III SAB/Gl 314/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie przekazania lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE [...] r. skarżący wraz z żoną złożył wniosek o przydział lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy C.. Wniosek ten organ rozpoznał pozytywnie. O przyznanym uprawnieniu, standardzie lokalu oraz zasadach jego realizacji skarżący został poinformowany (vide: pismo z [...] r.). Dwie propozycje najmu uwzględniające stan zdrowia skarżącego i jego małżonki organ przedstawi [...] r. Ponieważ skarżący wyraził zgodę na zajęcie lokalu przy ul. [...] w C., [...] r. Wydział Zasobów Komunalnych Urzędu Miasta C. przekazał Zakładowi Komunalnemu PGM w C. w/w lokal mieszkalny, celem wyremontowania. Dodatkowo uwzględnił w części wniosek skarżącego z [...] r. o przystosowanie lokalu do potrzeb jego niepełnosprawności oraz niepełnosprawności jego żony. Tymczasem [...] r. (vide: data stempla pocztowego) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie przekazania lokalu mieszkalnego. W jej uzasadnieniu wskazał, iż choć posiada decyzję pozytywną o przydziale lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy C. to oficjalnie do mieszkania wprowadzić się nie może. To jest bowiem remontowane, a znaczne koszty z tym związane oznaczają, iż być może wprowadzi się do niego na początku przyszłego roku, jako że mieszkania remontowane są w ilości bardzo małej. Ponieważ żadna ustawa czy uchwała nie przewiduje, iż ma czekać na zasiedlenie lokalu dlatego też złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C., który w jego ocenie działa przewlekle. W odpowiedzi na skargę organ domagał się jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej jako p.p.s.a.) bądź oddalenia. W jego ocenie działania zarządcy działającego w imieniu Gminy C. są prawidłowe. Zmierzają do przygotowania niezbędnej dokumentacji, w celu wyłonienia wykonawcy remontu w trybie ustawy prawo zamówień publicznych. Nie można zatem zarzucić organowi przewlekłości w podejmowaniu działań zmierzających do realizacji przyznanego uprawnienia do lokalu mieszkalnego i zawarcia umowy najmu, skoro brak jest terminów, którym organ uchybił w prowadzonej sprawie, gdyż terminów w jakich powinno nastąpić przygotowanie wskazanego przez gminę lokalu do zasiedlenia nie określają żadne przepisy, gdyż uwarunkowane jest to możliwościami technicznymi i finansowymi zarządcy działającego w imieniu Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 oraz z 2019 r., poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (tak art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.) oraz orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (tak art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Jak wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publ. ONSAiWSA z 2008 r., nr 6, poz. 90) tryb udzielania pomocy mieszkaniowej przez gminę ma dwa etapy. W pierwszym etapie wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega przeanalizowaniu, zweryfikowaniu i zaopiniowaniu przez komisję lokalową, a następnie wniosek ten rozpatruje zarząd dzielnicy, który rozstrzyga o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście oczekujących na najem lokalu. W drugim etapie postępowania, w razie skierowania przez zarząd dzielnicy do zawarcia umowy, wnioskodawca zawiera umowę najmu z zarządcą budynku. Działanie zarządu dzielnicy w pierwszym etapie zostało zakwalifikowane jako mające charakter administracyjnoprawny, ponieważ rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Nie stanowi ono ani oferty zawarcia umowy, ani negocjacji umowy. Także odmowa zakwalifikowania określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu nie ma charakteru cywilnoprawnego, gdyż rozstrzyga o tym, iż ta osoba nie spełnia warunku do ubiegania się o wynajęcie jej lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, podobnie jak ustalanie listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy i oczekujących na najem lokalu, nie jest podejmowaniem czynności cywilnoprawnej, nie kreuje stosunku cywilnoprawnego najmu lokalu, lecz jest wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy, które poprzedza podjęcie czynności cywilnoprawnych. Przyjęcie odmiennego poglądu powodowałoby, że osoba, która nie uzyskała wpisu na listę oczekujących, byłaby pozbawiona na tym etapie postępowania ochrony prawnej, albowiem nieumieszczenie na liście oczekujących powoduje, że osoba ta nie będzie uwzględniona w toku proponowania wynajęcia poszczególnych lokali. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Prezydenta Miasta C. w sprawie, która nie jest załatwiana w formie aktu administracyjnego, lecz w drodze cywilnoprawnej, albowiem zarzuty sprowadzają się do przedłużającego się remontu lokalu mieszkalnego, który został już skarżącemu przydzielony. Wobec powyższego przyjąć należało, że skarga nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej. Nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Nie jest też sprawą o której mowa w art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. Ponieważ pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych, dlatego też działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.