III Ca 1013/19
Common courts2020-11-12
Case number
III Ca 1013/19
Judgment date
2020-11-12
Type
SENTENCE
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt III Ca 1013/19</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 12 listopada 2020 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion - Hajduk</p>
<p>Tomasz Pawlik</p>
<p>Leszek Dąbek</p>
<p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2020r. w Gliwicach</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
<p>przeciwko Gminie <span class="anon-block">R.</span>
</p>
<p>o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu</p>
<p>na skutek apelacji pozwanej</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu</p>
<p>z dnia 7 maja 2019r., sygn. akt I C 33/19</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że : </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->a) oddala powództwo,</strong>
</p>
<p>b)
<strong>
<!-- -->zasądza od powódki na rzecz pozwanej 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu; </strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->zasądza pod powódki na rzecz pozwanej 490 (czterysta dziewięćdziesiąt) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. </strong>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Tomasz Pawlik </em>
</p>
<p>Sygn. akt III Ca 1013/19</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym wyrokiem z 7 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu ustalił, że powódka <span class="anon-block">A. D.</span> wstąpiła z mocy prawa z dniem 2 października 2007 roku w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w miejsce dotychczasowego najemcy <span class="anon-block">S. R.</span> i zasądził od pozwanej Gminy <span class="anon-block">R.</span> na rzecz powódki 1117 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalił, że decyzją z dnia 24 maja 1972 roku Gmina <span class="anon-block">R.</span> przydzieliła <span class="anon-block">S. R.</span> lokal zastępczy położony w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Do najmowanego lokalu uprawieni byli również członkowie rodziny <span class="anon-block">S. R.</span>: żona <span class="anon-block">A. R.</span>, dzieci: <span class="anon-block">L. R.</span>, <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">A. D.</span> (wtedy: <span class="anon-block">R.</span>).</p>
<p>W dniu 2 czerwca 1972 roku Gmina <span class="anon-block">R.</span> zawarła ze <span class="anon-block">S. R.</span> umowę najmu tego lokalu mieszkalnego na czas oznaczony w przydziale lokalu.</p>
<p>Pismem z dnia 18 marca 2004 roku <span class="anon-block"> Miejski Zarząd (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> skierował do <span class="anon-block">S. R.</span> wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego <br/>w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. W piśmie zawarto informację, że dniem wypowiedzenia jest 1 stycznia 2004 roku, a wypowiedzenie odniesie skutek w dniu 30 września 2004 roku.</p>
<p>
<span class="anon-block">S. R.</span> zmarł w dniu 2 października 2007 roku w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">E.</span> (Republika Federalna Niemiec).</p>
<p>
<span class="anon-block">A. D.</span> regulowała opłaty za lokal mieszkalny położony w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> przelewami z dnia: 2 maja 2018 roku na kwotę 126,34 zł, 5 lipca 2018 roku na kwotę 113,48 zł, 5 września 2018 roku w kwotę 113,48 zł, 8 listopada 2018 roku 113,48 zł.</p>
<p>Sąd I instancji ustalił także, że w lokalu mieszkalnym położonym w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> mieszkała rodzina <span class="anon-block">R.</span>: <span class="anon-block">S. R.</span> z małżonką <span class="anon-block">A. R.</span> oraz ich dzieci: <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">L. R.</span>, <span class="anon-block">A. D.</span> (wtedy: <span class="anon-block">R.</span>). <span class="anon-block">A. D.</span> wyprowadziła się z mieszkania w latach 80-tych XX wieku, po wyjściu za mąż. Również jej bracia – <span class="anon-block">H. R.</span> i <span class="anon-block">L. R.