XXIII Ga 1263/20

<p>Sygn. akt XXIII Ga 1263/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 02 listopada 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Wiktor Piber</p> <p>Sędziowie: SO Monika Skalska</p> <p>SO Renata Puchalska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 02 listopada 2020 r. w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego</p> <p>z udziałem Odwołującego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> spółki akcyjnej</strong> <strong> <!-- --> w <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p>z udziałem Zamawiającego <strong> <!-- -->Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>na skutek skargi Odwołującego</p> <p>na pkt. 3 postanowienia Krajowej Izby Odwoławczej w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt KIO 874/20</p> <p>postanawia:</p> <p>I.  oddalić skargę;</p> <p>II.  zasądzić od <span class="anon-block"> (...) spółki akcyjnej</span> w <span class="anon-block">R.</span> na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 225,00 zł (dwieście dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu skargowym.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Monika Skalska SSO Wiktor Piber SSO Renata Puchalska</em> </p> <p>Sygn. akt XXIII Ga 1263/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym punktem 3. postanowienia z dnia 18 czerwca 2020 r., Krajowa Izba Odwoławcza (dalej także określana jako KIO) zasądziła od Odwołującego – <span class="anon-block">(...)</span> spółki akcyjnej w <span class="anon-block">R.</span> kwotę 3.600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych) stanowiącej zwrot kosztów strony w związku z wynagrodzeniem pełnomocnika Zamawiającego.</p> <p>Odwołujący nie zaakceptował w tej części orzeczenia KIO i w skardze zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20100410238" title="Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania - Dz. U. z 2010 r. Nr 41, poz. 238 (§ 5;§ 5 ust. 4;§ 5;§ 5 ust. 1;§ 5 ust. 1 pkt. 3;§ 5 ust. 1 pkt. 3 lit. b;§ 5;§ 5 ust. 1;§ 5 ust. 1 pkt. 1;§ 5 ust. 1 pkt. 1 lit. b)">§ 5 ust. 4, § 5 ust. 1 pkt. 3 lit. b) oraz § 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania</a>.</p> <p>Uzasadnienie skargi stanowiło uszczegółowienie i rozwinięcie stawianych zarzutów.</p> <p>W konsekwencji, Odwołujący wnosił o uwzględnienie skargi i zmianę wyroku (oczywista omyłka pisarska – powinno być postanowienia) poprzez wykreślenie punktu 3, ewentualnie o zmianę punktu 3 i zniesienie wzajemne pomiędzy stronami koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Ponadto o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Pisemną odpowiedź na skargę wniósł Zamawiający, reprezentowany przez radcę prawnego występującego w sprawie na etapie postępowania odwoławczego przed KIO. Pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Także odpowiedź na skargę zawierała merytoryczną i szczegółową argumentację faktyczną i prawną.</p> <p> <strong> <!-- -->Rozważania Sądu Okręgowego:</strong> </p> <p>Uzasadnienie nie będzie zawierać argumentacji w kwestii formalnej, tj. rozpoznania skargi na posiedzeniu niejawnym. Kwestia dotycząca skargi na orzeczenie (w tym wypadku postanowienie) KIO dotyczące kosztów postępowania została już jednoznacznie wyjaśniona i nie powinno budzić wątpliwości, iż jest to <em> <!-- -->de facto </em>materia zażaleniowa.</p> <p>Szczegółowe wywody w tym zakresie znajdują się w uzasadnieniu popełnionym w sprawie prowadzonej pod sygn. akt XXIII Ga 6/20.</p> <p> <strong> <!