I FSK 1807/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1764/08 odrzucające skargę M. B. na interpretację Ministra Finansów z dnia 14 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1764/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 marca 2008r. w zakresie podatku od towarów i usług. Sąd I instancji wskazał, iż skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a pełnomocnik strony, będący adwokatem, nie uiścił tejże opłaty bez wezwania w terminie zakreślonym do wniesienia skargi (czyli do 4 czerwca 2008r.), co skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). 2. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia przez pominięcie treści § 5 ust. 1 rozporządzenia, w myśl którego obowiązek uiszczenia wpisu stałego przez adwokata powstaje z chwilą powzięcia przez niego wiadomości o wpływie sprawy do sądu i nadanej jej sygnaturze. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, że z § 5 ust. 1 rozporządzenia wynika jednoznacznie, że nie jest możliwe dopełnienie warunków tego przepisu przed wpływem akt do sądu, zwłaszcza gdy nie istnieje możliwość posłużenia się znakami opłaty sądowej. Odrzucając skargę Sąd I instancji pominął całkowicie w swych rozważaniach kwestię, w jaki sposób adwokat powinien był postąpić zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, gdy nie wiedział o wpływie sprawy do sądu i jej sygnaturze. Pełnomocnik wskazał, iż identyczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2006 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Po 398/06. 3. Minister Finansów nie skorzystał z możliwości złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Nie można się zgodzić z argumentacją strony dotyczącą niemożności uiszczenia wpisu bez znajomości sygnatury akt sprawy. Dokonana przez stronę interpretacja § 5 ust. 1 rozporządzenia nie uwzględnia hierarchii źródeł prawa, pełnomocnik bowiem utrzymuje w ten sposób, iż przepis rozporządzenia wyklucza możliwość zastosowania art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Choć zgodzić się można ze stanowiskiem, iż § 5 ust. 1 rozporządzenia "jednoznacznie" wskazuje, iż niemożliwe jest spełnienie warunków przewidzianych w tym przepisie (a więc wskazania przy uiszczaniu wpisu tytułu wpłaty, rodzaju pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnatury akt sądowych) przed wpływem akt do sądu, nie sposób podzielić poglądu, iż tym samym niemożliwe jest uiszczenie wpisu stałego, zgodnie z wymogami stawianymi przez art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2006 r. sygn. SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322), potwierdził, że art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Obecnie żaden przepis nie przewiduje już możliwości wzywania profesjonalnego pełnomocnika do uiszczania wpisu stałego. Przepisem takim nie może być w szczególności § 5 ust. 1 rozporządzenia, który jako przepis aktu wykonawczego nie może uchylić dyspozycji wynikającej z art. 221 ustawy, wyraźnie przewidującej odrzucenie nienależycie opłaconej skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego. W przypadku istnienia kolizji między przepisami ustawowymi i wykonawczymi należy zastosować się do przepisu wyższej rangi. Zatem skarga podlegająca wpisowi stałemu winna zostać opłacona przy wniesieniu pisma, zgodnie z art. 219 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nawet jeśli pełnomocnik nie ma możliwości podania sygnatury sprawy, czego wymaga od niego § 5 ust. 1 rozporządzenia (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2007 r. o sygn. I OSK 1331/07, Lex nr 310587). W rozpoznawanej sprawie skarga na interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, który winien być wniesiony do kasy WSA w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez uprzedniego wezwania tegoż Sądu. W tym przypadku, ponieważ nie była znana sygnatura akt sądowych, wnoszony wpis należało stosownie opisać przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt oraz datę i nazwę tego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r. o sygn. II OSK 1287/07, niepubl.). Pełnomocnik strony będący adwokatem miał więc w nowej sytuacji prawnej, zaistniałej po opublikowaniu wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, bowiem już w tym momencie następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na to, że w rozpatrywanej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, powołując art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 5. Z tych to względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 w zw. z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.