III SA/Łd 452/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MK na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: odrzucić skargę. ab/ 1. UZASADNIENIE MR wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] wydane w przedmiocie zwrotu wniosku. Wnioskiem z dnia 16 lipca 2020 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Łd 187/20. Prawomocnym zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 11 września 2020 r., III SPP/Łd 187/20 wniosek skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jego braków formalnych. Ponadto, jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 sierpnia 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został uznany za doręczony skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2020 r., w trybie art. 73 p.p.s.a. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1325) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 sierpnia 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został uznany za doręczony skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a., w dniu 24 sierpnia 2020 r. Tym samym ustawowy 7 dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, rozpoczynał swój bieg w dniu 25 sierpnia 2020 r. i upłynął w dniu 31 sierpnia 2020 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. W skazać również należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, wobec uprawomocnienia się zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 11 września 2020 r., III SPP/Łd 187/20, orzekającego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, MK winien zostać powtórnie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został bowiem pogląd, zgodnie z którym, w sytuacji, gdy strona po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, ale przed upływem zakreślonego 7-dniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie od kosztów, wówczas pierwotne wezwanie traci aktualność i powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się orzeczenia odmawiającego przyznania prawa pomocy (por. B.Dauter, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019, art. 220). Natomiast zgodnie z art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Powyżej powołany przepis stanowi jeden z ustawowych wyjątków od zasad wynikających z art. 199 i 220 p.p.s.a., które nakazują obciążać strony kosztami postępowania związanymi z ich udziałem w danej sprawie oraz zakazują sądowi podejmowania jakichkolwiek czynności przed opłaceniem pisma. Znajdzie on zastosowanie w sytuacji, gdy z treści pisma w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że zostanie ono odrzucone. Wzywanie do uiszczenia opłaty w takim wypadku mijałoby się z celem, gdyż zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wniesiony w takiej sytuacji wpis podlegałby i tak zwrotowi z urzędu. Opłata powinna natomiast zostać pobrana w sytuacji, gdy treść pisma budzi wątpliwości i sąd będzie podejmował dodatkowe czynności, w szczególności wysyłał odpis skargi lub środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono (por. B.Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu [...], art. 222). Mając powyższe na uwadze treść powołanych art. 220 i art. 222 p.p.s.a, jak również fakt, iż nawet w przypadku uiszczenia przez skarżącego należnego wpisu sądowego, wniesiona przez niego skarga podlegałaby odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braku formalnego (wskazania numeru PESEL), a uiszczona tytułem wpisu kwota podlegałaby zwrotowi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę, bez uprzedniego wezwania strony do jej opłacenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. ab/