Ppolska.starec← UrzadnikLog in

V Ca 1179/19

Common courts2020-10-22
Case number
V Ca 1179/19
Judgment date
2020-10-22
Type
SENTENCE

Judges

Adrianna Szewczyk-KubatAleksandra Łączyńska-Mendakiewicz (PRESIDING_JUDGE)Beata Gutkowska

Judgment text

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> V Ca 1179/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 października 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodnicząca:</p> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>Sędzia Aleksandra Łączyńska - Mendakiewicz</p> <p>Beata Gutkowska</p> <p>Adrianna Szewczyk - Kubat</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 października 2020 r. w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...) W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt XVI C 3291/17</p> <p>1.  oddala apelację;</p> <p>2.  zasądza od powoda <span class="anon-block">(...) W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">R. W.</span> kwotę 1.800 złotych (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w instancji odwoławczej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Ca 1179/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...) W.</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">R. W.</span> na jego rzecz kwoty 21.379,70 zł w tym: kwoty 10.689,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 01 kwietnia 2015 do 31 grudnia 2015 oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 01 stycznia 2016 do dnia zapłaty, kwoty 10.689,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 01 kwietnia 2016 do dnia zapłaty. Żądanie pozwu obejmowało także zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwany na podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego oraz własności budynku i umowy sprzedaży nakładów z 15 czerwca 2010 (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) uzyskał prawo własności do nieruchomości położonej w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta nr (...)</span> oraz użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę o nr ewidencyjnym <span class="anon-block">(...)</span>, z obrębu <span class="anon-block">(...)</span>. Wyjaśnił, że pozwany nie zakwestionował wypowiedzenia mu przez powoda dotychczasowej wysokości opłaty rocznej, wobec czego od 1 stycznia 2014 roku pozwanego obowiązywała opłata w nowej wysokości. Podniósł ponadto, iż pozwany mimo ciążącego na nim zobowiązania oraz mimo wezwania do zapłaty, zalega z zapłatą dochodzonych pozwem opłat za rok 2015 i 2016.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, wydanym 24 lipca 2017 pod sygn. II Nc 26383/17, Sąd Rejonowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>Od ww. nakazu zapłaty pozwany wniósł sprzeciw, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji biernej. Wskazał, że powód nie wykazał, ażeby pozwanemu przysługiwało prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, a także aby w okresie objętym żądaniem pozwu <span class="anon-block">działka (...)</span> istniała.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt XVI C 3291/17, Sąd Rejonowy oddalił powództwo i zasądził od <span class="anon-block">(...) W.</span> na rzecz <span class="anon-block">R. W.</span> 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych Sądu Rejonowego:</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...) W.</span> jest właścicielem nieruchomości położonej w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, składającej się m.in. z dawnej <span class="anon-block">działki ewidencyjnej (...)</span>, z obrębu <span class="anon-block">(...)</span>, o powierzchni 1 196 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, na której posadowiony jest <span class="anon-block">budynek jednorodzinny nr (...)</span> przeznaczony na cele mieszkalne oraz <span class="anon-block">budynek mieszkalny nr (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w <span class="anon-block">W.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>.</p> <p>W dniu 15 czerwca 2010 <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (dalej również jako „Spółdzielnia”), w imieniu której łącznie działali <span class="anon-block">J. S.</span> i <span class="anon-block">W. Ś.</span> jako Członkowie Zarządu, zawarła z <span class="anon-block">R. W.</span> umowę przeniesienia prawa użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki (...)</span> oraz własności znajdującego się na niej <span class="anon-block">budynki nr (...)</span> wraz z garażem, jak również sprzedaży nakładów na budowę <span class="anon-block">budynku mieszkalnego nr (...)</span> za kwotę 590.000 zł. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego, zarejestrowanego w Repertorium A za nr <span class="anon-block"> (...)</span> i na jej podstawie <span class="anon-block">R. W.</span> uzyskał wpis prawa użytkowania wieczystego nieruchomości o powierzchni 1 196 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> do księgi wieczystej. Zawarcie umowy poprzedzało podjęcie przez Zarząd Spółdzielni uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> z 11 lutego 2004, zmienionej uchwałą Zarządu Spółdzielni nr <span class="anon-block">(...)</span> z 9 czerwca 2010, określającej grunty i budynki, do których prawa Spółdzielnia miała obowiązek przenieść na uprawnionych<em> <!-- --> ..</em> </p> <p>Pismem z 5 grudnia 2013 Prezydent <span class="anon-block">(...) W.</span> wypowiedział <span class="anon-block">R. W.</span> ze skutkiem na 31 grudnia 2013 wysokość dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego opisanej powyżej <span class="anon-block">działki (...)</span> - i zaproponował od 1 stycznia 2014 opłatę roczną w wysokości 23.549,24 zł, tj. 1% wartości gruntu. W dniu 12 grudnia 2013 przesyłka zawierająca powyższe wypowiedzenie została odebrana przez dorosłego domownika. <span class="anon-block">R. W.</span> nie zakwestionował wypowiedzenia mu dotychczasowej wysokości opłaty rocznej.</p> <p>Pismem z 20 lipca 2016 <span class="anon-block">(...) W.</span> wezwało <span class="anon-block">R. W.</span> do zapłaty łącznej kwoty 45.310,21 zł, na którą składały się m.in. opłaty roczne za rok 2015 i 2016 po 10.689,85 zł każda.</p> <p> <span class="anon-block">R. W.</span> do daty zamknięcia rozprawy nie spełnił tegoż świadczenia na rzecz <span class="anon-block">(...) W.</span>.</p> <p>Wyrokiem z 15 czerwca 2011 (I C 1102/10) w sprawie z powództwa <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni Mieszkaniowej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o stwierdzenie nieważności uchwał Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził, że uchwała zarządu pozwanej Spółdzielni nr <span class="anon-block">(...)</span> z 11 lutego 2004 oraz zmieniająca ją uchwała nr <span class="anon-block">(...)</span> z 09 czerwca 2010 w sprawie przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działek gruntu wraz z prawem własności domów jednorodzinnych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> – w części dotyczącej <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 1 196m<sup> <!-- -->( 2)</sup> oraz domu jednorodzinnego wraz z garażem są nieważne, ponieważ nie zostały doręczone powodom i dodatkowo naruszają art. 42 ust. 2 pkt 4 u.s.m. Wniesioną od tego wyroku apelację Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z 6 marca 2012 (I A Ca 932/11). Postanowieniem z 21 marca 2013 (I CSK 523/12) Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Spółdzielni do rozpoznania.</p> <p>Pozwem złożonym 23 września 2014 do Sądu Okręgowego w Warszawie <span class="anon-block">R. W.</span> domagał się zasądzenia od <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> kwoty 564 000 zł wraz z odsetkami tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości za okres od listopada 2010 do września 2014, wskazując, że nabył użytkowanie wieczyste <span class="anon-block">działki (...)</span>, na której posadowiony jest <span class="anon-block">budynek nr (...)</span> zajmowany przez pozwanych bez podstawy prawnej. Powództwo to zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 stycznia 2016 (XXIV C 1068/14). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. umowa z 15 czerwca 2010 jest nieważna przynajmniej w części dotyczącej prawa użytkowania wieczystego działki zajmowanej przez pozwanych, albowiem przedmiotem tej umowy było przeniesienie na <span class="anon-block">R. W.</span> użytkowania wieczystego całej <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, ale nastąpiło to bez przeniesienia własności <span class="anon-block">budynku oznaczonego nr (...)</span>. Apelację od tego wyroku wniósł <span class="anon-block">R. W.</span>, ale została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 5 kwietnia 2018 r. (I ACa 2191/16).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o dokumenty, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron i nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności i mocy dowodowej.</p> <p>Przy tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd Rejonowy uznał, że powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W niniejszej sprawie powód dochodził od pozwanego <span class="anon-block">R. W.</span> zapłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości stanowiącej dawną <span class="anon-block">działkę ewidencyjną (...)