrocie do pojazdu <span class="anon-block">A. W. (1)</span> ujawniła brak telefonu komórkowego <span class="anon-block">m-ki i. (...)</span>. Kiedy nie udało się jej odnaleźć aparatu – udali się do <span class="anon-block">K.</span> w <span class="anon-block">N.</span> celem złożenia zawiadomienia, podając równocześnie rysopis dwóch mężczyzn spotkanych pod hotelem <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">N.</span>, z których jeden wsiadł do samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Po godzinie 22:00 telefon zalogował się do stacji <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>2--4, 57, 125-126</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">E. F.</span> </p> </td> <td> <p>7-8, 126</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </p> </td> <td> <p>10-11, 126-127</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td> <p>13-14</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wykaz połączeń</p> </td> <td> <p>75-76</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="12"> <p>Około godz. 00.00 w trakcie patrolu funkcjonariusze policji w osobach mł. asp. <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i asp. <span class="anon-block">P. G. (1)</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> zauważyli dwóch mężczyzn odpowiadających rysopisom przedstawionym przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span>. Ww. okazali się oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">W. K.</span>. Podczas podjętej interwencji <span class="anon-block">M. W. (1)</span> odrzucił telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> o wartości 350 zł. Wskazany telefon w nieustalonym dniu października 2018 roku w <span class="anon-block">N.</span> na <span class="anon-block">Al. (...)</span> w okolicy dworca <span class="anon-block"> (...)</span> oskarżony nabył za kwotę 100 zł pomimo tego, że wiedział, że jest to rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego. Telefon został bowiem utracony w wyniku przestępstwa na szkodę <span class="anon-block">J. D.</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>45-46, 49-51, 125</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td> <p>52-53</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td> <p>13-14</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td> <p>16</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td> <p>23</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p>Oskarżony jest kawalerem, posiada jedno dziecko, wykształcenie gimnazjalne, bezrobotny. Nie posiada majątku. Był wielokrotnie karany - w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Karta karna</p> </td> <td> <p>78-80</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Dane osobo-poznawcze</p> </td> <td> <p>71</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zaświadczenie o stanie majątkowym</p> </td> <td> <p>72</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.2.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>punkt II aktu oskarżenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="12"> <p>11 listopada 2018 r., około godz. 00.00 w trakcie patrolu funkcjonariusze policji w osobach mł. asp. <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i asp. <span class="anon-block">P. G. (1)</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> zatrzymali oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Podczas podjętej interwencji <span class="anon-block">M. W. (1)</span> odrzucił telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> o wartości 350 zł. Wskazany telefon w nieustalonym dniu października 2018 roku w <span class="anon-block">N.</span> na <span class="anon-block">Al. (...)</span> w okolicy dworca <span class="anon-block"> (...)</span> oskarżony nabył za kwotę 100 zł pomimo tego, że wiedział, że jest to rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego. Telefon został bowiem utracony w wyniku przestępstwa na szkodę <span class="anon-block">J. D.</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>45-46, 49-51, 125</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td> <p>52-53</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td> <p>13-14</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>1, 79</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td> <p>16</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td> <p>23</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p>Oskarżony jest kawalerem, posiada jedno dziecko, wykształcenie gimnazjalne, bezrobotny. Nie posiada majątku. Był wielokrotnie karany - w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Karta karna</p> </td> <td> <p>78-80</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Dane osobo-poznawcze</p> </td> <td> <p>71</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zaświadczenie o stanie majątkowym</p> </td> <td> <p>72</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>punkt I aktu oskarżenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Zabór przez oskarżonego w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego <span class="anon-block">m-ki i. (...)