Ppolska.starec← UrzadnikLog in

III Ca 2718/19

Common courts2020-11-24
Case number
III Ca 2718/19
Judgment date
2020-11-24
Type
REASONS

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn.. akt III Ca 2718/19</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 września 2019 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w sprawie z wniosku <span class="anon-block">M. S.</span> z udziałem <span class="anon-block">A. S. (1)</span> , <span class="anon-block">L. S.</span> , Skarbu Państwa – Wojewody <span class="anon-block"> (...)</span> i Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta <span class="anon-block">S.</span> oddalił wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 22 września 2006 roku w sprawie III Ns 3137/05 o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">H. G.</span> .</p> <p> Swoje rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy oparł na następującym stanie faktycznym :</p> <p>W dniu 9 czerwca 2004 roku Sąd Rejonowy w Szczecinie w sprawie z wniosku <span class="anon-block">A. S. (2)</span> z udziałem Skarbu Państwa – Ministra Skarbu Państwa stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">H. G.</span> zmarłej 1 stycznia 2003 roku na podstawie ustawy nabył w całości z dobrodziejstwem inwentarza Skarb Państwa . Na skutek apelacji wnioskodawczyni powyższe orzeczenie zostało uchylone postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 6 października 2005 roku, a sprawa przekazana Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd przesłuchał świadków testamentowych oraz dokonał otwarcia i ogłoszenia testamentu ustnego spadkodawczyni. Postanowieniem z dnia 22 września roku Sąd Rejonowy w Szczecinie stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">H. G.</span> zmarłej 1 stycznia 2003 roku na podstawie ustawy nabył w całości z dobrodziejstwem inwentarza Skarb Państwa, a postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego orzeczenia .</p> <p>Prawomocnym postanowieniem z 12 września 2012 roku w sprawie II Ca 580/13 Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił skargę <span class="anon-block">M. S.</span> – następcy prawnego <span class="anon-block">A. S. (2)</span> o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie z 29 stycznia 2007 roku, sygn. akt II Ca 1352/06 .</p> <p>W piśmie opatrzonym datą 13 października 2013 roku, a złożonym do wniosku o zmianę postanowienia spadkowego <span class="anon-block">A. R. (1)</span> złożyła oświadczenie, w którym zaprzeczyła by w toku przesłuchania w sądzie w charakterze świadka powiedziała „rodzina” lub „dla rodziny”. Ponadto potwierdziła, że 28 grudnia 2002 roku słyszała od Pani <span class="anon-block">H. G.</span>, że wszystko co ma, posiada przekazuje w spadku swojej cioci <span class="anon-block">A. S. (2)</span> z <span class="anon-block">B.</span> – siostrze swojej matki .</p> <p>Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji oddalił wniosek o zmianę postanowienia spadkowego. Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające zmianę postanowienia zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679;art. 679 § 1)">art. 679 § 1 kpc</a>, bowiem osoba, która była uczestnikiem postępowania o stwierdzeniu nabycia spadku może tylko wówczas żądać zmiany postanowienia spadkowego, gdy żądanie opiera na podstawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu, a wniosek o zmianę składa przed upływem roku od dnia , w którym uzyskał tę możliwość . Złożenie wniosku w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679)">art. 679 kpc</a> nie jest ograniczone w czasie tylko wobec tych zainteresowanych , którzy nie byli uczestnikami . Ograniczenie terminowe przewidziane w tych przepisach dotyczy nie tylko uczestników ale również ich następców prawnych .</p> <p>Wniosek o zmianę postanawiania spadkowego, zdaniem Sądu I instancji był spóźniony co zdecydowało o jego oddaleniu , bowiem oświadczenie <span class="anon-block">A. R. (2)</span> jest datowane na 2013 rok i według zeznań <span class="anon-block">L. S.</span> „od razu poszło do Sądu” . Ponadto inne oświadczenie <span class="anon-block">A. R. (2)</span> tożsamej treści zostało złożone przez <span class="anon-block">M. S.