</span>, z obrębu <span class="anon-block">(...)</span>, o powierzchni 1 196 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> za rok 2015 i 2016.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 238)">art. 238 k.c.</a> wieczysty użytkownik ma obowiązek przez czas trwania swojego prawa uiszczać właścicielowi gruntu opłatę roczną. Uzupełnieniem tego przepisu jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 71;art. 71 ust. 1)">art. 71 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami</a> (Dz. U. z 2018, poz. 2204 ze zm., dalej jako: „u.g.n.”), według którego za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty te stanowią wynagrodzenie za możliwość korzystania przez użytkownika wieczystego z gruntu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Wnosi się je przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok, o czym stanowi ust. 4 art. 71 u.g.n.</p> <p>Pozwany podniósł, że nie przysługuje mu prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości. W ocenie Sądu Rejonowego zarzut ten okazał się zasadny, albowiem zawarta 15 czerwca 2010 pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnią Mieszkaniową</span>, a <span class="anon-block">R. W.</span> umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego oraz własności budynku i umowa sprzedaży nakładów jest nieważna.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.</p> <p>W ww. umowie Spółdzielnia powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010040027" title="Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 (art. 52)">art. 52</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010040027" title="Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 (art. 17(14))">art. 17<sup> <!-- -->( 14)</sup> ustawy z 15 grudnia 2000 o spółdzielniach mieszkaniowych</a> oraz w wykonaniu uchwały Zarządu Spółdzielni nr <span class="anon-block">(...)</span> z 11 lutego 2004, zmienionej uchwałą Zarządu Spółdzielni nr <span class="anon-block">(...)</span> z 09 czerwca 2010, przeniosła na rzecz <span class="anon-block">R. W.</span> prawo użytkowania wieczystego przysługującego jej względem ww. <span class="anon-block">działki (...)</span> oraz znajdujący się na niej <span class="anon-block">budynek nr (...)</span> wraz z garażem, jak również sprzedała znajdujące się na tej działce nakłady na budowę <span class="anon-block">budynku mieszkalnego nr (...)</span> za kwotę 590 000 zł. Sąd Rejonowy zwrócił jednak uwagę, iż wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 15 czerwca 2011 (I C 1102/10) została stwierdzona nieważność powyższych uchwał Zarządu <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni Mieszkaniowej</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> w części dotyczącej <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 1.196m<sup> <!-- -->( 2)</sup> oraz domu jednorodzinnego wraz z garażem. Uchwały te zostały wydane na podstawie art. 42 w zw. z art. 43 ust. 3 u.s.m. i określały przeznaczone do zbycia na rzecz osób uprawnionych nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wraz ze znajdującymi się na nich domami jednorodzinnymi. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że z art. 42 ust. 5 u.s.m. w zw. z art. 52 u.s.m. wynika, że uchwała, o której mowa w art. 42 ust. 2 u.s.m., stanowi podstawę oznaczania działek i budynków przy zawieraniu umów o przeniesieniu własności domów jednorodzinnych na rzecz członków spółdzielni i innych osób uprawnionych. Do przeniesienia własności domu jednorodzinnego na uprawnionego dochodzi zatem na podstawie odpowiedniej uchwały Zarządu Spółdzielni, która precyzuje przedmiot transakcji. Stwierdzenie nieważności takiej uchwały skutkować będzie nieważnością czynności przeniesienia praw do nieruchomości. Nieważność uchwały powoduje, że nie wywołuje ona skutków prawnych od momentu jej podjęcia. Uwzględniając powyższe, Sąd Rejonowy stwierdził, że skoro nieważność uchwał Zarządu <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni Mieszkaniowej</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> została prawomocnie stwierdzona, to zawarta w ich wykonaniu umowa z 15 czerwca 2010 również jest bezwzględnie nieważna, jako sprzeczna z ustawą. <span class="anon-block">R. W.</span> nie przysługuje zatem prawo użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki (...)</span> i w konsekwencji nie jest zobowiązany do uiszczenia na rzecz <span class="anon-block">(...) W.</span> dochodzonych niniejszym pozwem opłat z tytułu użytkowania wieczystego tej działki.