II AKa 245/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 245/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 5 listopada 2020 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia SA Piotr Schab</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SA Anna Zdziarska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO del. Dorota Radlińska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 r. w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy:</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">ur. w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A.</span> - oskarżonego z art. 280§1k.k. i in. </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. C. (1)</span>, <span class="anon-block">ur. w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, c. <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">W.</span> - oskarżonej z art. 258§2k.k. i in. </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">V. P.</span>, <span class="anon-block">ur. w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> (Ukraina), s. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">E.</span> – oskarżonego z art. 258§3k.k. i in. </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. U.</span>, <span class="anon-block">ur. w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, s. <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">K.</span> - oskarżonego z art. 258§2k.k. i in.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obrońców </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 2marca 2017 r. sygn. akt XII K 108/13</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->Wobec <span class="anon-block">V. P.</span> : </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- uchyla wyrok w punkcie 27 o orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- eliminuje z opisu oraz kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 24 działanie w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> i obniża orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności do 2 /dwóch/ lat;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r. orzeczone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86 pkt. 22;art. 86 pkt. 23;art. 86 pkt. 25;art. 86 pkt. 26)">pkt. 22, 23, 25, 26</a> oraz powyżej kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu karę łączną 8(osiem) lat i 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności; </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie od dnia 3 września 2015 roku do dnia 30 maja 2016 roku;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec oskarżonego utrzymuje w mocy.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. Wobec <span class="anon-block">A. C. (1)</span> :</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- uchyla wyrok w punkcie 12 o orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- obniża orzeczone wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności w następujący sposób- w punkcie 9 do roku i 6 /sześciu/ miesięcy; w punkcie 10 do 4 /czterech/ lat; w punkcie 11 do 2 /dwóch/ lat ;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r. orzeczone powyżej kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonej karę łączną 5(pięciu) lat pozbawienia wolności;</strong> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <strong> <!-- -->- na podstawie art. 63 § 1 k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie od dnia 2 października 2012 roku do dnia 15 stycznia 2016 roku, </strong> </p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec oskarżonej utrzymuje w mocy.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III. Wobec <span class="anon-block">M. B.</span> oraz <span class="anon-block">M. U.</span> – zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->IV. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą obciążając wydatkami Skarb Państwa.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II AKa 245/18</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>6</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 roku, sygn. akt XII K 108/13.</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.  1.</p> </td> <td> <p>1.  1</p> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="13"> </td> <td> <p>I.  <strong> <!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">M. B.</span> - </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->wskazywała na wymienione poniżej uchybienia:</strong> </p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez zupełnie dowolną, sprzeczną z zasadami logiki, obiektywizmu i doświadczenia życiowego w szczególności ocenę dowodu z wyjaśnień oraz zeznań świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Podnosząc uchybienie tej normy prawnej przez Sąd I instancji obrońca kwestionował ocenę zeznań i wyjaśnień szeregu świadków i oskarżonych, których depozycje pozostawały w sprzeczności z materiałem, który zdaniem Sądu I instancji był wiarygodny,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 §1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 §1 k.p.k.</a>, poprzez niewyłączenie się z urzędu od rozpoznawania sprawy SSO Danuty Kachnowicz, co do której w toku rozpoznawania sprawy zaszły wielokrotnie uzasadnione przesłanki poddające w wątpliwość Jej bezstronność,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170§ 1 pkt 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 169;art. 169 § 1)">art. 169 §1 k.p.k.</a>, poprzez oddalenie w toku rozprawy głównej szeregu wniosków dowodowych, szczegółowo wskazanych w apelacji,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 k.p.k.</a>, poprzez nieprzeprowadzenie przez Sąd I instancji z urzędu szeregu dowodów, szczegółowo wskazanych w apelacji,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 §2 k.p.k.</a>, poprzez zaniechanie pouczenia wyszczególnionych w apelacji świadków o uprawnieniu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 183;art. 1)">art. 183 1 k.p.k.</a>,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193§ 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 194)">art. 194 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a>, poprzez czynienie ustaleń faktycznych w zakresie stanu zdrowia oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> w dniu 29 września 2015 r. i możliwości jego dalszego uczestnictwa w tym dniu w rozprawie w oparciu o pozaprocesową, wydaną bez postanowienia dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 194)">art. 194 k.p.k.</a>), opinię bliżej nieokreślonego zespołu karetki pogotowia medycznego,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 §1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366§1 k.p.k.</a>, poprzez niedopuszczenie przez sąd i instancji z urzędu dowodu z opinii biegłych, wskazanych szczegółowo w apelacji;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 390;art. 390 § 2)">art. 390§2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1;art. 391 § 2)">art. 391§1 i 2 k.p.k.</a> poprzez przesłuchanie świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span> pod nieobecność oskarżonych, oraz odczytując zeznania i wyjaśnienia świadków wskazanych w apelacji w sytuacji, kiedy brak było do tego normatywnych podstaw,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, poprzez pominięcie okoliczności wynikającej z zeznań wskazanych w apelacji świadków.</p> <p>Konsekwencją wskazanych uchybień, zdaniem obrońcy był błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, tj. uznanie, iż oskarżony <span class="anon-block">M. B.</span> popełnił zarzucane mu czyny, podczas gdy z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego nie da się, zdaniem obrońcy wywieść takiego wniosku.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>II.  <strong> <!-- -->Apelacje obrońców <span class="anon-block">A. C. (1)</span> -</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->wskazywały na wymienione poniżej uchybienia:</strong> </p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.<em> <!-- --> 7 </em>k.p.k.