I C 458/20
Common courts2020-11-12
Case number
I C 458/20
Judgment date
2020-11-12
Type
DECISION
Judges
Beata Bihuń (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>Sygn. akt: I C 458/20 upr</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p> Dnia 12 listopada 2020 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny</strong>
</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="186"/>
<col width="525"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>Sędzia Beata Bihuń</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="186"/>
<col width="525"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>Sekr. sąd. Żaneta Kowalska</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2020 r. w Kętrzynie na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">T. K.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->postanawia:</span>
</p>
<p>1.
Odrzucić pozew;</p>
<p>2.
Zasądzić od powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 3.600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Sygn. akt I C 458/20</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 10.111,52 zł wraz z umownymi odsetkami oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że podstawą żądania jest <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span>, jaką strony zawarły w dniu 23.08.2016 r. i na podstawie której pozwana zobowiązana była do zapłaty na rzecz powoda łącznie kwotę 13.464,00 zł. Pozwana zalegała ze spłatą należnych rat i ostatecznie umowa pożyczki została jej wypowiedziana, a na dzień wniesienia pozwu zobowiązanie pozwanej wynosiło kwotę 10.111,52 zł.</p>
<p>Nakazem zapłaty z dnia 13 lutego 2020 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> sąd uwzględnił powództwo w całości (k. 33).</p>
<p>W sprzeciwie wniesionym od nakazu zapłaty powódka wniosła o oddalenie powództwa w całości, kwestionując istnienie zobowiązania co do zasady jak i co do wysokości. Pozwana wskazała na powagę rzeczy osądzonej, wskazując, że roszczenie z umowy pożyczki, której dotyczy pozew było już przedmiotem postępowania, które zakończyło się wyrokiem sądu rejonowego w Kętrzynie z dnia 23.08.2018 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 15.02.2019 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>. Pozwana wskazała, że Sąd Rejonowy rozpoznając pierwotną sprawę ocenił spór za stosunku wekslowego oraz dokonał równocześnie analizy stosunku podstawowego, przy czym uznał m.in., że postanowienia zawarte w umowie pożyczki mają charakter postanowień abuzywnych, a także stwierdził że pozwana dokonała uprzedniego spełnienia świadczenia w znacznej części, a powód nie udowodnił skutecznego wypowiedzenia pozwanej umowy pożyczki.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span>
</p>
<p>W dniu 23.08.2016 r. pozwana <span class="anon-block">T. K.</span> zawarła z powodem <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block"> (...)</span> Białej <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> na kwotę 6.250,00 zł. Zabezpieczeniem spłaty pożyczki był podpisany przez pozwaną weksle in blanco .</p>
<p>(dowód: umowa pożyczki k. 10-13)</p>
<p>Pozwana nie wywiązywała się z obowiązku spłaty należnych rat i powód wzywał ją do zapłaty wymagalnych rat.</p>
<p>(dowód: wezwanie wraz z dowodem nadania k. 16-22).</p>
<p>Pozwem z dnia 26.10.2017 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> powód wystąpił przeciwko pozwanej o zapłatę kwoty 10.111,52 zł wskazując jako podstawę swojego żądania podpisany przez pozwaną weksel in blanco. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła zarzuty w stosunku do łączącej strony <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> z dnia 23.08.2016r, na zabezpieczenie której wystawiła weksel.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu sądu zawarto rozważania również <br/>w zakresie łączącego strony stosunku podstawowego tj. umowy pożyczki.</p>
<p>Od powyższego wyroku powód wniósł apelację, w której m.in. zarzucał sądowi niewłaściwą ocenę zapisów zawartej przez strony umowy pożyczki. Apelacja została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 15.02.2019 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>(dowód: dokumenty znajdujące się w aktach <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span>
</p>
<p>Powództwo podlegało odrzuceniu.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku lub została prawomocnie zakończona sąd odrzuci pozew. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 kpc</a> orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">Art. 366 kpc</a> wskazuje z kolei, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami.</p>