</span> o wartości 600 zł na szkodę <span class="anon-block">M. W. (2)</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>brak</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="14" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego oraz w oparciu o bezpośredni kontakt z osobowymi źródłami dowodowymi Sąd doszedł do przekonania, iż za w pełni wiarygodne i stanowiące podstawę do dokonywania ustaleń faktycznych uznać należy wyjaśnienia nie przyznającego się do winy oskarżonego odnośnie pierwszego zarzutu. Nie znalazł Sąd również, co do zasady, elementów mogących podważyć prawdziwość jego wyjaśnień, poczytując je w konsekwencji za logiczne, wewnętrznie spójne i szczere. Należy bowiem podkreślić, że poza faktem, że oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> usiadł na chwilę w samochodzie, w którym znajdował się telefon komórkowy własności <span class="anon-block">M. W. (2)</span> – Sąd nie znalazł żadnych innych dowodów na poparcie tezy zgodnie z którą, to oskarżony zabrał w celu przywłaszczenia wskazany aparat. Wszelkie podjęte w toku postępowania przygotowawczego czynności nie potwierdziły powyższego. Czynności przeszukania nie doprowadziły do ujawnienia przedmiotowego telefonu. Z wykazu połączeń przychodzących i wychodzących wraz z logowaniem na stacjach bazowych <span class="anon-block"> (...)</span> dla numeru <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od dnia 10.11.2018 r. do dnia 23.11.2018 r. wynika, że w dniu 10.11.2018 r. po godz. 22:00 (po rzekomym dokonaniu kradzieży) telefon zalogował się na stacji <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Natomiast z wyjaśnień oskarżonego, potwierdzonych zeznaniami <span class="anon-block">W. K.</span> wynika, że we wskazanym czasie oskarżony nie przebywał w okolicach <span class="anon-block">C.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Pomimo zaangażowania w niniejszą sprawę (to analizowany świadek złożyła zawiadomienie o możliwości popełniania przestępstwa) starała się złożyć rzetelną relację. W sposób nie budzący wątpliwości opisała przebieg zdarzenia, podczas którego oskarżony pomimo tego, że był dla niej i jej kolegów osobą obcą - miał wsiąść do samochodu, którym przyjechali na parking. Co istotne, zeznania we wskazanym zakresie pozostają koherentne ze znajdującymi się w aktach sprawy osobowymi źródłami dowodowymi, w tym z wyjaśnieniami samego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. O wiarygodności zeznań świadka świadczy fakt, że szczerze przyznała, że nikt z przebywających z nią osób nie był bezpośrednim świadkiem zachowania oskarżonego polegającego na kradzieży telefonu. Podejrzenie zaś w stosunku do <span class="anon-block">M. W. (1)</span> oparła na fakcie jego wejścia do pojazdu w którym znajdował się przedmiotowy telefon.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań <span class="anon-block">W. K.</span> bowiem jego zeznania są rzeczowe, logiczne i tworzą spójną całość, nadto korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Powyższe zeznania niewątpliwie miały charakter rzeczowej relacji z zapamiętanych przez niego okoliczności dotyczących spędzonego czasu z oskarżonym w dniu inkryminowanego zdarzenia. Należy również podkreślić, że świadek ten stał obok samochodu, do którego wsiadł <span class="anon-block">M. W.</span> – niemniej jednak stanowczo zaprzeczył, aby widział, że oskarżony zabiera z niego telefon komórkowy. Zeznania świadka były nadto przydatne w celu zweryfikowania kwestii czy po godz. 22:00 oskarżony mógł być w <span class="anon-block">C.</span> w okolicy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie logował się telefon należący do pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. W. (2)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">E. F.