</a> - poprzez naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów i popadnięcie w dowolność ocen, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego w zakresie oceny: zeznań świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span> w zakresie sprawstwa oskarżonej <span class="anon-block">A. C. (1)</span>, oraz zeznań i wyjaśnień szeregu świadków, wskazanych przez obrońców w apelacjach;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> - poprzez pominięcie przez Sąd I instancji dowodów ujawnionych na rozprawie wskazanych w apelacjach.</p> <p> <strong> <!-- -->- </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 1;art. 1 pkt. 5)">art. 170 1 pkt 5 kpk</a> polegającą na oddaleniu wniosków dowodowych złożonych przez oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span>, szczegółowo opisanych w apelacji, jak też innych wniosków dowodowych, które szczegółowo wskazane zostały w apelacji adw. <span class="anon-block">J. S.</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 390;art. 390 § 2)">art. 390§2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1;art. 391 § 2)">art. 391§1 i 2 k.p.k.</a> poprzez przesłuchanie świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span> pod nieobecność oskarżonych, oraz odczytując zeznania i wyjaśnienia świadków wskazanych w apelacji w sytuacji, kiedy brak było do tego normatywnych podstaw,</p> <p> <strong> <!-- -->- </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, poprzez pominięcie okoliczności wynikającej z zeznań wskazanych w apelacji świadków.</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 pkt. 1)">art. 424 i pkt 1 kpk</a> polegającą na sporządzeniu uzasadnienia w sposób wadliwy.</p> <p>Konsekwencją wskazanych uchybień, zdaniem obrońców był błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, tj. przyjęciu, że oskarżona <span class="anon-block">A. C. (1)</span> była karana w sytuacji, gdy skazanie w sprawie sygn. XVIII K 120/08 uległo zatarciu, jak też uznanie, iż oskarżona <span class="anon-block">A. C. (1)</span> popełniła przypisane jej czyny, podczas gdy z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wniosek taki nie wypływał.</p> <p>Nadto adw. <span class="anon-block">J. L.</span> zarzucił wyrokowi niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonej <span class="anon-block">A. C. (1)</span>.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>III.  <strong> <!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">V. P.</span> -</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wskazywała na wymienione poniżej uchybienia:</strong> </p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> , wyrażającej się w dowolnej i sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie dowodu z zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> a co za tym idzie obrońca kwestionował także ocenę pozostałego materiału dowodowego, której dokonał Sąd I instancji w szczególności zeznań innych świadków oraz wyjaśnień oskarżonych;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez pominięcie części zeznań świadka wskazanego w apelacji.</p> <p>Obrońca zarzucił także uchybienie w postaci błędu w ustaleniach faktycznych, które było konsekwencją uchybień procesowych, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego przypisania winy oskarżonemu.</p> <p>Na wypadek nieuwzględnienia powyższych zarzutów, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> obrońca zarzucił zaskarżonemu wyrokowi, że został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj.: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy Sąd I instancji nie ustalił wszystkich znamion czynu określonego we wskazanym przepisie, a konkretnie nie ustalił, że oskarżony posiadał broń bez wymaganego zezwolenia, ani też jaki był zamiar oskarżonego oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 §1 k.k.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy Sąd I instancji nie ustalił wszystkich przesłanek zastosowania tegoż przepisu, a konkretnie nie ustalił w związku z którym wyrokiem wydanym wobec oskarżonego można przypisać mu recydywę, jaką część kary oskarżony odbył, kiedy miało to miejsce i jaki okres upłynął od odbycia kary do dnia przypisania oskarżonemu poszczególnych przestępstw w zaskarżonym wyroku, do których zastosowano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 1)">art. 64 1 k.k.</a> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>IV.  <strong> <!-- -->Apelacje obrońców <span class="anon-block">M. U.</span> - </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->wskazywały na wymienione poniżej uchybienia:</strong> </p> <p>także obrońcy tego oskarżonego zarzucili Sądowi I instancji obrazę przepisów postepowania, która skutkowała błędem w ustaleniach faktycznych. W szczególności, zdaniem obrońców doszło do uchybienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410</a> i in <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> wyrażającego się w dowolnej a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego.</p> <p>Nadto adw. <span class="anon-block">P. F.</span> podnosił także naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2)">art. 2 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 167)">art. 167 kp</a>.k. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 366;art. 1;art. 2)">art. 366 1 i 2 kp</a>.k. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 192;art. 2)">art. 192 2 k.p.k</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a>, polegające na zaniechaniu Sądu Okręgowego w Warszawie dążenia do realizacji zasady prawdy materialnej, jak również nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów mających znaczenie dla ustalenia wiarygodności przesłuchiwanego świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span>, przeprowadzenie których to dowodów wnioskowali obrońcy innych oskarżonych, a także które to dowody Sąd I instancji powinien był przeprowadzić z urzędu. Obrońca ten podnosił także zarzut naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na niedopełnieniu określonego przepisem obowiązku wydania orzeczenia w oparciu o całokształt materiału dowodowego, zgromadzonego w niniejszej sprawie, w tym pominięciu dla oceny wiarygodności świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span> w zakresie osoby oskarżonego <span class="anon-block">M. U.</span> szeregu istotnych dowodów osobowych i rzeczowych, a nadto zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia koniecznych elementów, a przede wszystkim szczegółowego wskazania w oparciu o jakie konkretnie dowody Sąd poczynił konkretne ustalenia stanu faktycznego w zakresie <span class="anon-block">M. U.</span>, wnikliwej oceny zebranych w niniejszej sprawie dowodów.</p> <p>Adw. <span class="anon-block">S. J.</span> wskazywała także na uchybienie, wyrażające się w niezaliczeniu oskarżonemu w oparciu o materialnoprawną podstawę określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 1)">art. 63 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania, w pełnym zakresie.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->Obrońcy wszystkich oskarżonych zarzucali Sądowi I instancji dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w zakresie zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>. </strong> </p> <p>Odnosząc się zatem – zwięźle – do powyżej wskazanego stanowiska obrońców stwierdzić należy, iż zarzuty wszystkich skarżących były niezasadne. Wbrew bowiem twierdzeniom obrońców, Sąd I instancji dokonał całościowej i wnikliwej oceny zeznań świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span>, czemu dał wyraz w sporządzonym uzasadnieniu. Nie sposób zgodzić się z zarzutami obrońców, że depozycje tego świadka były wewnętrznie sprzeczne w zakresie, w jakim miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Oceniając depozycje te przez pryzmat doświadczenia życiowego i zgodnie z zasadami logicznego rozumowania- słusznie Sąd Okręgowy uznał je za wiarygodne. Okoliczność, że zeznania świadka nie korespondowały z zeznaniami innych osób, co do których świadek składał obciążające zeznania w innych postepowaniach w żadnym razie nie mogła świadczyć o niewiarygodności <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Z racji tej, że zeznania tego świadka stanowiły zasadniczo najważniejszy dowód w sprawie – Sąd I instancji poddał je wnikliwej analizie, co wynika z treści uzasadnienia. Nie umknęło uwadze Sądu Okręgowego, że <span class="anon-block">T. Ś.