I Ca 119/20

<p>Sygn. akt I 1 Ca 119/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 listopada 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja Odwoławcza I Wydziału Cywilnego</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. we Włocławku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. U.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. I. (1)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Aleksandrowie Kujawskim</p> <p>z dnia 5 grudnia 2019 roku, sygn. akt I C 185/19</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">A. I. (1)</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">W. U.</span> kwotę 1010,29 zł (jeden tysiąc dziesięć złotych dwadzieścia dziewięć groszy);</p> <p>2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 338 (trzysta trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 235 (dwieście trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję.</p> <p>Sygn. akt: I 1 Ca 119/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacji nie sposób odmówić słuszności.</p> <p>Przed przystąpieniem do dalszych rozważań niezbędne jest wskazanie, że sprawa <br/>o odszkodowanie z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania umownego podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, chyba że wartość przedmiotu sporu przekracza kwotę określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1);art. 505(1) pkt. 1)">art. 505 ^{<!-- -->1} pkt 1 kpc</a> (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2010 r. III CZP 123/09 OSNC 2010/7-8/110).</p> <p>Powód dochodził kwoty 1 010,29 zł z tytułu odszkodowania w związku z nieprawidłowo <br/>w jego ocenie dokonaną przez pozwanego naprawą przewodów paliwowych w samochodzie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Sprawa niewątpliwie więc powinna zostać rozpoznana <br/>w postępowaniu uproszczonym i dlatego też Sąd Okręgowy dał temu wyraz w postanowieniu z 9 listopada 2020 r.</p> <p>Przechodząc do oceny zasadności zarzutów apelacyjnych to przede wszystkim wymaga podkreślenia, że nie zostały one właściwie sformułowane. W istocie bowiem spór dotyczył zastosowania właściwych przepisów prawa materialnego odnoszących się do umowy o dzieło ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 627;art. n)">art. 627 i n. kc</a>) jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>, o których naruszeniu nie ma mowy w apelacji. Jednakże Sąd odwoławczy jest związany jedynie zarzutami prawa procesowego, natomiast w granicach zaskarżenia powinien wziąć pod uwagę wszystkie stwierdzone naruszenia prawa materialnego popełnione przez Sąd I instancji, niezależnie od tego, czy zostały wytknięte w apelacji.</p> <p>Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miał przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 634)">art. 634 kc.</a> Wykonawca nie odpowiada bowiem za wady dzieła wynikłe z wadliwości materiału dostarczonego przez zamawiającego tylko wtedy, jeżeli uprzedzał go o wynikłym stąd niebezpieczeństwie dla osiągnięcia zamierzonego rezultatu (wyroki Sądu Najwyższego: z 20 października 2005 r. II CK 134/05 nie publ., LEX nr 159 694 i z 20 maja 1986r. III CRN 82/86 OSNC 1987/8/125, wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 11 kwietnia 2014r. I ACa 625/13 nie publ., LEX nr 1458873).</p> <p>To na wykonawcy - jeżeli chce się uwolnić od odpowiedzialności - spoczywa ciężar udowodnienia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>), że takie uprzedzenie miało miejsce. Z zeznań pozwanego <span class="anon-block">A. I. (1)</span> nic takiego nie wynika, a nie było żadnych innych dowodów przemawiających za takim stanowiskiem. Skoro Sąd meriti ustalił, że przewody powód kupował w obecności pozwanego to tym bardziej świadczy to o tym, że wykonawca nie miał nic przeciwko temu, by użyć przewodów innych niż metalowe. W tych warunkach odnośnie tej kwestii w całości należało dać wiarę <span class="anon-block">W. U.</span>. Takie zachowanie zamawiającego przesądza też o jego winie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>, gdyż skonstruowanego w tym przepisie domniemania winy dłużnika w żaden sposób nie obalił.</p> <p>Bezzasadnie również Sąd a quo przyjął, by w majątku powoda nie wystąpiła szkoda. Skarżący trafnie podkreślił, że umowa łączyła zamawiającego i wykonawcę, przy czym zamawiający nie był właścicielem samochodu. Jednakże użytkował go i ponosił z tego tytułu wszelkie koszty. To on też poniósł wydatki związane z prowizorycznymi naprawami, kosztami transportu i naprawą końcową.</p> <p>Powód dochodził zrekompensowania wszystkich tych wydatków, które bezpośrednio go obciążały. W tym wyrażał się uszczerbek w jego majątku i na tym polegała jego szkoda. Nie sposób rozpatrywać tego w kategoriach nakładu z majątku wspólnego na majątek osobisty <span class="anon-block">J. U.</span> (właścicielki samochodu). Gdyby nawet hipotetycznie założyć ( brak w tym zakresie stosownych ustaleń), że wspomniane środki zostały wydatkowane z majątku wspólnego małż. <span class="anon-block">U.</span> to nie ma żadnych przeszkód, by jeden z małżonków dochodził od osoby trzeciej odszkodowania z tego tytułu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 36;art. 36 § 2)">art. 36 § 2 kro</a>).</p> <p>Sąd I instancji ustalił koszty transportu pojazdu do warsztatów i jego naprawy na łączą kwotę 1 010,26 zł. Nie ulega żadnej wątpliwości, że pozostawały one w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem rodzącym odpowiedzialność odszkodowawczą pozwanego. Tym samym spełnione zostały wszystkie przesłanki tej odpowiedzialności, przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a> i powództwo oparte na tym przepisie było zasadne.</p> <p>Nie zaistniały natomiast warunki do uwzględnienia zgłoszonego przez pozwanego zarzutu potrącenia. <span class="anon-block">A. I. (1)</span> nie udowodnił swojej wierzytelności, którą przeciwstawiał roszczeniu powoda. Nie jest tu bowiem wystarczające samo tylko odwołanie się do kosztorysu naprawy samochodu i przedłożenie niepodpisanej przez drugą stronę faktury VAT przy zobowiązaniu się jej do pokrycia różnicy w razie wypłaty przez ubezpieczyciela niepełnej kwoty odszkodowania wynikającej z przedstawionych przez warsztat naprawczy faktur za naprawę samochodu.</p> <p>Wysokość tych kosztów należy bowiem udowodnić stosownymi środkami dowodowymi. <br/>W przeciwnym razie łatwo wyobrazić sobie sytuację, w której zakłady przedstawiałyby faktury czy kosztorysy znacząco przewyższające rzeczywiste koszty naprawy, skoro zwrot nadwyżki automatycznie obciążałby właścicieli czy użytkowników uszkodzonych pojazdów.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy we Włocławku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> zmienił zaskarżony wyrok i w całości zasądził dochodzoną kwotę.</p> <p>Zmiana ta spowodowała również konieczność korekty rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Powodowi jako wygrywającemu sprawę w całości należał się zwrot wszystkich poniesionych kosztów ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>) sprowadzających się do opłaty od pozwu (51 zł), wynagrodzenia reprezentującego go adwokata ( 270 zł - § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości <br/>z dnia 22 października w sprawie opłat za czynności adwokacie Dz. U.2015.1800 ze zm.) <br/>i opłaty od pełnomocnictwa (17 zł) – razem 338 zł. Na identycznej zasadzie przysługiwał mu zwrot kosztów za drugą instancję. Składały się na nie: opłata od apelacji (100 zł) <br/>i wynagrodzenie adwokata ( 135 zł - § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust.1 pkt 1 w/w rozporządzenia ) – łącznie 235 zł.</p> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz</p> </div>