</p> <p>W wypadku uznania, że brak uchwały, o której mowa w art. 42 ust. 2 u.s.m., Sąd Rejonowy wskazał, że umowa z 15 czerwca 2010 jest nieważna również z tego powodu, że przenosiła prawo użytkowania wieczystego działki bez przeniesienia własności <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 235)">Art. 235 k.c.</a> stanowi, iż budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58 § 1)">§1</a>). Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym (§2). Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z treści tego przepisu wynika, że prawo użytkowania wieczystego gruntu ma nadrzędny charakter w stosunku do prawa własności budynków posadowionych na tym gruncie, co w konsekwencji przesądza o tym, że zbycie tych praw może nastąpić tylko łącznie, nigdy zaś osobno. Zdaniem Sądu Rejonowego potwierdzenie tej tezy znajduje się również w art. 31 u.g.n. Zgodnie z jego brzmieniem oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych urządzeń. W konsekwencji umowa przeniesienia prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego, która nie przenosi jednocześnie własności budynków, jest nieważna z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a>, przy czym w wypadku braku w umowie postanowień o przeniesieniu prawa własności budynków, należy zbadać wolę stron umowy. Umowa przeniesienia prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego, niezawierająca postanowień o przeniesieniu także prawa własności budynków jest ważna, jeżeli wolą stron nie było przeniesienie tylko prawa użytkowania wieczystego z pozostawieniem zbywcy prawa własności budynków.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, że przedmiotem umowy z 15 czerwca 2010 było przeniesienie przez Spółdzielnię na pozwanego przysługującego jej prawa użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki (...)</span> oraz znajdującego się na niej <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> wraz z garażem, jak również sprzedaż znajdujących się na tej działce nakładów na budowę <span class="anon-block">budynku mieszkalnego nr (...)</span>. Z zapisów tej umowy wynika zatem, że przedmiotem umowy było przeniesienie prawa użytkowania wieczystego całej <span class="anon-block">działki (...)</span> oraz własności posadowionego na niej <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>, ale bez <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>. W chwili zawierania tej umowy oba budynki, tj. <span class="anon-block">(...)</span>, istniały i stanowiły własność Spółdzielni. Zdaniem Sądu pierwszej instancji oznacza to, że <span class="anon-block">R. W.</span> przysługiwało roszczenie o przeniesienie na niego prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności obu domów jednorodzinnych. Tymczasem mocą przedmiotowej umowy doszło do przeniesienia na <span class="anon-block">R. W.</span> prawa użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki (...)</span>, przy braku jednoczesnego przeniesienia na niego prawa własności wszystkich posadowionych na tej działce budynków.</p> <p>W świetle powyższych uwag i na podstawie powołanych przepisów, Sąd Rejonowy oddalił powództwo jako niezasadne.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd meriti orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, obciążając nimi powoda. Na poniesione przez pozwanego koszty procesu składało się wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym, w wysokości 3.600 zł, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015, poz. 1804) powiększone o kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wniósł powód, skarżąc go w całości. Orzeczeniu Sądu pierwszej instancji zarzucił naruszenie:</strong> </p> <p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie ram swobodnej oceny dowodów i dowolną interpretację oświadczenia woli stron umowy z dnia 15 czerwca 2010 r. , Rep. <span class="anon-block">(...)</span>, sprzeczną z regułami wykładni wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65)">art. 65 k.c.</a>, polegającą na przyjęciu, że własność <span class="anon-block">budynku oznaczonego nr (...)</span> nie została przeniesiona na nowego użytkownika wieczystego gruntu stanowiącego przedmiot umowy, na którym znajduje się <span class="anon-block">budynek nr (...)</span>, podczas gdy zgodnie z treścią w/w umowy nowy użytkownik wieczysty stał się również właścicielem znajdujących się na gruncie nakładów na <span class="anon-block">budynek nr (...)</span>, co wyczerpuje dyspozycję przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 235;art. 235 § 1)">art. 235 § 1 k.c.