IV SA/Wa 2025/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) kwietnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2007 r. nr (...) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego odmówił uchylenia postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) lipca 2006 r. Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy. Minister postanowieniem z dnia (...) lipca 2007 r., po otrzymaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2004 r. sygn. akt IV SA 5169/02 i ponownym rozpatrzeniu zażalenia P. J. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia (...) czerwca 2002 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym w W., uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. A. i A.P. złożyli, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, wniosek o wznowienie postępowania zakończonego w/w postanowieniem Ministra wskazując, że bez swojej winy nie brali udziału w postępowaniu. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, postanowieniem z dnia (...) marca 2007 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia (...) lipca 2006 r., a następnie postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2007 r. odmówił uchylenia przedmiotowego postanowienia, pouczając strony postępowania, iż postanowienie to jest ostateczne w administracyjnym toku postępowania i przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. Wobec takiego pouczenia skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie w dniu 25 maja 2007 r. wnieśli A. i A. P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie uznając ją za bezzasadną a także podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie zaś do treści § 2 powołanego przepisu, przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenia, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przedmiotowej sprawie A. i A. P. wnieśli do Sądu skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) kwietnia 2007 r. wydane na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 art. 150 § 1 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 126 kpa po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia (...) marca 2007 r. w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Ministra z dnia (...) lipca 2006 r. Zaskarżonym postanowieniem Minister odmówił uchylenia postanowienia z dnia (...) lipca 2006 r. Stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (organu naczelnego) jest pierwszym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie, od którego - na podstawie art. 127 § 3 kpa przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero wydanie postanowienia w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy otwiera stronie drogę do sądu administracyjnego. Skarżący wnieśli skargę nie wyczerpując środków zaskarżenia, a zatem wbrew treści art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Pozostaje natomiast bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczność, że niewyczerpanie środków zaskarżenia było skutkiem błędnego pouczenia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Natomiast taka sytuacja nie może rodzić dla skarżącego negatywnych konsekwencji (art. 112 kpa). Skarżący może zatem skorzystać z trybu odwoławczego składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, w terminie wskazanym w art. 58 § 2 kpa. Brak pouczenia o prawidłowym środku odwoławczym jest bowiem okolicznością uzasadniającą uwzględnienie takie wniosku. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia