XI GC 281/20

<p>Sygn. akt XI GC 281/20</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) spółka akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydziału Cywilnego przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">M. S.</span> o zapłatę kwoty 55985,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz o zwrot kosztów procesu, tytułem zobowiązania z umowy kredytu w rachunku bieżącym <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W przepisanym terminie pozwany wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa, wskutek czego sprawa została przekazana do tut. sądu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 9 listopada 2015 roku powód <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> zawarł z pozwanym <span class="anon-block">M. S.</span> umowę kredytu w rachunku bieżącym <span class="anon-block">M.</span> Konto <span class="anon-block">(...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na kwotę 52200 zł. Pozwany zobowiązany był do posiadania na rachunku bankowym, w dniu poprzedzającym dzień spłaty, wystarczającej kwoty tytułem spłaty kredytu. Od wykorzystanej części kredytu powód naliczał umówione odsetki, a od części niewykorzystanej prowizja.</p> <p>Zgodnie z § 13 umowy powód był uprawniony do wypowiedzenia umowy jeśli pozwany w umówionym terminie nie posiadał na rachunku środków wystarczających na spłatę kredytu, pokrycia należnych odsetek lub zapłaty prowizji i innych opłat.</p> <p>Umowa została zawarta na 12 miesięcy, a zgodnie z § 10 umowa była automatycznie przedłużana na kolejne 12 miesięcy po spełnieniu wskazanych tam warunków.</p> <p> <strong> <!-- -->Bezsporne, a nadto dowód:</strong> </p> <p>- umowa, k. 60-64.</p> <p>Pozwany pozostawał w zwłoce co do wykonywania należności wynikających z umowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Bezsporne. </strong> </p> <p>Pismem z dnia 12 lutego 2019r. powód wezwał pozwanego do zapłaty zadłużenia występującego na rachunku bieżącym <span class="anon-block">M.</span> Konto Komfort nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w wysokości 785,05 zł, w terminie 14 dni. Jednocześnie powód poinformował o możliwości zmiany warunków spłaty lub restrukturyzacji zadłużenia, w tym terminie. Wezwanie zostało doręczone pozwanemu za pośrednictwem listu poleconego, prawidłowo dwukrotnie awizowanego.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- wezwanie, k. 98,</p> <p>- dowód doręczenia, k. 99.</p> <p>Pozwany nie spłacił zadłużenia i nie wnosił o restrukturyzację, w związku z czym pismem z dnia 11 kwietnia 2019r. powód wypowiedział pozwanemu umowę na rachunku bieżącym <span class="anon-block">M.</span> Konto Komfort nr <span class="anon-block"> (...)</span>, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Powód wskazał numer rachunku na który należy dokonać spłaty kredytu w wysokości 53756,74 zł. Wypowiedzenie zostało w dniu 26 kwietnia 2019r. doręczone prawidłowo pozwanemu.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- wypowiedzenie, k. 100,</p> <p>- dowód doręczenia, k. 101-102.</p> <p>W dniu 25 września 2019r. powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych na kwotę 55985,40 zł wskazując, że składa się na nią: 5204,90 zł z tytułu należności głównej, 3576,10 zł z tytułu odsetek umownych naliczonych od kapitału oraz 204,40 zł z tytułu opłat i prowizji.</p> <p>Pozwana nie spłaciła swojego zobowiązania.</p> <p> <strong> <!-- -->Bezsporne, a nadto dowód:</strong> </p> <p>- wyciąg z ksiąg bankowych k. 58</p> <p>- pełnomocnictwo k. 59.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo okazało się zasadne w całości.</p> <p>Powództwo oparto o treść wiążącej strony umowy o kredytu, która miała swoją podstawę prawną w art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69)">art. 69</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75)">art. 75</a> i następne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">Prawa bankowego</a>.</p> <p>W sprawie nie było sporne zawarcie umowy kredytowej na rachunku bieżącym, jej treść, powstanie zadłużenia po stronie pozwanego, gdy te okoliczność zostały przez pozwanego przyznane w treści sprzeciwu.