V SA/Wa 1447/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. A.M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; UZASADNIENIE W skardze z 9 czerwca 2010r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym powyżej przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Z powyższego wynika także, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt tolerowany nie jest tego typu decyzją, która nadawałaby się do wykonania, nie może ona zatem podlegać wstrzymaniu wykonania w trybie art.61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.