</span> wyprowadzili się i założyli własne rodziny. Z czasem stan zdrowia <span class="anon-block">S. R.</span> pogorszył się – cierpiał na niewydolność nóg. Po roku 2000 <span class="anon-block">A. D.</span> stale przychodziła do lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, aby pomagać w opiece nad ojcem. <span class="anon-block">A. R.</span> była osobą schorowaną, wątłej postury. Nie była w stanie samodzielnie opiekować się mężem, który był postawny, nie była w stanie go podnosić. W końcu <span class="anon-block">A. D.</span> na stałe zamieszkała z rodzicami, przeniosła swoje rzeczy do lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Jedno z jej dzieci było wtedy pełnoletnie, a drugim – młodszym opiekował się jej brat <span class="anon-block">P. D. (1)</span>, mieszkały one pod innym adresem.</p>
<p>
<span class="anon-block">S. R.</span> wyjeżdżał na emeryturze do <span class="anon-block">miejscowości B.</span> <span class="anon-block">E.</span> w Niemczech. Wyjazdy te miały miejsce 2-3 razy w roku na okresy miesięczne i były podyktowane względami zdrowotnymi. W tym czasie <span class="anon-block">S. R.</span> mieszkał u swoich znajomych. <span class="anon-block">A. R.</span> wyjeżdżała razem z nim albo zostawała w Polsce. W tym czasie <span class="anon-block">A. D.</span> mieszkała w przedmiotowym lokalu. Podczas jednego z takich wyjazdów w dniu 2 października 2007 roku w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">S. R.</span> zmarł. W chwili śmierci <span class="anon-block">S. R.</span> <br/>w spornym lokalu mieszkalnym mieszkały <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">A. D.</span>. <br/>Po śmierci <span class="anon-block">S. R.</span> w powyższym lokalu mieszkał jego wnuk <span class="anon-block">P. D. (1)</span>. <br/>
</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 10 lutego 2009 roku, sygn. akt <br/>I C 117/06 w sprawie z powództwa Gminy <span class="anon-block">R.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. R.</span> i <span class="anon-block">P. D. (1)</span> orzeczono eksmisję pozwanego <span class="anon-block">P. D. (1)</span> lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w terminie do dnia 31 maja 2009 roku, <br/>nie przyznając uprawienia do lokalu socjalnego oraz umorzono postępowanie wobec pozwanego <span class="anon-block">S. R.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. D.</span> i <span class="anon-block">A. R.</span> nadal mieszkają w lokalu mieszkalnym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>.</p>
<p>Pismem z dnia 18 stycznia 2006 roku <span class="anon-block">B. R.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span>, mieszkający w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> zwrócili się do <span class="anon-block"> Miejskiego Zarządu (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> o podjęcie „stosownych czynności” wobec sąsiadów zamieszkujących lokal położonych przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, oświadczając w tym piśmie, że <span class="anon-block">S. R.</span> od kilkunastu lat nie mieszka w Polsce. Pismo to zawiera dopisek „potwierdzam<span class="anon-block">C. F.</span>”.</p>
<p>Z notatek służbowych <span class="anon-block"> Miejskiego Zarządu (...)</span> z dnia 27 lutego i 7 marca 2006 roku wynika, że <span class="anon-block">S. R.</span> w dacie ich sporządzenia przebywał od kilku lub kilkunastu lat w Niemczech.</p>
<p>Wezwanie dla <span class="anon-block">A. D.</span> do stawiennictwa w Sądzie Rejonowym <br/>w <span class="anon-block">R.</span> w sprawie o sygn. akt I C 117/06 w dniu 8 maja 2007 roku w charakterze świadka w sprawie z powództwa Gminy <span class="anon-block">R.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. R.</span> i <span class="anon-block">P. D. (1)</span> o eksmisję skierowano na adres: <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">ulica (...)</span>. Wezwanie powyższe <span class="anon-block">A. D.</span> odebrała osobiście w dniu 2 marca 2007 roku. Z kolei wezwanie z dnia 10 lipca 2008 roku skierowane pod powyższy adres <span class="anon-block">A. D.</span> odebrała osobiście w dniu 15 lipca 2008 roku.</p>
