II SA/Po 1127/19

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2020 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na uprawę konopi oddala skargę. UZASADNIENIE Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669 ze zm.; dalej: "u.p.n.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku G. M., odmówił wydania zezwolenia na uprawę konopi włóknistych, zlokalizowanej w miejscowości [...] [...], na działce nr [...], ark. mapy [...] obręb geodezyjny [...], ze względu na brak rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] maja 2019 r. G. M. złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na uprawę konopi włóknistych na przedmiotowej nieruchomości w miejscowości [...]. Wniosek spełniał warunki formalne określone w art. 47 ust. 2 u.p.n., albowiem wskazano wymagane dane wnioskodawcy, zaś jako miejsce prowadzenia uprawy oznaczono nieruchomości o powierzchni 0,74 ha zaznaczając, że w ramach uprawy wykorzystany zostanie materiał siewny konopi włóknistych odmiany [...] Do wniosku dołączone zostało oświadczenie o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 63 i 64 u.p.n. oraz za wykroczenia, o których mowa w art. 65 tej ustawy, faktura za zakup materiału siewnego konopi włóknistej, zdjęcie etykiety z worka z materiałem siewnym konopi włóknistej, a także zobowiązanie do przetwarzania konopi włóknistych we własnym zakresie na potrzeby przemysłu włókienniczego, spożywczego i kosmetycznego, zgodnie z art. 47 ust. 3a u.p.n. Zgodnie z przedłożonym zobowiązaniem miejscem przetwarzania poszczególnych części konopi miało być poddasze stodoły zlokalizowanej na nieruchomości położonej w miejscowości [...] natomiast celem uprawy pozyskiwanie suszu z kwiatostanów konopi włóknistych na herbatę oraz olej CBD, a także pozyskiwanie włókien konopnych wydobywanych ze słomy konopnej przy użyciu międlarki do lnu i konopi. W celu weryfikacji danych zamieszczonych we wniosku, organ I instancji w dniu [...] czerwca 2019 r. przeprowadził oględziny pomieszczeń, w których zadeklarowano przetwarzanie konopi włóknistych. Na miejscu wnioskodawca poinformował przedstawicieli urzędu, że przetwarzanie konopi będzie odbywało się na poddaszu domu mieszkalnego, a nie jak wpisano we wniosku, na poddaszu stodoły. W ramach prowadzonych oględzin ustalono, że do pomieszczenia znajdującego się na poddaszu domu prowadzą drzwi zamykane na zasuwkę, zaś w samym pomieszczeniu znajdują się ponadto drewniane okno i drzwi balkonowe bez zamka, czy też innego zabezpieczenia przed wejściem z zewnątrz osoby nieupoważnionej. Po przeprowadzeniu oględzin pomieszczeń przeznaczonych do przetwarzania konopi włóknistych dokonano oględzin gruntu, na którym ma być prowadzona uprawa. Na miejscu okazało się, że pomimo braku uprzedniego uzyskania decyzji administracyjnej zezwalającej na uprawę konopi włóknistych, na terenie całego gruntu posadzone zostały konopie, a ich rośliny mają od 3 do 10 cm wysokości. Syn wnioskodawczyni poinformował, że uprawa ta jest przedplonem, a wysiew nastąpił ok. 7 dni wcześniej przed przedmiotowymi oględzinami. Mając powyższe na uwadze organ I instancji wskazał, że jego zdaniam zabezpieczenia miejsca przetwarzania konopi włóknistych nie są wystarczające do należytego zabezpieczenia zbioru przed dostępem oraz wykorzystaniem przez osoby trzecie suszu oraz włókien konopi włóknistych. Nie ulega natomiast wątpliwości, że ustawodawca przykłada szczególną wagę do zabezpieczenia zbioru przed dostępem osób postronnych, co wprost zostało wyrażone w art. 47 ust. 4 u.p.n. Nie sposób stwierdzić, że zabezpieczenie pomieszczenia składowania zbioru poprzez montaż niewielkiej zasuwki nieograniczonej kłódką w drzwiach wejściowych, niezabezpieczenie w żaden sposób drewnianego okna i drzwi balkonowych daje jakąkolwiek rękojmię prawidłowego zabezpieczenia zbioru przed dostępem osób postronnych. Wręcz przeciwnie, wydanie decyzji pozwalającej na uprawę i przechowywanie zbioru konopi w takich warunkach lokalowych stwarza realne niebezpieczeństwo dostępu do nich osób nieupoważnionych. W ramach przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że nieruchomość, na której umiejscowiony jest