III Ko 372/20

<p>Sygn. akt III Ko 372/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 października 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Przewodniczący: SSO Danuta Kasprzyk</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Protokolant: po. staż Paulina Dubicka</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Anny Ockert</em> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 roku</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. F.</span> </strong>o zasądzenie uzupełniającego zadośćuczynienia za okres pozbawienia wolności w związku z wykonaniem wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 1953 roku Sr 85/53 skazującego na karę 9 lat pozbawienia wolności</p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1;art. 8 ust. 4)">art. 8 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> wniosek oddala.</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 13)">art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> kosztami postepowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>SSO Danuta Kasprzyk</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 15 maja <span class="anon-block">J. F.</span> w Sądzie Okręgowym w Poznaniu wniosek o zasądzenie na jego rzecz kwoty 2.400.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia orzeczenia tytułem zadośćuczynienia uzupełniającego za krzywdy jemu wyrządzone w związku z wykonaniem wyroku Wojskowego Sadu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26.06.1953 roku ( sygn.. akt. SR 85/53)</p> <p>Wnioskodawca podał, iż wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 1953 roku został skazany na karę 9 lat pozbawienia wolności, karę pozbawienia praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na okres lat 3 oraz przepadek całego mienia. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 1991 roku Sąd Wojewódzki w Poznaniu w sprawie III Ko 8/91 - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> - uznał za nieważny w/w wyrok z 1953 roku. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 1992 roku Sąd Wojewódzki w Poznaniu w sprawie III Ko 1204/91 zasądził na rzecz <span class="anon-block">J. F.</span> kwotę 101.854.256 zł ( przed denominacją złotego) tytułem zadośćuczynienia za krzywdę moralną związaną ze skazaniem wyrokiem w sprawie SR 85/53.</p> <p>Wnioskodawca swoje roszczenie o zasądzenia zadośćuczynienia uzupełniającego oparł o treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 4)">art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a>.</p> <p>Na rozprawie w dniu 27 października 2020 pełnomocnik wnioskodawczy oświadczył , że uzupełnia podstawę prawną wniosku o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552)">art. 552 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554)">art. 554 k.p.k.</a> oraz art. 12 ustawy o IPN w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552)">art. 552 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554)">554 k.p.k.</a> Na wezwanie sądu o podanie, w reżimie której ustawy wnioskodawca domaga się zasądzenia uzupełniającego zadośćuczynienia pełnomocnik ostatecznie wskazał, iż podaje taką podstawę żądania jak w pisemnym wniosku, a podstawą do zasądzenia uzupełniającego zadośćuczynienia jest przepis art. 8 ust. 4 ustawy lutowej.</p> <p>Prokurator wniosło oddalenie wniosku z uwagi na powagę rzeczy osądzonej w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Wniosek podlegał oddaleniu z uwagi na zaistnienie powagi rzeczy osądzonej.</p> <p>Względem wnioskodawcy orzeczono o unieważnieniu wyroku jaki zapadł względem niego w 1953 roku. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 1992 roku Sąd Wojewódzki w Poznaniu zasądził na rzecz wnioskodawcy kwotę 101.854.256 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę moralną związaną ze skazaniem wyrokiem w sprawie SR 85/53.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 4)">art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> stanowi, że nie ma zastosowania ust. 1 przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8)">art. 8</a> w sytuacji, gdy w wyniku rewizji nadzwyczajnej , kasacji lub wznowienia postępowania prawomocnie zasądzono odszkodowanie, chyba że za jego zastosowaniem przemawiają względy słuszności. Sytuacja prawna opisana w tym ustępie przepisu nie ma zastosowania względem osoby wnioskodawcy ponieważ nie zasądzono mu odszkodowania na skutek rewizji nadzwyczajnej, kasacji czy też wznowienia postępowania. Wnioskodawcza zadośćuczynienie otrzymał na warunkach ogólnych wskazanych w ustawie tj. w trybie art. 8 ust. 1 ustawy, po uprzednim stwierdzeniu nieważności wyroku zapadłego wobec niego w sprawie SR 83/53. W tym zakresie występuje powaga rzeczy osądzonej.</p> <p>Zupełnie na marginesie i tytułem porządku sąd stwierdza, że nie zgadza się ze stanowiskiem wnioskodawcy jakoby zasadzone mu w 1992 roku zadośćuczynienie miało charakter symboliczny. Zasądzono kwotę 101.854.256 zł ( przed denominacją złotego). W 1992 roku przeciętne miesięczne wynagrodzenie wynosiło kwotę 2.935.000 zł. Wnioskodawca otrzymał więc kwotę odpowiadającą 34,7 przeciętnych pensji w tamtym czasie. Kwota ta pozwalała mu np. na to by przez okres 2 lat i 8 miesięcy utrzymywać się bez konieczności podejmowania zatrudnienia. Wnioskodawca przyznał, iż w 1992 roku kwota zadośćuczynienia została mu wypłacona, a denominacja złotego miała miejsce dopiero w 1994 roku. Bez wątpienia nie była to więc kwota symbolicznego zadośćuczynienia.</p> <p> SSO Danuta Kasprzyk</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  Notować</p> <p>2.  Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi</p> <p>3.  Za 14 dni</p> <p>SSO Danuta Kasprzyk</p> </div>