-- -->Odnosząc się zaś merytorycznie do skargi, należało uznać ją w całości za bezpodstawną i tym samym nie zasługującą w na uwzględnienie w jakimkolwiek zakresie. </strong> </p> <p>Pierwszy z zarzutów skargi dotyczący naruszenia § 5 ust. 4 ww. Rozporządzenia był całkowicie chybiony. Nie zaistniały bowiem przesłanki do jego zastosowania. Ten przepis stosowany jest tylko wtedy gdy zaistnieje sytuacja faktyczna, która <span class="underline"> <!-- -->nie jest uregulowana</span> w ust. 1 – 3 rzeczonego Rozporządzenia.</p> <p>Tak w niniejszej sprawie nie było, zdawał sobie z tego sprawę doskonale Skarżący wskazując: „<em> <!-- -->jest świadomy brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20100410238" title="Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania - Dz. U. z 2010 r. Nr 41, poz. 238 (§ 5;§ 5 ust. 1;§ 5 ust. 1 pkt. 3;§ 5 ust. 1 pkt. 3 lit. b)">§ 5 ust. 1 pkt 3 lit. b) Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r.</a> </em> ….”.</p> <p>Stan faktyczny w sprawie był pomiędzy stronami bezsporny:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p>odwołanie <span class="anon-block">(...)</span> zostało złożone 24 kwietnia 2020 r.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Zamawiający zmodyfikował IWZ 27 maja 2020 r., a następnie 09 czerwca 2020 r. sporządził odpowiedź na odwołanie i doręczył ją Odwołującemu 15 czerwca 2020 r.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Odpowiedź na odwołanie zawierała jednoznaczne wnioski o oddalenie odwołania i obciążenie Odwołującego kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>17 czerwca 2020 r., <span class="anon-block">(...)</span> poinformowało mailowo ZUS, iż w kolejnym dniu <span class="underline"> <!-- --> podczas posiedzenia</span> (podkreślenie własne SO) zamierza wycofać odwołanie w sprawie KIO 874/20;</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>18 czerwca 2020 r., na posiedzeniu KIO złożone zostało do protokołu oświadczenie Odwołującego o cofnięciu odwołania KIO 874/20, a Zamawiający złożył rachunek na kwotę 3.600,00 zł z wnioskiem o zasądzenie kosztów (k. 60).</p> </dd> </dl> <p>Znamienne w sprawie jest, iż <span class="anon-block">(...)</span> nie kwestionował w skardze punktu 2. orzeczenia, którym KIO dokonało zwrotu wpisu od odwołania w wysokości 90%. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił także ustęp pierwszy, punkt trzeci § 5. lecz litera a). Tym samym nie był prawnie skuteczny zarzut naruszenia ustępu 4.</p> <p> <strong> <!-- -->Analogicznie należało ocenić zarzut naruszenia § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. b) Rozporządzenia</strong>, który brzmi następująco: <em> <!-- -->zasądza koszty od zamawiającego na rzecz odwołującego, jeżeli uwzględnienie w całości zarzutów odwołania nastąpiło po otwarciu rozprawy;</em> </p> <p>Po pierwsze nie doszło do uwzględnienia odwołania w jakimkolwiek zakresie, nie wspominając o całości odwołania. Sąd Okręgowy nie zgadza się ze stanowiskiem Skarżącego, iż modyfikacje stanowiły w rzeczywistości uznanie odwołania w całości. Zamawiający w odpowiedzi na skargę klarownie ten aspekt sprawy wyartykułował.</p> <p>Po drugie <span class="underline"> <!-- --> cofnięcie odwołania</span> przez <span class="anon-block">(...)</span> nastąpiło na posiedzeniu a zaskarżone postanowienie zapadło bezpośrednio po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym i przed rozprawą w sprawach odwołań KIO 770/20 i 793/20, o czym świadczy bez cienia wątpliwości protokół na k. 61 akt sprawy.</p> <p>Odwołujący w sposób nieuprawniony próbował <em> <!-- -->de facto </em>przeforsować w skardze stanowisko, w którym w przypadku zwrotu wpisu należy stosować § 5 ust. 1 pkt. 3 (lit. a) Rozporządzenia – zwrot 90% wpisu. W przypadku zaś zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego należało zastosować § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. b) Rozporządzenia.