I OZ 873/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. i L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 543/07 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. i L. K. – wspólników [...] spółka cywilna w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek S. K. i L. K., wspólników [...] spółka cywilna w K., o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] obciążającą skarżących, będących współużytkownikami wieczystymi nieruchomości, dodatkową opłatą roczną za rok 2006, w kwocie 538 676, 60 zł z tytułu niedotrzymania terminów zabudowy nieruchomości gruntowej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazali, że jej wykonanie naraziłoby ich na wymierną szkodę i nieodwracalne skutki. Ponadto podniesione zostało, iż z uwagi na trwające postępowanie o ustalenie inwestycji celu publicznego (budowa estakady i opracowanie koncepcji komunikacji) konieczne stają się kolejne nakłady na dostosowanie inwestycji do zmienionych tras komunikacyjnych. Skarżący wskazali również, że konieczność poniesienia tak wielkiej kwoty pieniężnej zachwieje sytuacją finansową ich przedsiębiorstwa i uniemożliwi dokonanie nakładów własnych na sfinansowanie inwestycji oraz wyłączy możliwość pozyskania środków na tę inwestycję od instytucji finansujących. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazane przez skarżących okoliczności nie stanowią przesłanek dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu możliwe jest jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, iż strony nie wskazały dlaczego wykonanie zaskarżonej przez nie decyzji spowoduje wymierną szkodę, a ponadto skarżący, będący wspólnikami spółki cywilnej, nie przedstawili informacji o ich majątkach, co mogłoby stanowić podstawę do obiektywnej oceny ich sytuacji majątkowej. Wnioskodawcy nie wykazali również, w ocenie Sądu, drugiej przesłanki z powołanego art. 61 § 3. Wskazując na poważne problemy finansowe, które spowoduje egzekucja nałożonej opłaty oraz konieczność nakładów finansowych na planowaną inwestycję skarżący nie wykazali dlaczego powyższe czynniki spowodują nieodwracalne skutki. Zażalenie na to postanowienie wnieśli S. K. i L. K., reprezentowani przez radcę prawnego B. K., domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż przy wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji nie jest istotna dobra czy zła sytuacja finansowa skarżącego, lecz sam fakt istnienia lub nieistnienia możliwości powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie jest oczywistym, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie tylko, że powoduje powstanie możliwości znacznej szkody, ale taka szkoda faktycznie powstanie. Zdaniem pełnomocnika szkoda powstanie dlatego, że: zapłacenie nałożonej opłaty w tak wielkiej wysokości przez skarżących w sytuacji, kiedy nie przyczynili się oni do uchybienia terminu rozpoczęcia zabudowy powoduje, nieuzasadnione zwiększenie kosztów planowanej inwestycji, a tym samym oddalenie terminu rychłego zwrotu zaangażowanego kapitału, zdolność kredytowa stron, niezbędna dla banków, dramatycznie ulegnie pogorszeniu, bowiem konieczność poniesienia opłaty w kwocie prawie 600 000 zł. musi zachwiać płynnością finansową każdej firmy, a szczególnie małej rodzinnej jaką jest firma skarżących. Ponadto zdaniem skarżących wskazanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że nie znalazł w uzasadnieniu wniosku podstaw do przyjęcia, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki jest sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem i zasadami zwykłej analizy ekonomicznej wartości przedmiotowej nieruchomości, dotychczasowymi opłatami uiszczanymi oraz niemożnością czerpania oczekiwanych dochodów z tej nieruchomości przez okres ponad 6 lat, kiedy to zamiast inwestycji, skarżący oczekiwali na wydanie przez organy decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Według żalących się nieodwracalne skutki wykonania zaskarżonej decyzji będą takie, że: zapłata nałożonej opłaty obecnie, kiedy nieruchomość jeszcze nie przynosi dochodów uniemożliwi zapłacenie przez skarżących zleceniobiorcom za wykonywane obecnie projekty i opracowania, uniemożliwi także uzyskanie kredytu inwestycyjnego, bowiem skarżący nie będą posiadali oczekiwanego udziału własnego oraz uniemożliwi pozyskanie inwestorów, którzy w obawie o wiarygodność finansową skarżących będą się powstrzymywać w powierzeniu im własnych środków pieniężnych w obawie przed zajęciem egzekucyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o ile jego wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący domagali się wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] obciążającą skarżących, będących współużytkownikami wieczystymi nieruchomości, dodatkową opłatą roczną za rok 2006, w kwocie 538 676, 60 zł z tytułu niedotrzymania terminów zabudowy nieruchomości gruntowej. Sąd I instancji, rozpoznając wniosek skarżących, uznał, iż powołane przez nich okoliczności nie stanowią przesłanek dla wstrzymania wykonania aktu. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Stwierdzić należy, co podniesione zostało także przez skarżących w zażaleniu, iż konieczność poniesienia tak znacznych kosztów jak w niniejszej sprawie bez wątpienia spowoduje, że zaburzona zostanie sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, tym bardziej, iż prowadzone jest ono w formie spółki cywilnej, w której majątek spółki jest w istocie majątkiem wspólników. Egzekucja kwoty przekraczającej 500 000 zł w sposób oczywisty wpłynie negatywnie na możliwości płatnicze przedsiębiorstwa, co w obliczu faktu, iż skarżący wciąż prowadzą proces inwestycyjny polegający na zabudowie nieruchomości, której są użytkownikami wieczystymi, spowodować może zahamowanie a nawet wstrzymanie tego procesu, co doprowadzi do powstania znacznych szkód a także wywołać może skutki, których odwrócenie może okazać się bardzo trudne a nawet niemożliwe. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznając, iż skarżący nie wykazali dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby wywołać zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy, naruszył ten przepis, bowiem w istocie zażądał od skarżących udowodnienia, iż okoliczności o jakich mowa będą miały miejsce. Art. 61 § 3 wymaga w istocie jedynie uprawdopodobnienia, iż wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności spowoduje powstanie niebezpieczeństwa lub wywoła skutki o jakich mowa w tym artykule. Okoliczności powołane przez S. K. i L. K. z pewnością uprawdopodabniają, iż takie niebezpieczeństwo lub skutki mogą zaistnieć. W ocenie Sądu odwoławczego zachwianie płynności finansowej spółki, a co za tym idzie znaczne utrudnienia w prowadzeniu procesu inwestycyjnego, mogą stanowić przesłankę dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaś postanowienie odmawiające uwzględnienia wniosku złożonego w tym zakresie narusza art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.