II W 671/20

<p>Sygn. akt II W 671/20</p> <div> <h2>UZASADNIENIE WYROKU</h2> <p> <strong> <!-- -->z dnia 21 października 2020 r.</strong> </p> <p>Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej, ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">J. P.</span> był właścicielem posesji położonej w <span class="anon-block">S. P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. W dniu 7 marca 2020 r. zgrabił zeschłe liście, spadłe gałęzie, ułożył z nich stertę i podpalił. Dym z ogniska dostrzegł strażnik gminny <span class="anon-block">M. M.</span>, podjął interwencję w związku ze stwierdzonym termicznym przekształcaniem odpadów zielonych, zaproponował mu mandat karny w kwocie 200 złotych, obwiniony odmówił, a na polecenie strażnika gminnego zagasił ognisko.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- zeznania <span class="anon-block">M. M.</span> (k.3,31v-32),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- wyjaśnienia obwinionego (k.31v),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- notatki urzędowe (k.4),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- dokumentacja fotograficzna (k.5,27-28).</em> </p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach <span class="anon-block">M. M.</span> (k.3,31v-32) i dokumentacji fotograficznej (k.5,27-29).</p> <p>Na wiarę zasługują zeznania <span class="anon-block">M. M.</span>, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach obwinionego i dokumentacji fotograficznej (k.5,27-29).</p> <p>Sporządzone w toku postępowania dokumenty w postaci dokumentów wymienionych na k. 32 zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, były sporządzone bezstronnie i obiektywnie, nie były kwestionowane przez strony, stąd stały się podstawą ustalenia stanu faktycznego.</p> <p>Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość. Poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Na podstawie tego stanu faktycznego wina i okoliczności popełnienia czynu przypisanego obwinionemu nie mogą budzić wątpliwości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Obwiniony był właścicielem działki mieszkalnej w <span class="anon-block">S. P.</span>, rosły na niej drzewa i krzewy, co wiązało się z zaleganiem na niej liści i spadłych gałęzi. Wykonując prace porządkowe obwiniony zgromadził niewielką ilość odpadów zielonych i podpalił je, zamierzając spalić. Należy zwrócić, że zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 6 rzeczy te stanowiły odpady, gdyż były przedmiotami, których posiadacz zamierzał pozbyć się.</p> <p>Opisane zachowanie obwinionego wyczerpuje zatem znamiona wykroczenia z art. 191 Ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, gdyż polegało na tym, że przekształcał termicznie odpady poza spalarnią lub współspalarnią odpadów.</p> <p>Obwiniony ma 67 lat, jest żonaty, ma na utrzymaniu córkę, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.600 złotych miesięcznie (oświadczenie z k. 31), nie był karany (k. 26).</p> <p>Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu nie był znaczny, a obwiniony zgasił ognisko w obecności strażnika miejskiego.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki wymiaru kary Sąd uznał, że wymierzenie obwinionemu choćby najłagodniejszej kary byłoby niezasadne i zgodnie z treścią art. 39 § 1 k.w. odstąpił od jej wymierzenia.</p> <p>Obwiniony ma niewielkie dochody (oświadczenie z k.31), nie będzie mógł zatem zwrócić poniesionych na rozpoznanie sprawy kosztów, stąd Sąd przejął je na rzecz Skarbu Państwa.</p> </div>