II AKp 152/20

<p>Sygn. akt II AKp 152/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 3 listopada 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: sędzia SA Karina Maksym</p> <p>Protokolant: Karolina Jach</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i inne</p> <p>wniosku objętego postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 14 października 2020 roku, sygn. akt IV K 54/20</p> <p>w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 4)">art. 263 § 4 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>przedłużyć wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L.</span> </strong>, syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">M. z domu G.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, zastosowany ponownie postanowieniem Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 14 maja 2019 roku, sygn. akt IV Kp 402/19, do dnia <strong> <!-- -->15 kwietnia 2021 roku, do godz. 17:50</strong>.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 14 października 2020 roku wystąpił do tut. Sądu Apelacyjnego, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 4)">art. 263 § 4 k.p.k.</a> o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. L.</span> do dnia 15 maja 2020 roku, do godz. 17:50, w oparciu o podstawy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258 § 2)">art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w treści cytowanego postanowienia co do zasady jest słuszne, ograniczono jedynie okres przedłużenia tymczasowego aresztowania oskarżonego do dnia 15 kwietnia 2021 r., bo ten wnioskowany oceniono jako nadmierny.</p> <p>W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że w dalszym ciągu swoją aktualność zachowuje przesłanka ogólna, warunkująca stosowanie środków zapobiegawczych, o której jest mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> W realiach niniejszej sprawy występuje bowiem zarówno duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów, jak i zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku procesu karnego.</p> <p>Istnienie wspomnianego prawdopodobieństwa nastąpiło w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym m.in. zeznania świadków <span class="anon-block">Ł. C.</span>, <span class="anon-block">Ł. F.</span>, <span class="anon-block">K. S.</span>, <span class="anon-block">D. K.</span>, <span class="anon-block">D. P.</span> oraz świadków <em> <!-- -->in cognito</em>, materiałów uzyskanych w drodze międzynarodowej pomocy prawnej, ustaleń straży pożarnej, dokumentacji lekarskich dotyczących obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonych w wyniku pobić, analizy wykazu połączeń telefonicznych analizy kryminalistycznej, a także protokołów oględzin zabezpieczonych przedmiotów, w tym broni palnej, narkotyków oraz innych narzędzi w postaci m.in. maczet. Oczywiste przy tym jest, ze w postępowaniu incydentalnym w przedmiocie stosowania środków zapobiegawczych, sąd zobligowany jest jedynie do oceny zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie umożliwiającym stwierdzenie, czy uprawdopodabnia on w stopniu dużym winę i sprawstwo oskarżonego. Natomiast ostateczne ustalenie, czy to prawdopodobieństwo zamieni się w pewność możliwe będzie dopiero na etapie wyrokowania po przeprowadzeniu postępowania dowodowego.</p> <p>Jednocześnie Sąd Apelacyjny jako aktualną ocenia potrzebę zabezpieczenia toczącego się przeciwko <span class="anon-block">A. L.</span> postępowania karnego, wynikającą z aktualności przesłanek szczególnych, o których stanowią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Nadal wobec oskarżonego występuje podstawa stosowania tymczasowego aresztowania o charakterze procesowym przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, o której istnieniu świadczy fakt, że podejrzanemu zarzucono uprawdopodobnione w dużym stopniu przestępstwo kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, co generuje istnienie specyficznej postaci relacji i wzajemnych powiązań oraz zależności pomiędzy uczestnikami tego typu form działalności przestępczej (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 września 2009 roku, sygn. akt II AKz 592/09, LEX nr 553815, KZS 2010/11/58, Prok.i Pr.-wkł. 2010/11/24), które mogą dać się łatwo wykorzystać do podejmowania działań destabilizujących postępowanie karne, celem uniknięcia przez oskarżonego odpowiedzialności karnej, bądź przynajmniej ograniczenia jej zakresu. Przebywając w warunkach wolnościowych, <span class="anon-block">A. L.