</span> zdecydował się na współpracę z organami ścigania i jest osobą z bogatą przeszłością kryminalną /str. 83-84 uzasadnienia/. Oceniając zeznania tego świadka Sąd I instancji miał także na uwadze fakt, że zdarzały się momenty, iż <span class="anon-block">T. Ś.</span> nie pamiętał pewnych okoliczności, co do innych nie był całkowicie pewien /str. 87 uzasadnienia/. Ocena tych okoliczności przez Sąd I instancji nie budzi żadnych zastrzeżeń. Wbrew zarzutom obrońców nie były to okoliczności, które mogłyby zdyskwalifikować w całości zeznania tego świadka. Także rozbieżności w zeznaniach tego świadka z zeznaniami innych świadków, nawet jeżeli są to funkcjonariusze policji co do zasady nie mogły zdyskwalifikować depozycji <span class="anon-block">T. Ś.</span> – jak chciałby tego np. obrońca oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>. Zgodzić należy się z twierdzeniem tego obrońcy, że ocena dowodu z wyjaśnień/zeznań osoby, która składa je w celu skorzystania z dobrodziejstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 §3 lub 4 k.k.</a> pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> wyłącznie w sytuacji, gdy przeprowadzona jest w sposób obiektywny, szczególnie wnikliwy, a wyjaśnienia/zeznania pomawiającego znajdują odzwierciedlenie w treści innych, przeprowadzonych przed sądem dowodów. Rzecz jednak w tym, że w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji dokonał takiej obiektywnej i szczególnie wnikliwej oceny depozycji <span class="anon-block">T. Ś.</span>, jak też wskazał w jakim zakresie depozycje te korespondowały z innym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym /np. str. 93- 98 uzasadnienia/. Analiza obszernych fragmentów uzasadnienia Sądu I instancji odnoszących się do zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> /str. 83-86, 90, 93-97, 99-102, 104-117, 119-124, 139, 141-142, 147-156, 163, 165-166, 169, 171, 171,177/ uprawnia twierdzenie, że Sąd Okręgowy w sposób skrupulatny i drobiazgowy wręcz weryfikował poszczególne kwestie podawane przez tego świadka z faktami, które wynikały z zeznań innych świadków. Nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że ocena zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> w kształcie, w jakim dokonał tego Sąd I instancji pozostaje pod ochroną art. 7k.p.k.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca <span class="anon-block">M. B.</span> </strong>ponadto wskazywał na szereg uchybień, do których zdaniem jego doszło przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy /samo wyliczenie tych zarzutów obrońca umieścił na osiemnastu stronach/. Nie sposób jednak nie podnieść, iż część uchybień, wskazywanych przez obrońcę, gdyby nawet do nich doszło, to nie miały one znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Co więcej, nawet sam obrońca nie wskazał aby podnoszone przez niego uchybienia w tym zakresie miały wpływ na treść zaskarżonego przez niego wyroku. Dotyczy to w szczególności zarzutów wskazanych w punktach pod literami od nn.) /str. 14/ do ss.) /str. 16/. Obrońca kwestionując fakt odczytywania świadkom przez Przewodniczącą składu wcześniej złożonych zeznań /wskazując na uchybienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391)">art. 391 k.p.k.</a>/ w żadnym razie nie wskazał, ani też nie wykazał że uchybienie to /gdyby faktycznie do niego doszło/ miało wpływ na treść orzeczenia. Przypomnieć zatem należy, iż norma z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438pkt 2 k.p.k.</a> stanowi, że orzeczenie ulega zmianie lub uchyleniu w razie stwierdzenia obrazy przepisów postępowania , jeśli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia. Nie każde zatem uchybienie przepisom postępowania, jeżeli nawet do niego dochodzi w trakcie rozpoznania sprawy spowodować może zmianę lub uchylenie orzeczenia, a jedynie takie, które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Tak ukształtowana norma prawna nakłada szczególnie na podmiot profesjonalny obowiązek wykazania, że wskazywane przez niego uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na treść orzeczenia. Niewykazanie przez obrońcę wskazanego powyżej związku, zasadniczo postawione przez niego zarzuty wskazane w punktach od nn.) /str. 14/ do ss.) /str. 16/ czyni bezprzedmiotowymi, tym samym nie sposób było uznać je za zasadne. W punkcie b.) /str. 3 apelacji/ obrońca kwestionował ocenę zeznań <span class="anon-block">M. S.</span>, której dokonał Sąd I instancji. Sąd Apelacyjny nie podzielił tego stanowiska. Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd Okręgowy dokonał wnikliwej analizy a następnie profesjonalnej oceny zeznań tego świadka, która to ocena pozostaje pod ochroną normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Jak wynika z treści uzasadnienia / przykładowo str. 83, 86, 90, 94, 110, 111, 112, 113, 114, 135, 137, 165, 179/ Sąd I instancji treści wynikające z zeznań <span class="anon-block">M. S.</span> zestawił z innym materiałem dowodowym i w oparciu o analizę całości tego materiału dokonał następnie oceny zeznań tego świadka. Jak już wskazano wyżej, ocena ta i argumentacja Sądu I instancji nie budzi żadnych zastrzeżeń. Reasumując, stwierdzić należy, że Sąd II instancji w całości podzielił ocenę zeznań świadka <span class="anon-block">M. S.</span>, której dokonał Sąd I instancji. Także zarzut wskazany przez obrońcę w punkcie c.) /str. 3 apelacji/ nie był zasadny. Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd I instancji dokonał prawidłowej zarówno analizy, jak też oceny zeznań świadka <span class="anon-block">M. W.</span>. Argumentacja Sądu I instancji jest przekonująca, co więcej zgodna z twierdzeniem zawartym przez obrońcę w zarzucie /str. 117,139-140/. Zarzut wskazany przez obrońcę pod literą d.) /str. 3 apelacji/ dotyczył kwestii ubocznej i nie mogącej mieć istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Podobnie, jak w przypadku innych zarzutów /wskazanych i omówionych we wcześniejszej części uzasadnienia/ także tym razem obrońca nie wykazał aby wskazywane przez niego uchybienie mogło mieć wpływ na treść orzeczenia. Okoliczność ta nie wynika także z uzasadnienia apelacji /str. 45- rozwinięcie zarzutu/. Odnosząc się jednak do oceny wskazanych w zarzucie zeznań świadków, której dokonał Sąd I instancji, zdaniem Sądu Apelacyjnego ocena ta pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Zeznania tych świadków ocenione zostały przez Sąd Okręgowy zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i zgodnie z doświadczeniem życiowym. Argumentacja Sądu meriti /str. 139 uzasadnienia/ nie budzi żadnych zastrzeżeń. Zarzut wskazany przez obrońcę pod literą e.) /str. 4 apelacji / nie był zasadny. Ocena zeznań wymienionych świadków, której dokonał Sąd I instancji /str. 97/ pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Argumentacja Sądu I instancji, że świadkowie najwidoczniej bali się, że mogą ich dotknąć konsekwencje ze strony oskarżonych jest zarówno logiczna, jak też wynika z doświadczenia życiowego. Przedstawione przez obrońcę rozumowanie w tym zakresie nie jest logiczne. Zarówno doświadczenie zawodowe, jak też życiowe wyraźnie wskazuje, że osoby tzw. postronne bardzo niechętnie składają zeznania. Fakt składania obciążających zeznań osób, które stanęły pod zarzutami popełniania przestępstw w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w sposób oczywisty budzi u takich świadków obawę. Co więcej obawa ta jest jak najbardziej uzasadniona. Okoliczność ta oczywisty jest także dla obrońcy, jednakże z pozycji osoby, którą reprezentuje, tj. oskarżonego i jako jego obrońca stara się formułując zarzuty apelacyjne nawet tak oczywistym kwestiom nadać inną treść. Zarzut wskazany pod literą f.) nie był zasadny. Ocena zeznań <span class="anon-block">H. N.