II K 93/20
Common courts2020-11-02
Case number
II K 93/20
Judgment date
2020-11-02
Type
REASONS
Judges
Monika Zmysłowska-Sołowiej (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<table>
<colgroup>
<col width="33"/>
<col width="30"/>
<col width="56"/>
<col width="10"/>
<col width="87"/>
<col width="33"/>
<col width="20"/>
<col width="13"/>
<col width="87"/>
<col width="38"/>
<col width="16"/>
<col width="11"/>
<col width="114"/>
<col width="71"/>
<col width="99"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="15">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="10">
<p>Formularz UK 1</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>II K 93/20</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>1.</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">Z. K.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i <span class="anon-block">Z. K.</span> są małżeństwem. Wspólnie z córką <span class="anon-block">K. K. (2)</span> zamieszkiwali w domu jednorodzinnym w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>W dniu 17.05.2018 roku <span class="anon-block">Z. K.</span> został skazany wyrokiem tut. Sądu sygn. akt II K 1115/17 za znęcanie się nad żoną <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i córką <span class="anon-block">K. K. (2)</span> w okresie od stycznia 2017 roku do dnia 14 września 2017 roku (k.75). Oskarżony został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi pod adresem <span class="anon-block">(...)</span> na okres 3 lat. <span class="anon-block">Z. K.</span> wymierzoną mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności odbywał w okresie od 15.06.2018 roku do dnia 12.12.2018 roku (k. 199).</p>
<p>Wyrokiem z dnia 24.01.2019 roku sygn. akt II K 33/19 tut. Sądu <span class="anon-block">Z. K.</span> został skazany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art.244 k.k.</a> popełnione w okresie od 12.12.2018 roku do 1 stycznia 2019 roku polegające na nie zastosowaniu się do orzeczonego nakazu opuszczenia lokalu <span class="anon-block">(...)</span> wyrokiem sygn. akt II K 1115/17 (k.74).</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">Z. K.</span> jest uzależniony od alkoholu, pracuje jedynie dorywczo. Pod wpływem alkoholu wszczyna kłótnie, podczas których żąda pieniędzy na alkohol od pokrzywdzonych oraz wyzywa żonę <span class="anon-block">K.</span> i córkę <span class="anon-block">K.</span> słowami wulgarnymi i zachowuje się agresywnie.</p>
<p>1.W okresie od 15.09.2017 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku <span class="anon-block">Z. K.</span> w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, wyzywał i ubliżał jej słowami wulgarnymi, uderzał dłonią i pięścią po głowie, kopał nogą, groził pozbawieniem życia, spaleniem domu, niszczył wyposażenie domu, rzucał przedmiotami w jej kierunku oraz znęcał się psychicznie i fizycznie nad córką <span class="anon-block">K. K. (2)</span> w ten sposób że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe wyzywał ją i ubliżał słowami wulgarnymi, uderzył dłonią wybijając jej palec prawej dłoni, groził pozbawieniem życia, podpaleniem domu, niszczył wyposażenie domu, rzucał różnymi przedmiotami w jej kierunku tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a>
</p>
<p>2. W okresie od 25.05.2018 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku w miejscowości <span class="anon-block">M.</span> nie zastosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie sygn. akt II K 1115/17 z dnia 17 maja 2018 roku nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi w <span class="anon-block">miejscowości M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> na okres 3 lat tj. o czyn z art. 244k.k.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Dowód</p>
</td>
<td>
<p>Numer karty</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>1.Oskarżony znęcał się fizycznie i psychicznie w okresie od 15.09.2017 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku nad żoną <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, wyzywał ją i ubliżał słowami wulgarnymi, uderzał ją dłonią i pięścią po głowie, kopał nogą, groził pozbawieniem życia, spaleniem domu niszczył wyposażenie domu, rzucał w nią przedmiotami oraz znęcał się psychicznie i fizycznie nad córką <span class="anon-block">K. K. (2)</span> w ten sposób że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe wyzywał i ubliżał jej słowami wulgarnymi, uderzył ją dłonią wybijając jej palec prawej dłoni, groził pozbawieniem życia, podpaleniem domu, niszczył wyposażenie domu, rzucał różnymi przedmiotami w jej kierunku.</p>
<p>W okresie od 25.05.2018 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku w miejscowości <span class="anon-block">M.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span> nie zastosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie sygn. akt II K 1115/17 z dnia 17 maja 2018 roku nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi w <span class="anon-block">miejscowości M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> na okres 3 lat tj. o czyn z art. 244k.k.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>- zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. K. (2)</span> (k. 1-3, 29-30, 228-230), w których podała ona, iż jej ojciec <span class="anon-block">Z. K.</span> od ponad 30 lat naużywa alkoholu, nie pracuje , żąda od niej i jej matki pieniędzy, wszczyna awantury. Wskazała , że pod wpływem alkoholu oskarżony jest agresywny, bije ją i matkę pięściami, kopie, rzuca w nie przedmiotami i demoluje mieszkanie, grozi im słowami cyt: „ty kurwo wywiozę cię i zajebię cię”. Wielokrotnie mówił, że spali dom. Wskazała, że ojciec podczas awantury w dniu 28.11.2019 roku uderzył ją tak mocno, że wybił jej palec w prawej dłoni. Pokrzywdzona wskazała, że oskarżony nie respektuje nakazu opuszczenia domu orzeczonego przez Sąd. Kiedy odbył karę pozbawienia wolności, wprowadził się do domu pomimo orzeczonego zakazu i sprzeciwu jej i jej matki. Wskazała, że z uwagi na zachowanie oskarżonego wielokrotnie z matką wzywały policję, prowadzona była niebieska karta, gdyż oskarżony znęcał się nad nimi psychicznie i fizycznie, zakłócał spoczynek nocny, bił je, rzucał przedmiotami. Zeznania pokrzywdzonej znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. K. (1)</span> (k. 22-25, 330-331 ), która wskazała że oskarżony znęcał się nad nią psychicznie wyzywając ją słowami wulgarnymi „kurwa, rura” zakłócając spoczynek nocny , wszczynał awantury podczas których był agresywny bił ją pięściami i kopał, oraz uderzał też córkę . Podczas ostatniej awantury wyłamał jej palec w ręce. Zeznania pokrzywdzonych korespondują z zeznaniami świadków <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k.85-88, 209), <span class="anon-block">B. G. (1)</span> (k.82-83, 231), <span class="anon-block">P. B.</span> (k.90-91, 232), <span class="anon-block">A. R. (1)</span> (k.99, 232), częściowymi zeznaniami <span class="anon-block">G. G.</span> (k.93-94). Zeznania pokrzywdzonych są skorelowane z dołączonymi kserokopiami notatników służbowych funkcjonariuszy policji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">S.</span> k.244-301</p>
<p>z których wynika, że pokrzywdzone w okresie przypisanego zarzutu wzywały policję na interwencję z uwagi na zachowanie <span class="anon-block">Z. K.</span>, który nadużywał alkoholu, zakłócał pokrzywdzonym spoczynek nocny, był agresywny oraz wyzywał żonę i córkę słowami wulgarnymi. Oskarżony w trakcie interwencji wbrew woli pokrzywdzonych przebywał w domu choć miał orzeczony nakaz opuszczenia lokalu, o czym <span class="anon-block">K. K.</span> informowała funkcjonariuszy.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Lp.</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Oskarżony</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="3">
<p>-wyjaśnienia <span class="anon-block">Z. K.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Fakt fałszywego oskarżenia <span class="anon-block">Z. K.</span> przez żonę <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i córkę <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, które chciały się pozbyć go z domu. Jednoczenie oskarżony w swoich wyjaśnieniach stwierdził, iż to żona oraz córka zaprosiły go do domu, aby dokładał się do wspólnych wydatków.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Dowód</p>
</td>
<td>
<p>Numer karty</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Fakt fałszywego oskarżenia oskarżonego przez żonę i córkę, która pomówiły go o znęcanie się.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonego k. 38-40, 48, 209</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.OCena DOWOdów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>1.1.
<strong>
<!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Lp. faktu z pkt 1.1</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Dowód</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>Zwięźle o powodach uznania dowodu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>1.Oskarżony znęcał się fizycznie i psychicznie w okresie od 15.09.2017 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku nad żoną <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, wyzywał ją i ubliżał słowami wulgarnymi, uderzał ją dłonią i pięścią po głowie, kopał nogą, groził pozbawieniem życia, spaleniem domu niszczył wyposażenie domu, rzucał w nią przedmiotami oraz znęcał się psychicznie i fizycznie nad córką <span class="anon-block">K. K. (4)</span> w ten sposób że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe wyzywał i ubliżał jej słowami wulgarnymi, uderzył ja dłonią wybijając jej palec prawej dłoni, groził pozbawieniem życia, podpaleniem domu, niszczył wyposażenie domu, rzucał różnymi przedmiotami w jej kierunku.</p>
<p>2. W okresie od 25.05.2018 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku w miejscowości <span class="anon-block">M.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span> województwo <span class="anon-block"> (...)</span> nie zastosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie sygn. akt II K 1115/17 z dnia 17 maja 2018 roku nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi w <span class="anon-block">miejscowości M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> na okres 3 lat tj. o czyn z art. 244k.k.</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>-- zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. K. (2)</span> (k. 1-3, 29-30, 228-230), w których podała ona, iż jej ojciec <span class="anon-block">Z. K.</span> od ponad 30 lat naużywa alkoholu, nie pracuje , żąda od niej i jej matki pieniędzy, wszczyna awantury. Wskazała , że pod wpływem alkoholu oskarżony jest agresywny, bije ją i matkę pięściami, kopie, rzuca w nie przedmiotami i demoluje mieszkanie, grozi im słowami cyt: „ty kurwo wywiozę cię i zajebię cię”. Wielokrotnie mówił, że spali dom. Wskazała, że ojciec podczas awantury w dniu 28.11.2019 roku uderzył ją tak mocno, że wybił jej palec w prawej dłoni. Pokrzywdzona wskazała, że oskarżony nie respektuje nakazu opuszczenia domu orzeczonego przez Sąd. Kiedy odbył karę pozbawienia wolności , wprowadził się do domu pomimo orzeczonego zakazu i ich sprzeciwu. Wskazała, że z uwagi na zachowanie oskarżonego wielokrotnie z matką wzywały policję, prowadzona była niebieska karta, gdyż oskarżony znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie, zakłócał spoczynek nocny, interweniowała policja. Zeznania pokrzywdzonej znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. K. (1)</span> (k. 22-25, 330-331 ), która wskazała że oskarżony znęcał się nad nią psychicznie wyzywając ją słowami wulgarnymi „kurwa, rura” zakłócając spoczynek nocny , wszczynał awantury podczas których był agresywny bił ją pięściami i kopał, oraz uderzał też córkę . Podczas ostatniej awantury wyłamał jej palec w ręce. Zeznania pokrzywdzonych korespondują z zeznaniami świadków <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k.85-88, 209) <span class="anon-block">B. G. (1)</span> (k.82-83, 231), <span class="anon-block">P. B.</span> (k.90-91, 232), <span class="anon-block">A. R. (1)</span> (k.99, 232), częściowymi zeznaniami <span class="anon-block">G. G.</span> (k.93-94). Zeznania pokrzywdzonych są skorelowane z przedłożonymi kserokopiami notatników służbowych funkcjonariuszy policji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">S.</span> k.244-301</p>
