Ppolska.starec← UrzadnikLog in

III K 24/19

Common courts2020-11-06
Case number
III K 24/19
Judgment date
2020-11-06
Type
SENTENCE

Judges

Tomasz Uszpulewicz (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygnatura akt III K 24/19</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 listopada 2020 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w III Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący : sędzia Tomasz Uszpulewicz</p> <p>Protokolant : Agnieszka Wróbel</p> <p>przy udziale Pawła Hejmeja prokuratora Prokuratury Rejonowej w Świdnicy</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 1 września i 6 listopada 2020 roku</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">B. z domu K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że (z innymi osobami):</span> </p> <p>w okresie od lutego do 20 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">O.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przywłaszczyli mienie o znacznej wartości w postaci aluminiowej konstrukcji hali tenisowej o wartości 250.000 zł powierzone <span class="anon-block">K. O.</span> przez <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> na podstawie umowy przechowania, a następnie konstrukcję tę zniszczyli poprzez pocięcie jej na części i sprzedali w punktach skupu w <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">W.</span> jako złom aluminiowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>------------------ // -----------------</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> uznaje za winnego tego, że w okresie od lutego 2017 roku do dnia 20 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">O.</span>, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pomógł (przez pewien okres wespół z <span class="anon-block">A. W.</span>) <span class="anon-block">K. O.</span> w przywłaszczeniu powierzonej temu ostatniemu na przechowanie przez pokrzywdzonych <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> aluminiowej konstrukcji hali tenisowej o wartości 156.375 złotych w ten sposób, że zniszczył ją przez pocięcie na części, a następnie sprzedał w punkach skupu złomu jako złom aluminiowy, to jest popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 K.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 K.k.</a> wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 K.k.</a> orzeka w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> wobec popełnienia przez niego czynu przypisanego mu w punkcie I. części rozstrzygającej niniejszego wyroku obowiązek naprawienia całości szkody poprzez zapłatę przez tego oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> kwoty 156.375 (stu pięćdziesięciu sześciu tysięcy trzystu siedemdziesięciu pięciu) złotych – przy czym jest to zobowiązanie solidarne z <span class="anon-block">K. O.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span>, na których taki obowiązek nałożono w punkcie VI. części rozstrzygającej wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 4 marca 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt III K 19/18 (z uwzględnieniem zmiany wynikającej z punktu I.6. wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 151/19),</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 K.k.</a> zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. W.</span> na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie I. części rozstrzygającej niniejszego wyroku okres jego zatrzymania od godziny 9.40 w dniu 14 września 2017 roku do godziny 10.09 w dniu 15 września 2017 roku,</p> <p>IV.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">J. B.</span> kwotę 885 zł i 60 gr (ośmiuset osiemdziesięciu pięciu złotych i sześćdziesięciu groszy groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. W.</span> przez obrońcę wyznaczonego z urzędu,</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 K.p.k.</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> na rzecz oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> wydatki w kwocie 3.180 (trzech tysięcy stu osiemdziesięciu) złotych,</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 K.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> od kosztów sądowych, w tym od opłaty.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>III K 24/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>1.  <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Fakty uznane za udowodnione</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 K.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.1.  25 marca 2013 roku pokrzywdzony <span class="anon-block">R. G.</span> podpisał w <span class="anon-block">D.