</span> , której dokonał Sąd I instancji /poczynając od str. 131 uzasadnienia/ pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Podnosząc okoliczności, które zdaniem obrońcy miały zdyskwalifikować wiarygodność tego świadka, obrońca zupełnie pominął fakt, że świadek nawet podczas rozprawy rozpoznał i wskazał oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>. Zarzut wskazany przez obrońcę pod literą g.) /str. 5 apelacji/ nie zasługiwał na uwzględnienie. Ocena zeznań świadków wskazanych przez obrońcę, której dokonał Sąd I instancji, wbrew twierdzeniom skarżącego pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Lektura uzasadnienia Sądu I instancji /w szczególności str. 150-151, 160 i nast../ nie budzi wątpliwości, że także w tym zakresie dowody ocenione zostały ze szczególną wnikliwością, a wnioski z nich wysnute były prawidłowe. Zarzut wskazany pod literą h.) /str. 5 apelacji/ - niezasadny. Odnośnie tego zarzutu obrońca nie wskazał które fragmenty zeznań <span class="anon-block">T. M.</span>, którym Sąd I instancji nie dał wiary mogły mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w razie ich odmiennej oceny. Obrońca zupełnie jednak nie zauważył, iż świadek skorzystał z prawa do odmowy złożenia zeznań z racji toczącego się równolegle w jego sprawie postępowania. Ocena zeznań tego świadka przez Sąd I instancji jako przyjęta linia obrony była jak najbardziej logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym. Podobnej ocenie, jak wyżej poddać należy zarzut wskazany przez obrońcę pod literą i.) /str. 5 apelacji/. Sąd I instancji szczegółowo wskazał z jakich powodów zeznania <span class="anon-block">K.</span> uznał za przyjętą przez niego linię obrony /str. 93 uzasadnienia/. Także w tym zakresie, wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło do wskazywanego przez niego uchybienia. Nie był zasadny także zarzut wskazany pod literą j.) /str. 6 apelacji/ Wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd I instancji poddał analizie zeznania <span class="anon-block">M. R.</span>, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia /np. str. 107/. Nadto skarżący podnosząc zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8§1 k.p.k.</a> w żadnym razie nie wykazał na czym konkretnie miało polegać uchybienie Sądu I instancji. Z uzasadnienia bowiem Sądu Okręgowego wynika, iż fakt wcześniejszego skazania <span class="anon-block">M. R.</span> był elementem ustaleń faktycznych a nie, jak sugerować usiłuje obrońca, orzeczeniem wiążącym Sąd I instancji w przedmiotowej sprawie. Nie były zasadne zarzuty wskazane przez obrońcę pod literami k.);l.),m.), gdyż także w odniesieniu do zeznań wymienionych w tych punktach świadków Sąd I instancji nie uchybił wskazanym przepisom ustawy przez obrońcę. Lektura uzasadnienia Sądu Okręgowego prowadzi do wniosku, że Sąd ten poddał analizie całość materiału dowodowego i w oparciu o tę analizę dokonał ustaleń faktycznych, a dając wiarę zeznaniom konkretnej treści w sposób oczywisty zdyskwalifikował zeznania stojące w sprzeczności z nimi. Okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie w sporządzonym uzasadnieniu. Nadto także obrońca nie wykazał, aby wskazane uchybienia, do których miało dojść jego zdaniem, mogły mieć wpływ na treść orzeczenia. W punktach pod literami n.), o.),p.), q.), r.) obrońca kwestionował ocenę wskazanych w tych punktach zeznań świadków, której dokonał Sąd Okręgowy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego – także w tym zakresie Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny poszczególnych zeznań świadków, która to ocena pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Nadto należy wskazać, iż Sąd I instancji konsekwentnie oceniając depozycje np. <span class="anon-block">T. Ś.</span> za wiarygodne, tym samym przeciwstawne zeznania uznał za niewiarygodne, przy czym stanowisko swoje prawidłowo uzasadnił. Takim przykładem są właśnie zeznania <span class="anon-block">A. C. (2)</span>, które częściowo uznane zostały za wiarygodne, a częściowo nie /str. 113- 114 uzasadnienia/. Argumentacja Sądu I instancji jest w pełni przekonująca. W punktach pod literami s.),t.), u.) /str. 8 apelacji/, skarżący zarzucił Sądowi I instancji brak oceny depozycji wskazanych tam osób, bądź ich lakoniczną ocenę, wskazując iż ocena wiarygodności każdego dowodu jest obowiązkiem organów postępowania karnego. Zarzuty nie są zasadne. Wbrew twierdzeniom obrońcy dowód, który nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie wymaga szczegółowej oceny. Stwierdzić zatem należy, iż Sąd I instancji prawidłowo wskazał, które dowody miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i zostały szerzej omówione w pisemnych motywach wyroku. Sąd nie uchybił ani <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, ani też <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art.424§1 pkt 1 k.p.k.</a> Przypomnieć należy, iż także norma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 §1 k.p.k.</a> zobowiązuje sąd do zwięzłego przedstawienia udowodnionych faktów, oraz wskazania dowodów, na których się w tej mierze oparł i z jakich powodów nie uznał dowodów przeciwnych. Zarzut wskazany pod literą v.) nie jest zasadny, a przedstawiona argumentacja jest nielogiczna. Zdaniem skarżącego fakt, że <span class="anon-block">G. D.</span> przyznał, iż kupował narkotyki od <span class="anon-block">T. Ś.</span> na własny użytek – nakazywał uznanie jego zeznań w całości za wiarygodne, tj. także w zakresie, w jakim zaprzeczał swojemu uczestnictwu w obrocie narkotykami. Zdaniem obrońcy, gdyby świadek składał niewiarygodne zeznania, to także nie przyznałby się do kupowania narkotyków na własny użytek od <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Wbrew twierdzeniom obrońcy zaproponowana przez niego ocena zeznań tego świadka nie koresponduje z doświadczeniem życiowym i trudno w rozumowaniu tym doszukać się logiki. Ocena ta jest tak oczywista, że zasadniczo nie wymaga szerszej argumentacji. Reasumując stwierdzić należy, że Sąd I instancji także tym razem dokonał prawidłowej oceny zeznań świadka <span class="anon-block">D.</span>. Zarzut wskazany pod literą w.) niezasadny. Sąd I instancji w sposób drobiazgowy wręcz wskazał z jakich powodów wyjaśnienia oskarżonych uznał za niewiarygodne. Stanowisko Sądu I instancji jest w pełni zasadne, Sąd Apelacyjny także w tym zakresie aprobuje to stanowisko. Zbędnym byłoby przytaczanie obszernych fragmentów z uzasadnienia Sądu meriti. Nadto byłoby to uchybienie nakazowi – zwięzłego odniesienia się do zarzutów. Wskazując zarzuty pod literami x.) i y.) skarżący nie wykazał, aby podnoszone przez niego uchybienie faktycznie miało wpływ na treść zapadłego orzeczenia, zatem także te zarzuty uznać należało za niezasadne. Zarzut wskazany pod literą z.) uznać należy za oczywiście bezzasadny a wręcz budzący zdziwienie, że sformułowany został przez profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest obrońca. Argumentacja obrońcy w uzasadnieniu /str. 57-59/ w żadnym razie nie wskazuje na brak bezstronności po stronie Przewodniczącej, wręcz przeciwnie wskazuje na profesjonalne prowadzenie przedmiotowej sprawy. Dziwi, że profesjonalny obrońca z faktu nieuwzględnienia wniosku procesowego wywodzi brak bezstronności po stronie Przewodniczącej. Zarzut pod literami aa.) zasadniczo sprowadza się, podobnie jak większość zarzutów tego obrońcy do kwestionowania i polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji i także ten zarzut uznać należało za niezasadny. Zarzuty wskazane pod literami bb.), cc.), dd.), ee.), ff.), gg.), /str. 10-12 apelacji/ odnoszą się do stanowiska Sądu I instancji w przedmiocie oddalenia wniosków dowodowych. W tym zakresie zarzuty nie były zasadne, a Sąd Apelacyjny dał temu wyraz także oddalając złożone w tym zakresie wniosku przed Sądem II instancji. Co więcej, słusznie wskazał Sąd I instancji, że były to wnioski zmierzające jedynie do przedłużenia postępowania. Zarzuty wskazane pod literami hh.) i ii.) /str. 13 apelacji/ uznać należy za niezasadne a przede wszystkim skarżący nie wykazał, aby uchybienia, które wskazuje chociażby mogły mieć wpływ na treść zapadłego orzeczenia, zatem należy je uznać także za bezprzedmiotowe. Zarzut sformułowany pod literami jj.) uznać należy za oczywiście bezzasadny. Obrońca wskazuje że stan zdrowia oskarżonego w zakresie możliwości jego uczestniczenia w rozprawie stwierdzona powinna być opinią biegłego. Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić i słusznie uznał Sąd I instancji, że stan zdrowia oskarżonego oceniony został w oparciu o opinię zespołu medycznego karetki pogotowia w zakresie możliwości uczestniczenia w rozprawie. Zarzuty wskazane pod literami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>.) i ll.) /str. 13-14 apelacji/– niezasadne. Obrońca nie wykazał aby faktycznie doszło do istotnych dla rozstrzygnięcia uchybień. Także niezasadny był zarzut wskazany w pod literami mm.) /str. 14 apelacji/ niezasadność ta była oczywista. Nie może być mowy o naruszeniu przez Sąd I instancji normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 390;art. 390 § 2)">art. 390§2 k.p.k.</a> Słuszność zastosowania tej normy przez Sąd Okręgowy była tak oczywista, jak oczywista była niezasadność postawionego zarzutu w tym zakresie. Zarzuty wskazane pod literami tt.), uu.), vv.) ww.) xx.) yy.) /str. 16-18 apelacji/, a wskazujące na uchybienia normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez Sąd I instancji nie były zasadne. Wskazane wybiórczo okoliczności doprowadzić miały do zakwestionowania oceny zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>, której dokonał Sąd I instancji. Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd Okręgowy nie uchybił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> i wziął pod uwagę wszelkie okoliczności sprawy. Tak, jak wskazano wyżej Sąd I instancji dokonał ustaleń w oparciu o całość zgromadzonego materiału dowodowego. Wskazywanie na wybiórcze fragmenty zeznań czy wyjaśnień oskarżonych a tym bardziej na ich domniemania /zarzut pod literami uu.) w żadnym razie nie może doprowadzić do skutecznego podważenia prawidłowych ustaleń Sądu I instancji. Wobec faktu, że nie doszło do naruszeń wskazanych przez obrońcę w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410 pkt. 1)">punkcie 1</a> apelacji, nie mogło być mowy, że doszło do uchybienia, które wskazane zostało przez obrońcę w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438 pkt. 2)">punkcie drugim</a> apelacji. Lakonicznie wskazany zarzut uchybienia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> jako konsekwencja obrazy przepisów postępowania pozwala na odniesienie się do tego zarzutu w równie lakoniczny sposób, co uczyniono powyżej, stosując się przy tym do zasady zwięzłości.</p> <p> <strong> <!-- -->Odnośnie zarzutów apelacyjnych obrońców <span class="anon-block">A. C. (1)</span> </strong> </p> <p>Obrońcy zarzucili Sądowi I instancji uchybienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zakresie oceny zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> . Jak wskazano powyżej – Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji w zakresie oceny zeznań tego świadka. Powtórzyć jedynie należy, że ocena ta pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Wbrew twierdzeniom obrońców Sąd Okręgowy na kartach uzasadnienia wskazanych powyżej w sposób szczegółowy przeanalizował treści podawane przez tego świadka i zestawił je z innymi dowodami, które zgromadzone zostały w sprawie. Poddając całość analizie, Sąd Okręgowy wyciągnął prawidłowe wnioski w oparciu , o które ustalił poszczególne stany faktyczne także w zakresie czynów przypisanych oskarżonej <span class="anon-block">C.</span>. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem obrońców <span class="anon-block">A. C. (1)</span>, że jej sprawstwo ustalone zostało jedynie w oparciu o zeznania <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Sąd I instancji dał wyraz temu w sporządzonym uzasadnieniu, tj. wskazał szczegółowo na inne dowody, które w sposób bądź to pośredni, bądź bezpośredni potwierdzały zeznania tego świadka. Nie budzi także żadnych wątpliwości ocena zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> także w zakresie, w jakim były jedynym materiałem dowodowym, stanowiącym o sprawstwie <span class="anon-block">A. C. (1)</span>. Usiłując podważyć prawidłowość oceny zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>, której dokonał Sąd I instancji, obrońcy wskazywali wybiórczo na te fragmenty zeznań, które jedynie pozornie mogłyby świadczyć o konieczności dyskwalifikacji całości depozycji tego świadka. Reasumując, stwierdzić należy ponownie, iż ocena zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> pozostaje pod ochroną normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Sąd Apelacyjny nie znalazł także podstaw do zakwestionowania oceny zeznań <span class="anon-block">J. P.</span> /zarzut adw. <span class="anon-block">L.</span>/ także w zakresie dotyczącym sprzedaży samochodu oskarżonej. Nie jest przekonująca argumentacja obrońcy, w której odwołuje się do wyliczeń matematycznych. Kwestionując ocenę zeznań <span class="anon-block">P. R.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> – obrońca wywodził, iż Sąd I instancji niezasadnie uznał, że świadkowie ci potwierdzili wersję <span class="anon-block">T. Ś.</span> o ubliżaniu mu na terenie Sądu Okręgowego /str. 16 uzasadnienia S.O./. Prawidłowa interpretacja wskazanego przez obrońcę fragmentu uzasadnienia Sądu I instancji prowadzi do wniosku, iż Sąd uznał, że informacje podawane przez tych świadków uwiarygodniały zeznania <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Taki wniosek wypływa już bezpośrednio z analizy zeznań tych świadków i taka ich ocena jest jak najbardziej uprawniona. Wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd I instancji dokonał prawidłowej analizy połączeń także w zakresie w jakim poszczególnymi numerami telefonów posługiwała się oskarżona. We wskazywanym fragmencie uzasadnienia ze strony 104, wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd I instancji nie poczynił stanowczych ustaleń na niekorzyść oskarżonej. Były to jedynie przypuszczenia, co wprost wynika z treści uzasadnienia – „Powyższe może świadczyć o tym, iż oskarżeni korzystając ze znajomości z pracownikami strzelnic nie wpisywali się na obowiązkową listę osób korzystających i w związku z tym ich dane nie zostały odnotowane“. Zarzut obrońcy uznać należało zatem za niezasadny. Podnosząc zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> /apelacja adw. <span class="anon-block">J. L.</span>/ obrońca nie wykazał aby faktycznie doszło do uchybienia przywołanej przez niego normie. Wskazując wybiórczo na fragmenty zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> obrońca ponownie usiłował zakwestionować ocenę zeznań tego świadka, której dokonał Sąd I instancji. Analizie poddać jednak należało całość zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>, czemu sprostał Sąd I instancji. Wbrew zatem twierdzeniom obrońcy nie doszło do uchybienia normie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> Drugi z obrońców <span class="anon-block">A. C. (1)</span> kwestionował także ocenę zeznań szeregu świadków /pkt 2,3,4,5, 6,7,8 apelacji/, której dokonał Sąd I instancji. Odnośnie oceny zeznań <span class="anon-block">L.</span> /str. 145 uzasadnienia/ Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji oraz argumentację wskazaną w uzasadnieniu, tym samym uznając zarzut apelacyjny za niezasadny. Nie budzi także żadnych zastrzeżeń ocena zeznań <span class="anon-block">D. K.</span> / str. 93 i nast. uzasadnienia/, której dokonał Sąd I instancji. Fakt, że świadek został uniewinniony w innej sprawie nie jest wiążący w przedmiotowej sprawie. Nie sposób zatem podzielić stanowiska obrońcy, że skoro w innej sprawie <span class="anon-block">K.</span> został uniewinniony a zeznania obciążające go składał <span class="anon-block">T. Ś.</span>, to także w przedmiotowej sprawie należało uznać zeznania <span class="anon-block">D. K.