XV Ca 970/20

<p>Sygn. akt XV.Ca. 970/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 10 listopada 2020r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XV Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> Przewodniczący: sędzia Joanna Andrzejak-Kruk</p> <p> sędzia Agata Szlingiert</p> <p> sędzia Arleta Lewandowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku Skarbu Państwa – Komendanta Wojewódzkiego Policji w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>przy uczestnictwie <span class="anon-block">M. W.</span> i Naczelnika Urzędu Skarbowego <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez uczestnika <span class="anon-block">M. W.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu</p> <p>z dnia 26 marca 2020r., sygn. akt I.Ns.1069/18</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>oddalić apelację.</p> <p>/-/ Agata Szlingiert /-/ Joanna Andrzejak-Kruk /-/ Arleta Lewandowska </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskiem złożonym 11.09.2018r. Skarb Państwa – Komendant Wojewódzki Policji w <span class="anon-block">P.</span> wystąpił o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu w postaci szczegółowo opisanej we wniosku broni palnej i amunicji stanowiącej uprzednio własność uczestnika <span class="anon-block">M. W.</span>. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że broń i amunicja przechowywane są w depozycie Komendy Wojewódzkiej Policji w <span class="anon-block">P.</span>, do którego zostały przyjęte w związku z wydanym postanowieniem z 23.09.2011r. o przyjęciu do czasowego depozytu – na wniosek <span class="anon-block">M. W.</span>, któremu cofnięte zostały pozwolenia na posiadanie broni. Uczestnik został wezwany do zbycia zdeponowanej broni lub zadysponowania nią w inny, zgodny z prawem sposób, a ponieważ nie podjął żadnych czynności w terminie 3 lat od doręczenia pisma, należy stwierdzić likwidację niepodjętego depozytu.</p> <p>Uczestnik <span class="anon-block">M. W.</span> domagał się oddalenia wniosku oraz zasądzenia od wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Uczestnik zarzucił, że nie został skutecznie wezwany do podjęcia depozytu, gdyż adwokat, któremu wysłano pismo nie był jego pełnomocnikiem w sprawie dotyczącej złożenia broni w depozycie.</p> <p>Uczestnik Naczelnik Urzędu Skarbowego <span class="anon-block">P.</span> nie zajął stanowiska w sprawie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Postanowieniem</span> z dnia 26.03.2020r., sygn. akt I.Ns.1069/18 Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu:</p> <p>I.  stwierdził likwidację niepodjętego depozytu w postaci broni palnej:</p> <p>a.  dubeltówki <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z amunicją <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 79 sztuk,</p> <p>b.  strzelby gładkolufowej <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>c.  dubeltówki <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>d.  pistoletu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z amunicją <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w ilości 46 sztuk,</p> <p>e.  sztucera <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, rok prod. 2007,</p> <p>f.  amunicji gazowej <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 37 sztuk,</p> <p>stanowiącej uprzednio własność uczestnika <span class="anon-block">M. W.</span>;</p> <p>II.  kosztami postępowania obciążył wnioskodawcę i uczestnika w zakresie przez nich poniesionym.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Jako podstawę tego rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy wskazał następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne: </span> </p> <p>W związku z toczącym się postępowaniem o cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni palnej, <span class="anon-block">M. W.</span> w dniu 26.06.2012r. złożył do depozytu prowadzonego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w <span class="anon-block">P.</span> stanowiącą jego własność broń i amunicję w postaci: dubeltówki <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z amunicją <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 79 sztuk, strzelby gładkolufowej <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, dubeltówki <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, pistoletu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z amunicją <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w ilości 46 sztuk, sztucera <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, rok prod. 2007, amunicji gazowej <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 37 sztuk.