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Nie budzą zastrzeżeń Sądu. To wymieniony świadek pozostał w pojeździe do którego wsiadł oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. W sposób spójny, rzeczowy i zbieżny z zeznaniami <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. W. (1)</span> opisał okoliczności zdarzenia, niemniej jednak przyznał, że nie zaobserwował, aby to właśnie oskarżony zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy użytkowany przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span>. Zeznania znajdują swoje odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w przedmiotowej sprawie. Zostały ograniczone jedynie do faktów, których był bezpośrednim świadkiem i pozbawione jakichkolwiek ocen czy domniemań.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Zeznania stały się podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych bowiem były spójne, logiczne a także korelowały z pozostałym materiałem dowodowym. Niemniej jednak, odnośnie popełnienia przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> zarzucanego w punkcie I aktu oskarżenia czynu – zeznania <span class="anon-block">K. S. (1)</span> nie mogły stanowić podstawy wydania wyroku skazującego. Podobnie bowiem jak w przypadku <span class="anon-block">E. F.</span> – świadek ten nie był bezpośrednim świadkiem kradzieży telefonu komórkowego przez oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Polegające na prawdzie. To świadek - funkcjonariusz Policji, w dniu 10 listopada 2018 r. pełnił służbę patrolową podczas której dokonał zatrzymania oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Świadek działał w ramach rutynowych zadań, emocjonalnie nie zaangażowany w sprawę, jest zatem świadkiem obiektywnym, nie mającym żadnego interesu w przedstawianiu faktów w sposób odmienny niż miały one w rzeczywistości przebieg.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">D. M.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W pełni wiarygodne. Wersja przedstawiona przez świadka znajduje potwierdzenie w pozostałych zeznaniach w sprawie. Odnośnie natomiast meritum sprawy tj. kwestii zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego przez oskarżonego nie posiadał żadnej wiedzy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Dane osobo-poznawcze</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Karta karna</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Kserokopia paragonu fiskalnego</p> </td> <td colspan="10"> <p>Kopia dokumentu prywatnego, którego wartość dowodowa nie budziła wątpliwości Sądu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana. Treść koresponduje z zeznaniami świadków i wyjaśnieniami oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zaświadczenie o stanie majątkowym</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokół zatrzymania osoby</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wykaz połączeń</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument prywatny zawierający dane gromadzone przez operatora sieci komórkowej. Niepodatny na manipulacje.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="3"> <p>1.1.2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Odnośnie drugiego zarzutu – Sąd obdarzył walorem wiarygodności wyjaśnienia przyznającego się do jego popełnienia <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Mając powyższe na uwadze, dowód z jego wyjaśnień we wskazanym zakresie stanowił zasadniczą podstawę do przyjęcia winy oskarżonego, tym bardziej, że są one zbieżne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Polegające na prawdzie. To świadek - funkcjonariusz Policji, w dniu 10 listopada 2018 r. pełnił służbę patrolową podczas której dokonał zatrzymania oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Świadek działał w ramach rutynowych zadań, emocjonalnie nie zaangażowany w sprawę, jest zatem świadkiem obiektywnym, nie mającym żadnego interesu w przedstawianiu faktów w sposób odmienny niż miały one w rzeczywistości przebieg.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań <span class="anon-block">W. K.</span> bowiem jego zeznania są rzeczowe, logiczne i tworzą spójną całość, nadto korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Powyższe zeznania niewątpliwie miały charakter rzeczowej relacji z zapamiętanych przez niego okoliczności dotyczących spędzonego czasu z oskarżonym w dniu inkryminowanego zdarzenia. Należy również podkreślić, że świadek ten stał obok samochodu, do którego wsiadł <span class="anon-block">M. W.</span> – niemniej jednak stanowczo zaprzeczył, aby widział, że oskarżony zabiera z niego telefon komórkowy. Zeznania świadka były nadto przydatne w celu zweryfikowania kwestii czy po godz. 22:00 oskarżony mógł być w <span class="anon-block">C.