<p>Sąd Rejonowy oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z protokołu zeznań ze sprawy I C 117/06, uzasadniając <em>
<!-- -->że d</em>owód z protokołu zeznań świadka przesłuchanego w innym postępowaniu jest dowodem z dokumentu urzędowego odzwierciedlającego treść tych zeznań w danym, konkretnym postępowaniu, a przeprowadzenie tego dowodu na okoliczność treści zeznań w innej sprawie narusza zasadę bezpośredniości i nie może zastępować merytorycznych zeznań ani ich modyfikować.</p>
<p>Sąd Rejonowy jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691;art. 691 § 1;art. 691 § 2)">art. 691 § 1 i 2 k.c.</a> Wskazał, że powódka w chwili wytoczenia powództwa miała interes prawny w żądaniu ustalenia, że wstąpiła w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w miejsce zmarłego najemcy <span class="anon-block">S. R.</span>, będącego ojcem powódki, albowiem strona pozwana odmówiła powódce potwierdzenia, że wstąpiła z mocy prawa w stosunek najmu przedmiotowego lokalu. Powódka spełniła także przesłankę wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691)">art. 691 k.c.</a> tj. jest stałego zamieszkiwania z najemcą do chwili jego śmierci. Powódka mieszkała co najmniej przez kilka lat przed śmiercią <span class="anon-block">S. R.</span> w przedmiotowym lokalu opiekując się nim, w lokalu tym znajdowały się jej rzeczy, powódka nadal mieszka w lokalu. Z zeznań świadków i powódki jednoznacznie wynika, że wyjazdy zagraniczne <span class="anon-block">S. R.</span> powodowane były jego złym stanem zdrowia i nie miał on nigdy zamiaru stałego pobytu w Niemczech, a pozwana nie wykazała, aby <span class="anon-block">S. R.</span> zamieszkiwał w Niemczech. Pozwana nie wypowiedziała także skutecznie umowy najmu z dnia 2 czerwca 1972 roku, gdyż nie przedstawiła żadnego dowodu doręczenia pisma z dnia 18 marca 2004 roku zawierającego oświadczenie o wypowiedzeniu umowy <span class="anon-block">S. R.</span>.</p>
<p>Pozwana w apelacji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miały na wynik sprawy to jest:</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> przez przyjęcie, że pozwana nie wiązała się z obowiązku udowodnienia okoliczności, z których wywodzi skutki prawne , iż powódka nie zamieszkiwała stale ze <span class="anon-block">S. R.</span> w chwili śmierci w lokalu mieszkalnym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>, podczas gdy pozwana zaoferowała dowody w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu 10 lutego 2009 roku wydanego w sprawie eksmisyjnej, w której sąd rozpoznający ustalił, że w tym lokalu mieszkalnym zamieszkiwał w chwili śmierci <span class="anon-block">S. R.</span> jedynie syn powódki, a wnuk <span class="anon-block">S. R.</span> <span class="anon-block">P. D. (1)</span>, oświadczeń właścicieli sąsiednich lokali, z których wynika fakt zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu jedynie <span class="anon-block">P. D. (2)</span>, protokołu rozprawy z 8 maja 2007 roku w sprawie o sygn. I C 117/06 zawierającego treść zeznań <span class="anon-block">A. D.</span> i <span class="anon-block">P. D. (1)</span>, jednoznacznie wskazujących na fakt zamieszkiwania w lokalu <span class="anon-block">P. D. (1)</span>, potwierdzeń odbioru przez <span class="anon-block">A. D.</span> w tej sprawie korespondencji sądowej 2 marca 2007 roku oraz 15 lipca 2008 roku nadanych na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>,</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, dokonanej wybiórczo, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, polegające na pominięciu dla oceny faktu stałego zamieszkania powódki ze <span class="anon-block">S. R.</span> chwili jego śmierci wskazanych wyżej dowodów, pominięciu przy dokonywaniu ustaleń stanu faktycznego przedłożonych przez powódkę potwierdzeń przelewu z 10 sierpnia 2017 roku, 2 października 2018 w roku, 27 listopada 2018 roku dokonanych przez <span class="anon-block">P. D. (1)</span> tytułem czynszu za lokal przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, który z kolei w treści zeznań w niniejszej sprawie stwierdził, że obecnie mieszka przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, a jedynie wzięciu pod uwagę kilku przelewów powódki dla oceny faktu ewentualnego zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu przez powódkę, przyznanie przymiotu wiarygodności zeznaniom świadków <span class="anon-block">F. C.