<p>z których wynika, że pokrzywdzone w okresie z zarzutu wzywały policję na interwencję z uwagi na zachowanie <span class="anon-block">Z. K.</span>, który nadużywał alkoholu, zakłócał pokrzywdzonym spoczynek nocny, był agresywny oraz wyzywał żonę i córkę słowami wulgarnymi. Oskarżony w trakcie interwencji wbrew woli pokrzywdzonych przebywał w domu choć miał orzeczony nakaz opuszczenia lokalu, o czym <span class="anon-block">K. K.</span> informowała funkcjonariuszy.</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>Pokrzywdzone <span class="anon-block">K. K. (2)</span> jak i <span class="anon-block">K. K. (1)</span> w swoich zeznaniach wskazały, że oskarżony znęcał się nad nimi fizycznie i psychicznie. Mimo skazania go za przestępstwo z art.207§1k.k. i odbycia kary 6 miesięcy pobawienia wolności oraz orzeczenia nakazu opuszczenia lokalu , oskarżony swojego postępowania nie zmienił. Życie w ciągłym poczuciu zagrożenia, niemożliwe do przewidzenia ataki agresji ze strony <span class="anon-block">Z. K.</span> powodowały, iż wzywały na interwencje funkcjonariuszy policji , zainicjowały wszczęcie procedury Niebieskiej Karty. W ocenie Sądu zeznania złożone przez pokrzywdzoną <span class="anon-block">K. K. (2)</span> jak i <span class="anon-block">K. K. (1)</span> stanowiące podstawowy dowód w niniejszej sprawie zasługują na danie im wiary. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zeznaniach pozostałych świadków tj. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k.85-88, 209) <span class="anon-block">B. G. (1)</span> (k.82-83, 231), <span class="anon-block">P. B.</span> (k.90-91, 232), <span class="anon-block">A. R. (1)</span> (k.99, 232), częściowymi zeznaniami <span class="anon-block">G. G.</span> (k.93-94) . Zeznania pokrzywdzonej są skorelowane z zeznaniami świadka <span class="anon-block">A. R. (1)</span> sąsiadki stron, która wskazała że oskarżony będąc pod wpływem alkoholu często wyzywa domowników, a podczas awantury zniszczył siekierą drzwi w domu.</p>
<p>Zeznania przesłuchanych w sprawie i opisanych powyżej świadków są jasne, dokładne, spójne, logiczne i korespondujące z zebranym w sprawie materiałem dowodowym . Świadkowie w sposób szczegółowy i rzetelny przedstawili przebieg zdarzeń objętych aktem oskarżenia. Zeznania te znajdują potwierdzenie w dokumentacji Niebieskiej Karty prowadzonej przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>W sporządzonej w sprawie opinii sądowo-psychiatrycznej biegli psychiatrzy nie stwierdzili u <span class="anon-block">Z. K.</span> choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, jego poczytalność w odniesieniu do zarzucanych mu czynów jak i w tracie postępowania nie budzi wątpliwości. Biegłe wskazały, że rozpoznają u oskarżonego uzależnienie od alkoholu k.399-402. Opinia biegłych psychiatrów jest jasna i pełna, sporządzili ją biegli dysponujący fachową wiedzą z dziedziny zdrowia psychicznego, nie były ona kwestionowana przez strony. Wobec powyższego Sąd na jej podstawie ustalił poczytalność oskarżonej, uznając, że miała ona zachowaną pełną zdolność rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swym postępowaniem.</p>
<p>Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych, nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu, by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .</p>
<p>Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.</p>
<p>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>1.2.