budynek, w którym miałoby dochodzić do suszenia i przechowywania konopi włóknistych, ogrodzona jest jedynie z trzech stron. Brak ogrodzenia w tylnej części nieruchomości rodzi zagrożenie swobodnego dostępu na teren nieruchomości osób postronnych, co również należy uznać za brak należytego zabezpieczenia zbioru. Odnosząc się do ujawnionej podczas oględzin uprawy konopi wskazano, że zarówno wnioskodawczyni jak i jej syn mieli świadomość, że brak zezwolenia na uprawę konopi włóknistych oraz niespełnienie innych wymagań formalnych określonych w art. 46 u.p.n. skutkuje nielegalnością uprawy. W związku z ujawnieniem faktu posiadania uprawy na nieruchomości nr [...] bez wymaganego zezwolenia, organ zawiadomił o powyższym jednostkę policji w związku z obowiązkiem wynikającym z art. 304 § 2 k.p.k. Organ I instancji podkreślił również, że w świetle ustaleń dokonanych podczas oględzin miejsca uprawy i przetwarzania konopi brak było urządzeń pozwalających na przetworzenie ich we własnym zakresie na cele wskazane w treści oświadczenia. Poza samą uprawą i miejscem do suszenia wątpliwym jest, czy wnioskodawczyni faktycznie jest w stanie we własnym zakresie przetworzyć rośliny w sposób, na który wskazała w oświadczeniu, co także wpływa na ustalenie, że nie daje ona rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z upraw przed wykorzystaniem na cele wskazane w oświadczeniu. Reasumując, brak wskazanej w ustawie rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru stanowi istotną przeszkodę do wydania decyzji zezwalającej na uprawę, zważywszy na cele i założenia ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z dobrem, która ustawa ta ma chronić. W odwołaniu z dnia [...] lipca 2019 r. G. M. wniosła o udzielenie jej zezwolenia na uprawę konopi zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 47 ust. 4 u.p.n. oraz art. 7 w zw. art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu oględzin w pomieszczeniu przeznaczonym na przetwarzanie konopi był prowadzony remont w celu dostosowania pomieszczenia dla celów obrabiania i suszenia kwiatostanów. Nie sposób zatem uznać, że wskazane w protokole oględzin zaniedbania oraz brak zabezpieczeń są sytuacją trwałą. Do dnia złożenia odwołania remont został ukończony. Wszystkie drzwi zostały odpowiednio zabezpieczone. Za niezbędny i konieczny uznać należy więc wniosek o ponowne przeprowadzenie oględzin pomieszczenia i działki w celu potwierdzenia, że przeprowadzony remont daje rękojmię należytego zabezpieczenia upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie. Dalej odwołująca wyjaśniła, że ujawnione przedplony służyły do sprawdzenia przydatności i testu gleby na polu i w żadnym wypadku nie pełniły innej funkcji niż uprawa konopi włóknistych. Sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania zdaje się być twierdzenie, że fakt posiadania przedplonów powoduje brak rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z tych upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie. Przeprowadzający oględziny specjaliści nie zwrócili uwagi na konieczność takich działań w celu upewnienia się, czy ziemia, na której w przyszłości mają rosnąć plony, nadaje się do tego działania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie wydania zezwolenia na uprawę konopi każdorazowo należy ocenić całokształt sprawy, czy wnioskodawca daje rękojmię przed niewykorzystywaniem zbioru dla celów innych niż w zezwoleniu, przy czym takstatywnie wymienione przypadki w art. 47 ust. 4 nie wyczerpują negatywnych przesłanek do odmowy. Organ może oprzeć swoją decyzją odmowną na innych uzasadnionych przesłankach. Użycie w komentowanym przepisie zwrotu "w szczególności" oznacza bowiem, że podstawą odmowy wydania zezwolenia mogą być także inne przyczyny, które - zdaniem organu - uzasadniają brak po stronie wnioskodawcy wspomnianej rękojmi. Wbrew odwołaniu, podstawą odmowy wydania zezwolenia był szereg różnych i niezależnych od siebie okoliczności, nie tylko zaś niewłaściwe zabezpieczenie wejść. Z tego powodu, w przedmiotowej sprawie montaż zamków nie powoduje, że wnioskodawczyni daję taką rękojmie. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego istnieją okoliczności, które wskazują na negatywną ocenę rękojmi wnioskodawczyni. W pierwszej kolejności jest to fakt uprawy bez zezwolenia. Chybiony jest argument, że skoro wysiew stanowi przedplon, to nie można z tego powodu czynić zarzutu odwołującemu. Po pierwsze, ustawa nie dopuszcza możliwości uprawy konopi bez zezwolenia na cele przedplonu. Jakakolwiek uprawa konopi bez zezwolenia stanowi wykroczenie wskazane w art. 65 u.p.n. Po drugie, jako przedplon mogą być wysiewane inne rośliny, przy czym dobrym przedplonem pod konopie są: okopowe na oborniku, wieloletnie motylkowe i dobrze plonujące zboża, zatem istnieje możliwość wykonanie prawidłowego przedplonu bez naruszania przepisów ustawy, tj. siejąc inne niż konopie rośliny. O ile w przypadku skazania za przestępstwo z art. 63 lub 64 u.p.n. lub wykroczenie z art. 65 (uprawa konopi bez zezwolenia), organ obowiązany jest wydać decyzję odmowną, to podejrzenie popełnia tego przestępstwa lub wykroczenia może stanowić negatywną przesłankę do uznania, czy wnioskodawca daję rękojmię należytego zabezpieczenia zbioru z tych upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie. Ponadto, mimo tego, że wnioskodawczyni wskazuje jako cel uprawy m.in. cele włókiennicze, to nie przedstawiła żadnego dowodu na to, że zamierza taką działalność podjąć. Oczywiście z uwagi na ewentualne koszty i uzależnienie możliwości uprawy od zgody organu nie można wymagać wyposażenia zakładu przed uzyskaniem zezwolenia, jednak brak jakichkolwiek okoliczności wskazujących obiektywnie, że odwołująca zamierza taką działalność rozpocząć. W ocenie organu odwoławczego takimi dowodami mogłyby być umowy, listy intencyjne podpisane z odbiorcami, zamówienia na maszyny do uzyskania włókien itp. Okolicznością budzącą wątpliwość jest również fakt różnic co do oznaczeń na etykiecie na worku materiału siewnego, który znajdował się na nieruchomości, z oznaczeniami na etykiecie, której zdjęcie zostało dołączone do wniosku o wydanie zezwolenia. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że wnioskodawczyni nie daje rękojmi zabezpieczenia zbioru przed wykorzystaniem dla innych celów. W skardze z dnia [...] listopada 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu G. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie art. 47 ust. 4 u.p.n., art. 8 § 1, art. 10 § 1, art. 11, art. 12, art. 35 § 1 i art. 77 § 1 K.p.a. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że art. 47 ust. 4 u.p.n. wyraźnie wskazuje, iż konieczność odpowiedniego zabezpieczenia przed kradzieżą dotyczy torebki makówki, a nie konopi włóknistych, a tym samym na gruncie niniejszej sprawy nie istniała podstawa do odmowy wydania przedmiotowego zezwolenia, zważywszy, że pozostałe przesłanki zostały przez wnioskodawczynię wypełnione. Bez znaczenia pozostaje tutaj fakt przedplonu i jego legalności, gdyż tym zagadnieniem zajmuje się w chwili obecnej sąd karny. Ponadto, jeśli spełnione zostały wszystkie wymogi, a zasiew próbny odbył się w dniu [...] czerwca 2019 r., czyli na ponad 30 dni od złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na uprawę, decyzja winna zostać wydana bez zbędnej zwłoki w przeciągu 30 dni. Zatem gdyby organ upoważniony do wydania wspomnianego zezwolenia rozpoznał sprawę w wyznaczonym przez ustawę terminie, decyzja pozytywna wydana zostałaby [...] czerwca 2019 r., a co za tym idzie, przedplon byłby całkowicie legalny. Odnosząc się do zagadnienia związanego z różnicą oznaczeń etykiet na workach z materiałem siewnym skarżąca wskazała, że materiał siewny został zamówiony w dniu [...] kwietnia 2019 r., natomiast odbiór miał zostać dokonany osobiście podczas odbywających się w [...]", organizowanych przez Stowarzyszenie [...]. Firma [...] miała wtedy przekazać materiał siewny, jednakże nie został on dostarczony tego dnia. W związku z tym, że planowane złożenie wniosku o wydanie zezwolenia miało miejsce w dniu [...] maja 2019 r., poproszono wskazaną firmę o przesłanie etykiety zamówionego materiału w wiadomości e-mailowej, a sam materiał miał być dostarczony za pomocą przesyłki kurierskiej. Niezgodność numerów seryjnych wynika właśnie z pomyłki firmy [...] której strona nie była świadoma do momentu dokonanych oględzin. Nie zmienia to jednak faktu, że materiał siewny był zgodny ze zgłoszoną we wniosku odmianą [...] a jedynie numery seryjne worka - etykiety nie były tożsame. Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii wymaga załączenia etykiety by sprawdzić, czy materiał siewny jest klasyfikowany. W tym wypadku był, zatem nie istniała podstawa do odmowy wydania zezwolenia. Z kolei argument podniesiony przez organ odwoławczy co do braku istnienia dowodów wskazujących na to, że wnioskodawczym zamierza podjąć działalność jest chybiony. Już podczas oględzin przedstawiono nie tylko zdjęcia maszyny potrzebnej do uzyskania włókien, ale również zapowiedziano jej zakup. Maszyna ta została ostatecznie zakupiona w dniu [...] sierpnia 2019 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Do pisma procesowego z dnia [...] lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej dołączył stanowisko skarżącej w sprawie wraz z decyzjami administracyjnymi [...] i [...] Zdaniem pełnomocnika decyzje te - udzielające zezwolenia na uprawę konopi włóknistych - oparte zostały na tożsamym stanie faktycznym i prawnym. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że we wskazanych sprawach nie zostały złożone oświadczenia dotyczące sposobu zabezpieczenia przed kradzieżą torebki makówek. Na żadnym etapie postępowania administracyjnego organ nie zwrócił się do wnioskodawczyni z żądaniem złożenia wskazanego wyżej oświadczenia, jak również nie zostały przeprowadzone oględziny miejsca przechowywania plonu, a pomimo tego organy udzieliły zezwolenia na uprawę konopi włóknistych. Natomiast wydanie odmiennych decyzji w podobnych stanach faktycznych, tj. wydanie decyzji zezwalającej na uprawę konopi włóknistej przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] ([...]) oraz przez Wójta Gminy [...] ([...]) i jednocześnie decyzji o odmowie udzielenia zezwolenie skarżącej, stanowi rażące naruszenie podstawowej zasady postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 8 K.p.a., tj. zasady równego traktowania, oraz kierowania się utrwaloną praktyką rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Oś sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Burmistrz Miasta i Gminy [...] zasadnie odmówił G. M. wydania zezwolenia na uprawę konopi włóknistych na działce nr [...] w miejscowości [...], ze względu na brak rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Rozpoczynając rozważania prawne w tym zakresie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 45 ust. 3 u.p.n., uprawa konopi włóknistych może być prowadzona wyłącznie na potrzeby przemysłu włókienniczego, chemicznego, celulozowo-papierniczego, spożywczego, kosmetycznego, farmaceutycznego, materiałów budowlanych oraz nasiennictwa. Stosownie do art. 47 u.p.n., zezwolenie na uprawę maku lub konopi włóknistych wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce położenia uprawy (ust. 1). Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się, w drodze decyzji, na wniosek zawierający: imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres wnioskodawcy; informację o odmianie maku lub konopi włóknistych, powierzchni uprawy oraz numer działki ewidencyjnej w ewidencji gruntów i budynków, określonej na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego; oświadczenie wnioskodawcy, że dysponuje pomieszczeniem zabezpieczonym przed kradzieżą torebki (makówki), o której mowa w art. 48 ust. 1; a także oświadczenie wnioskodawcy, że nie był karany za popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 63 lub 64, i wykroczenia, o którym mowa w art. 65 (ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5). Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, w przypadku samodzielnego przetwarzania konopi włóknistych z własnych upraw, dołącza się zobowiązanie do przetworzenia konopi włóknistych we własnym zakresie na cele określone w art. 45 ust. 3 (ust. 3a). Co przy tym szczególnie istotne na gruncie rozpatrywanej sprawy, zgodnie z art. 47 ust. 4 u.p.n., wójt (burmistrz, prezydent miasta) odmawia wydania zezwolenia, jeżeli wnioskodawca nie daje rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z tych upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie, a w szczególności: nie dysponuje pomieszczeniem zabezpieczonym przed kradzieżą torebki (makówki), o której mowa w art. 48 ust. 1 (pkt 1), lub był karany za popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 63 (tj. uprawa maku, z wyjątkiem maku niskomorfinowego, konopi, z wyjątkiem konopi włóknistych, lub krzewu koki oraz zbiór mleczka makowego, opium, słomy makowej, liści koki, żywicy lub ziela konopi innych niż włókniste) lub 64 (tj. kradzież w celu przywłaszczenia lub kradzież z włamaniem środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych, mleczka makowego lub słomy makowej) (pkt 2), lub był karany za popełnienie wykroczenia, o którym mowa w art. 65 (tj. uprawa maku niskomorfinowego lub konopi włóknistych wbrew przepisom ustawy) (pkt 3). Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie w zgodzie z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do odmowy wydania skarżącej zezwolenia na uprawę konopi z uwagi na brak rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. W tym kontekście pokreślenia wymaga, że na mocy art. 47 ust. 4 u.p.n., podstawę odmowy wydania zezwolenia na uprawę maku lub konopi włóknistych stanowi brak po stronie wnioskodawcy rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z tych upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie, tj. na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, spożywczego, włókienniczego, chemicznego, celulozowo-papierniczego, kosmetycznego, materiałów budowlanych oraz nasiennictwa, o czym stanowi art. 45 ust. 3 u.p.n. Zauważenia wymaga, że przyczyny odmowy wydania zezwolenia w istocie pozostawione zostały uznaniu organu, albowiem katalog przesłanek świadczących o braku dawania przez wnioskodawcę rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie jest otwarty. Użycie w komentowanym przepisie zwrotu "w szczególności" oznacza, że podstawą odmowy wydania zezwolenia mogą być także inne przyczyny, które – zdaniem organu administracyjnego – uzasadniają brak po stronie wnioskodawcy wspomnianej rękojmi. Tymczasem z akt sprawy wynika, że w dniu [...] czerwca 2019 r. dokonano wizji na działce przeznaczonej pod uprawę konopi. Z protokołu z oględzin oraz dokumentacji fotograficznej wynika, że na działce posiany został przedplon w postaci konopi włóknistych. Rośliny zostały posiane ok. 7 dni przed oględzinami i osiągnęły wysokość od 3 do 10 cm. (k. 29 i 30, 39-42 akt adm. organu I instancji). Abstrahując od znajdującej się w aktach dokumentacji fotograficznej podkreślić należy, że ustalenia organu I instancji nie zostały zakwestionowane przez skarżącą, która złożyła podpis pod protokołem z oględzin. Dodatkowo w odwołaniu i skardze skarżąca podnosiła, że wskazana uprawa była przedplonem, służącym do sprawdzenia przydatności i testu gleby na polu w celu upewnienia się, czy ziemia na której w przyszłości mają rosnąć plony, nadaje się do tej uprawy. Fakt posiania przez skarżącą konopi włóknistych bez zezwolenia jest więc na gruncie niniejszej sprawy bezsporny, bez względu na to, czy w późniejszym czasie skarżąca została ukarana za popełnienie wykroczenia, o którym mowa w art. 65 u.p.n., czy też nie. Zdaniem Sądu fakt posiania konopi włóknistych bez zezwolenia, wbrew przepisom ustawy, jest wystarczającą przesłanką do odmowy wydania zezwolenia na uprawę konopi. Zauważenia wymaga, że wśród przykładowych przesłanek nakazujących organowi odmowę wydania zezwolenia znajduje się wcześniejsze ukaranie wnioskodawcy za popełnienie wykroczenia, o którym mowa w art. 65, tj. uprawa maku niskomorfinowego lub konopi włóknistych wbrew przepisom ustawy. Choć w rozpoznawanej sprawie na dzień orzekania w aktach sprawy nie znajduje się potwierdzenie ukarania skarżącej za popełnione wykroczenie na skutek zawiadomienia przez organ I instancji o popełnieniu przestępstwa (k. 44 akt adm. organu I instancji), to bezsporny fakt posiania konopi bez zezwolenia pomimo posiadanej wiedzy o konieczności posiadania zezwolenia niewątpliwie uprawniał organ I instancji do odmowy wydania zezwolenia. Takie zachowanie