</span> <span class="anon-block">B. R.</span>, <span class="anon-block">K. D.</span>, których to zeznania są sprzeczne z treścią złożonych przez nich oświadczeń z 2006 roku. 2. Osoby te złożyły oświadczenia 13 lat temu to jest w chwili, kiedy miały miejsce wydarzenia opisane w tych oświadczeniach i ocenę ich zeznań należy dokonać przez pryzmat treści złożonych przez nich oświadczeń,</p>
<p>- brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i ustalenie, że zeznania świadków występujących w niniejszej sprawie są spójne i wiarygodne podczas gdy zeznania <span class="anon-block">B. R.</span> i <span class="anon-block">F. C.</span> nie są spójne,</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 216;art. 216 § 1;art. 216 § 3)">art. 216 § 1 i 3 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> przez niedopuszczenie zgłoszonego prawidłowo dowodu z protokołu rozprawy z 8 maja 2007 roku w sprawie o sygn. akt I C 117/06 toczącej się przed Sądem Rejonowym w Raciborzu , zawierającego zeznania <span class="anon-block">A. D.</span> i <span class="anon-block">P. D. (1)</span> na okoliczność niezamieszkiwania przez <span class="anon-block">A. D.</span> w chwili śmierci <span class="anon-block">S. R.</span> w lokalu mieszkalnym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> ,</p>
<p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> przez pominięcie okoliczności, że fakt prawidłowego doręczenia wypowiedzenia stosunku najmu łączącego pozwaną ze <span class="anon-block">S. R.</span> został przyznany przez powódkę w sposób konkludentny wobec niekwestionowania przez powódkę tego faktu w toku procesu, a w konsekwencji naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a>
</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> przez błędne zastosowanie i uznanie, że niedopuszczalne jest powołanie dowodu z protokołu rozprawy zawierającego treść zeznań złożonych w innym postępowaniu z uwagi na naruszenie zasady bezpośredniości, podczas gdy dowód protokołu rozprawy miał być przeprowadzony przez sąd rozstrzygający niniejszą sprawę, wobec czego nie ma nie mamy do czynienia z naruszeniem zasady bezpośredniości, a ponadto protokół ze sprawy jest dowodem z dokumentu i powinien być dopuszczony przez sąd i oceniony zgodnie z zasadami oceny dowodów,</p>
<p>- naruszenie prawa materialnego to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691)">art. 691 k.c.</a> przez nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że doszło do spełnienia przesłanek do wstąpienia przez powódkę stosunek najmu po zmarłym ojcu.</p>
<p>Pozwana wniosła o uchylenie wyroku przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania za obie instancje. P pozwana wniosła o uzupełnienie postępowania dowodowego i kontrolne na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 380)">art. 380 k.p.c.</a> postanowienia sądu pierwszej instancji z 13 kwietnia 2019 roku oddalającego wniosek pozwanej zgłoszony na rozprawie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z protokołu rozprawy z 8 maja 2007 roku w sprawie <span class="anon-block"> (...)</span> oraz dopuszczenie dowodu zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pozwana i jej syna.</p>
<p>Powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, a także oddalenie wniosku dowodowego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong>
</p>
<p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie, a wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się trafne.</p>