<strong>
<!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>Dowód</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>Fakt fałszywego oskarżenia <span class="anon-block">Z. K.</span> przez <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i <span class="anon-block">K. K. (1)</span>.</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>-Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Z. K.</span>
</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego albowiem są one nielogiczne i sprzeczne z pozostałymi dowodami zebranymi w postępowaniu, którym Sąd dał wiarę tj. zeznaniami świadków <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M.</span>, <span class="anon-block">B. G.</span>, <span class="anon-block">P. B.</span>, <span class="anon-block">A. R.</span> jak również dokumentacją Niebieskiej Karty, informacjami o interwencjach policji zawartymi kserokopiach notatników służbowych funkcjonariuszy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">S.</span>. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego są jedynie przyjętą przez niego linią obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione czyny, nie znajdującą potwierdzenia w zebranych w sprawie dowodach.</p>
<p>Sąd nie dał wiary części zeznań świadka <span class="anon-block">G. G. (2)</span> w części w jakiej wskazał, że jako kolega oskarżonego z którym razem spożywają alkohol zna go jako bardzo grzecznego i spokojnego człowieka. Należy wskazać, że świadek podał że sytuację pomiędzy oskarżonym a jego żoną i córką, które go wyzywają zna on w zasadzie z relacji <span class="anon-block">Z. K.</span> . Sam nie był świadkiem awantur. W ocenie Sądu świadek jako dobry znajomy oskarżonego, przestawił korzystną wersję zdarzeń z jego udziałem , aby pomóc mu uniknąć odpowiedzialności karnej za popełnione czyny.</p>
<p>Sąd pominął zeznania świadka <span class="anon-block">E. K.</span> k.76, <span class="anon-block">M. M. (3)</span> k79, <span class="anon-block">J. S.</span> k.96 jako nic nie wnoszące do sprawy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7"> </td>
<td colspan="4">
<p>Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Oskarżony</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td colspan="6">
<p>1.3.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">Art. 207§ 1 k.k.</a>
</p>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">Art. 244 k.k.</a>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<span class="anon-block">Z. K.</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>Oskarżony <span class="anon-block">Z. K.</span> swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję przypisanych mu w akcie oskarżenia przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 k)">art.207§1k</a>.k. oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>
</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1kk</a> stanowi, że podlega karze kto znęca się fizycznie lub psychicznie m.in. nad osobą najbliższą. Analizując zebrane w sprawie dowody stwierdzić należy, że w ocenie Sądu postępowanie oskarżonego nosiło znamiona znęcania w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1kk</a>. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1kk</a> jako wymierzone przeciwko rodzinie i opiece charakteryzuje się tym, że najczęściej jest popełniane w zaciszu domowego ogniska , stąd też postępowanie dowodowe z natury rzeczy opiera się przede wszystkim na zeznaniach ofiary i ewentualnie sprawcy oraz jedynie pomocniczo innych osobowych i nieosobowych źródłach dowodowych. W ocenie Sądu zeznania złożone przez pokrzywdzone stanowiące podstawowy dowód w niniejszej sprawie zasługują na danie im wiary. Ich zeznania znajdują potwierdzenie w zeznaniach pozostałych świadków tj. <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, <span class="anon-block">P. B.</span> , dokumentacji Niebieskiej Karty oraz kserokopiach notatników służbowych funkcjonariuszy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">S.</span> w których odnotowywali oni przebieg interwencji w domu stron. Niewątpliwie oskarżony poprzez stosowanie przemocy fizycznej poprzez popychanie, kopanie, rzucanie przedmiotami będąc jednocześnie silniejszym od pokrzywdzonej dopuszczał się znęcania fizycznego. Niemniej jednak w przedmiotowej sprawie znacznie większe znaczenie miało znęcanie psychiczne poprzez wyzywanie pokrzywdzonych słowami wulgarnymi, grożenie pozbawieniem życia i spaleniem domu. Z tych względów zarówno okoliczności jak i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Sąd biorąc pod uwagę czasokres czynu oskarżonego z wyroku za znęcanie sygn.. akt II K 1115/17 Sądu Rejonowego w Legionowie tj. okres od stycznia 2017 roku do dnia 14 września 2017 roku. K.75 oraz okres odbywania kary pozbawienia wolności od dnia 15.06.2018 roku do dnia 12.12.2018 roku. k. 199 wyeliminował w/w z czasokresu przypisanego oskarżonemu czynu z art.207§1k.k.</p>