</span> umowę zakupu rozłożonej na części hali tenisowej marki <span class="anon-block">(...)</span> (wykonanej z elementów aluminiowych i stalowych oraz plandek z kompletnym systemem oświetlenia oraz systemem ogrzewania) o powierzchni 1.250 m<sup> <!-- -->( 2 )</sup>za kwotę 37.500 euro (156.375 złotych). Stała się ona własnością małżonków <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span>. W kwietniu 2016 roku zdemontowana hala została przewieziona z <span class="anon-block">C.</span> do miejscowości <span class="anon-block"> (...)</span> – na nieruchomość należącą do <span class="anon-block">H. O.</span>, który zobowiązał się ją przechowywać za kwotę 500 złotych miesięcznie. Po śmierci <span class="anon-block">H. O.</span> na początku 2017 roku, jego wnuk <span class="anon-block">K. O.</span> (właściciel nieruchomości) zobowiązał się kontynuować przechowywanie hali (elementy aluminiowe były w pomieszczeniu zamykanym na kłódkę) – także za 500 złotych miesięcznie, które regularnie, co miesiąc, były wpłacane (w maju i czerwcu 2017 roku odbierała je matka <span class="anon-block">K. E.</span> <span class="anon-block">O.</span>). Zawierając z nim ustną umowę <span class="anon-block">I. G.</span> miała okazję zobaczyć, że wszystkie elementy hali są na swoim miejscu – od lutego 2017 roku nie jeździła na tę posesję.</p> </td> <td colspan="2"> <p>a)  wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> <p>b)  zeznania świadka <span class="anon-block">I. G.</span> </p> <p>c)  zeznania świadka <span class="anon-block">R. G.</span> </p> <p>d)  zeznania świadka <span class="anon-block">E. O.</span> </p> <p>e)  relacja świadka <span class="anon-block">K. O.</span> </p> <p>f)  relacja świadka <span class="anon-block">A. W.</span> </p> <p>g)  zeznania świadka <span class="anon-block">R. M.</span> </p> <p>h)  pokwitowania</p> <p>i)  opinia techniczna</p> <p>j)  umowa sprzedaży wraz z tłumaczeniem</p> </td> <td> <p>a)  305-306, 366-367</p> <p>b)  8-9, 736-737, 740-741</p> <p>c)  130-131, 737-738, 741</p> <p>d)  153-154, 576-577</p> <p>e)  177-178, 572-574</p> <p>f)  378-379, 574</p> <p>g)  575-576</p> <p>h)  30-40</p> <p>i)  45-47</p> <p>j)  135-137</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.2.  <span class="anon-block">K. O.</span> po śmierci dziadka organizował na nieruchomości w <span class="anon-block">O.</span> pod numerem<span class="anon-block">(...)</span> imprezy. Porządkując znajdujące się tam pomieszczenia wpadł na pomysł wraz z pomagającym mu oskarżonym <span class="anon-block">Ł. W.</span>, aby sprzedać przechowywane aluminium. Obaj zaczęli sukcesywnie ciąć aluminiowe elementy hali, wywozić je i sprzedawać w punktach skupu złomu. W procederze tym uczestniczył także <span class="anon-block">A. W.</span> (w marcu 2017 roku – nie wcześniej niż od 2 i nie później niż do 29, a następnie od 12 maja 2017 roku po opuszczeniu placówki, w której leczył się odwykowo). Przy zbyciu większych elementów skorzystali z usług <span class="anon-block">J. K.</span>, który po pierwsze miał czym je przewieźć, a po drugie dokonywał transakcji na swoje dane i miał lepszą cenę, gdyż już wcześniej woził do skupu różne elementy dla nieustalonej firmy (został on skazany w wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 4 marca 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt III K 19/18 – z uwzględnieniem wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 151/19 - za to, że w okresie od kwietnia do czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">O.</span>, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pomógł w zbyciu pochodzących z czynu zabronionego elementów konstrukcyjnych hali tenisowej o łącznej wartości 37.000 złotych, to jest za popełnienie występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 K.k.</a>). W dniu 20 czerwca 2020 roku <span class="anon-block">I. G.</span> odkryła, że aluminiowe elementy hali zniknęły.</p> </td> <td colspan="2"> <p>a)  wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> <p>b)  zeznania świadka <span class="anon-block">I. G.</span> </p> <p>c)  zeznania świadka <span class="anon-block">R. G.</span> </p> <p>d)  zeznania świadka <span class="anon-block">E. O.</span> </p> <p>e)  relacja świadka <span class="anon-block">K. O.</span> </p> <p>f)  relacja świadka <span class="anon-block">A. W.</span> </p> <p>g)  relacja świadka <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>h)  zeznania świadka <span class="anon-block">R. M.