</p> <p>W związku z zakończeniem postępowania administracyjnego i ostatecznym cofnięciem <span class="anon-block">M. W.</span> pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej, bojowej i gazowej, pismem z dnia 5.11.2014r. Komendant Wojewódzki Policji w <span class="anon-block">P.</span> poinformował uczestnika, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (art. 22;art. 22 ust. 1)">art. 22 ust. 1 ustawy o broni i amunicji</a> osoba, która utraciła uprawnienie do posiadania broni jest obowiązana niezwłocznie zbyć broń i amunicję do tej broni. Broń i amunicja należące do <span class="anon-block">M. W.</span> były wówczas zdeponowane w depozycie, co nie stanowiło przeszkody do zadysponowania nimi. Ponadto wezwano uczestnika, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 18.10.2006r. o likwidacji nie podjętych depozytów, do zbycia lub zadysponowania w inny sposób określony przepisami prawa bronią i amunicją pozostającymi w depozycie, albowiem zgodnie z art. 4 cytowanej ustawy, w razie niepodjęcia depozytu przez uprawnionego mimo upływu trzech lat od doręczenia niniejszego wezwania, nastąpi z mocy prawa likwidacja niepodjętego depozytu ( polegająca na przejściu praw do depozytu na rzecz Skarbu Państwa ). Powyższe pismo zostało doręczone w dniu 2.12.2014r. pełnomocnikowi <span class="anon-block">M. W.</span> – adw. <span class="anon-block">D. K.</span>.</p> <p>W związku z toczącym się postępowaniem administracyjnym <span class="anon-block">M. W.</span> w dniu 18.07.2012r. udzielił pełnomocnictwa adw. <span class="anon-block">D. K.</span>, upoważniając go do reprezentowania jego interesów przed wszelkimi organami administracji publicznej i sądami administracyjnymi wszystkich instancji. Pełnomocnictwo upoważniało do składania wszelkiego rodzaju oświadczeń materialnoprawnych i formalnych. Uczestnik wyraził zgodę na udzielanie dalszych pełnomocnictw i substytucji. Pełnomocnictwo udzielone adw. <span class="anon-block">D. K.</span> nie zostało odwołane.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie dokumentów i zeznań świadka <span class="anon-block">D. K.</span>. Wiarygodność tych dowodów nie była kwestionowana przez strony postepowania, a również Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.</p> <p>W tych okolicznościach Sąd Rejonowy uznał wniosek za zasadny.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (art. 22)">art. 22 ustawy z dnia 21.05.1999r. o broni i amunicji</a> osoba, która utraciła uprawnienie do posiadania broni jest obowiązana niezwłocznie zbyć broń i amunicję do tej broni, a jeżeli broń nie zostanie zbyta w terminie 30 dni, należy ją złożyć wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji. Jednocześnie złożenie broni i amunicji do depozytu nie stanowi przeszkody do ich zbycia. W niniejszej sprawie uczestnik złożył broń do depozytu policyjnego w 2012r., w związku z toczącym się postępowaniem o cofnięcie pozwolenia na broń. Uprawnienie do posiadania broni zostało ostatecznie cofnięte w 2014r. i wówczas poinformowano pełnomocnika uczestnika o konieczności zadysponowania zdeponowaną bronią oraz o terminie, po którym nastąpi likwidacja złożonego depozytu.</p> <p>Uczestnik podnosił, że zawiadomienie to nie zostało prawidłowo doręczone, jednak w ocenie Sądu argumentu tego nie można podzielić. Jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 32)">art. 32 k.p.a.</a>, strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych, zaś pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone do protokołu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2)">art. 33 § 1 i § 2 k.p.a.</a> ). <span class="anon-block">M. W.</span> w 2012r. udzielił adw. <span class="anon-block">D. K.</span> pełnomocnictwa, w którym upoważnił go do reprezentowania jego interesów przed wszelkimi organami administracji publicznej i sądami administracyjnymi wszystkich instancji. Pełnomocnictwo upoważniało do składania wszelkiego rodzaju oświadczeń materialnoprawnych i formalnych. Uczestnik wyraził zgodę na udzielanie dalszych pełnomocnictw i substytucji. Wbrew twierdzeniom uczestnika, pełnomocnictwo to nie było ograniczone wyłącznie do czynności wykonywanych w postępowaniu dotyczącym cofnięcia pozwolenia na broń. Jak wynika w sposób jednoznaczny z treści pełnomocnictwa, adw. <span class="anon-block">D. K.