I C 253/20

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 253/20 upr </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 listopada 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Ludmiła Dulka - Twarogowska</p> <p>Protokolant: stażysta Zuzanna Witkowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 roku w Wąbrzeźnie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. H.</span> </strong> </p> <p>- o zapłatę</p> <p>1) oddala powództwo w całości;</p> <p>2)  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> (<span class="anon-block">(...)</span>na rzecz pozwanego <span class="anon-block">P. H.</span> kwotę <strong> <!-- -->900,00 zł</strong> (dziewięćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sędzia</p> <p> Ludmiła Dulka – Twarogowska</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> C</span>;</p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Sędzia</p> <p>Ludmiła Dulka – Twarogowska</p> <p> <span class="anon-block">W.</span>, dnia 13 listopada 2020 r.</p> <p>Sygn. akt I C 253/20 upr</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 16 stycznia 2020 r. powód <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> wystąpił z pozwem przeciwko <span class="anon-block">P. H.</span> domagając się zasądzenia kwoty 1.535,04 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od 04 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty, a ponadto także kosztów procesu (k.3-5). Powód podtrzymał swoje stanowisko w toku procesu (k.26-28).</p> <p>Pozwany w sprzeciwie od wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa (k.7v-8v, k.15v-16v, 115-116, 119-120).</p> <p>Sprawa podlegała rozpoznaniu <span class="underline"> <!-- -->w postępowaniu uproszczonym</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </strong> </p> <p>W dniu 15 lipca 2019 r. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> umowę cesji wierzytelności, na podstawie której dokonał na stronę powodową przelewu wierzytelności względem <span class="anon-block">P. H.</span> wynikającej z umowy nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 04 marca 2019 r. w kwocie 1.586,96 zł (w tym 1.535,04 zł kapitału i 51,92 zł odsetek karnych), z datą wymagalności 04 kwietnia 2019 r.</p> <p>Pismami z 08 listopada 2019 r. powód skierował do pozwanego zawiadomienie o cesji wierzytelności oraz wezwał go do zapłaty w terminie 7 dni kwoty 1.663,66 zł, na którą składały się: 1.535,04 zł kwoty pożyczki i 128,62 zł odsetek za opóźnienie.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowody:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- umowa cesji wierzytelności z wyciągiem z załącznika nr 1 (k.56-65, k.70);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- zawiadomienie o cesji wierzytelności (k.104);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- przedsądowe wezwanie do zapłaty (k.105).</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Roszczenie powoda, jako nieudowodnione, podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z umowy cesji z 15 lipca 2019 r., w oparciu o którą nabyła wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 04 marca 2019 r. zawartej przez pierwotnego wierzyciela z pozwanym.</p> <p>Podstawę prawną roszczenia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> określający, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Ponadto także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.</p> <p>Proces cywilny posiada charakter kontradyktoryjny, co potwierdzają unormowania zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania, które są dysponentem toczącego się procesu. To strony winny przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne, ponieważ ponoszą ryzyko wydania niekorzystnego dla nich rozstrzygnięcia. W aktualnym stanie prawnym Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Powód był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, dlatego należało przyjąć odpowiednio wysoki miernik staranności w zakresie konieczności podejmowania przez niego czynności procesowych.</p> <p>Ponieważ strona pozwana kwestionowała istnienie swojego zobowiązania, na gruncie niniejszej sprawy obowiązek wykazania istnienia wierzytelności i jej wysokości zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> spoczywał na powodzie.</p> <p>Według twierdzeń zawartych w pozwie, pomiędzy pierwotnym wierzycielem <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, a <span class="anon-block">P. H.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. została zawarta umowa nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w oparciu o którą pozwanemu udzielono pożyczki pieniężnej w kwocie 1.535,04 zł, z całkowitą kwotą do zapłaty wynoszącą 1.844,88 zł i terminem spłaty: do 03 kwietnia 2019 r., w celu refinansowania – spłaty pożyczki o nr <span class="anon-block"> (...)</span> udzielonej przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> (k.74-77).</p> <p>Jak wynika z § 2 ust. 2.3 umowy ramowej (będącej integralną częścią umowy pożyczki), pożyczkę należało uważać za udzieloną w momencie zaksięgowania przelewu na wskazanym we wniosku o zawarcie pożyczki koncie lub rachunku podmiotów uprawnionych względem pożyczkobiorcy (k.88). Jako dowód na okoliczność spełnienia świadczenia przez pożyczkodawcę, powód przedłożył wyciąg z rachunku bankowego z dnia 31 lipca 2019 r. (k.84). Z treści wskazanego wyciągu nie wynika, do kogo należy rachunek bankowy, z którego dokonano dyspozycji przelewu na kwotę 1.535,04 zł, a ponadto data przelewu – <span class="underline"> <!-- -->31 lipca 2019 r</span>. - w ogóle nie koresponduje z umową nr <span class="anon-block"> (...)</span>, która termin zwrotu pożyczki określała na dzień 03 kwietnia 2019 r., a więc jeszcze zanim nastąpiła rzekoma wypłata kwoty pożyczki. Ponadto według treści wyciągu do przekazania środków z pożyczki, a tym samym do udzielenia pożyczki, miałoby dojść już po cesji wierzytelności, co jest nielogiczne i nie pozwala na uznanie analizowanego wyciągu za wiarygodny dowód w sprawie. W tej sytuacji należało przyjąć, iż w odniesieniu do umowy pożyczki występują istotne wątpliwości uniemożliwiające uwzględnienie roszczenia. W ocenie Sądu powód nie wykazał, aby w okresie obowiązywania umowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>, a więc do dnia 03 kwietnia 2019 r. (pkt 5 umowy) doszło do udzielenia pozwanemu pożyczki (przekazania środków z pożyczki na rachunek wskazany przez pożyczkobiorcę) przez pierwotnego wierzyciela. Na pozwanym nie mógł więc ciążyć obowiązek zwrotu pożyczki, której nie otrzymał. Tym samym roszczenie powoda zawarte w pozwie okazało się bezzasadne, dlatego w pkt 1 wyroku Sąd oddalił powództwo w całości.</p> <p>O kosztach procesu w pkt 2 wyroku postanowiono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a>, kierując się zasadą odpowiedzialności za jego wynik. Pozwany wygrał proces w całości, dlatego powód zobowiązany jest do zwrotu na jego rzecz kosztów procesu. Zasądzona z tego tytułu kwota 900 zł obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika procesowego będącego radcą prawnym, ustalona w oparciu o § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265. j.t. ze zm.).</p> <p>Sędzia</p> <p>Ludmiła Dulka-Twarogowska</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">W.</span>, dnia 07.12.2020 r.</p> <p>Sędzia Ludmiła Dulka-Twarogowska</p> </div>