skarżącej świadczy bowiem o tym, że nie daje ona rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie. Argumentacja odwołania i skargi jest przy tym nietrafna. Po pierwsze, jak słusznie wskazał zarówno organ odwoławczy, jak i sam pełnomocnik skarżącej w treści odwołania, dobrym przedplonem pod konopie są rośliny okopowe na oborniku, wieloletnie motylkowe i dobrze plonujące zboża (s. 3 odwołania). W celu sprawdzenia przydatności gleby na działce nie było więc konieczne posianie konopi włóknistych bez wymaganego zezwolenia. Jednakże, nawet gdyby nie istniała inna możliwość przygotowania gleby pod zasiew podkreślić należy, że ustawodawca nie przewidział w ustawie możliwości dokonania zasiewu konopi włóknistych bez zezwolenia w jakimkolwiek celu, w tym w celu sprawdzenia przydatności gleby lub też przygotowania gleby pod zasiew. Art. 46 ust. 2 u.p.n. wyraźnie stanowi, że uprawa konopi włóknistych może być prowadzona na określonej powierzchni, w wyznaczonych rejonach, na podstawie zezwolenia na uprawę, i ustawodawca nie przewidział od tej zasady żadnych wyjątków. Uprawa konopi włóknistych bez wymaganego zezwolenia jest wykroczeniem karanym grzywną, o czym stanowi art. 65 u.p.n. Niezasadna jest również podniesiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja, że gdyby organ I instancji wydał decyzję w terminie, przedplon byłby legalny. Samo złożenie wniosku nie jest bowiem równoznaczne z uzyskaniem zezwolenia i przed wydaniem decyzji zezwalającej na uprawę konopi włóknistych skarżąca nie miała prawa dokonać zasiewu na działce nr [...]. W przypadku nieterminowego rozpoznania sprawy skarżącej przysługiwały natomiast środki prawne przewidziane w ustawach, takie jak ponaglenie i skarga na bezczynność czy przewlekłość postępowania. Zaakcentować również należy, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. skarżąca zapewniała organ, iż zdaje sobie sprawę, że wydanie zezwolenia wiąże się ze szczególną odpowiedzialnością społeczną oraz prawną związaną z regulacjami upraw konopi włóknistych przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii i dochowała należytej staranności związanej z intencją ustawy (k. 25 akt adm. organu I instancji). Jednakże, w tym samym czasie skarżąca posiała konopie bez zezwolenia (podczas oględzin w dniu [...] czerwca 2019 r. ustalono, że rośliny zostały posiane ok. 7 dni wcześniej), co w całości stoi w sprzeczności ze złożonym oświadczeniem. Oprócz powyżej okoliczności, która zdaniem Sądu była wystarczającą przesłanką do odmowy wydania skarżącej zezwolenia, organy rozstrzygające w sprawie słusznie zwróciły uwagę na inne okoliczności przemawiające za wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ramach przeprowadzonych oględzin ustalono, że pomieszczenie przeznaczone do suszenia kwiatostanów konopi znajduje się na strychu domu mieszkalnego. Ogrodzenie posesji wykonane jest z trzech stron. Od tylnej części działki mieszkalnej nie ma odgrodzenia. Pomieszczenie do suszenia kwiatostanów zamykane jest na zasuwkę. Dodatkowym wejściem do pomieszczenia jest niewielkie okno oraz drzwi balkonowe, które nie posiadają zamka ani innego zabezpieczenia (k. k. 32- 36, k. 39 – 42 akt adm. organu I instancji). Jak słusznie wskazały organy rozstrzygające w sprawie, zabezpieczenia miejsca przetwarzania konopi włóknistych nie były wystarczające do należytego zabezpieczenia zbioru przed dostępem oraz wykorzystaniem przez osoby trzecie suszu oraz włókien konopi. Nie ulega natomiast wątpliwości, że ustawodawca przykłada szczególną wagę do zabezpieczenia zbioru przed dostępem osób postronnych, co wprost zostało wyrażone w art. 47 ust. 4 u.p.n. Na uwzględnienie nie zasługuje przy tym argumentacja odwołania wskazująca, że w trakcie przeprowadzania oględzin trwał remont pomieszczenia, co świadczy o tym, że zaniedbania ujawnione podczas oględzin i brak zabezpieczeń nie są sytuacją trwałą. Skarżąca była poinformowana o terminie przeprowadzenia oględzin (k. 18 akt adm. organu I instancji) i sama wystąpiła o przyspieszenie rozpoznania sprawy (k. 25 akt adm. organu I instancji). Pomieszczenie przeznaczone do suszenia kwiatostanów oraz cała nieruchomość