</span> reprezentował <span class="anon-block">M. W.</span> w jego sprawach przed wszelkimi organami administracji publicznej. Ponieważ pełnomocnictwo to nie zostało odwołane, adw. <span class="anon-block">D. K.</span> reprezentował <span class="anon-block">M. W.</span> również w kwestiach związanych z zadysponowaniem bronią złożoną do depozytu w związku z cofnięciem pozwolenia na broń. Wobec tego Sąd uznał, że pismo z 5.11.2014r., wzywające do zadysponowania zdeponowaną bronią i informujące o możliwości likwidacji depozytu, doręczone adw. <span class="anon-block">D. K.</span>, stanowiło prawidłowe zawiadomienie uczestnika postepowania o jego obowiązkach związanych ze zdeponowaną bronią. Od dnia doręczenia pisma, tj. od 2.12.2014r. <span class="anon-block">M. W.</span> nie podjął żadnych czynności dotyczących zdeponowanej przez niego broni.</p> <p>W sprawie znajdują zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 ()">ustawy z dnia 18.10.2006r. o likwidacji niepodjętych depozytów</a>. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, przechowujący depozyt jest obowiązany wezwać uprawnionego do odbioru depozytu w terminie, o którym mowa w art. 4 ust. 2, oraz pouczyć go o skutkach jego niepodjęcia. Jak wynika z art. 4 ustawy, termin do odbioru depozytu wynosi 3 lata od dnia doręczenia wezwania do odbioru uprawnionemu, a likwidacja niepodjętego depozytu z mocy prawa następuje w razie niepodjęcia depozytu przez uprawnionego, mimo upływu terminu do odbioru depozytu. Likwidacją depozytu jest przejście praw do niego na rzecz Skarbu Państwa ( art. 2 ust. 3 ustawy ). Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, likwidację niepodjętego depozytu stwierdza sąd na wniosek przechowującego depozyt.</p> <p>Zawiadomienie uczestnika o konieczności zadysponowania zdeponowaną bronią miało miejsce w dniu 2.12.2014r. W okresie kolejnych trzech lat uczestnik nie podjął żadnych działań zmierzających do zadysponowania zdeponowaną bronią. W związku z tym należało orzec o likwidacji nie podjętego przez uczestnika depozytu.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje podstawę prawną w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Apelację</span> od postanowienia złożył uczestnik <span class="anon-block">M. W.</span>, zaskarżając je w całości oraz zarzucają naruszenie:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 32;art. 33;art. 33 § 3)">art. 32 i art. 33 § 3 k.p.a.</a> polegające na uznaniu, że adw. <span class="anon-block">D. K.</span> działał jako pełnomocnik <span class="anon-block">M. W.</span> w postępowaniu dotyczącym złożenia broni do depozytu w sytuacji, gdy działał on jedynie jako pełnomocnik w postępowaniu dotyczącym cofnięcia uczestnikowi zgody na posiadanie broni palnej – myśliwskiej, bojowej i gazowej;</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 40;art. 40 § 2)">art. 40 § 2 k.p.a.</a> przez uznanie za prawidłowe doręczenie <span class="anon-block">M. W.</span> pisma z 5.11.2014r. ( wezwania do zbycia lub zadysponowania broną i amunicją) do rąk adw. <span class="anon-block">D. K.</span> w sytuacji, gdy ten ostatni nie został umocowany do działania w imieniu strony w tym postępowaniu, co w konsekwencji doprowadziło Sąd do błędnego wniosku, że upłynął trzyletni termin od doręczenia wezwana, po którym dochodzi do likwidacji depozytu.</p> <p>W oparciu o te zarzuty uczestnik domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia przez oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja uczestnika <span class="anon-block">M. W.