</span> </p> <p>i)  protokół zatrzymania rzeczy,</p> <p>j)  kwity wagowe</p> <p>k)  karta informacyjna leczenia szpitalnego</p> <p>l)  karta informacyjna leczenia szpitalnego</p> </td> <td> <p>a)  305-306, 366-367</p> <p>b)  8-9, 736-737, 740-741</p> <p>c)  130-131, 737-738, 741</p> <p>d)  153-154, 576-577</p> <p>e)  177-178, 572-574</p> <p>f)  378-379, 574</p> <p>g)  285, 574-575</p> <p>h)  331, 575-576</p> <p>i)  182-186</p> <p>j)  187-238</p> <p>k)  385-386</p> <p>l)  390</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.3.  W wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 27 czerwca 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt VI K 239/17 <span class="anon-block">Ł. W.</span> został skazany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 K.k.</a> na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności - w postanowieniu z dnia 4 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zamienił ją na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 90 dni.</p> <p>W wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 4 października 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt III K 518/17 <span class="anon-block">Ł. W.</span> został skazany za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 K.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 K.k.</a> na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata – w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2018 roku zarządzono wykonanie tej kary.</p> </td> <td colspan="2"> <p>informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego</p> </td> <td> <p>730-731</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.4.  W związku z niniejszą sprawą <span class="anon-block">Ł. W.</span> był zatrzymany od godziny 9.40 w dniu 14 września 2017 roku do godziny 10.09 w dniu 15 września 2017 roku. Nadto został on tymczasowo aresztowany od dnia zatrzymania w dniu 10 lipca 2020 roku i stosowanie tego środka trwało do dnia 4 września 2020 roku. Przez cały czas tymczasowego aresztowania oskarżony wykonywał zastępczą karę 90 dni pozbawienia wolności związaną ze sprawą Sądu Rejonowego w Świdnicy o sygnaturze akt VI K 239/17.</p> </td> <td colspan="2"> <p>a)  protokół zatrzymania</p> <p>b)  protokół przesłuchania podejrzanego</p> <p>c)  postanowienie</p> <p>d)  informacja o zatrzymaniu</p> <p>e)  zawiadomienie organu dysponującego o przyjęciu tymczasowo aresztowanego poszukiwanego listem gończym</p> <p>f)  zawiadomienie o wykonywaniu kary wobec tymczasowo aresztowanego</p> <p>g)  zawiadomienie o wykonywaniu kary wobec tymczasowo aresztowanego</p> <p>h)  zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy tymczasowo aresztowanego</p> </td> <td> <p>a)  300</p> <p>b)  306</p> <p>c)  463-464</p> <p>d)  605</p> <p>e)  607</p> <p>f)  608</p> <p>g)  609</p> <p>h)  704</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.5.  Oskarżony <span class="anon-block">Ł. W.</span> nie jest osobą chorą psychicznie ani upośledzoną umysłowo. Nie ujawnia innych zakłóceń czynności psychicznych o charakterze psychotycznym. W chwili popełnienia przypisanego mu czynu, miał zachowaną zdolność jego rozpoznania i pokierowania swoim postępowaniem. <span class="anon-block">Ł. W.</span> może brać udział w postępowaniu, odpowiadać przed sądem, prowadzić swoją obronę w sposób samodzielny i rozsądny</p> </td> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychiatryczna</p> </td> <td> <p>722-724</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.6.  <span class="anon-block">Ł. W.</span> jest kawalerem i nie ma dzieci. Nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Oskarżony nie ma zawodu. Przed pozbawieniem wolności utrzymywał się z pracy w <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie zarabiał 1.300 (rzadko 1.5000 euro. <span class="anon-block">Ł. W.</span> nie posiada majątku.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->dane oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> według stanu na dzień 1 września 2020 roku</em> </p> </td> <td> <p>304, 666</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.7 We wspomnianym wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 4 marca 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt III K 19/18:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">K. O.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> zostali uznani za winnych tego, że w okresie od lutego do 20 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">O.</span>, województwie <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przywłaszczyli mienie o znacznej wartości w postaci aluminiowej konstrukcji hali tenisowej o wartości 250.000 złotych powierzone <span class="anon-block">K. O.</span> przez <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> na podstawie umowy przechowania, a następnie konstrukcję tę zniszczyli poprzez pocięcie jej na części i sprzedali w punktach skupu w <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">W.