</p> <p>Sporne było skuteczne wypowiedzenie umowy kredytowej oraz wezwanie pozwanego do zapłaty.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu pozwanego w zakresie skuteczności wypowiedzenia, uznano go za nieskuteczny. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75 c ustawy Prawo bankowe</a> (j.t. Dz.U. z 2015r. poz. 128 z późn. zm.) nakłada na banki obowiązek dostosowania procedur w sytuacji opóźniania się ze spłatą kredytobiorcy. Jeżeli więc kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych (ust. 1). W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia (ust. 2). Bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy (ust. 3). W przypadku odrzucenia wniosku kredytobiorcy o restrukturyzację zadłużenia, bank przekazuje kredytobiorcy, bez zbędnej zwłoki, szczegółowe wyjaśnienia, w formie pisemnej, dotyczące przyczyny odrzucenia wniosku o restrukturyzację (ust. 4).</p> <p>Dla uznania prawidłowości zastosowanej procedury konieczne jest zachowanie ww. sekwencji zdarzeń, tj. w pierwszej kolejności wezwanie pozwanego do zapłaty, a w przypadku upływu wyznaczonego terminu, złożenie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 14.05.2015r. sygn. akt I ACa 16/15).</p> <p>Jak wynikało z przedłożonych przez powoda dowodów, istotnie pismem z dnia 12 lutego 2019r. wezwał pozwanego do zapłaty powstałego zadłużenia, wyznaczając mu 14-dniowy termin na spłatę oraz informując o możliwości dokonania restrukturyzacji zadłużenia. Pismo zostało mu doręczone skuteczne na właściwy wówczas (jak i obecnie) adres zamieszkania. Jak wynikało z przedłożonego, poświadczonego za zgodność z oryginałem, dowodu odbioru, przesyłka była prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa pocztowego i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>, awizowana pierwszy raz 15 lutego 2019r., a drugi raz 25 lutego 2019r., a następnie zwrócona do nadawcy – powoda. Tym samym należało uznać przesyłkę – również zgodnie z treścią § 13 pkt 5 umowy – za doręczoną prawidłowo.</p> <p>Powód wykazał również, że dopiero po bezskutecznym upływie zakreślonego 14-dniowego terminu, wypowiedział pozwanemu umowę, a mianowicie pismem z 11 kwietnia 2019r. Wypowiedzenie zaś zostało doręczone pozwanemu na ten sam adres i odebrane przez dorosłego domownika w dniu 26 kwietnia 2019r. Jednocześnie analiza treści wypowiedzenia pozwala stwierdzić, że było ono jasne i nie mogło powodować żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wyraźnie wskazano całkowitą kwotę zadłużenia jakie będzie wymagalne do spłaty po upływie 30-dniowego terminu wypowiedzenia, jak i wskazano sposób jej dokonania.</p> <p>Nie miał więc racji pozwany podnosząc w sprzeciwie, że powód uchybił obowiązkom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c prawa bankowego</a> przesyłając jakoby wypowiedzenie umowy wraz z wezwaniem do zapłaty. Taka sytuacja nie miała w sprawie miejsca. Pozwany myli również daty wypowiedzenia wskazując na 25 października 2018r. Na taką datę nie powoływał się powód, ani również nie wynika ona w żaden sposób z przedłożonych dowodów. Przeciwnie dowody jednoznacznie wskazują na poinformowanie pozwanego, przed wypowiedzeniem umowy o możliwości restrukturyzacji, zaś późniejsze wypowiedzenie umowy było jednoznaczne i nie zawierało żadnego warunku. Powoływanie się więc pozwanego na orzecznictwo i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 kc</a>, w świetle okoliczności i dowodów zgromadzanych w sprawie, nie było trafne i celowe.</p> <p>Co więcej należy wskazać, że pozwany , mimo zobowiązania, w żaden sposób nie odniósł się i nie kwestionował przedłożonych przez powoda dowodów, poprzestając wyłącznie na sprzeciwie i zarzucenie co do rzekomego połączenia w jednym piśmie wezwania do zapłaty i wypowiedzenia umowy.</p> <p>Mając na uwadze powyższe roszczenie uwzględniono w całości.</p> <p>O odsetkach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc.</a> </p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>. Na koszty powoda, składało więc wynagrodzenie pełnomocnika 5400 zł, opłata skarbowa 34 zł i opłata od pozwu 700 zł.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>