powinna zostać przygotowana w sposób niedający wątpliwości co do zabezpieczenia zbioru przed dostępem osób trzecich. Z uwagi na fakt, że nie była to jedyna przyczyna odmowy wydania zezwolenia, niezasadny jest przy tym zarzut braku dokonania przez organ odwoławczy ponownych oględzin po zakończeniu remontu. Faktem jest również, że z uwagi na niepewność co do wydanego rozstrzygnięcia nie sposób oczekiwać od wnioskodawcy zakupu sprzętu koniecznego do przetwarzania konopi. Tym niemniej w sprawie brak było jednak jakichkolwiek okoliczności wskazujących obiektywnie, że skarżąca zamierzała uprawiać konopie do dalszego wykorzystania do produkcji herbaty ziołowej i oleju CDB oraz produkcji przędzy konopnej. Takimi dowodami mogłyby być natomiast umowy, listy intencyjne podpisane z odbiorcami oraz promesa umowy wypożyczenia międlarki. W toku postępowania skarżąca wskazywała, że słoma konopna będzie mielona wypożyczoną międlarką do lnu i konopi (k. 11 i 24 akt adm. organu I instancji). Odnosząc się do argumentacji skargi wskazać należy, że w podpisanym przez skarżącą protokole oględzin nie ma wzmianki odnośnie przedstawienia zdjęć maszyny potrzebnej do uzyskania włókien oraz zapowiedzi jej zakupu. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy na ocenę dawania przez skarżącą rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie nie ma przy tym wpływu rzekomy fakt zakupu maszyny potrzebnej do uzyskania włókien w dniu [...] sierpnia 2019 r., a więc już po wydaniu decyzji przez organ I instancji. W kwestii dostrzeżonej przez organy różnicy co do oznaczeń na etykiecie na worku materiału siewnego, który znajdował się na nieruchomości, z oznaczeniami na etykiecie, której zdjęcie zostało dołączone do wniosku o wydanie zezwolenia (k. 39 akt adm. organu I instancji) wskazać należy, że choć wyjaśnienie skarżącej w tym zakresie zdaje się być racjonalne, winno zostać złożone podczas oględzin, a nie dopiero na etapie postępowania sądowego. Odnosząc się do pozostałych kwestii podniesionych w skardze w pierwszej kolejności podkreślić należy, że organy rozstrzygające w sprawie nie odmówiły wydania skarżącej zezwolenia na uprawę konopi włóknistych z powodu braku dysponowania pomieszczeniem zabezpieczonym przed kradzieżą torebki (makówki), o której mowa w art. 48 ust. 1 (art. 47 ust. 4 pkt 1 u.p.n.). Wskazywany przez organy brak stosownych zabezpieczeń przed dostępem do zbiorów przed osobami trzecimi zawierał się w katalogu otwartym przyczyn, dla których organ może odmówić wydania stosownego zezwolenia. Wbrew zarzutom skargi odmowa wydania zezwolenia nie wynika również z braku złożenia przez skarżącą oświadczenia, że dysponuje pomieszczeniem zabezpieczonym przed kradzieżą torebki (makówki), o której mowa w art. 48 ust. 1. Jest to bowiem wymóg formalny wniosku w przypadku uprawy maku (zob. art. 47 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 48 ust. 1 u.p.n.). Organ I instancji wskazał natomiast, że wniosek inicjujący postępowanie spełniał warunki formalne. Wpływu na wydane rozstrzygnięcia nie mogły mieć również powołane przez skarżącą decyzje w sprawach [...] i [...] W postępowaniach zakończonych tymi decyzjami organy oceniały bowiem fakt dawania rękojmi należytego zabezpieczenia zbioru z upraw przed wykorzystaniem do celów innych niż określone w ustawie przez inne niż skarżąca osoby. Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącej, przed wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r. zezwalającej A. M. na uprawę konopi na wydzierżawianej od skarżącej działce nr [...], organ I instancji przeprowadził oględziny działki, co jasno wynika z treści uzasadnienia. Podczas oględzin ustalono, że grunt został wstępnie przygotowany poprzez orkę, a na jego powierzchni widoczne są pojedynczo przerastające chwasty. W stosunku do A. M. nie zaistniała więc przesłanka zasiania konopi bez wymaganego zezwolenia, co w realiach rozpoznawanej sprawy było okolicznością determinującą wydane rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), oddalił skargę. Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] października 2020 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.