</span> w dniu 22 sierpnia 2013 roku w sprawie o wznowienie postępowania przed Sądem Okręgowym w Szczecinie . Skoro wówczas wnioskodawca dysponował takim dokumentem powinien wystąpić o zmianę postanowienia spadkowego .</p> <p>Ponadto Sąd I instancji wskazał , że argumenty podnoszone w niniejszej sprawie, w tym istnienie i ważność testamentu ustnego <span class="anon-block">H. G.</span> były badane przez Sąd spadku, a <span class="anon-block">A. S. (2)</span>, która była wówczas wnioskodawczynią w sprawie brała czynny udział w tym postępowaniu. W sprawie tej również ustalenia Sądu Rejonowego były poddane kontroli instancyjnej przez Sąd Okręgowy w Szczecinie , który podzielił stanowisko Sądu Rejonowego. Postępowanie przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679)">art. 679 kpc</a> nie służy i nie może być wykorzystane jako środek do usunięcia skutków bezczynności lub błędów uczestników postępowania .</p> <p>Apelację od postanowienia złożył uczestnik <span class="anon-block">L. S.</span> wskazując, że jest ono niesprawiedliwe , a więc powinno być uchylone , a Sąd II instancji powinien uznać testament <span class="anon-block">H. G.</span>, która powołała do spadkobrania <span class="anon-block">A. S. (2)</span>. Skarżący wskazał, że w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku ani on , ani jego bracia nie byli uczestnikami postępowania, a była nią ich matka, wówczas 90 letnia osoba. Sąd Rejonowy w Szczecinie błędnie ocenił oświadczenia świadków nadając im odmienny charakter od rzeczywistych i prawdziwych intencji jakimi kierowali się ci świadkowie. <span class="anon-block">M. S.</span> złożył natomiast do sprawy oświadczenia notarialnie poświadczone świadków <span class="anon-block">A. R. (3)</span> i <span class="anon-block">W. Ż. (1)</span> . Natomiast doświadczenie życiowe powinno podpowiedzieć Sądowi, że osoby o tak bliskim pochodzeniu, wzajemnej życzliwości i wdzięczności za uratowanie życia w okresie wojennym jest wystarczającym warunkiem dla przekazania majątku .</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył , co następuje : </strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu .</p> <p>Sąd I instancji prawidłowo zinterpretował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679)">art. 679 kpc</a>, co do przesłanek jego zastosowania . Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679)">art. 679 kpc</a> regulujący postępowanie o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku zawiera istotne ograniczenia odnoszące się do uczestników poprzedniego postępowania. Ograniczenia te dotyczą podstawy i terminu do zgłoszenia wniosku . Stosownie bowiem do brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679;art. 679 § 1)">art. 679 § 1 kpc</a> uczestnicy postępowania o stwierdzenie nabycia spadku nie mogą opierać żądania zmiany postanowienia na podstawie , którą mogli powołać w tamtym postępowaniu . Następuje bowiem prekluzja uprawnienia do zgłoszenia twierdzeń i środków dowodowych , które mogły być, a nie zostały zgłoszone w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku . Uczestnik postępowania ograniczony jest także terminem zawitym , gdyż wniosek może zgłosić tylko przed upływem roku od dnia , w którym uzyskał możliwość powołania się na podstawę poprzednio dla niego niedostępną .</p> <p>Ograniczenia wynikające ze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (zd. 2;art. 679;art. 679 § 1)">zdania drugiego art. 679 § 1 kpc</a> dotyczą nie tylko uczestników pierwotnego postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, ale również spadkobierców tych uczestników . Wynika to co najmniej z dwóch przesłanek: pierwsza to taka, że spadkobiercy są następcami prawnymi pod tytułem ogólnym , to znaczy wstępują we wszystkie prawa i obowiązki spadkodawcy . Po drugie spadkobiercy w odniesieniu do praw wchodzących w skład spadku znajdują się w takiej samej sytuacji procesowej jak spadkodawcy i co do zasady mogą wykorzystywać tylko te środki procesowe, które mógł wykorzystać spadkodawca . Stanowisko takie przywołał również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 2 grudnia 1997 roku II CKN 492/97 ( nie publik) i z dnia 6 stycznia 2001 roku II CKN 784/00 ( OSNC 2001 nr 7-8 poz. 118 ) . Nie ulega wątpliwości , że w postepowaniu cywilnym zachodzi ogólne następstwo spadkobierców . Następstwo to występuje w postępowaniach dotyczących praw i obowiązków wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 922;art. 922 § 1)">art. 922 § 1 kc</a>, które w razie rzeczywistego przysługiwania zmarłej stronie przechodzą na jego spadkobierców . Spadkobiercy nabywają legitymację do następstwa w zakresie postępowania dlatego, że są następcami prawnymi zmarłej strony ( uczestnika ) w zakresie do sytuacji prawnej , której dotyczy postępowanie .