<p>W postanowieniu z dnia 10 września 2014 r. I CSK 730/13 SN wskazał, że badając czy w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, sąd ocenia treść zgłoszonego w drugiej sprawie roszczenia oraz przedmiot rozstrzygnięcia wydanego w sprawie poprzednio osądzonej z udziałem tych samych stron. O wystąpieniu stanu powagi rzeczy osądzonej rozstrzyga nie tylko tożsamość stron występujących w obu procesach, ale równocześnie tożsamość podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. W zakresie podstawy faktycznej, jej tożsamość bada się na datę zamknięcia rozprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316)">art. 316 KPC</a>). W związku z tym nie są objęte powagą rzeczy osądzonej roszczenia, które wynikają z nowych okoliczności faktycznych powstałych po wydaniu wyroku. Prekluzji ulega tylko materiał dowodowy, który legł u podstaw orzeczenia w procesie zakończonym prawomocnym orzeczeniem. Nowe okoliczności, czyli podstawa faktyczna powstała po uprawomocnieniu się orzeczenia, uzasadnia nowy pozew.</p>
<p>Jak wynika z akt sprawy <span class="anon-block">(...)</span> przed tutejszym Sądem toczyła się już sprawa z powództwa powoda przeciwko pozwanej o zapłatę identycznej, jak wskazana w niniejszym postępowaniu kwota. Wprawdzie w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> powód wskazywał, że podstawą roszczenia był podpisany przez pozwaną weksel in blanco, a w niniejszej sprawie umowa pożyczki z dnia 23.08.2016 r., jednakże jak słusznie wskazał SN w wyroku z dnia 20.06.2008 r. w sprawie IV CSK 65/08 (na który powoływał się również Sąd w uzasadnieniu wyroku w sprawie I C 1435/17), że w przypadku dochodzenia wierzytelności wekslowej, jeżeli zobowiązanie wekslowe jest ważne, wystawca może, w braku skutecznych zarzutów wekslowych, podnieść zarzuty oparte na stosunku podstawowym i na ich podstawie podważać zarówno istnienie, jak i rozmiar zobowiązania wekslowego ze względu na jego związek ze stosunkiem podstawowym. Spór przenosi się wówczas na płaszczyznę stosunku prawa cywilnego, który w związku z zarzutami wystawcy podlega badaniu przez sąd oceniający zasadność nakazu zapłaty.</p>
<p>Sytuacja powyższa miała miejsce w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, ponieważ wskutek zarzutów pozwanej, sąd dokonywał oceny stosunku podstawowego tj. umowy z dnia 23.08.2016r., czemu powód nie tylko nie sprzeciwiał się, ale sam w apelacji od wyroku sądu I instancji prowadził rozważania co do ważności postanowień umowy pożyczki. W obecnym postępowaniu nie wystąpiły żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby wystąpienie z nowym pozwem. Z całą pewnością nową okolicznością, powstałą już po wydaniu wyroku z dnia 23.08.2018 r. nie może być przedłożenie przez powoda dokumentów mających świadczyć o wypowiedzeniu pozwanej umowy pożyczki, ponieważ z uwagi na ich datę, uznać należy, że nic nie stało na przeszkodzie, aby powód przedłożył je w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Na marginesie zauważyć dodatkowo należy, że w niniejszej sprawie powód również nie udowodnił, że wypowiedział pozwanej umowę pożyczki. Dowodem takim nie może być pismo zatytułowane ”wypowiedzenie umowy pożyczki” (k. 23), kopia z książki nadawczej (k. 24-26) oraz wydruk ze strony Poczty Polskie „śledzenie przesyłek” (k. 27-28). Powód udowodnił jedynie, że sporządził oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pożyczki, natomiast nie wykazał, że pismo to nadał do pozwanej, albowiem po pierwsze numer przesyłki w książce nadawczej jest wpisany ręcznie, co budzi wątpliwości co do jego wiarygodności, a po drugie nr przesyłki z wydruku śledzenia przesyłek jest inny niże w książce nadawczej, a dodatkowo z pieczęci pod książką wynika, że przesyłki zostały nadane w dniu 05.09.2017 r., a z wydruku ze śledzenia przesyłek, że data nadania to 06.09.2017 r.</p>
<p>W wyroku z dnia 6.03.2014 r. w sprawie V CSK 203/13 SN wyraźnie podkreślił, że regulacje przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1;art. 366)">art. 365 § 1 i art. 366 k.p.c.</a> gwarantują stabilność określonej orzeczeniem sądowym sytuacji prawnej, uniemożliwiając jej podważenie przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia i zobowiązując do jej respektowania inne sądy oraz inne organy państwa w określonych przez ustawę granicach. Regulacje te realizują jedną z najistotniejszych gwarancji konstytucyjnych jaką jest prawo do rozstrzygnięcia sprawy przez niezawisły sąd (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji</a>), która nie byłaby możliwa do osiągnięcia bez stabilności, pewności i niewzruszalności rozstrzygnięć sądowych. Są także jedną z gwarancji powagi wymiaru sprawiedliwości.</p>
<p>W konsekwencji, wobec prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami, kolejny pozew dotyczący tego samego roszczenia podlega odrzuceniu.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">art. 366 kpc</a> należało orzec jak w sentencji postanowienia.</p>
<p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>.</p>
</div>