</span> w całości za wiarygodne. Automatyzm proponowany przez obrońcę nie znajduje uzasadnienia w normie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Zarzut wskazany przez obrońcę w punkcie 4 apelacji jest tożsamy z zarzutem obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> pod litera e.) Wobec faktu, że w niniejszym uzasadnieniu do kwestii tej Sąd Apelacyjny odniósł się we wcześniejszej części, tj. odnosząc się do zarzutów obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>- odesłać zatem należy do tej części - zbędnym byłoby ponowne przytaczanie wskazanej tam argumentacji. Zarzut wskazany przez tego obrońcę w punkcie 5 był także przedmiotem analizy, gdyż jest tożsamy z zarzutem drugiego z obrońców <span class="anon-block">A. C. (1)</span> /zarzut pod numerem II lit. a.) -wskazany jako przedostatni/ także w tym zakresie odesłać należy do wcześniejszej części uzasadnienia, uznając, że ponowne przytaczanie tych samych argumentów byłoby zbędne. Za niezasadną uznać należało także krytykę obrońcy wskazaną w punkcie 6 apelacji. Dotyczyła ona oceny Sądu I instancji odnoszącej się do faktu posiadania przez oskarżoną kilku numerów telefonów. Także w tym zakresie i na tle innych dowodów, które zgromadzone zostały w sprawie – wnioski Sądu I instancji były prawidłowe. Na marginesie zauważyć należy, iż nic nie stało na przeszkodzie, aby z numerów tych korzystali także członkowie rodziny oskarżonej. Co do zasady teza postawiona przez skarżącego nie wyklucza ustaleń, których dokonał Sąd I instancji. Odnosząc się do kolejnego zarzutu – wskazanego pod numerem 7- obrońca nie wykazał, aby podnoszona przez niego kwestia mogła mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Co więcej nawet zarzut postawiony został jako przypuszczenie- „co stanowić może oczywistą sugestię dla świadka”. W tych okolicznościach trudno było uznać zarzut za zasadny. Także zarzut wskazany w punkcie 8 nie był zasadny, gdyż okoliczność wskazywana przez obrońcę, co do zasady nie mogła eliminować ustaleń Sądu I instancji w tym zakresie. Przypomnieć jedynie należy, iż także <span class="anon-block">J. P.</span> zeznała, że <span class="anon-block">T. Ś.</span> korzystał z jej telefonu. Zarzuty wskazane przez obrońcę w punktach od 9 do 13 /zarzuty adw. <span class="anon-block">S.</span>/ dotyczą tych samych kwestii, które wskazane zostały przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> pod literami od bb.) /str. 10 apelacji/ do ee.) /str.12 apelacji/. Także w tym zakresie odesłać należy do wcześniejszej części uzasadnienia, uznając, że ponowne przytaczanie tych samych argumentów byłoby zbędne. Identyczna sytuacja ma miejsce w odniesieniu do zarzutów wskazanych przez obrońcę <span class="anon-block">A. C. (1)</span> w punktach 14,15 i 16 – są także nieomal identyczne z zarzutami, jakie postawił obrońca oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> odpowiednio pod literami ff.), mm.) i nn.). Także w tym zakresie odesłać należy do wcześniejszej części uzasadnienia, uznając, że ponowne przytaczanie tych samych argumentów byłoby zbędne. W punktach 17 do 19 obrońca wskazując na uchybienie normie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> wskazywał wybiórczo fragmenty zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span> w zestawieniu z innymi dowodami w celu zdyskwalifikowania tych pierwszych. Ponownie wskazać należy, iż do uchybienia, które wskazywał obrońca nie doszło. Także ponownie zaznaczyć należy, iż Sąd I instancji dokonał całościowej analizy zeznań kwestionowanego świadka, uwzględniając przy tym zarówno pewne drobne rozbieżności, jak też niepamięć. Argumentacja Sądu I instancji nie budzi żadnych zastrzeżeń, a zatem zarzuty obrońcy uznać należało za niezasadne. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424 § 1 pkt. 20)">punkcie 20</a> obrońca zarzucił naruszenie przez Sąd I instancji normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 §1 pkt 1 k.p.k.</a> Odpowiedzią na tak postawiony zarzut jest przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art. 455a k.p.k.</a> Obaj obrońcy oskarżonej podnosili uchybienie w postaci błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie sprawstwa. Uchybienia te miałyby być następstwem uchybień przepisom postępowania karnego. Wobec nie stwierdzenia wskazywanych przez obrońców uchybień przepisom postępowania – także zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonej uznać należało za bezzasadne.</p> <p>Za zasadne natomiast uznać należało zarzuty obrońców w części, w której kwestionowali wcześniejszą karalność oskarżonej. Zgodnie z twierdzeniem obrońców w chwili wyrokowania wcześniejsze skazanie <span class="anon-block">A. C. (1)</span> uległo zatarciu. W tym zakresie Sąd Apelacyjny uwzględnił zarzuty apelacyjne. Wobec tego faktu także kary jednostkowe i karę łączną, które orzeczone zostały oskarżonej należało obniżyć, traktując <span class="anon-block">A. C. (1)</span> jako osobę niekaraną. W tym zakresie za zasadny uznać należało zarzut adw. <span class="anon-block">L.</span> w zakresie w jakim podnosił uchybienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Odnośnie zarzutów apelacyjnych obrońcy <span class="anon-block">V. P.</span>. </strong> </p> <p>Podobnie jak wszystkie apelacje, także wniesiona na korzyść wskazanego powyżej oskarżonego w przeważającej części kwestionowała ocenę zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>, której dokonał Sąd I instancji. Także w tym przypadku obrońca w sposób wybiórczy zestawił szereg okoliczności, które zdaniem jego świadczyły o niewiarygodności zeznań tego świadka. Była to subiektywna ocena obrońcy i wynikająca także, a może przede wszystkim z jego roli, jaką pełnił w procesie, tj. obrońcy oskarżonego. Zarzut podniesiony w punkcie 1 a.) nie był zasadny. Obrońca wskazywał bowiem na niuanse, które w żadnym razie nie mogły zdecydować generalnie o wiarygodności, bądź jej zaprzeczeniu w odniesieniu do zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Podobnie rzecz wygląda w odniesieniu do zarzutów sformułowanych w punkcie I.1.b.). Obrońca także wybiórczo wskazał na szereg drobniejszych okoliczności, które jego zdaniem świadczyć miały o niewiarygodności całości depozycji <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Wskazane przez obrońcę niuanse a nawet ich suma nie mogą doprowadzić do całkowitego zakwestionowania wiarygodności <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Sąd I instancji począwszy od strony 83 uzasadnienia w sposób nieomalże drobiazgowy przeanalizował depozycje tego świadka zestawiając je z zeznaniami, wyjaśnieniami innych osób, jak też z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd meriti odniósł się także szczegółowo do motywów, które przyświecały świadkowi na kolejnych etapach postępowania podczas składania przez niego zarówno wyjaśnień, jak też zeznań. Wielokrotnie już wskazano, że ocena Sądu I instancji jest profesjonalna i pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Nadto podnieść należy, iż zeznania świadków wskazanych w punkcie a.) /str. 2 apelacji/ Sąd I instancji uznał za wiarygodne w zakresie, w jakim wskazane zostało to w uzasadnieniu. W punktach I.1. b.), c.), d.) podobnie, jak powyżej obrońca starał się „wyłapać” najdrobniejsze niuanse, aby w oparciu o nie zakwestionować ocenę depozycji <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Przykładowo /str. 3 apelacji/ - obrońca wskazywał, że świadek w przedmiocie daty odbioru narkotyków z lodowiska <span class="anon-block">S.</span> wskazywał luty 2009r. a następnie prostował, że chodziło o luty 2010r. Analizując chociażby tę kwestię wskazać należy, iż taka omyłka świadka, którą zresztą, jak stwierdził obrońca – sam świadek prostował – w żadnym razie nie może doprowadzić do dyskwalifikacji całości jego depozycji. To właśnie zasady zarówno doświadczenia życiowego, jak też logicznego rozumowania przemawiają za uznaniem, iż odtwarzanie zdarzeń z przeszłości może być dotknięte niepamięcią pewnych szczegółów. Autokorekta /prostowanie własnej wypowiedzi/ tym bardziej świadczy o tym, że świadek starał się rzetelnie i precyzyjnie odtworzyć zdarzenia, w których brał udział. Reasumując stwierdzić należy, że wskazywane przez obrońcę pozorne rozbieżności w depozycjach <span class="anon-block">T. Ś.</span> nie umknęły Sądowi I instancji, zostały przez ten Sąd ocenione i zarzut skarżącego zmierzający do całkowitej dyskwalifikacji wiarygodności tego świadka nie był trafiony. Zarzuty wskazane przez obrońcę w punktach I.1. e.) i f.) nie były trafne. Fakt nie postawienia zarzutów osobom tam wskazanym, czy też nie skazania osób z punktu f.) w sposób oczywisty nie pozostaje w bezpośrednim związku z ustaleniem, że <span class="anon-block">V. P.