</a>;</p> <p>2) art. 43 ust 5 w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że nieistnienie uchwały spółdzielni w kwestii ustanowienia i określenia przedmiotu odrębnej własności, powoduje nieważność umowy ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności domu jednorodzinnego oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu, podczas gdy zgodnie z prawidłową wykładnią powyższej normy prawnej brak podstaw do takiego twierdzenia zwłaszcza, że uchwała zarządu spółdzielni nie stanowi kauzy takiej umowy;</p> <p>3) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 235)">art. 235 k.c.</a>, poprzez błędne zastosowanie i uznanie za nieważną z mocy prawa umowy z dnia 15 czerwca 2010 r., Rep. <span class="anon-block">(...)</span>, mimo braku materialnoprawnych przesłanek nieważności;</p> <p>4) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 238)">art. 238 k.c.</a> w zw. z art. 71 ust. 4 u.g.n. przez jego niezastosowanie i uznanie, że pozwany nie jest zobowiązany do zapłaty na rzecz właściciela nieruchomości opłat rocznych dochodzonych w niniejszym postępowaniu, podczas gdy zgodnie z powołaną normą prawną użytkownik wieczysty przez cały okres trwania użytkowania wieczystego zobowiązany jest do uiszczania opłat rocznych w terminie do dnia 31 marca każdego roku, bez wezwania, z góry za cały dany rok.</p> <p>Wskazując na powyższe, powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, według norm przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o oddalenie apelacji w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego za II instancję, stosownie do norm przepisanych<strong> <!-- -->.</strong> Nadto, z ostrożności procesowej, pozwany wniósł o zawieszenie postępowania - do czasu rozstrzygnięcia kwestii, związanych ze skierowanym przez pozwanego pod adresem Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskiem o zaskarżenie Skargą Nadzwyczajną prawomocnych orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie, zapadłych w sprawach I C 811/07 (I ACa 343/15) oraz XXIV C 1068/14 (I ACa 2191 /16), jako okoliczności, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy przyjął za własne poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne stwierdzając, że znajdują umocowanie w prawidłowo ocenionym materiale dowodowym, jak również podzielił wnioski sądu meriti, jako wywiedzione z tych ustaleń w sposób logiczny, przy prawidłowym uwzględnieniu porządku prawnego (<em> <!-- -->por. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r. IV CK 526/2004</em>).</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie uchybiając zasadom oceny dowodów określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Zauważyć należy, iż naruszenie tego przepisu ma miejsce wówczas, gdy wnioski wyprowadzone przez sąd przy ocenie dowodów nie układają się w logiczną całość zgodną z doświadczeniem życiowym, lecz pozostają ze sobą w sprzeczności, a także gdy nie istnieje logiczne powiązanie wniosków z zebranym w sprawie materiałem dowodowym (tak wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa 267/14). Zdaniem Sądu odwoławczego żadna z powyższych okoliczności w niniejszym postępowaniu nie zachodzi.</p> <p>Biorąc pod uwagę całokształt zgromadzonego przed Sądem pierwszej instancji materiału dowodowego, słusznie Sąd Rejonowy stwierdził, że z zapisów umowy z dnia 15 czerwca 2010 r. wynika, że jej przedmiotem było przeniesienie prawa użytkowania wieczystego całej <span class="anon-block">działki (...)</span> oraz własności posadowionego na niej <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>, ale bez <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>. Nie ulega wątpliwości, iż w chwili zawierania tej umowy istniał zarówno <span class="anon-block">budynek o nr (...)</span>, jak i <span class="anon-block">(...)</span>. Oba budynki posadowione są na jednej działce o nr ewidencyjnym <span class="anon-block">(...)</span>. Działka ta nie została podzielona na dwie działki, które przynależałyby do dwóch usytuowanych na niej budynków. Zauważyć należy, iż <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa</span> zawierając z pozwanym umowę z dnia 15 czerwca 2010 r. wiedziała, iż budynki te znajdują się w posiadaniu różnych osób. <span class="anon-block">Budynek (...)</span> w posiadaniu pozwanego, zaś <span class="anon-block">budynek (...)</span> w posiadaniu państwa <span class="anon-block">B.</span>, którzy dokończyli jego budowę, uzyskali na ten dom pozwolenie na budowę i którym w związku z tym przysługiwało podobnie jak pozwanemu prawo w postaci ekspektatywy ustanowienia na ich rzecz prawa własności domu jednorodzinnego.</p> <p>Powyższe ustalenie znajduje odzwierciedlanie w wyrokach Sądu Okręgowego z dnia 12 listopada 2013 r., wydanym w sprawie I C 811/07, który się uprawomocnił w dniu 8 października 2015 r., na co wskazał Sąd Okręgowy w uzasadnieniu sprawy XXIV C 1068/14 oraz o czym wcześniej sygnalizował Sąd Okręgowy w sprawie I C 1102/10, co m.in. było podstawą do stwierdzenia nieważności zaskarżonych uchwał dotyczących przeniesienia użytkowania wieczystego całej <span class="anon-block">działki (...)