</span> w okolicy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie logował się telefon należący do pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. W. (2)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana. Koresponduje z zeznaniami świadków.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Karta karna</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Dane osobo-poznawcze</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zaświadczenie o stanie majątkowym</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy, którego prawdziwość i treść nie była kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="3"> <p>1.2.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">G. W.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Nie miała istotnych informacji dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">J. M.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Nie miała istotnych informacji dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Dobrem chronionym przez przepis 291 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> jest "ogólnie rzecz biorąc, porządek prawny chroniony wszakże w różnych zakresach, zależnie od formy paserstwa" (zob. W. Świda (w:) I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, <em> <!-- -->Kodeks karny</em>..., s. 658). W przypadku paserstwa polegającego na nabywaniu lub pomaganiu do zbycia albo przyjmowaniu rzeczy pochodzących z przestępstw przeciwko mieniu, przedmiotem ochrony jest własność, posiadanie lub inne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowe</a> lub obligacyjne do rzeczy oraz reguły legalnego obrotu prawnego.</p> <p>Dla popełnienia paserstwa we wszystkich jego formach konieczna jest świadomość sprawcy, że rzecz będąca przedmiotem jego działania została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, albo świadomość możliwości pochodzenia tej rzeczy z czynu zabronionego. Dla wypełnienia znamion strony podmiotowej przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291)">art. 291 k.k.</a> nie jest konieczna natomiast świadomość sprawcy dotycząca okoliczności związanych z popełnieniem czynu zabronionego, z którego pochodzi rzecz stanowiąca przedmiot jego działania. W szczególności nie jest konieczne, aby paser miał świadomość, za pomocą jakiego konkretnie czynu zabronionego rzecz została uzyskana, ani też świadomość okoliczności, czasu i miejsca popełnienia tego czynu zabronionego. Wystarczy zatem obiektywne stwierdzenie przestępczego pochodzenia rzeczy oraz ustalenie umyślności działania sprawcy, opartej na świadomości takiego pochodzenia tej rzeczy (por. wyrok SA w Poznaniu z 23 kwietnia 1996 r., II Aka 46/96, OSA 1997, z. 5, poz. 19 oraz glosę do tego orzeczenia J. Satki: Palestra 1997, z. 7-8, s. 216 i n.). W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania niewątpliwie oskarżony miał świadomość nielegalnego pochodzenia telefonu komórkowego – w swoich wyjaśnieniach przyznał bowiem: „ja wiedziałem, że za te pieniądze to za tanio i na pewno jest z kradzieży, ale potrzebowałem telefonu i go kupiłem” (k. 46).</p> <p>Zatem, należy przyjąć, że oskarżony zrealizował znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> Jego czyn był zawiniony, a społeczna szkodliwość oczywiście wyższa niż znikoma.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> <p>IV</p> </td> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Na wstępie rozważań Sąd jest zobowiązany wskazać, iż naczelnymi zasadami polskiego procesu karnego są zasady: in dubio pro reo i domniemania niewinności. Zgodnie z obowiązującymi zasadami procedury karnej - to nie oskarżony musi udowodnić swoją niewinność, lecz oskarżyciel winien jest wykazać winę oskarżonego. Przy czym udowodnić, to znaczy wykazać w sposób nie budzący wątpliwości wiarygodnymi dowodami - bezpośrednimi lub pośrednimi. Te ostatnie w postaci tzw. poszlak mogą być uznane za pełnowartościowy dowód winy oskarżonego jedynie wtedy, gdy zespół tych poszlak pozwala na ustalenie jednej logicznej wersji zdarzenia, wykluczającej możliwość jakiejkolwiek innej wersji (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 1995 roku, sygnatura akt II Akr 120/95, opubl. Prokuratura i Prawo 1996/7-8/20).