</span> kierował zorganizowaną grupą przestępczą, o zbrojnym charakterze, jak też popełnieniem poszczególnych przestępstw przypisanych w przedmiotowej sprawie. Zarzut wskazany w punkcie I.2. podobnie, jak wcześniejsze zarzuty zmierzał jedynie do zakwestionowania wiarygodności zeznań świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span> i jako taki uznać należało za niezasadny z powodów, które niejednokrotnie wskazane zostały we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Zarzut wskazany przez skarżącego w punkcie I. 3) dotyczy kwestii absolutnie drugorzędnej, która nie miała wpływu bezpośredniego na wynik orzeczenia. Zarzuty z punktów I. 4,5,6, są tożsame z zarzutami, które podniesione były przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> odpowiednio pod literami d.), e.). Zbędnym byłoby ponowne przytaczanie wskazanych tam argumentów, stosując się przy tym do dyrektywy zwięzłości, odesłać należy do wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Zarzut wskazany w punkcie I. 7 stanowi nie mającą większego znaczenia polemikę z uprawdopodobnieniem faktu przez Sąd I instancji. Z natury rzeczy uprawdopodobnienie nie stanowi 100- procentowego stwierdzenia danej okoliczności, a jedynie przypuszczenie, że okoliczność taka mogła mieć miejsce. Skarżący nie wykazał aby uprawdopodobnienie okoliczności, o której traktuje w punkcie I.7 apelacji było nieuprawnione. Argumentacja obrońcy w tym zakresie nie jest logiczna, a zatem nie może być przekonującą. Zarzut z punktu I.8 miał zakwestionować ocenę depozycji <span class="anon-block">A. P.</span>, której dokonał Sąd I instancji. Skarżący wskazując wybiórczo na jeden z elementów poprzez poddanie go subiektywnej interpretacji zamierzał zdyskwalifikować wiarygodność tego świadka. Zauważyć należy, iż Sąd I instancji poddał analizie całościowe depozycje świadka zestawiając je przy tym z innymi dowodami. Sąd Okręgowy precyzyjnie wskazał w jakim zakresie zeznania <span class="anon-block">A. P.</span> korelują z innym materiałem dowodowym. Ocena ta pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Kwestionując w punkcie I.9 apelacji ocenę wyjaśnień oskarżonego i współoskarżonych nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby skutecznie podważyć tę ocenę. Także tej kwestii Sąd Okręgowy poświęcił wiele stron sporządzonego uzasadnienia. Sąd Apelacyjny w całości podziela stanowisko Sądu I instancji, uznając jednocześnie zarzut obrońcy za polemikę ze słusznym stanowiskiem Sądu meriti. Uznając przy tym, że ocena depozycji świadka <span class="anon-block">T. Ś.</span>, której dokonał Sąd I instancji była prawidłowa i pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, tym samym Sąd Apelacyjny podzielił także stanowisko Sądu Okręgowego w zakresie oceny wyjaśnień wszystkich oskarżonych. Odnosząc się do zarzutu sformułowanego w punkcie II. 10 – wskazać należy, iż Sąd I instancji poczynając od strony 171 uzasadnienia w sposób precyzyjny wskazał z jakich powodów przypisał oskarżonemu kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym. Sąd II instancji w całości aprobuje to stanowisko, uznając zarzut w tym zakresie za chybiony. Zarzut wskazany w punkcie III. 11. nie był zasadny. Wbrew twierdzeniom obrońcy przypisany oskarżonemu czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 k.k.</a> zawierał znamiona wskazanego w wymienionym przepisie przestępstwa. Co do zasady okazał się natomiast zarzut sformułowany w punkcie III. 12. Rację ma skarżący, ze Sąd I nie poczynił stosownych ustaleń, a przynajmniej nie wskazał ich w sporządzonym uzasadnieniu w zakresie normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a>, która zastosowana została wobec <span class="anon-block">V. P.</span>. Brak rozważań w tym zakresie należałoby potraktować jako uchybienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art. 424§1 pkt 2 k.p.k.</a> Mając jednak na uwadze przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art. 455a k.p.k.</a> Sąd Apelacyjny zobowiązany był do ustalenia, czy w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy możliwym jest konwalidowanie uchybienia Sądu I instancji. Na kartach 9008 – 9011 zamieszczona została dokumentacja – informacja o pobytach i orzeczeniach dot. oskarżonego <span class="anon-block">V. P.</span>, zaś na kartach 18843-18844 znajduje się aktualna karta karna oskarżonego. Informacje z dokumentów tych potwierdzają zasadność zastosowania wobec oskarżonego instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> w stosunku do przypisanych mu przestępstw w punktach 23, 25,26 wyroku. Jeżeli chodzi o rozstrzygnięcie w punkcie 24 – w tym przypadku Sąd I instancji niezasadnie przypisał oskarżonemu kwalifikację z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> Co prawda oskarżony był uprzednio karany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 1)">art. 263§1 k.k.</a> w sprawie o sygn. akt XVIIIK 120/08. Wyrok ten uprawomocnił się 02.11.2010r. Czynu, przypisanego w punkcie 24 wyroku oskarżony dopuścił się w okresie od listopada 2009r. do co najmniej października 2010r. W tych okolicznościach oczywistym jest, że przypisanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> było niezasadne i w tym zakresie należało zmienić zaskarżony wyrok poprzez wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 24 wskazanej powyżej normy.</p> <p> <strong> <!-- -->Odnośnie zarzutów apelacyjnych obrońców <span class="anon-block">M. U.</span>. </strong> </p> <p>Podobnie jak inni skarżący, także obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">U.</span> kwestionowali ocenę zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Jak wskazano już wielokrotnie – ocena zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>, której dokonał Sąd I instancji pozostaje pod ochroną normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Zarzuty wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7 pkt. 1;art. 7 pkt. 2;art. 7 pkt. 3;art. 7 pkt. 4)">punktach od 1 do 4</a> /apelacja adw. <span class="anon-block">S. J.</span>/ dotyczą wiarygodności zeznań <span class="anon-block">T. Ś.</span>. Obrońca kwestionując ocenę zeznań wskazanego wyżej świadka, które złożone były w postepowaniu przygotowawczym podnosił jednocześnie, ze te złożone przed sądem nie zostały potwierdzone przez <span class="anon-block">M. B.</span> i w związku z tym nie zasługiwały na uznanie ich za wiarygodne. Fakt, że <span class="anon-block">M. B.</span> zaprzeczał zeznaniom <span class="anon-block">Ś.</span> w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie był absolutnie zaskoczeniem. Wręcz przeciwnie, dla przypomnienia- <span class="anon-block">T. Ś.</span> obciążał swoimi zeznaniami także <span class="anon-block">B.</span>, który w przedmiotowej sprawie ma status oskarżonego. Wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd I instancji był bardzo konsekwentny dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym także zeznań <span class="anon-block">Ś.</span> i wyjaśnień <span class="anon-block">B.</span>. Uznając wyjaśnienia <span class="anon-block">B.</span> za niewiarygodne a zeznania <span class="anon-block">Ś.</span> za wiarygodne Sąd Okręgowy nie uchybił dyrektywom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> W tych okolicznościach zarzuty obrońcy uznać należało za bezzasadne. W punkcie 5 apelacji obrońca zarzucił wadliwość sporządzonego przez Sąd I instancji uzasadnienia. Obrońca zarzucił Sądowi meriti brak omówienia wyjaśnień oskarżonych oraz zeznań świadków, co zdaniem skarżącego stanowi wymóg kodeksowy. Po pierwsze- Sąd I instancji wbrew twierdzeniom obrońcy dokonał omówienia wyjaśnień każdego z oskarżonych, jak też większości przesłuchanych świadków. Po drugie- żaden przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> nie wymaga aby sąd w uzasadnieniu dokonywał omówienia wyjaśnień oskarżonych, bądź zeznań świadków. Z tych przyczyn zarzut w punkcie 5 apelacji w tym zakresie uznać należało za niezasadny. Wskazać przy tym należy, iż zarzut w dalszej części w punkcie 5 jest wręcz nielogiczny. Z jednej strony bowiem obrońca podnosi brak omówienia i oceny materiału dowodowego, a z drugiej strony podnosi, iż uchybienie to spowodowało przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Nadto wskazać jeszcze należy na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art. 455a k.p.k.