</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679;art. 679 § 1;art. 679 § 1 zd. 2)">art. 679 § 1 zd. 2 kpc</a> uczestnik postępowania spadkowego może żądać zmiany prawomocnego postanowienia stwierdzającego nabycie spadku , jeżeli wykaże podstawę uzasadniającą zmianę oraz dowiedzie, że podstawa ta nie mogła być podniesiona w czasie uprzedniego postępowania . Celem ograniczenia – w zakresie wymaganych podstaw żądania i terminu w stosunku do osób uczestniczących w pierwszym postępowaniu jest to , aby uczestnik poprzedniego postępowania nie mógł się domagać zmiany postanowienia na podstawie , którą mógł poprzednio powołać . Ograniczenie to traktuje się jako prekluzję uprawnienia ( uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2001 roku III CZP 4/01 OSNC 2001 nr 13 poz. 670, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2001 IV CKN 566/00 OSNC 2002 nr 10 poz. 127 ) Jest ono podyktowane potrzebą ochrony stabilności stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem porządku dziedziczenia . Z tego też względu oraz z uwagi na wyjątkowy charakter uregulowania zawartego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679)">art. 679 kpc</a> przepis ten podlega wykładni ścisłej, gdyż dopuszczenie możliwości zmiany prawomocnego postanowienia powinno być ograniczone, zwłaszcza gdy z wnioskiem występuje osoba, która była uczestnikiem wcześniejszego postępowania ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2006 I CSK 167/07 nie publ. )</p> <p>Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679)">art. 679 kpc</a> wynika jednoznacznie ścisłe powiązanie uprawnienia żądania zmiany postanowienia z podstawą, która nie mogła być powołana przez zainteresowanego w poprzednim postępowaniu ,w którym brał udział . Strona wnosząca o zmianę postanowienia spadkowego powinna wykazać, że powołane przez nią fakty i dowody, które mają uzasadniać żądanie zmiany, pozostawały poza jej dostępem podczas poprzedniego postępowania , przy uwzględnieniu , że chodzi o obiektywną możliwość ich powołania .</p> <p>W świetle przedstawionej wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679;art. 679 § 1)">art. 679 § 1 kpc</a> , należy stwierdzić, że wnioskodawca nie podołał ich spełnieniu , co skutkowało prawidłowym orzeczeniem Sądu I instancji . Sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">H. G.</span> , która odbywała się przed Sądem Rejonowym w Szczecinie pod sygn. akt III Ns 3137/05 była zainicjowana przez <span class="anon-block">A. S. (2)</span> – matkę wnioskodawcy w niniejszej sprawie . Pierwsze postanowienie w tej sprawie wydane pod sygn. III Ns 211/03 stwierdzało nabycie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">praw spadkowych</a> po <span class="anon-block">H. G.</span> na rzecz Skarbu Państwa . Przed wydaniem tego postanowienia wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnego testamentu , bowiem o nim nie wiedziała . Dopiero w apelacji od tego postanowienia <span class="anon-block">A. S. (2)</span> wskazała, że spadkodawczyni wszystkim mówiła , że ona ma wszystko odziedziczyć . Wtedy również pojawiają się nazwiska osób , które miały potwierdzić złożone przez spadkodawczynię oświadczenie, które można byłoby potraktować jako ustny testament. Te nowe okoliczności stały u podstaw wydanego w dniu 6 października 2005 roku w sprawie II Ca 388/05 przez Sąd Okręgowy w Szczecinie postanowienia uchylającego postanowienie z dnia 9 czerwca 2004 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy, wobec powołania nowych dowodów , w tym dokumentu sporządzonego w dniu 25 stycznia 2003 roku na okoliczność ustnej ostatniej woli zmarłej <span class="anon-block">H. G.