</p> <p>Ażeby wykazać niewiarygodność wersji oskarżonego, należy w trakcie postępowania karnego zgromadzić i przedstawić takie dowody, które w sposób jednoznaczny, pozwalający na kategoryczne przyjęcie, wykażą – że przedstawiona przez oskarżonego wersja nie zasługuje na wiarę. W ocenie Sądu, przedstawiona przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wersja wydarzeń, nie jest, w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody, podważalna. Żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów – na czele z dowodem z zeznań świadka <span class="anon-block">A. W. (1)</span>, w sposób kategoryczny i wyczerpujący nie podważa złożonych przez oskarżonego wyjaśnień. Naczelną zasadą procesu karnego, określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej</a> oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksie Postępowania Karnego</a> jest zasada domniemania niewinności, zgodnie z którą, oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem.</p> <p>W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania w ocenie Sądu oskarżyciel nie dostarczył materiału dowodowego świadczącego o sprawstwie oskarżonego, ten zaś który dostarczył z przyczyn omawianych powyżej jest niewystarczający. Okoliczność, że oskarżony wsiadł do samochodu, w którym znajdował się telefon komórkowy użytkowany przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span> nie dowodzi jeszcze, że brał on udział w popełnieniu przestępstwa zarzucanego mu w akcie oskarżenia. Przekonanie o powyższym <span class="anon-block">A. W. (1)</span> nie jest w tym wypadku wystarczającym dowodem.</p> <p>W aspekcie powyższego, nie ulega wątpliwości, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż brak jest jakichkolwiek obiektywnych dowodów na to, że oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> podjął działania wypełniające znamiona czynu zabronionego stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> Nie można wysnuć prostej konkluzji że skoro z samochodu zniknął pozostawiony tam telefon, to został on zabrany przez oskarżanego. Przecież, co jest faktem bezsprzecznym, nie znaleziono przedmiotowego urządzenia u oskarżonego. Co więcej, oskarżonego nie ujęto „na gorącym uczynku”. Nie sposób również podważyć wersji przedstawionej przez oskarżonego – i stwierdzić że jest ona niewiarygodna, a – co za tym idzie – w pełni dać wiarę świadkowi <span class="anon-block">A. W. (1)</span>, która jedynie podejrzewa, że to oskarżony mógł dokonać kradzieży używanego przez nią telefonu komórkowego. Istotnym dowodem w sprawie okazał się wykaz połączeń przychodzących i wychodzących wraz z logowaniem na stacjach bazowych <span class="anon-block"> (...)</span> dla numeru <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od dnia 10.11.2018 r. do dnia 23.11.2018 r. Otóż, wynika z niego, że w dniu 10.11.2018 r. po godz. 22:00 (po dokonaniu kradzieży) telefon zalogował się na stacji <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Natomiast z zeznań słuchanych w sprawie świadków wynika, że we wskazanym czasie oskarżony nie przebywał w okolicach <span class="anon-block">C.</span>. Do momentu bowiem zatrzymania go przez funkcjonariuszy policji był on w okolicy <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>. Nie ujawniono w trakcie procesu żadnej osoby, która widziałaby zdarzenie. W tym miejscu należy podkreślić, że nawet siedzący w aucie, z którego oskarżony miał dokonać kradzieży telefonu – <span class="anon-block">E. F.</span> nie potwierdził zaboru telefonu przez oskarżonego, wskazując, że nie widział, aby <span class="anon-block">M. W. (1)</span> zabrał z pojazdu wskazany aparat. W postępowaniu karnym obowiązuje swobodna ocena dowodów, swoboda ich oceny jednak nie oznacza dowolności oceny. Wobec braku legalnej teorii dowodowej, nie są wykluczone orzeczenia sądowe, powstałe w oparciu o zeznania jednego świadka – pokrzywdzonego, którym przeciwstawione są wyjaśnienia oskarżonego. Jednakże w takiej sytuacji zeznania <span class="anon-block">A. W. (1)</span> nie mogą stanowić podstawy wyroku skazującego, albowiem pomimo złożonego zawiadomienia przyznała ona – jak już była o tym mowa powyższej – że sprawstwo <span class="anon-block">M. W. (1)</span> jest jedynie jej przypuszczeniem opierającym się na fakcie, że oskarżony wsiadł na chwilę do samochodu, gdzie ów telefon się znajdował. Zatem, przedmiotowe oskarżenia opierały się na określonych faktach i poszlakach, które w żadnej mierze nie tworzą logicznego ciągu zdarzeń przekonującego, iż oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> jest winny zarzucanego mu czynu.