</a> w zakresie postawionego przez obrońcę zarzutu w punkcie 5.</p> <p>W punkcie 6 apelacji obrońca kwestionował prawidłowość zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego. Sąd I instancji nie uzasadnił swojego stanowiska w tym zakresie. Wskazać zatem należy na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 420)">art. 420 k.p.k.</a> jako normę znajdującą zastosowanie w zakresie podniesionego zarzutu. Drugi z obrońców /adw. <span class="anon-block">P. F.</span>/ w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (pkt. 1)">punkcie 1</a>.a.) apelacji zarzucił naruszenie przez Sąd I instancji normy z art.. 7 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w odniesieniu do oceny zeznań świadków, w szczególności <span class="anon-block">T. Ś.</span> i wyjaśnień oskarżonych. W tym zakresie Sąd Apelacyjny nie podzielił krytyki obrońcy, uznając, że zarzut nie był zasadny. Zbędnym byłoby ponowne przytaczanie stanowiska Sądu Apelacyjnego w zakresie oceny materiału dowodowego, której dokonał Sąd I instancji, odsyłając w tym zakresie do wcześniejszej części uzasadnienia, jako, ze zarzut ten podnoszony był bez wyjątku przez każdego z obrońców. Także zarzut wskazany w punkcie 1 b.) nie był zasadny i Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji w zakresie oddalenia wniosków dowodowych. Także ta kwestia była już przedmiotem rozważań we wcześniejszej części uzasadnienia. Zarzut wskazany w punkcie 1 c.) w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">U.</span> był zasadny jedynie w zakresie uchybienia przez Sąd I instancji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> i to w zakresie, w jakim nie dotyczyło oceny materiału dowodowego, stąd też za niezasadny uznać należało wniosek obrońcy o zwrócenie akt Sądowi Okręgowemu w celu uzupełnienia uzasadnienia w niezbędnym zakresie. Uznając, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zarzut wskazany przez obrońcę w punkcie 2 apelacji uznać należało za niezasadny. Prawidłowa ocena materiału dowodowego słusznie doprowadziła Sąd I instancji do ustaleń odnośnie sprawstwa <span class="anon-block">M. U.</span> w zakresie przypisanych mu przestępstw. Reasumując, stwierdzić należy, iż zarzuty obrońców <span class="anon-block">M. U.</span> nie zasługiwały na uwzględnienie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wnioski </em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Wnioski obrońcy <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> </p> <p>- o uchylenie do ponownego rozpoznania</p> <p>- o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Wnioski obrońców oskarżonej <span class="anon-block">A. C. (1)</span> </strong> </p> <p>- o uchylenie do ponownego rozpoznania</p> <p>- o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Wniosek obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">V. P.</span> </strong> </p> <p>- o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Wnioski obrońców <span class="anon-block">M. U.</span> </strong> </p> <p>- o uchylenie do ponownego rozpoznania</p> <p>- o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na fakt, że co do zasady zarzuty apelacyjne w oparciu, o które obrońcy wnosili o uniewinnienie oskarżonych uznane zostały za niezasadne - także wnioski uznać należało za niezasadne.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p> <span class="underline"> <!-- -->1.</span> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Wobec <span class="anon-block">M. B.</span> oraz <span class="anon-block">M. U.</span> – zaskarżony wyrok utrzymany został w całości w mocy. Wobec <span class="anon-block">A. C. (1)</span> oraz <span class="anon-block">V. P.</span> wyrok utrzymany został w mocy poza tą częścią, która wobec tych oskarżonych została zmieniona, co wskazane zostanie poniżej.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>- rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie były prawidłowe, zarzuty niezasadne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Wobec <span class="anon-block">V. P.</span> : zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że: uchylono wyrok w punkcie 27 o orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności; wyeliminowano z kwalifikacji przypisanego oskarżonemu w punkcie 24 czynu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> i obniżono orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności do 2 /dwóch/ lat; przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r. orzeczone w pkt. 22, 23, 25, 26 oraz powyżej kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono oskarżonemu karę łączną 8(osiem) lat i 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1 k)">art. 63 § 1 k</a>. zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie od dnia 3 września 2015 roku do dnia 30 maja 2016 roku;</p> <p>Wobec <span class="anon-block">A. C. (1)</span> : zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że: uchylono wyrok w punkcie 12 o orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności; obniżono orzeczone wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności w następujący sposób- w punkcie 9 do roku i 6 /sześciu/ miesięcy; w punkcie 10 do 4 /czterech/ lat; w punkcie 11 do 2 /dwóch/ lat ; przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r. orzeczone powyżej kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono oskarżonej karę łączną 5(pięciu) lat pozbawienia wolności; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1 k)">art. 63 § 1 k</a>. zaliczono oskarżonej na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie od dnia 2 października 2012 roku do dnia 15 stycznia 2016 roku.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Zmiana orzeczenia odnośnie oskarżonych podyktowana była częściową zasadnością zarzutów, które podniesione zostały przez obrońców wskazanych powyżej oskarżonych. Wobec uznania ich zasadności i wobec faktu, że uchybienia Sądu I instancji przekładały się bezpośrednio na wymiar kar, pomimo braku wniosku /chociażby alternatywnego w tym przedmiocie/ ze strony obrońców, także na nowo ukształtować należało wymiar kar pozbawienia wolności wobec tych oskarżonych w sposób wskazany powyżej.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="77"/> <col width="100"/> <col width="345"/> <col width="214"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Nie dotyczy</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> <table> <colgroup> <col width="130"/> <col width="589"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->4 </em> </p> </td> <td> <p>Zwolniono oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą obciążając wydatkami Skarb Państwa.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Piotr Schab</p> <p>Anna Zdziarska Dorota Radlińska</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="2"> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒na korzyść</p> <p>☐na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="2"> <p>Adw. <span class="anon-block">J. L.</span> - obrońca oskarżonej <span class="anon-block">A. C. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒na korzyść</p> <p>☐na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="2"> <p>Adw. <span class="anon-block">J. S.</span> obrońca oskarżonej <span class="anon-block">A. C. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒na korzyść</p> <p>☐na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 4</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="2"> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">V. P.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒na korzyść</p> <p>☐na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 5</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="2"> <p>Adw. <span class="anon-block">S. J.</span> obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. U.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒na korzyść</p> <p>☐na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika 6</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="2"> <p>Adw. <span class="anon-block">P. F.</span> obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. U.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒na korzyść</p> <p>☐na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>