</span> ogłoszonej w obecności <span class="anon-block">W. Ż. (1)</span>, <span class="anon-block">Z. Ż.</span> i <span class="anon-block">A. R. (1)</span> nakazał przeprowadzenie w tym zakresie postępowania dowodowego. Przeprowadzone w konsekwencji postępowanie dowodowe skutkowało wydaniem przez Sąd Rejonowy w Szczecinie w dniu 22 września 2006 roku w sprawie III Ns 3137/05 postanowienia , w którym stwierdzono, że spadek po <span class="anon-block">H. G.</span> nabył jednak Skarb Państwa, a to na skutek niespełnienia przesłanek ważności testamentu ustnego. Zgodnie z ustaleniami tego Sądu spadkodawczyni nie wyraziła swojej woli w sposób zrozumiały dla świadków, nie określiła wprost osoby spadkobiercy, mówiąc jedynie , że „ wszystko ma przypaść rodzinie „ . Takie bowiem stwierdzenie padło z ust <span class="anon-block">H. G.</span> podczas jej odwiedzin przez <span class="anon-block">A. R. (1)</span> i <span class="anon-block">W. Ż. (2)</span> . Testament ustny był również nieważny bowiem nie został spełniony wymóg jednoczesnej obecności trzech świadków przy jego wygłaszaniu .</p> <p>Postanowienie Sądu Rejonowego podlegało kontroli instancyjnej przez Sąd Okręgowy, który postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 roku w sprawie II Ca 1352/06 oddalił apelację <span class="anon-block">A. S. (2)</span> wskazując, że pisma z dnia 25 stycznia 2003 roku stwierdzającego treść testamentu ustnego <span class="anon-block">H. G.</span> nie można uznać za prawidłowo sporządzonego. Wprawdzie pismo to określa miejsce i datę jego sporządzenia , wskazuje datę i miejsce w jakich <span class="anon-block">H. G.</span> złożyła swoje oświadczenie oraz opatrzone jest podpisami trzech świadków. Z treści tego pisma sporządzonego przez <span class="anon-block">W. Ż. (1)</span> wynika , że w chwili składania przez spadkodawczynię ostatniej woli była obecna właśnie <span class="anon-block">W. Ż. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, podczas gdy pod jego treścią jest podpis <span class="anon-block">Z. Ż.</span>. Sąd Okręgowy podzielił jednak stanowisko Sądu I instancji , że w chwili składania oświadczenia woli co do spadkobrania nie byli obecni wszyscy świadkowie jednocześnie, co skutkowało uznaniem nieważności testamentu ustnego w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 952;art. 952 § 2)">art. 952 § 2 kpc</a> . Ponadto , co podkreślił Sąd Okręgowy nie do wszystkich świadków ostatniej woli spadkodawczyni dotarło jej oświadczenie kogo powołała do spadkobrania . O ile bowiem świadkowie <span class="anon-block">W. Ż. (3)</span> i <span class="anon-block">Z. Ż.</span> słyszeli nazwisko <span class="anon-block">A. S. (2)</span> , to <span class="anon-block">A. R. (1)</span> konsekwentnie zeznawała , że nazwisko <span class="anon-block">A. S. (2)</span> nie padło . Jest to o tyle istotne stwierdzenie poparte zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku , bowiem w kolejnych postępowaniach sądowych tj w skardze o wznowienie postępowania oraz w niniejszej sprawie o zmianę postanowienia spadkowego nowymi okolicznościami powołanymi przez syna <span class="anon-block">A. M.</span> <span class="anon-block">S.</span> są oświadczenia <span class="anon-block">A. R. (1)</span> złożone u notariusza , w których oświadcza , że zeznając w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku miała co innego na myśli .</p> <p>W zainicjowanej przez <span class="anon-block">M. S.</span> w dniu 17 maja 2013 roku skardze o wznowienie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku wpisanej pod sygnatura akt III Ca 580/13 pojawiło się pismo <span class="anon-block">A. R. (1)</span> z dnia 23 maja 2013 roku z podpisem uwierzytelnionym przez notariusza, w którym potwierdza ona , że w dniu 28 grudnia 2002 roku będąc na widzeniu w Szpitalu wraz z <span class="anon-block">W. Ż. (1)</span> , <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> Kantor i (...)</span> usłyszała jak <span class="anon-block">H. G.