</span> jako złom aluminiowy, to jest popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 K.k.</a> w przypadku <span class="anon-block">K. O.</span> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 K.k.</a> w przypadku <span class="anon-block">A. W.</span> i pierwszemu z nich wymierzono karę roku pozbawienia wolności, zaś drugiemu, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary, 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania obu kar na okresy prób wynoszące po 3 lata i oddaniem w ich okresie pod dozór kuratora,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 K.k.</a> orzeczono wobec <span class="anon-block">K. O.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> przepadek korzyści uzyskanych przez nich z popełnienia przestępstwa przez zobowiązanie ich do uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kwot po 10.937 złotych i 45 groszy,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 K.k.</a> zobowiązano oskarżonych <span class="anon-block">K. O.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem przez uiszczenie na rzecz każdego z pokrzywdzonych, to jest <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> kwoty 250.000 złotych – <span class="underline"> <!-- -->punkt VI. wyroku</span>.</p> </dd> </dl> <p>W wyroku z dnia 24 października 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 151/19 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił powyższe orzeczenie, między innymi:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>przyjmując, że wartość przywłaszczonego mienia wynosiła 156.375 złotych (uznał, że nie wykazano, by wartość hali była wyższa niż zapłacona za nią kwota 37.500 euro, co po przemnożeniu przez 4,17 dało powyższą sumę w złotych) – w konsekwencji obniżono kwotę naprawienia szkody,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>przyjmując, że <span class="anon-block">A. W.</span> działał krócej – w marcu 2017 roku, a nadto od dnia 12 maja 2017 roku do dnia 20 czerwca 2017 roku – i odpowiadał za pomocnictwo do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a>, w związku z tym jego czyn nie wypełniał znamion <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 K.k.</a>, gdyż brak przymiotu osoby, która mienie posiada, nie przeszkadza w przyjęciu powyższej zjawiskowej formy, czyli pomocy osobie, która ma status umożliwiający jej dopuszczenie się sprzeniewierzenia – przy tym sąd odwoławczy wskazał w uzasadnieniu swego orzeczenia: „Nie można w tym miejscu nie zauważyć, że przestępstwo przywłaszczenia w formie współsprawstwa może zostać popełnione tylko wtedy, gdy wszyscy współdziałający sprawcy są w posiadaniu rzeczy będącej jego przedmiotem. <span class="anon-block">Ł. W.</span>, na udział którego wskazuje w apelacji prokurator niewątpliwie w posiadaniu elementów hali powierzonej na przechowanie <span class="anon-block">K. O.</span> nie był.”; ostatecznie przyjęto w jego przypadku kwalifikację z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>wymierzając <span class="anon-block">K. O.</span> karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaś <span class="anon-block">A. W.</span> 6 miesięcy pozbawienia wolności (w obu przypadkach obierając <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 K.k.</a>, jako podstawę wymiaru kar – w przypadku <span class="anon-block">A. W.</span> uzupełnioną jeszcze o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 K.k.</a>) – obie bez warunkowego zawieszenia ich wykonania</p> </dd> </dl> <p>i uchylił je w zakresie przepadku, uznając, że jego orzeczenie nastąpiło z obrazą prawa materialnego, skoro w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1;art. 45 § 1 zd. 2)">art. 45 § 1 zd. 2 K.k.</a> przepadku nie orzeka się w całości lub w części, jeżeli korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi – uznał przy tym za niewątpliwe, że środki pochodzące ze spieniężenia elementów przywłaszczonej hali podlegały zwrotowi pokrzywdzonym.</p> </td> <td colspan="2"> <p>akta Sądu Okręgowego w Świdnicy o sygnaturze III K 19/18</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Fakty uznane za nieudowodnione</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>2.  <strong> <!-- -->OCena DOWOdów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>2.1.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>a) – j)</p> </td> <td colspan="10"> <p>Z zeznań świadków <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> wynika, że stali się oni właścicielami hali tenisowej (choć nie przedłożyli żadnego dokumentu na tę okoliczność, a z umowy sprzedaży, w oparciu o którą wyliczono wartość mienia, wynika, że nabyła ją <span class="anon-block">(...)