</span> nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd I instancji zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 ()">ustawy z dnia 18.10.2006r. o likwidacji niepodjętych depozytów</a> ( Dz.U. Nr 208, poz. 1537 ze zm. ). Zgodnie z art. 1 tej ustawy, reguluje ona zasady i tryb likwidacji niepodjętych depozytów znajdujących się w dyspozycji jednostek sektora finansów publicznych. W rozumieniu ustawy „depozytem” są m.in. rzeczy złożone do depozytu ( art. 2 pkt 1 ), a depozyt prowadzą także organy Policji ( por. np. 22 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (ust. 3)">ust. 3 ustawy z dnia 21.05.1999r. o broni i amunicji</a>, t.j. Dz.U. 2002/955 ), zaś „jednostką sektora finansów publicznych” ( art. 2 pkt 2 ) jest jednostka wymieniona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20091571240" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 (art. 9)">art. 9 ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych</a> ( t.j. Dz.U. 2019/869 ), czyli także Policja jako organ ochrony prawa ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20091571240" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 (art. 9;art. 9 pkt. 1)">art. 9 pkt 1 ustawy o finansach publicznych</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 1)">art. 1 ustawy z dnia 6.04.1990r. o Policji</a>, t.j. Dz.U. 2020/360 ). Jednocześnie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 ()">ustawie z dnia 21.05.1999r. o broni i amunicji</a> nie zawarto przepisów szczególnych regulujących postępowanie związane w likwidacją depozytów w razie ich niepodjęcia ( co, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 3)">art. 3 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów</a>, wyłącza jej stosowanie ).</p> <p>Apelacja opierała się na zarzutach zmierzających do wykazania, że nie doszło do skutecznego doręczenia uczestnikowi wezwania do odbioru depozytu.</p> <p>W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 4;art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 4 i art. 6 ust. 1 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów</a>, wezwanie takie jest niezbędne. Przechowujący depozyt jest mianowicie obowiązany wezwać uprawnionego do odbioru depozytu w terminie 3 lat od dnia doręczenia wezwania oraz pouczyć go o skutkach niepodjęcia depozytu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 4;art. 4 ust. 2)">art. 4 ust. 2</a> ). Wezwanie do odbioru depozytu powinno nastąpić niezwłocznie po jego złożeniu lub uzyskaniu wiadomości o wystąpieniu okoliczności, która umożliwia odebranie tego depozytu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 6;art. 6 ust. 2)">art. 6 ust. 2</a> ). Likwidacja niepodjętego depozytu, a więc przejście praw do tego depozytu na rzecz Skarbu Państwa, następuje zaś z mocy prawa w razie niepodjęcia depozytu przez uprawnionego, mimo upływu terminu do odbioru depozytu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 4;art. 4 ust. 1)">art. 4 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062081537" title="Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów - Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1537 (art. 2;art. 2 pkt. 3)">art. 2 pkt 3 )</a>.</p> <p>Z niekwestionowanych ustaleń Sądu I instancji wynika, że uczestnik <span class="anon-block">M. W.</span> złożył broń i amunicję do depozytu policyjnego w dniu 26.06.2012r., zaś po zakończeniu postępowania administracyjnego i cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni palnej skierowano do uczestnika pismem z 5.11.2014r. prawidłowe, odpowiadające opisanym wyżej wymogom ustawowym, wezwanie do odbioru depozytu, który w tym wypadku nie mógł być fizycznym objęciem depozytu w posiadanie, lecz musiał polegać na zbyciu lub zadysponowaniu w inny sposób bronią i amunicją pozostającymi w depozycie ( por. treść pisma z 5.11.2014r., w którym wskazano na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (art. 22;art. 22 ust. 1)">art. 22 ust. 1 ustawy o broni i amunicji</a> – k.9). Wbrew zarzutom apelacji, Sąd I instancji nie naruszył wymienionych w niej przepisów uznając, że doręczenie wezwania w dniu 2.12.2014r. adw. <span class="anon-block">D. K.</span> było prawidłowe i wywołało skutek dla uczestnika.</p> <p>Uczestnik powołał się – za Sądem I instancji – na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">k.p.a.