<p>Oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> albowiem przebywał w domu pod adresem <span class="anon-block">(...)</span> w okresie od 25.05.2018 roku do 15.06.2018 roku oraz od dnia 13.12.2018 roku do dnia 4 grudnia 2019 roku czym naruszył orzeczony wobec niego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie II Wydział Karny sygn. akt II K 1115/17 z dnia 17.05.2018 roku środek karny w postaci nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i <span class="anon-block">K. K. (1)</span> na okres 3 lat od dnia uprawomocnienia orzeczenia tj. od dnia 25.05.2018 roku. Sąd wyeliminował okres kiedy oskarżony odbywał karę 6 miesięcy pozbawienia wolności w zakładzie karnym za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 k)">art.207§1k</a>.k. orzeczoną wyrokiem sygn.. akt II K 1115/17 oraz czasokres tożsamego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art.244 k.k.</a> objęty wyrokiem sygn.. akt II K 33/20 Sądu Rejonowego w Legionowie.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Oskarżony</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>Przytoczyć okoliczności</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<span class="anon-block">Z. K.</span>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>I.</p>
<p>II.</p>
<p>III.</p>
<p>4.</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności</p>
<p>Kara 1 roku pozbawienia wolności ;</p>
<p>Kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pobawienia wolności;</p>
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1 k.k.</a> orzekł nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych na odległość mniejszą niż 30 metrów na okres 8 lat.</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>Z tych względów zarówno okoliczności jak i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Wymierzając oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 k)">art.207§1k</a>.k. oraz 1 roku pozbawienia wolności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 k)">art. 244k</a>.k. Sąd miał na uwadze znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów przejawiający się w brutalnym zachowaniu oskarżonego, działającego z niskich pobudek chęci poniżenia, znieważenia pokrzywdzonych i braku respektu wobec orzeczeń Sądu. Niewątpliwie jako okoliczność obciążającą Sąd uznał duży stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów przejawiający się w charakterze naruszonych przez niego dóbr oraz okoliczności jego działania . Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art.85§1i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art.86§1</a>i2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1 k)">art. 4§1k</a>.k. wymierzył mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pobawienia wolności. Stopień winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego jest niewątpliwie znaczny, ze względu na umyślne działanie, rodzaj naruszonego dobra, zważyć również należy że oskarżony był już karany za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 k)">art.207§1k</a>.k. i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 k)">art.244k</a>.k. (k. 57-59). Wymierzona wobec niego kara łączna zatem powinna przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych, dlatego w ocenie Sądu uwzględniając cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie kara ta winna spełnić karą adekwatną powinna być kara bezwzględnego pozbawienia wolności. Przy zastosowaniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1 k.k.</a> Sąd orzekł nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonymi w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych na odległość mniejszą niż 30 metrów na okres 8 lat. Tylko taka kara w ocenie Sądu spełni wobec oskarżonego funkcję prewencyjną i wychowawczą oraz zapobiegnie powrotowi do przestępstwa.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Oskarżony</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>Przytoczyć okoliczności</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="6"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.6. inne zagadnienia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>7.
<strong>
<!-- -->KOszty procesu </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>Przytoczyć okoliczności</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->1.5.</strong>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>Sytuacja majątkowa w tym brak majątku i stałych dochodów przemawiały za zwolnieniem go z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania i obciążeniem nimi Skarbu Państwa. Orzeczenie w tym przedmiocie znajduje uzasadnienie w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 k.p.k.</a>
</p>
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618§1 p.11 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 § 1)">art. 29§1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze</a> i §14 ust.2 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block"> kancelarii adwokackiej (...)</span> wynagrodzenie w kwocie 1008 złotych powiększonych o należną stawkę podatku VAT za pełnienie obowiązków obrońcy oskarżonego z urzędu i kwotę tę wypłacić z sum Skarbu Państwa.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.1Podpis</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
</table>