</span> spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">O.</span> reprezentowana przez pokrzywdzonego). Z kolei z wyjaśnień, przyznającego się do winy oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span>, wynika, że miał on świadomość, iż elementy hali znajdujące się w posiadaniu <span class="anon-block">K. O.</span> do niego nie należały. Również pozostałe dowody wskazane w tej części uzasadnienia potwierdzają te kluczowe okoliczności dla świadomości <span class="anon-block">Ł. W.</span> co do statusu mienia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.2.</p> </td> <td colspan="2"> <p>a) – l)</p> </td> <td colspan="10"> <p>Oskarżony <span class="anon-block">Ł. W.</span> przyznaje także w swoich wyjaśnieniach, że wspólnie z <span class="anon-block">K. O.</span> wpadli na pomysł pocięcia aluminiowych elementów hali oraz ich sprzedaży i sukcesywnie go realizowali. Potwierdzają to inne dowody wskazane w tej części uzasadnienia, które jednocześnie wskazują, że pomocy w tym procederze udzielał nadto <span class="anon-block">A. W.</span>, a paserstwa w odniesieniu do części mienia dopuścił się <span class="anon-block">J. K.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.3. – 1.7.</p> </td> <td colspan="2"> <p>wszystkie tam powołane</p> </td> <td colspan="10"> <p>W większości wymienione tu dowody pochodzą z dokumentów i nie były przez nikogo kwestionowane.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>2.2.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="3"> <p>b) i c)</p> </td> <td colspan="10"> <p>Pokrzywdzeni przekonywali, że hala była warta co najmniej 250 tysięcy złotych, ale nie przedstawili w tym zakresie przekonywających dowodów. W tym postępowaniu nie złożono w tej mierze żadnego wniosku dowodowego, zaś na okoliczność niemożności dokonania wyceny hali przez biegłego wobec jej zniszczenia wypowiedział się już Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 24 października 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 151/19 zawartym w protokole rozprawy apelacyjnej – ponieważ sytuacja nie uległa zmianie, nadal należy uznać, że takiego dowodu nie da się przeprowadzić i dlatego również Sąd Okręgowy w Świdnicy nie podjął w tym zakresie inicjatywy. W konsekwencji jedynym pewnym dowodem określającym wartość hali jest umowa jej sprzedaży z dnia 25 marca 2013 roku (37.500 euro x 4,17 = 156.375 złotych) i dlatego nie uznano twierdzeń pokrzywdzonych o większej wartości przywłaszczonego na ich szkodę mienia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>3.  <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p>3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>I.</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w pełni podziela pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, że współsprawcą przywłaszczenia mienia może być tylko osoba, która znajduje się w jego posiadaniu. Tymczasem oskarżony <span class="anon-block">Ł. W.</span> nie miał takiego statusu, gdyż posiadaczem hali był <span class="anon-block">K. O.</span>, na którego nieruchomości była ona przechowywana i do której miał on dostęp. Jednakże <span class="anon-block">Ł. W.</span> znał te okoliczności (jak i fakt, że mienie nie było własnością jego kolegi) i działając w kierunku jej sprzedaży pomógł <span class="anon-block">K. O.</span> w postąpieniu z elementami hali, które zostały mu powierzone, jak z własnymi. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 K.k.</a> odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Niewątpliwie <span class="anon-block">Ł. W.</span> miał zamiar, aby <span class="anon-block">K. O.</span> przywłaszczył elementy hali (na pomysł ich sprzedaży wpadli przecież razem) i ułatwił mu to (zwrócić należy przy tym uwagę, że wskazane w ustawie metody tego ułatwienia nie stanowią katalogu zamkniętego). Zatem w tej części zachowanie <span class="anon-block">Ł. W.</span> wypełniało znamiona wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> Ważnym elementem tego przywłaszczenia było zniszczenie elementów hali, gdyż po pierwsze umożliwiało ich transport, a po drugie ułatwiało sprzedaż (niewykluczone, że nawet niesłynący z dociekliwości właściciele skupów złomu mogliby mieć opory przed przyjmowaniem pełnowymiarowych komponentów wysokospecjalistycznej konstrukcji). W konsekwencji zachowanie <span class="anon-block">Ł. W.</span> wypełniało także znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 K.k.</a>, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Wreszcie nie może być wątpliwości, iż <span class="anon-block">Ł. W.