I SA/Wa 1819/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2022 r. nr DPS-I.5142.1.2021.PB w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na czas nieokreślony na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku postanawia umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 czerwca 2022 r. M. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2022 r. nr DPS-I.5142.1.2021.PB utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia 9 lutego 2022 r. nr WP-III-9423.10.2021 w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na czas nieokreślony na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Zarządzeniem z dnia 5 września 2022 r. Przewodniczący Wydział I wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 4 października 2022 r. poinformował o śmierci skarżącej oraz dołączył jej akt zgonu (k.24). Jednocześnie w treści ww. pisma, pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania z uwagi na to, iż charakter przedmiotu niniejszego postępowania odnosi się bezpośrednio do wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Przedmiotem niniejszego postępowania była odmowa wydania skarżącej zezwolenia na czas nieokreślony na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, której skutkiem była wywiedziona przez M. G. skarga na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2022 r. Mając na uwadze wymieniony przedmiot postępowania wskazać należy, w odniesieniu do pierwszej z przesłanek umorzenia postępowania, określonej w przywołanym art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a.(ścisłe powiązanie podmiotowe z przedmiotem postępowania odnoszącym się do praw i obowiązków osoby zmarłej), że zgodnie z regulacją zawartą w art. 67 § 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2021 r., poz. 2268 ze zm.), zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku wydawane jest w drodze decyzji administracyjnej przez wojewodę. Postępowanie w sprawie udzielenia tegoż zezwolenia jest typowym postępowaniem wszczynanym na wniosek zainteresowanego. Inicjatorem postępowania w sprawie o udzielenie zezwolenia, a w konsekwencji stroną tego postępowania, jest podmiot, który żąda przyznania mu określonego uprawnienia. Przepis ten stanowi podstawę praw i obowiązków, których konkretyzacja następuje w drodze decyzji administracyjnej. Jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia złoży tylko jeden podmiot, a wojewoda udzieli temu podmiotowi zezwolenia na zasadach wyłączności (art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy), to stroną postępowania w tym przedmiocie jest jego beneficjent. Stanowi on jedynie podstawę do konkretyzacji w formie decyzji administracyjnej sytuacji prawnej podmiotu, objętego zakresem stosowania tej normy (por. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 1010/14). Wskazać ponadto należy, że osobisty charakter prawa i obowiązków publicznoprawnych może powstać wyłącznie z mocy ustawy lub w wyniku działania organu administrującego. Skoro podmioty leżące poza administracją nie mogą same decydować o treści stosunków administracyjnoprawnych, których są stronami, to tym bardziej nie mogą decydować o powstaniu i treści stosunków, których stronami byłyby jakieś osoby trzecie. Zatem stosunek administracyjnoprawny będzie zawsze osobisty w tym sensie, że nie można wynikających z niego uprawnień i obowiązków bez zastrzeżeń uczynić przedmiotem obrotu cywilno-prawnego - stosunek administracyjnoprawny między następcą a organem administracji, zgodnie z zasadami ogólnymi, może bowiem powstać tylko z mocy samej ustawy lub w wyniku działania administracji (por. E. Szczygłowska "Sukcesja uprawnień i obowiązków administracyjnych", Warszawa 2009, s. 264-265). Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy, przez analogię możliwości sukcesji uprawnień wynikających z zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku przez podmiot trzeci w stosunku do podmiotu ubiegającego się lub posiadającego takie zezwolenie, sytuację przeniesienia praw i obowiązków (uprawnienie do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku), odnieść należy do możliwości przeniesienia tych praw w drodze dziedziczenia, tj. w związku ze śmiercią podmiotu uprawnionego do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku lub o takie uprawnienie się ubiegającego.Stwierdzić należy, iż uprawnienie wynikające z zezwolenia wydanego w drodze decyzji, o których mowa w art. 67 § 1 ustawy o pomocy społecznej, związane jest ściśle z osobą, która takie uprawnienie uzyskała lub o które starała się w drodze skierowanego do właściwego organu wniosku o wydanie zezwolenia prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Rozstrzygnięcie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej, które objętą skargą decyzją utrzymało w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia 9 lutego 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na czas nieokreślony na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, związane było z prawami i obowiązkami skarżącej, których w efekcie nie uzyskała, ale o które się starała. W konsekwencji takiego stanu sprawy wynikającego z jej przedmiotu, spełniona została omówiona przesłanka, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkująca umorzenie postępowania sądowego. Również druga z przesłanek określona tym przepisem została spełniona, albowiem analiza akt sprawy nie wykazała aby w sprawie, w związku ze śmiercią skarżącej, udział zgłosiła osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.