II SA/Kr 20/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: NSA Izabela Dobosz (spr.) AWSA Inga Gołowska Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [....] w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego skargę oddala UZASADNIENIE Postanowieniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 97 § 2 i art. 101 § 1 kpa podjęto z urzędu postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem Kierownika Urzędu z dnia [...] r. ( nr [...]) w sprawie, w której stroną jest J. G. Organ stwierdził, że do zawieszenia postępowania został zobligowany treścią przepisu art. 8 ust. 2 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 2002 r., Nr 42, póz. 371 ze zm.), iż okoliczność, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, w przypadku osadzenia bez wyroku w więzieniu lub innym miejscu odosobnienia na terytorium Polski potwierdza na wniosek osoby zainteresowanej Prezes IPN - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu. W dniu [...] r. wpłynęła do Urzędu decyzja Prezesa IPN z dnia [...] r., nr [...], w związku z czym Kierownik Urzędu w myśl art. 97 § 2 kpa podjął postępowanie w celu rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie uprawnień kombatanckich na podstawie przepisu art. 4 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy. W dniu [...] r. wpłynął od J. G. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarża w nim wspomniane wyżej postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] r., wnosi o jego zmianę i utrzymanie postępowania nadal w zawieszeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zawisłego przed IPN- Oddział w [...] ( sygn. [...]). Uważa, że postanowienie zostało wydane z ewidentnym naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 102 i 103 kpa. Z podjęciem postępowania należało bowiem zaczekać na wydanie prawomocnego i ostatecznego orzeczenia IPN-u. Tymczasem podjęto postępowanie wcześniej, gdy postępowanie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Decyzja bowiem Prezesa IPN-u z dnia [...] r. została zaskarżona do WSA w Warszawie, a jej rozpoznanie z pewnością będzie trwało przynajmniej kilka miesięcy. W tej sytuacji podejmowanie postępowania i wydawanie merytorycznego orzeczenia bez dania mu możliwości zawnioskowania dalszych dowodów jest przedwczesne i z mocy prawa nieważne. Postanowieniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] -wydanym na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa utrzymano w mocy postanowienie z dnia [...] r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego. Organ stwierdził, iż postępowanie przed Prezesem IPN zostało ostatecznie zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] r., utrzymującej w mocy poprzednią decyzję nr [...] z dnia [...] r. Strona zaskarżyła tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z art. 52 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r., co powoduje, że toczy się postępowanie przed sądem, a jednocześnie nie toczy się już żadne postępowanie przed IPN, który w sposób ostateczny rozstrzygnął sprawę. Nie dopatrzono się zatem naruszenia żadnych przepisów kpa w podjęciu zawieszonego wcześniej postępowania. W skardze do WSA na to postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] r. J. G. zarzuca naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez podjęcie postępowania mimo niewyczerpania przysługującego mu prawa do środków odwoławczych, co tym samym skutkuje dalsze zawieszenie postępowania; podnosi też błędną ocenę stanu faktycznego stanowiącego przesłankę faktyczną wydanej decyzji; podnosi też zarzut obrazy art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach (...) wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...]. Skarżący interpretuje art. 97 § 1 pkt 4 kpa w taki sposób, iż organ może podjąć zawieszone postępowanie dopiero po rozstrzygnięciu zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Decyzja Prezesa IPN z dnia [...] r., utrzymująca w mocy poprzednią decyzję nr [...] z dnia [...] r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ów wyrokiem z dnia 8 listopada 2006r. ( sygn. akt IV SA/Wa 1580/06) oddalił jego skargę, ale przysługuje od tego orzeczenia skarga kasacyjna, której termin upływa w dniu [...] r. Jak długo przysługujące mu środki prawne nie zostały wyczerpane, tak długo decyzja Prezesa IPN-u nie jest decyzją ostateczną, a zatem Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie był władny do podjęcia zawieszonego postępowania i wydania merytorycznego orzeczenia. W dalszej części skargi J. G. cytuje ustalenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , z którymi jego zdaniem powinien zapoznać się Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Opisuje ponadto szczegółowo swoją działalność kombatancką. Żąda uzupełnienia postępowania dowodowego poprzez przesłuchanie S. B. oraz uwzględnienie w ocenie zebranych dowodów, wytycznych oraz opinii wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., a także w pismach Prezesa IPN, który zdaniem skarżącego za wiarygodne uznaje jego twierdzenia dotyczące udziału w AK. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ podnosi, iż być może skarżący błędnie rozumie treść art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] r. ( Nr [...].[...] akt administracyjnych) wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 kpa postanowił zawiesić postępowanie z urzędu do czasu rozstrzygnięcia przez IPN ewentualnego potwierdzenia przez Prezesa IPN - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach (...). Uznał organ bowiem, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia tej kwestii, stanowiącej tzw. zagadnienie wstępne dla toczącego się postępowania o przyznanie skarżącemu uprawnień kombatanckich. Od rodzaju wydanej decyzji Prezesa IPN-u zależy rozstrzygnięcie tej sprawy, a postępowanie zawieszono "do czasu otrzymania decyzji Prezesa IPN". Art. 97 § 2 kpa przewiduje, iż organ podejmie postępowanie z urzędu, gdy "ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania". Przyczyny te ustały w momencie, gdy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych otrzymał decyzję Prezesa IPN-u z dnia [...] r., tj. [...] r. ( k. [...] akt administracyjnych). IPN nie potwierdził bowiem w tej decyzji okoliczności, które musiałby wziąć pod uwagę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych orzekając o uprawnieniach kombatanckich J. G. Fakt, iż decyzja IPN-u nie była jeszcze ostateczna, gdyż został od niej wniesiony środek odwoławczy, ani też to, iż skarżący odwoływał się od już ostatecznej decyzji Prezesa IPN-u z dnia [...] r. nie mają znaczenia w sprawie, gdyż przesłanką zawieszenia postępowania nie było wydanie ostatecznej ani też prawomocnej decyzji Prezesa IPN-u, ale rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, którego nie mógł rozstrzygnąć Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych we własnym zakresie. A to stało się po otrzymaniu decyzji Prezesa IPN, w oczekiwaniu na którą postępowanie zawieszono w dniu [...] r. Z powyższych względów skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 p.o.p.s.a.