</span> nie działał jednorazowo, tylko wielokrotnie (tego wymagała chociażby logistyka przygotowywania kolejnych partii metalu do wywiezienia). Jednocześnie zachowania te miały miejsce w krótkich odstępach czasu i niewątpliwie oskarżony obejmował je z góry powziętym zamiarem (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 K.k.</a>). Z przyczyn już omówionych nie przypisano <span class="anon-block">Ł. W.</span> działania w odniesieniu do mienia znacznej wartości (które stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 5)">art. 115 § 5 K.k.</a> musi przekraczać 200.000 złotych w czasie czynu), a co za tym idzie nie ujęto w jego kwalifikacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 K.k.</a> Reasumując czyn przypisany oskarżonemu zakwalifikowano z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 K.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 K.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>3.4.  Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>3.5.  Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>4.  <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>I.</p> </td> <td colspan="2"> <p>I.</p> </td> <td colspan="7"> <p>Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 K.k.</a> w wypadku określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284 § 2)">§ 2</a> sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Nadto stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 K.k.</a> sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 K.k.</a> zagrożone są karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Mając na uwadze, że komponent przywłaszczenia w czynie <span class="anon-block">Ł. W.</span> był dominujący, gdyż celem była sprzedaż elementów hali, a ich zniszczenie środkiem do jego osiągniecia, podstawą wymiaru kary za przestępstwo przypisane oskarżonemu jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 K.k.</a> Wskazane zagrożenie przesądza także, iż czyn oskarżonego objęty niniejszą sprawą był występkiem (stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 K.k.</a> występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych albo powyżej 5000 złotych, karą ograniczenia wolności przekraczającą miesiąc albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc). <span class="anon-block">Ł. W.</span> w momencie popełnienia przez niego czynu przypisanego mu w niniejszej sprawie nie był karany za przestępstwa, ale fakt, że był on niedługo potem dwukrotnie skazany bez wątpienia świadczy negatywnie o jego zachowaniu. Nadto czyn, którego się dopuścił był wyjątkowo bezmyślny, gdyż doprowadził do zniszczenia cennej rzeczy, by sprzedać materiał, z którego została wykonana. Wreszcie rola <span class="anon-block">Ł. W.</span> w popełnieniu przypisanego mu przestępstwa była bardzo zbliżona do <span class="anon-block">K. O.</span>. W konsekwencji uznano, że adekwatna będzie kara 9 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w szczególności, że przyjęciu pozytywnej prognozy wobec oskarżonego sprzeciwia się jego karalność za inne czyny, która pokazuje, iż ewentualne zastosowanie probacji nie byłoby wystarczające do zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Kara ta nie przekracza przy tym stopnia winy <span class="anon-block">Ł. W.</span>, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości jego zachowań, a także spełnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 K.k.</a>).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>II.</p> </td> <td colspan="2"> <p>I.</p> </td> <td colspan="7"> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 K.k.</a> w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. W konsekwencji zastosowano wobec oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> ten środek kompensacyjny w odniesieniu do całości szkody, czyniąc go odpowiedzialnym solidarnie za wywiązanie się z niego ze sprawcą głównym i drugim pomocnikiem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>5.  <strong> <!-- -->1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">Ł. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>III.</p> </td> <td colspan="2"> <p>I.</p> </td> <td colspan="7"> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 K.k.</a> na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny. W konsekwencji na poczet orzeczonej wobec <span class="anon-block">Ł. W.</span> kary pozbawienia wolności zaliczono okres jego zatrzymania od godziny 9.40 w dniu 14 września 2017 roku do godziny 10.09 w dniu 15 września 2017 roku. Z kolei na poczet tejże kary nie zaliczono tymczasowego aresztowania, gdyż w całym okresie jego trwania oskarżony wykonywał karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Sąd nie orzekł wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 K.k.