</a> regulujące: dopuszczalność działania przez stronę postępowania administracyjnego przez pełnomocnika ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 32)">art. 32</a> ), obowiązek dołączenia do akt sprawy oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33 § 3</a> ) oraz obowiązek doręczania pism ustanowionemu pełnomocnikowi strony ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 40;art. 40 § 2)">art. 40 § 2</a> ). Powołanie tych przepisów w kontekście – jak to ujęto w apelacji – „postępowania dotyczącego złożenia broni do depozytu” było jednak nietrafne. W rzeczywistości, wbrew przekonaniu uczestnika, nie toczyło się bowiem żadne osobne postępowanie w tym przedmiocie, zaś z wyjaśnień wnioskodawcy udzielonych we wniosku oraz z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że broń i amunicja należące do uczestnika zostały przez niego złożone do depozytu w związku z postanowieniem z 23.09.2011r. o przyjęciu do czasowego depozytu, wydanym w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego o cofnięcie uczestnikowi pozwoleń na posiadanie broni palnej. Trudno zatem w ogóle mówić o „sprawie depozytowej” jako o „innym postępowaniu”, które miało być, według apelacji, zainicjowana przez uczestnika wnioskiem z 26.06.2012r. o przyjęcie broni i amunicji de depozytu i w której reprezentujący go pełnomocnik powinien się osobno zgłosić, przedkładając do akt pełnomocnictwo. W uzasadnieniu wniosku z 26.06.2012r. uczestnik wyraźnie oświadczył, że został poinformowany o konieczności złożenia broni do depozytu ( k.3 ), zaś organy Policji traktowały przyjęcie do czasowego depozytu jako tzw. zabezpieczenie prewencyjne ( k.9 ). Uczestnik złożył zaś wniosek osobiście choćby z tej przyczyny, że – jak ustalił Sąd I instancji – ustanowił pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym dopiero w dniu 18.07.2012r., zaś pełnomocnik zgłosił się do postępowania dotyczącego cofnięcia pozwolenia na broń w 2014r. ( por. zeznana świadka <span class="anon-block">D. K.</span> ).</p> <p>Jak sam przyznaje uczestnik, adw. <span class="anon-block">D. K.</span> był jego pełnomocnikiem w postępowaniu dotyczącym cofnięcia pozwolenia na broń, a to z kolei oznacza, że – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 40;art. 40 § 2)">art. 40 § 2 k.p.c.</a> – to temu pełnomocnikowi po jego zgłoszeniu się powinny być doręczane pisma pochodzące od organów administracyjnych prowadzących to postępowanie, w tym pisma odnoszące się do depozytu. Brak jest podstaw do twierdzenia, że zakres umocowania pełnomocnika nie obejmował odbierania korespondencji dotyczącej tego akurat zagadnienia. Sąd I instancji słusznie zwrócił uwagę, że przedłożone organom administracyjnym pełnomocnictwo z 18.07.2012r. było szerokie, gdyż uczestnik upoważnił pełnomocnika do reprezentowania swoich interesów przed wszelkimi organami administracji publicznej i sądami administracyjnymi wszystkich instancji oraz do składania wszelkiego rodzaju oświadczeń materialnoprawnych i formalnych. Co istotne, na pismo wnioskodawcy z 5.07.2018r., skierowane do adw. <span class="anon-block">D. K.</span>, o podanie, czy pełnomocnictwo pozostaje w mocy, adwokat ten przesłał odpis pełnomocnictwa z 18.07.2012r. sporządzony 7.08.2018r. oraz informację, że udzielone pełnomocnictwo nie zostało wypowiedziane i wszelką korespondencję w sprawie zdeponowanej broni należy kierować na adres jego kancelarii ( por. twierdzenia wnioskodawcy w piśmie procesowym z 9.01.2019r. – k.24, które nie zostały zaprzeczone przez uczestnika – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> oraz dołączona do pisma kserokopia odpisu pełnomocnictwa – k.25 ). To spowodowało, że wnioskodawca we wniosku o wszczęcie niniejszego postępowania wskazał, że uczestnik jest reprezentowany przez adw. <span class="anon-block">D. K.</span> ( k.2 ), któremu doręczono odpis wniosku, zaś ten pismem z 30.10.2018r., z powołaniem na pełnomocnictwo udzielone przez <span class="anon-block">M. W.</span>, wniósł oddalenie wniosku ( k.19 ).</p> <p>Materiał zebrany w sprawie jednoznacznie wskazuje zatem, że wezwanie do odebrania depozytu zostało prawidłowo skierowane do reprezentującego uczestnika adwokata, a zatem doręczenie tego wezwania w dniu 2.12.2014r. było skuteczne i spowodowało rozpoczęcie biegu 3-letniego terminu do zadysponowania przez uczestnika depozytem. Uczestnik nie zareagował na wezwanie, a zatem na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18.10.2006r. po upływie terminu, tj. 3.12.2017r., nastąpiła z mocy prawa likwidacja niepodjętego depozytu, co zasadnie stwierdził Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, wydanym na wniosek przechowującego depozyt ( art. 9 ust. 1 ustawy ).</p> <p>W tym stanie rzeczy i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> ( w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>) Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestnika jako bezzasadną.</p> <p>/-/ Agata Szlingiert /-/ Joanna Andrzejak-Kruk /-/ Arleta Lewandowska</p> </div>