<p>Sąd odwoławczy przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe, uwzględniając wnioski dowodowe zawarte w apelacji i w oparciu o wszystkie zebrane w sprawie dowody dokonał odmiennej ich oceny i odmiennych ustaleń co do okoliczności zamieszkiwania przez powódkę ze <span class="anon-block">S. R.</span> w chwili jego śmierci. Sąd Rejonowy z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> dokonał błędnej, wybiórczej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności jako nieprawidłowe uznać należy oddalenie wniosku dowodowego pozwanej o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci protokołu rozprawy w sprawie o eksmisję z 7 lipca 2007 roku, w którym znajdowały się zeznania powódki oraz <span class="anon-block">P. D. (1)</span> istotne dla dokonania oceny wiarygodności ich zeznań w niniejszej sprawie i ustalenia przesłanek wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691)">art. 691 k.c.</a>
</p>
<p>Powódka w toku sprawy o eksmisję prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Raciborzu pod sygn. I C 117/06 na rozprawie 8 maja 2007 roku zeznała, że jest matką i córką pozwanych w tamtej sprawie to jest <span class="anon-block">P. D. (1)</span> i <span class="anon-block">S. R.</span> i obecnie w tym mieszkaniu mieszkają ojciec <span class="anon-block">S. R.</span> oraz syn <span class="anon-block">P. D. (1)</span> od 2000 lub 2001 roku. Nikt więcej tam nie mieszka, ojciec przebywa w Niemczech na leczeniu od zeszłego roku, zeznała również, że ojciec ma coś z nogami, ale nie może dokładnie powiedzieć co i nie może samodzielnie się poruszać. Ojca widziała 2 lata temu w Niemczech, a rok temu był latem w Polsce. <span class="anon-block">P. D. (1)</span> zeznał, że od 2000 lub 2001 roku mieszka na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wyłącznie z dziadkiem, jest tam zameldowany na stałe, a wcześniej mieszkał z mamą. Początkowo bywał w mieszkaniu zarówno dziadka jak i u rodziców, a potem zamieszkał wyłącznie z dziadkiem, sprawuje nad dziadkiem opiekę z uwagi na jego stan zdrowia.</p>
<p>Z akt tej sprawy wynika także, że wszelka korespondencja do <span class="anon-block">A. D.</span> była przez nią odbierana po adresem <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">ulica (...)</span>. Postępowanie w sprawie o eksmisję zostało w stosunku do <span class="anon-block">S. R.</span> umorzone z uwagi na jego śmierć w toku postępowania, natomiast w stosunku do <span class="anon-block">P. D. (1)</span> orzeczono eksmisję.</p>
<p>Strona pozwana jako dowód powołała także notatki służbowe <span class="anon-block"> Miejskiego Zarządu (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>, które również były przedmiotem dowodu w sprawie o eksmisję. Z notatki z 27.05.2006 roku, wynika, że sąsiadka <span class="anon-block">B. R.</span> poinformowała, że w mieszkaniu przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span> przebywa <span class="anon-block">P. D. (1)</span>, a <span class="anon-block">S. R.</span> od kilkunastu lat przebywa w Niemczech. Właściciele poruszali problem zamieszkiwania wnuka pana <span class="anon-block">R.</span> na zebraniu wspólnoty mieszkaniowej kilkakrotnie. W piątki i soboty odbywały się spotkania towarzyskie młodych ludzi, była bardzo głośno muzyka, interweniowała też Policja.</p>
<p>Z notatki urzędowej <span class="anon-block"> Miejskiego Zarządu (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> z 27 lutego 2006 roku wynika, że pani <span class="anon-block">F. C.</span> poinformowała, że pan <span class="anon-block">S. R.</span> od 13 lat przebywa w Niemczech. W piątki soboty i często w tygodniu wnuczek <span class="anon-block">P. D. (1)</span> robili imprezy, w nocy zakłócają ciszę nocną, biegają po schodach, puszczają głośną muzykę i zapraszają kilkoro młodych ludzi.</p>
<p>W toku niniejszego postępowania zeznania złożyli świadkowie <span class="anon-block">K. D.</span>, <span class="anon-block">B. R.</span> i <span class="anon-block">F. C.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">K. D.</span> zeznała, że jest sąsiadką powódki, mieszka w przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> od 25 lat. Powódka stale tam mieszkała ze <span class="anon-block">S. R.</span> i swoją matką i mieszkał tam również <span class="anon-block">P. D. (1)</span>. Nie pamięta kto mieszkał w tym mieszkaniu.</p>
<p>