</p> <p>Należy dodać, że Sąd z urzędu zwrócił się do operatorów sieci komórkowych o podanie danych logowania się telefonu oskarżonego (którego dane znajdują się w aktach sprawy) w dniu zdarzenia, czego zaniechano w postępowaniu przygotowawczym. Dowód ten okazał się niemożliwy do przeprowadzenia z uwagi na roczny okres przechowywania tych danych, po upływie którego zostają one niszczone. W pozostałym zakresie, w toku postępowania przed Sądem, nie powzięto żadnych innych informacji, które uzasadniałyby przeprowadzenie dowodów z urzędu stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> </p> <p>Reasumując, jeżeli na rozprawie zachwiana zostanie wersja oskarżenia, gdyż w świetle zebranych dowodów nie da się bez obawy pomyłki wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia – nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu, albowiem w takiej sytuacji chroni go reguła <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>. (Por. Wyrok SN z dnia 4 grudnia 1992 roku, WR 369/90, OSP 102/1992, poz.12).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>Czyn przypisany <span class="anon-block">M. W. (1)</span> jest zawiniony. Nie dał on bowiem posłuchu normie prawnej wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a>, jego decyzja była świadoma i swobodna. Jest on osobą dorosłą, w pełni poczytalną, w chwili popełnienia przez niego zarzucanego mu przestępstwa miał możliwość rozpoznania bezprawności swojego czynu. Nie zachodziły przy tym żadne okoliczności, które pozwalałyby na przyjęcie, że działał oni w szczególnej sytuacji motywacyjnej, która mogłaby usprawiedliwić złamanie przez niego norm prawnych. Miał on możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynu, mając na uwadze poziom rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego, stan wiedzy i doświadczenia. Z tych również względów Sąd wysoko ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu.</p> <p>Sąd wymierzył oskarżonemu karę (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności mając na uwadze wszystkie dyrektywy wymiaru kary i wziął pod uwagę wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające ujawnione w toku przewodu sądowego. Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę fakt, że działania oskarżonego były ukierunkowane na osiągniecie korzyści majątkowej, a co za tym idzie działał z niskich pobudek, jak również fakt, że oskarżony był już wcześniej karany. Natomiast jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę przyznanie się do winy <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> <p>W ocenie Sądu, wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy oskarżonego oraz realizuje zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, a także jest karą sprawiedliwą w odczuciu społecznym. Orzeczona kara spełnia w ocenie Sądu również cel ogólno – prewencyjny stanowiąc ostrzeżenie dla potencjalnych sprawców przed powielaniem tego typu zachowań, jak i w zakresie społecznego oddziaływania kary. Mając na uwadze, że <span class="anon-block">M. W. (1)</span> był już wielokrotnie karany (k. 129-13) Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy co do wskazanego oskarżonego, jak też podstaw do uznania, że oskarżony pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności będzie w przyszłości przestrzegać porządku prawnego. Oskarżony ponownie popełniając przestępstwo okazał się być osobą zdemoralizowaną, uporczywą i nieprzystosowaną społecznie. Dlatego Sąd, wymierzając <span class="anon-block">M. W.</span> karę za przypisane mu przestępstwo kierował się przede wszystkim celami zapobiegawczymi kary, w szczególności chęcią uchronienia społeczeństwa przed kolejnymi przestępczymi zachowaniami oskarżonego.</p> <p>W ocenie Sądu, wymierzona kara spełnia również oczekiwania społeczeństwa, dla którego przebywając na wolności oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> stanowi realne zagrożenie. Czasowa izolacja winna uświadomić oskarżonemu naganność jego działania oraz, stanowiąc realną dolegliwość, wpłynąć wychowawczo na niego, zapobiegając przed podejmowaniem tego typu zachowań w przyszłości. Nie można bowiem zapominać, iż celem wykonywania kary pozbawienia wolności jest właśnie "wzbudzanie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa".</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>II</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 k.k.</a> Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 11 listopada 2018 r. godzina 00:05 do dnia 11 listopada 2018 r. godz. 15:40 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>III i IV</p> </td> <td colspan="12"> <p>Zgodnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 k.p.k.</a> zwolniono oskarżonego z kosztów z uwagi na brak dochodów i majątku. W zakresie, w którym oskarżonego uniewinniono kosztami obciążono Skarb Państwa stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632)">art. 632 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>