I C 456/20

<p>Sygn. akt I C 456/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 listopada 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2020 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block">M. K. (1)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">M. K. (1)</span>;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 456/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> wyprowadził się z lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> w czasie, gdy miał 18-19 lat, nigdy nie wrócił już później do zamieszkiwania w tym lokalu, nawet przejściowo. W latach 2005-2006 mieszkał w <span class="anon-block">G.</span>, później będąc w związku z partnerką mieszkał w mieszkaniu na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Następnie wyjechał do Norwegii, a w 2007 r. - do Szwajcarii, skąd wrócił do Polski w lipcu 2008 r. Po powrocie do Polski zamieszkiwał u swojej siostry <span class="anon-block">M.</span> w mieszkaniu na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, później siostra ta zamieszkała w wynajmowanym lokalu przy ul. 10 lutego w <span class="anon-block">G.</span>. <span class="anon-block">M. K. (2)</span> mieszkała w lokalu przy ul. 10 lutego w <span class="anon-block">G.</span> do października 2010 r., po niej w tym lokalu zamieszkał <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, obowiązywała jeszcze umowa najmu zawarta przez <span class="anon-block">M.</span>. Później <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zawarł umowę najmu tego lokalu we własnym imieniu (pośrednikiem była <span class="anon-block"> firma (...)</span>). W lokalu na ulicy 10 lutego 2020 r. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zamieszkiwał do 2017 r.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">D. P.</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">I. K.</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">M. K. (3)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">O. K.</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">G. K.</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania świadka <span class="anon-block">J. K.</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowodów</strong> </p> <p>Zeznania przesłuchanych świadków i pozwanego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> są spójne, szczere, logiczne i nie budzą wątpliwości. Sam fakt, że pochodzą od osób spokrewnionych nie wpływa negatywnie na ich wartość dowodową, gdyż obraz sytuacji mieszkaniowej na przestrzeni kilku lat z przeszłości może właściwie sensownie opisać głównie ktoś, kto miał z daną osobą kontakt, a więc przede wszystkim krewni. Należy podkreślić, że zeznania świadków zostały złożone w sposób zindywidualizowany. Charakter narracji każdego z nich jest swobodny, nie ma w nich sztuczności lub innych oznak wcześniejszego uzgodnienia.</p> <p>Za wiarygodne należy uznać wyjaśnienia pozwanego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, że nigdy nie miał świadomości konieczności dopełnienia obowiązku meldunkowego. Taka nieświadomość wynikająca z nieznajomości prawa jest udziałem szerokiej rzeszy polskich obywateli i jest obserwowana stale w praktyce sądowej na tle spraw mieszkaniowych. To, że był w stanie przedstawić jedynie ostatnią umowę najmu lokalu przy ul. 10 lutego w <span class="anon-block">G.</span> (od 2012 r.) nie świadczy, że wcześniej tam nie mieszkał. W przedmiotowej umowie jest też odwołanie do wcześniejszego zamieszkiwania w tym lokalu jego siostry. A więc cały przebieg zdarzeń wynikający z zeznań tych osób jest jak najbardziej wiarygodny – pozwany zamieszkał tam jeszcze w czasie obowiązywania umowy zawartej prze siostrę.</p> <p>Znajdujący się w aktach sprawy dokument podpisany przez matkę pozwanego (k. 16) jest zupełnie niewiarygodny. Matka pozwanego wpisała jako osoby zamieszkujące w lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> co najmniej kilka osób, które już wówczas od długiego czasu tam nie zamieszkiwały, nie tylko dotyczy to pozwanego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, ale także <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">M. K. (3)</span>, <span class="anon-block">D. K.</span> (obecnie: <span class="anon-block">P.</span>). Dalece wątpliwym, jest, aby wyżej wymienione, dorosłe już wówczas osoby gnieździły się w niewielkim mieszkaniu. Ewidentnym dowodem na nieprawidziwość tego dokumentu jest już choćby fakt, że z przedłożonej umowy najmu lokalu przy ul. 10 lutego w <span class="anon-block">G.</span> wynika niezbicie, że <span class="anon-block">M. K. (2)</span> zawarła umowę najmu w 2008 r. (i wpłaciła kaucję). Całkowicie niezrozumiałym byłoby najęcie mieszkania przez <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, gdyby w tym samym czasie miała nadal mieszkać z rodzicami. Autorka dokumentu – <span class="anon-block">G. K.</span> tłumaczyła, że wymieniła w nim wszystkie osoby zameldowane (01:04:30). Nie wiadomo dziś, czego konkretnie Urząd Miasta <span class="anon-block">G.</span> od niej oczekiwał i jak konkretnie sformułował pytanie (czasami nieodnotowane wypowiedzi ustne mogą być kluczowe dla sposobu zrozumienia żądania przez petenta), ale najprawdopodobniej <span class="anon-block">G. K.</span> po prostu nie zrozumiała rzeczywistego żądania urzędu i zamiast osób faktycznie zamieszkujących wpisała wszystkie zameldowane. Z przebiegu zeznań <span class="anon-block">G. K.</span> wynika, że nie jest ona osobą biegłą w sprawach urzędowych. Faktem notoryjnym jest to, że wiele osób błędnie rozumie zobowiązania władz publicznych lub interpretuje je w swoisty sposób. Niektórzy z powodu różnych obaw nie chcą podać informacji niezgodnych z oficjalnymi danymi urzędowymi.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Wobec niewykazania przez powoda, że pozwany <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu w okresie objętym żądaniem pozwu (lata 2008-2013) powództwo podlegało oddaleniu wobec tego pozwanego na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 688(1))">art. 688^{<!-- -->1} k.c.</a> <em> <!-- -->a contrario</em> (punkt I. sentencji). Jakkolwiek pozew został częściowo cofnięty (skutecznie) z uwagi na zasadny zarzut przedawnienia (za okres poprzedzający wrzesień 2010 r.), to jednak nie ma możliwości precyzyjnego wydzielenia kwotowego żądania przedawnionego, stąd – niejako z konieczności – powództwo w stosunku do <span class="anon-block">M. K. (1)</span> oddalono w całości, uznając prymat rozstrzygnięcia oddalającego nad umarzającym.</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty</strong> </p> <p>Powód jako strona przegrywająca proces w całości (w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>) jest obowiązany na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zwrócić pozwanemu <span class="anon-block">M. K. (1)</span> koszty procesu, na które składa się: opłata za czynności adwokacie w stawce minimalnej (3.600 zł, § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm., akt prawny obowiązujący w dacie wniesienia pozwu w 2013 r.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).</p> </div>