I FSK 1806/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1757/13 w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 maja 2013 r. nr[...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty zwrotu różnicy podatku w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2008 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE I FSK 1806/14 Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej M.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 1757/13 stwierdził, że nie spełnia ona wszystkich wymogów przewidzianych dla tego pisma wynikających z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Tymczasem opisana powyżej skarga kasacyjna, sporządzona i podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika wykonującego zawód radcy prawnego, nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany i w tym zakresie nie spełnia wymogów przewidzianych regulacją art. 176 p.p.s.a. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt SK 22/11 orzekł, że art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 p.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji RP, a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.). Oznacza to, że dostrzeżony i opisany powyżej brak skargi kasacyjnej polegający na niezamieszczeniu w jej treści wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, należy traktować jako brak formalny tego pisma podlegający konwalidacji w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 p.p.s.a. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną M.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 1757/13, celem usunięcia dostrzeżonych braków.