</span> stanowiłby zatem zagrożenie dla prawidłowego przebiegu postępowania dowodowego, którą to obawę wzmaga brutalny sposób, jakiego członkowi grupy, w tym <span class="anon-block">A. L.</span> mieli używać do wywierania wpływ na poszczególne osoby.</p> <p>Podzielić należy również argumenty zaprezentowane we wniosku, które dotyczą występowania w niniejszej sprawie kolejnej przesłanki szczególnej, a mianowicie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> Oskarżyciel publiczny zarzucił <span class="anon-block">A. L.</span> m.in. popełnienie czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, zagrożonych surową kara w rozumieniu cytowanego przepisu. Mając natomiast w polu widzenia uprawdopodobnione okoliczności zarzucanych czynów, w tym znaczny stopień ich społecznej szkodliwości, skalę przestępczego procederu oraz uprawdopodobnione działanie w warunkach, o których stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, wysoce realne jest wymierzenie <span class="anon-block">A. L.</span> surowej kary pozbawienia wolności, co może go motywować do podjęcia działań mających na celu jej uniknięcie, ewentualnie odsunięcie w czasie momentu poniesienia odpowiedzialności karnej, z którą niewątpliwie musi się liczyć. W orzecznictwie podkreśla się, że perspektywa odbycia długoterminowej kary sama w sobie stwarza obawę podejmowania przez oskarżonego działań utrudniających toczące się przeciwko niemu postępowanie, nawet wówczas, gdy z materiału dowodowego nie wynika, by w przeszłości podejmował próby destabilizowania toku sprawy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2014 roku, sygn. akt II KK 83/14, LEX nr 1646952). Tak więc groźba wymierzenia oskarżonemu surowej kary izolacyjnej, jest wystarczającą podstawą do kontunuowania stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania.</p> <p>Jednocześnie z wyżej naprowadzonych przyczyn wynika, że wobec oskarżonego nie znajdzie zastosowania przesłanka negatywna z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 4 b)">art. 263 § 4b k.p.k.</a>, gdyż prawdopodobnym jest wymierzenie mu kary łącznej przekraczającej 5 lata pozbawienia wolności, o ile jego sprawstwo i wina znajdą potwierdzenie w wyroku skazującym.</p> <p>W przedmiotowej sprawie zachodzi też przesłanka wymieniona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 4)">art. 263 § 4 k.p.k.</a>, która pozwala na przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania w ekstraordynaryjnym trybie określonym w powyższym przepisie na ponad dwuletni okres. Prowadzone postępowanie ma zasięg wielopodmiotowy i wielowątkowy, albowiem dotyczy działalności zorganizowanej grupy przestępczej, która miała zajmować się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych oraz popełnianiem przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, że postępowanie sądowe znajduje się obecnie na początkowym etapie, zakończono bowiem odbieranie wyjaśnień od oskarżonych, a na następne terminy rozpraw tj. dnia 28 listopada, 2 grudnia oraz 16 grudnia 2020 roku wezwano świadków. Ponadto terminy wyznaczane są z dużą częstotliwością do kwietnia 2021 roku, co uzasadnia także limitowanie do tego czasu decyzji o przedłużeniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego.</p> <p>W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że pomimo długotrwałego stosowania wobec <span class="anon-block">A. L.</span> środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, nadal jest on jedynym sposobem na zapewnienie niezakłóconego przeprowadzenia przewodu sądowego w niniejszej, skomplikowanej sprawie i jest zdolne zabezpieczyć prawidłowy tok procesu karnego, zaś wolnościowe środki zapobiegawcze, nawet kumulatywnie stosowane nie były wystarczające dla osiągnięcia tego priorytetowego celu, z powodu oczywistej mniejszej ich skuteczności.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się również, aby w realiach niniejszej sprawy zaistniały okoliczności uzasadniające uchylenie, bądź zmianę stosowanego aktualnie wobec <span class="anon-block">A. L.</span> środka zapobiegawczego.</p> <p>W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w części dyspozytywnej.</p> <p>SSA Karina Maksym</p> <p>Zarządzenia:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia zażalenia doręczyć oskarżonemu oraz informacyjnie dyrektorowi właściwej jednostki penitencjarnej, w której przebywa oskarżony, a nadto Prokuratorowi</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>zwrócić akta sprawy</p> </dd> </dl> </div>