<span class="anon-block">B. R.</span> zeznała, że powódka jest córką państwa <span class="anon-block">R.</span>, którzy mieszkali po sąsiedzku, potem pan <span class="anon-block">R.</span> wyjechał zagranicę i nie wie dokładnie kto zajmował mieszkanie po <span class="anon-block">S. R.</span>. Od czasu do czasu widywała powódkę. Świadek przebywała całymi dniami na działce. Często widywała w mieszkaniu <span class="anon-block">P. D. (1)</span>, zeznała że myśli, że przez jakiś czas <span class="anon-block">P. D. (1)</span> mieszkał w tym mieszkaniu, obecnie nie wie, kto tam mieszka, słychać, że ktoś bywa, ale nie wie kto.</p>
<p>Świadek <span class="anon-block">F. C.</span> zeznała, że powódka mieszkała tam z rodzicami i wyprowadziła się jak wyszła za mąż. <span class="anon-block">S. R.</span> wyjeżdżał do Niemiec, to przeważnie przychodził tam <span class="anon-block">P.</span>. Świadek zeznała, że matka powódki jest schorowana i przychodzi tam <span class="anon-block">A.</span>, nie wiem, gdzie ona teraz mieszka. Jak <span class="anon-block">S. R.</span> był chory, to zajmowała się nim żona. Powódka mieszkała na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> jak jeszcze żył <span class="anon-block">S. R.</span>.</p>
<p>Z zeznań tych samych świadków - sąsiadów <span class="anon-block">S. R.</span> zamieszkałych przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w żadnym razie nie można wywieść wniosku, że powódka stale mieszkała w mieszkaniu razem z ojcem do chwili jego śmierci. Świadkowie osoby już w poważnym wieku znają powódkę, która mieszkała w sąsiedztwie ze swoimi rodzicami i wyprowadziła się, kiedy wyszła za mąż. Z tych zeznań nie wynika , że powódka ponownie wprowadziła się do ojca, natomiast z zeznań oraz oświadczeń złożonych przez nich 2006 roku wynika że, mieszkał tam stałe wnuk pana <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">P. D. (1)</span>. W świetle tych zeznań oraz oświadczeń, biorąc pod uwagę zeznania złożone w toku sprawy o eksmisję zeznania powódki i <span class="anon-block">P. D. (1)</span> nie są wiarygodne.</p>
<p>
<span class="anon-block">P. D. (1)</span> zupełnie odmiennie niż w sprawie o eksmisję zeznał, że mieszkanie na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> zajmował wyłącznie w czasie nieobecności mamy i kiedy dziadek wyjeżdżał do Niemiec.</p>
<p>
<span class="anon-block">P. D. (1)</span> w związku w kierowanymi do niego wezwaniami do natychmiastowego opuszczenia i wydania lokalu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> kierował do <span class="anon-block"> Miejskiego Zarządu (...)</span> pismo z 16 lutego 2006 roku, znajdujące się w aktach sprawy o eksmisję w którym stwierdza, zamieszkuje tam jako wnuk opiekujący się schorowanym i nieskłonnym do samodzielnej egzystencji dziadkiem <span class="anon-block">S. R.</span> oraz gospodarstwem domowym także podczas obecności dziadka podczas jego pobytów w różnych placówkach dla poratowania zdrowia. Opłaty za czynsz i media regulowane są na bieżąco, niejednokrotnie nawet z wyprzedzeniem i nie zgadza się z wezwaniem i odmawia wydania lokalu.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691;art. 691 § 1)">art. 691§ 1 k.c.</a> w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.</p>
<p>§ 2. Osoby wymienione w § 1 wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci.</p>
<p>Sąd Okręgowy, dokonując oceny z zebranego w sprawie materiału dowodowego uzupełnionego w toku postępowania odwoławczym, uznał iż powódka nie wykazała przesłanek wynikających z cytowanej powyżej regulacji i nie zamieszkiwała ze <span class="anon-block">S. R.</span> w chwili jego śmierci to jest 2 października 2007roku.</p>
<p>Sąd Okręgowy w związku z powyższym na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanej koszty procesu tj. wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 900zł. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania również orzekł o kosztach postępowania odwoławczego, zasądzając je powódki na rzecz pozwanej, a złożyły się na nie opłata od apelacji oraz wynagrodzenie pełnomocnika.</p>
<p>
<em>
<!-- --> SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Tomasz Pawlik</em>
</p>
</div>