</span> na rzecz pozwanego z pominięciem prawa państwa <span class="anon-block">B.</span>, przy pełnej świadomości Spółdzielni co do stanu faktycznego tej nieruchomości. Zauważyć bowiem należy, iż zawierając tę umowę, mimo złożenia oświadczenia, że w stosunku do prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości nie toczą się żadne postępowania sądowe, Spółdzielnia brała udział w toczącym się już wówczas postępowaniu o zobowiązanie jej do przeniesienia na <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> prawa użytkowania wieczystego części <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i prawa własności znajdującego się na niej budynku w budowie (<span class="anon-block">(...)</span>). Właśnie z tej przyczyny rzeczona umowa jest nieważna, została bowiem zawarta z pominięciem praw osób, którym przysługuje ekspektatywa ustanowienia na ich rzecz prawa własności domu jednorodzinnego znajdującego się na tej samej działce, co <span class="anon-block">budynek nr (...)</span>, co zostało potwierdzone wyżej wskazanym wyrokiem Sądu Okręgowego.</p> <p>Mając zatem na uwadze, że ww. prawo przysługuje <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, nie zaś pozwanemu <span class="anon-block">R. W.</span>, umowa zawarta z pozwanym w dniu 15 czerwca 2010 r., przenosząca na niego prawo użytkowania wieczystego całości <span class="anon-block">działki (...)</span>, bez wydzielenia części działki na rzecz <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w celu zrealizowania ich prawa była nieważna.</p> <p>W tych okolicznościach zarzuty apelacji należy ocenić jako chybione, nie doszło bowiem do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> bowiem sprzedaż nakładów na budowę budynku mieszkalnego zawarte w paragrafie 3 umowy z dnia 15 czerwca 2010 r. nie jest równoznaczne z przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej działki gruntu i budynku mieszkalnego w trybie art. 52 w zw. z art. 17 <sup> <!-- -->14 </sup>ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zawartej w paragrafie 2 tej umowy.</p> <p>Nie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego, bowiem niezależnie od skutków unieważnienia uchwał Spółdzielni, umowa i tak pozostaje nieważna na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c.</a> jako sprzeczna z ustawą tj. tymi samymi, wyżej wskazanymi przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010040027" title="Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 ()">ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych</a> na mocy których prawo to przeszło na pozwanego z jednoczesnym pominięciem takiego samego prawa przysługującego państwu <span class="anon-block">B.</span>. Pozwany nie był bowiem uprawniony do nabycia nakładów będących de facto budynkiem, wybudowanym przez osoby 3-cie. Prawo nie zna zaś konstrukcji przeniesienia prawa wieczystego użytkowania gruntu bez jednoczesnego przeniesienia własności na tej nieruchomości budynków (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 235)">art. 235 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 31)">art. 31. Ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>). Ostatecznie zatem nie przeszło na pozwanego prawo użytkowania wieczystego działki gruntu oznaczonej nr <span class="anon-block">(...)</span>, tym samym nie jest on zobowiązany do zapłaty na rzecz <span class="anon-block">(...) W.</span> opłaty uregulowanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 238)">art. 238 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 71;art. 71 ust. 5)">art. 71 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>.</p> <p>W konsekwencji, nie jest on zobowiązany do uiszczenia na rzecz <span class="anon-block">(...) W.</span> dochodzonych niniejszym pozwem opłat z tytułu użytkowania wieczystego tej działki.</p> <p>Z tych względów, wobec niezasadności podniesionych w apelacji zarzutów, zarówno naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, Sąd odwoławczy nie znajdując podstaw dla wzruszenia zaskarżonego wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> apelację oddalił.</p> <p>O kosztach postępowania w instancji odwoławczej orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a>, zasądzając na rzecz pozwanego kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego według rozporządzenia obowiązującego w dacie wniesienia apelacji, tj. w oparciu o § 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r.</p> </div>