II SA/Po 592/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r., [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić [...] sp. z o.o. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...]([...] złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. /-/ J. Szuma UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2020 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania [...] sp. z o.o., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2019 r., [...], którą zatwierdzono wstępny projekt podziału nieruchomości w [...] stanowiącej działki [...], [...] i [...]. Powyższa decyzja została doręczona do siedziby pełnomocnika [...] sp. z o.o. – radcy prawnego M. I. (pełnomocnictwo umocowujące go do działania na etapie postępowania administracyjnego znajduje się na k. 79 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), to jest siedziby Kancelarii Prawnej przy [...] w [...]. Przesyłka została odebrana osobiście przez wymienionego pełnomocnika w urzędzie pocztowym w dniu [...] kwietnia 2020 r. (zob.: podpisane przez radcę prawnego M. I. zwrotne potwierdzenie odbioru na k. 16 akt administracyjnych organu drugiej instancji) Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. [...] sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. I., złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r., [...]. Skargę nadano w urzędzie pocztowym pod adresem Kolegium (za pośrednictwem którego została przesłana) w dniu [...] sierpnia 2020 r. (k. 9 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Obliczając termin, w którym strona skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę, należy wziąć pod uwagę fakt, że od dnia 14 marca 2020 r. na terenie Polski został wprowadzony stan zagrożenia epidemicznego (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, Dz. U. z 2020 r. poz. 433), a później od dnia 20 marca 2020 r. stan epidemii (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii, Dz. U. z 2020 r. poz. 491). Konsekwencją powyższych stanów było uregulowanie ustawowe, które zawarto w tak zwanej "tarczy antykryzysowej", a konkretnie w art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej "u.tar.COVID"). Zgodnie z tym przepisem, wprowadzonym do ustawy w dniu 31 marca 2020 r., w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Dalej wskazać należy, że art. 15zzs został uchylony ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875, dalej "u.zm.tar.COVID"), ogłoszoną w Dzienniku Ustaw w dniu 16 maja 2020 r. Stosownie do art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs u.tar.COVID, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie u.zm.tar.COVID. Oznacza to, że 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy, to jest w dniu 24 maja 2020 r. i upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. Należy w tym miejscu dodać dla jasności, że zgodnie z art. 83 § 1 P.p.s.a. terminy zasadniczo oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Jedną z podstawowych reguł z tego zakresu, którą stosuje się powszechnie i z pewnym automatyzmem, jest reguła zawarta w art. 111 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm., dalej "K.c."). Wyraża się ona w następującej formule: "Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło". Gdyby bezrefleksyjnie obliczyć termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, to jest roboczo przyjąć założenie, że 24 maja 2020 r. nastąpiło zdarzenie aktualizujące bieg terminu do wniesienia skargi (następujące po 7 dniach od 16 maja 2020 r.). to wówczas termin do wniesienia skargi upływałby 23 czerwca 2020 r. Tak jednak na potrzeby niniejszej sprawy przyjmować nie można. Art. 111 § 2 K.c. podlega bowiem wprost wyłączeniu przez przepis szczególny – art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID. Stanowi on wprost, że terminy, których bieg nie rozpoczął się z powodu działania art. 15zzs u.tar.COVID "rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy". Skoro upływ 7 dni od 16 maja 2020 r. nastąpił o północy 23 maja 2020 r., to oznacza, że dzień 24 maja 2020 r. należy traktować jako dzień, który wlicza się do terminu. Nie jest to bowiem dzień zdarzenia, z którym ustawa dopiero wiąże skutek rozpoczęcia biegu terminu, tylko wprost wskazany w ustawie dzień, od którego ustawowo zawieszone terminy procesowe rozpoczynają bieg. Uzupełniająco należy też dodać, że siódmy dzień licząc od 16 maja 2020 r. to sobota, co mogłoby skłaniać do refleksji, że stosujemy do tego terminu (art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID) zasadę z art. 83 § 2 P.p.s.a. Zasada wskazana w tym przepisie nie znajdzie jednak zastosowania, gdyż termin 7 dniowy określony w art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID nie jest terminem procesowym, tylko integralną częścią normy ustawowej określającym jej elementy czasowe – swoiste "vacatio legis". Wskazuje on, że terminy procesowe, nie rozpoczęte (albo zawieszone) z uwagi na pandemię, biegną począwszy od upływu 7 dni od wejścia w życie ustawy. Terminy te "rozpoczynają bieg" więc począwszy od 24 maja 2020 r. Reguła z art. 83 § 2 P.p.s.a., o której tu wspomniano, znajdzie natomiast zastosowanie do obliczenia ewentualnie ich ostatniego dnia. Jak wskazano, z akt sprawy wynika, że skarga [...] sp. z o.o. została złożona nadana pod adresem Kolegium, za pośrednictwem którego ją przekazano, 23 czerwca 2020 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1. postanowienia. W punkcie 2. postanowienia Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi. /-/ J. Szuma