</p> <p>Nie jest to możliwe gdyż każdy z tych punktów odnosi się do innego stanu faktycznego, natomiast normy prawne zawarte w lit. a) i b) są ze sobą w nierozerwalnym związku.</p> <table> <colgroup> <col width="349"/> <col width="370"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->§ 5 ust. 1. W przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę, jeżeli:</em> </p> <p> <em> <!-- -->Punkt 1) </em> </p> <p> <em> <!-- -->zamawiający uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu, a w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił, wypełniając wymogi określone w <span class="underline"> <!-- -->art. 185 ust. 2 i 3</span> ustawy, żaden wykonawca albo uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba: </em> </p> <p>a)  <em> <!-- -->orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu </em> </p> <p> <em> <!-- -->albo</em> </p> <p>b)  <em> <!-- -->zasądza koszty od zamawiającego na rzecz odwołującego, jeżeli uwzględnienie w całości zarzutów odwołania nastąpiło po otwarciu rozprawy; </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->§ 5 ust. 1. W przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę, jeżeli:</em> </p> <p> <em> <!-- -->Punkt3) odwołujący cofnął odwołanie, Izba: </em> </p> <p>a)  <em> <!-- -->orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu, jeżeli odwołanie zostało cofnięte przed otwarciem rozprawy, </em> </p> <p>b)  <em> <!-- --> zasądza koszty, o których mowa w <span class="underline"> <!-- -->§ 3 pkt 2</span> , od odwołującego na rzecz zamawiającego lub wnoszącego sprzeciw, jeżeli odwołanie zostało cofnięte na mniej niż 1 dzień przed dniem, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron oraz uczestników postępowania, albo po otwarciu rozprawy. </em> </p> </td> </tr> </table> <p>Sąd Okręgowy zgadza się także w całości ze stanowiskiem Zamawiającego zawartym w odpowiedzi na skargę i przyjmuje je za własne. W szczególności, iż stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest diametralnie odmienny od stanu sprawy rozpoznawanej pod sygn. akt XXIII Ga 152/19.</p> <p>Przede wszystkim, ZUS zmodyfikował IWZ w dniu 27 maja 2020 r., a więc równo trzy tygodnie (21 dni) przed posiedzeniem KIO. Te czynności/modyfikacje były znane Odwołującemu dużo wcześniej niż posiedzenie KIO, a stanowisko Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie nie zmieniło się w żaden sposób od 27 maja 2020 r. i stanowiło jedynie procesowe jego potwierdzenie, a tym samym uznanie zarzutów naruszenia wskazanych w odwołaniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">Pzp</a> za bezpodstawne.</p> <p>Ponadto, jeśli odwołanie można było wnieść elektronicznie to i cofnąć odwołanie także można było w ten sam sposób, bez konieczności oczekiwania na odpowiedź Zamawiającego. To Odwołujący wybrał świadomie termin i sposób złożenia oświadczenia. Negatywne konsekwencje finansowe ww. decyzji nie mogą obciążać jednak nikogo innego niż Odwołującego/Skarżącego.</p> <p>Mając powyższy stan faktyczny i prawny na uwadze, orzeczono jak w punkcie I. postanowienia. Podstawa prawna – art. 198f ust. 2 ustawy Pzp,.</p> <p>Punkt II. postanowienia SO znajduje podstawę prawną w art. 198f ust. 5 ustawy Pzp. Koszty postępowania skargowego ustalono w oparciu o wynik skargi. Koszty skargi stanowiło jedynie wynagrodzenie radcy prawnego Zamawiającego, które w przypadku wartości przedmiotu sporu w kwocie 3.600,00 zł wynosi 225,00 zł (¼ z 900 zł).</p> <p> <em> <!-- -->SSO Monika Skalska SSO Wiktor Piber SSO Renata Puchalska</em> </p> </div>