</span> mówiła , że w razie jej śmierci do całego spadku powołuje ciocie <span class="anon-block">A. S. (2)</span>. ( k 11 akt II Ca 580/13 ) . Sąd Okręgowy odrzucając skargę postanowienia z dnia 12 września 2013 roku potwierdził prawidłowość postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku , podkreślając, że przesłuchanie świadków testamentu ustnego było konieczne bowiem zmierzało do ustalenia , czy osoby te były jednocześnie obecne przy składaniu woli przez testatora, jaka była treść tego oświadczenia oraz czy wola ta została wyrażona w sposób jasny i niebudzący wątpliwości . Ponieważ w zeznaniach tych świadków testamentu ustnego zachodziły istotne różnice zasadnie ustalono, że nie doszło do skutecznego i zgodnego z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 952;art. 952 § 1)">art. 952 § 1 kpc</a> oświadczenia ostatniej woli przez <span class="anon-block">H. G.</span>.</p> <p>Obszerne przytoczenie podstaw skargi o wznowienie ma o tyle istotne znaczenie w sprawie o zmianę postanowienia stwierdzającego nabycie spadku po <span class="anon-block">H. G.</span>, że jej podstawą, nowymi okolicznościami w sprawie są trzy oświadczenia notarialnie poświadczone złożone następnie przez <span class="anon-block">M. S.</span> do wniosku o zmianę postanowienia spadkowego . Pierwsze oświadczenie datowane na 15 października 2013 roku w formie kserokopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez notariusza w dniu 23 kwietnia 2019 roku jest oświadczeniem <span class="anon-block">A. R. (1)</span> złożone w obecności <span class="anon-block">K. L.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> , że będąc wezwaną do sądu celem złożenia zeznania w sprawie <span class="anon-block">H. G.</span> zaprzecza, że użyła słów „ Rodzina „ lub <span class="anon-block"> (...)</span> , a <span class="anon-block">H. G.</span> powiedziała , że wszystko co mam , posiadam przekazuję w spadku mojej cioci <span class="anon-block">A. S. (2)</span> z <span class="anon-block">B.</span> , mojej matki rodzonej siostrze . Pod oświadczeniem tym widnieją podpisy <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, <span class="anon-block">E. W.</span> i <span class="anon-block">K. L.</span> .</p> <p>Drugie oświadczenie złożone przez <span class="anon-block">M. S.</span> datowane na 30 kwietnia 2019 roku należy do <span class="anon-block">E. W.</span> , która potwierdziła , że na kopii oświadczenia <span class="anon-block">A. R. (1)</span> z 15 października 2013 roku złożyła swój podpis jako świadek i potwierdza wszystkie okoliczności . Trzecie oświadczenie podpisane przez <span class="anon-block">W. Ż. (1)</span> z datą 10 sierpnia 2016 roku jest kolejnym potwierdzeniem ostatniej woli <span class="anon-block">H. G.</span> , w którym mowa jest o tym , że <span class="anon-block">H. G.</span> w przypadku gdyby się z nią coś stało wszystko co posiada przekazuje swojej cioci <span class="anon-block">A. S. (2)</span> .</p> <p>Należało więc potwierdzić za sądem I instancji , że złożone w postępowaniu o zmianę postanowienia spadkowego oświadczenia nie mogą być uznane za podstawę zmiany tego postanowienia spadkowego . Prawidłowo Sąd I instancji wykazał, że nowa okoliczność w sprawie mająca być uznana za podstawę wszczęcia postępowania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 679;art. 679 § 1)">art. 679 § 1 kpc</a> , a związana ze zmianą oświadczenia jednego ze świadków testamentu ustnego była znana wnioskodawcy już 22 sierpnia 2013 roku w momencie wniesienia skargi o wznowienie . Nie można również odmówić racji twierdzeniom sądu I instancji , że niniejsza sprawa nie może być nową podstawą oceny istnienia i ważności testamentu ustnego <span class="anon-block">H. G.</span> , ponieważ testament ten został poddany wnikliwej ocenie co do jego ważności przez Sąd Rejonowy w Szczecinie w sprawie III Ns 3137/05 oraz poddany kontroli instancyjnej przez Sąd Okręgowy w Szczecinie . Złożone przez wnioskodawcę oświadczenia, coraz bardziej modyfikujące to co słyszała <span class="anon-block">A. R. (1)</span> od spadkodawczyni nie mogą być więc uznane jako nowa podstawa do żądania zmiany postanowienia spadkowego .</p> <p>Z tych względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> Sąd Okręgowy oddalił apelację .</p> </div>