</a> środka kompensacyjnego w postaci przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa lub jej równowartości, gdyż sprzeciwiało się temu uregulowanie zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 zd. 2)">zdaniu drugim</a> tego paragrafu. Otóż w niniejszym wyroku orzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia całości szkody poprzez zapłatę kwoty 156.375 złotych pokrzywdzonym, co oznacza, że korzyść osiągnięta przez <span class="anon-block">Ł. W.</span> z przypisanego mu w niniejszej sprawie przestępstwa podlega zwrotowi <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>IV.</p> </td> <td colspan="13"> <p>Oskarżony <span class="anon-block">Ł. W.</span> był reprezentowany przez obrońcę z urzędu – wniesiono o zasądzenie kosztów tejże obrony w kwocie 885 złotych i 60 groszy, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze</a> (t. j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1651) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi zasadniczo Skarb Państwa. Doprecyzowaniem tego uregulowania są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t. j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 18), które w § 2 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. W świetle § 17 ust. 2 punktu 5) tego aktu prawnego opłaty za obronę przed sądem okręgowym jako pierwszą instancją lub przed wojskowym sądem okręgowym jako pierwszą instancją oraz przed sądem apelacyjnym wynoszą 600 złotych (w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, opłata ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20% - § 20 rozporządzenia), zaś według § 4 ust. 3 wspomnianego uregulowania opłatę, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29 ust. 1;§ 17 ust. 2)">ust. 1 i 2</a>, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zatem opłata przy dwóch dniach rozprawy wynosi 885 złotych i 60 groszy (600 złotych x 1,2 + 23% podatku).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>V.</p> </td> <td colspan="13"> <p>Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">I. G.</span> i <span class="anon-block">R. G.</span> domagał się obciążenia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. W.</span> wydatkami w łącznej kwocie 5.120 złotych. Według § 11 ust. 1 punktu 2) oraz ust. 2 punktu 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1800) stawki minimalne wynoszą w sprawie objętej śledztwem – 600 złotych, zaś za obronę wynoszą przed sądem okręgowym jako pierwszą instancją (…) – 1200 zł. Z kolei według § 11 ust. 7 rozporządzenia przepisy ust. 1 – 5 stosuje się odpowiednio do opłat za czynności w postępowaniu karnym (…) pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Stosownie do § 17 tego rozporządzenia w sprawach, o których mowa w § 11-13, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%, a nadto za obronę lub reprezentowanie w tym samym postępowaniu kilku osób pobiera się opłatę od każdej z tych osób. Wreszcie według § 15 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia opłatę w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki, ani wartości przedmiotu sprawy, jeżeli uzasadnia to: 1) niezbędny nakład pracy adwokata, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu 2) wartość przedmiotu sprawy, 3) wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, 4) rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Nie znajdując podstaw do zasądzenia opłaty powyżej minimum oraz mając na uwadze, iż opłata za czynności podejmowane przed wniesieniem aktu oskarżenia została już częściowo zasądzona od trzech innych oskarżonych związanych z tą sprawą (patrz punkt I.8. wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 151/19), zasądzono z tytułu wydatków 3.180 złotych (600 x 2 x ¼ - śledztwo i 1.200 x 2 x 1,2 – rozprawa; 300 + 2.880).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>VI.</p> </td> <td colspan="13"> <p>Mając na uwadze, iż oskarżony <span class="anon-block">Ł. W.</span> jest obecnie pozbawiony wolności (musi przy tym liczyć się z tym, że stan ten będzie jeszcze trwał), nie ustalono, by miał majątek i nałożono na niego obowiązek naprawienia szkody w dużej kwocie, uznano, że uiszczenie kosztów sądowych (w tym opłaty) byłoby dla niego zbyt uciążliwe - dlatego, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 K.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (j. t. Dz. U. nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze zm.), został on zwolniony od tej powinności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>6.  <strong> <!-- -->1Podpis </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> </table> </div>