III K 313/20

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> III K 313/20</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 25 listopada 2020r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="162"/> <col width="502"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędzia Agnieszka Bierza </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> </p> </td> <td> <p>Stażysta Magdalena Masłowska</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora: ---</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2020r., 7 września 2020 r., 28 października 2020r., 25 listopada 2020r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. N.</span> (<span class="anon-block">N.</span>)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> s. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że</p> <p>w dniu 15 września 2019 roku w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> używając przemocy w postaci dwukrotnego uderzania pięściami w głowę, uderzeniu pięścią w szczękę pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span> swoim zachowaniem doprowadził go do stanu bezbronności i spowodował powstanie u pokrzywdzonego obrażeń ciała w postaci urazu głowy i twarzoczaszki, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni, po czym dokonał kradzieży mienia pokrzywdzonego, a to telefonu komórkowego bdb wartości 50 zł</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>1)  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">D. N.</span> ( <span class="anon-block">N.</span>) za winnego tego, że w dniu 15 września 2019 roku w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> używając przemocy w postaci dwukrotnego uderzenia pięściami w głowę, uderzeniu pięścią w szczękę pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span> spowodował u niego powstanie obrażeń ciała w postaci urazu głowy <br/>z utrzymującymi się po urazie bólami i zawrotami głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni, tj. popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> <br/>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2)  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat;</p> <p>3)  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej stanowi kwotę 20 (dwudziestu) złotych;</p> <p>4)  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do informowania Sądu <br/>o przebiegu okresu próby co 6 (sześć) miesięcy;</p> <p>5)  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci nawiązki w kwocie 2 000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span>;</p> <p>6)  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 3)">art. 2 i 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 164,35 (stu sześćdziesięciu czterech złotych trzydziestu pięciu groszy) złotych oraz opłata w wysokości 220 (dwustu dwudziestu) złotych.</p> <p>Sędzia</p> <table> <colgroup> <col width="137"/> <col width="116"/> <col width="45"/> <col width="86"/> <col width="57"/> <col width="129"/> <col width="163"/> <col width="2"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->III K 313/20</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1. USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->C zyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>w dniu 15 września 2019 roku w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> używając przemocy w postaci dwukrotnego uderzania pięściami w głowę, uderzeniu pięścią w szczękę pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span> spowodował u niego powstanie obrażeń ciała w postaci urazu głowy z utrzymującymi się po urazie bólami i zawrotami głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni, tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 §kk</a>,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D.</span> ód </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="5"> <p>1.  W dniu 15 września 2019 roku <span class="anon-block">D. S.</span> odprowadził syna do miejsca zamieszkania byłej żony <span class="anon-block">K. S.</span> w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Ta czekała na syna przed blokiem. Była w towarzystwie koleżanki <span class="anon-block">I. S. (1)</span>. Żegnając się z dzieckiem pokrzywdzony powiedział, że będzie robić wszystko, by byli razem. Słysząc to <span class="anon-block">K. S.</span> zdenerwowała się i powiedziała pokrzywdzonemu, że ma uciekać. Następnie weszła do klatki bloku.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->częściowo zeznania <span class="anon-block">D. S.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 3-4, 80-81, 158-159</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k.23,159-160</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->częściowo zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->częściowo zeznania <span class="anon-block">I. S. (1)</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k.184-185</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="13" colspan="5"> <p>2.  Następnie <span class="anon-block">D. S.</span> udał się w stronę pobliskiego przystanku, gdzie oczekiwał na przyjazd autobusu. W tym czasie prowadził rozmowę telefoniczną z <span class="anon-block">M. L.</span>. Po chwili podszedł do niego <span class="anon-block">D. N.</span>, który bez ostrzeżenia zadał mu dwukrotnie uderzania pięściami w głowę oraz uderzenie pięścią w szczękę. Napastnik wskazał mu przy tym, że nie ma straszyć jego obecnej partnerki. Na skutek tych ciosów <span class="anon-block">D. S.</span> przewrócił się na ziemię, a <span class="anon-block">D. N.</span> oddalił się z miejsca zdarzenia. W trakcie zdarzenia <span class="anon-block">D. S.</span> utracił trzymany uprzednio w ręku telefon komórkowy. Pokrzywdzony udał się w kierunku <span class="anon-block">G.</span>, gdzie napotkał <span class="anon-block">K. N. (1)</span>, która udzieliła mu pierwszej pomocy. Na miejsce wezwano pogotowie ratunkowe oraz funkcjonariuszy policji, którzy podjęli czynności zmierzające do ujęcia napastnika. Policjanci udali się do szpitala, gdzie przeprowadzili rozmowę z pokrzywdzonym, jak również do miejsca zamieszkania oskarżonego, gdzie przed blokiem zastali <span class="anon-block">K. S.</span>, która zaprowadziła ich do mieszkania. Przeprowadzili również rozmowę z oskarżonym. W mieszkaniu nie ujawniono telefonu pokrzywdzonego.</p> <p>Telefon pokrzywdzonego ostatni raz logował się do stacji <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w dniu 15 września 2019 roku o godz. 18:48:39. Po tym czasie brak jest logowań i rozmów.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->częściowo zeznania <span class="anon-block">D. S.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 3-4, 80-81, 158-159</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">J. N.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 42-42, 159-159v</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">T. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 219-220</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">K. N. (2)</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 30, 160-160v</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">M. L.</span> </em> </p> </td> <td rowspan="2" colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 46, 185-186</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->częściowo zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k.23,159-160</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->płyta CD z zapisem monitoringu</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 16</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->informacja <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 65</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->bilingi rozmów</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 165-168</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->dokumentacja fotograficzna</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 36-39, 165-168</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->odpis notatnika służbowego <span class="anon-block">T. L.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 196</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->odpis notatnika służbowego <span class="anon-block">J. N.</span> </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 203</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="5"> <p>3.  Na skutek zachowania <span class="anon-block">D. N.</span> pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z utrzymującymi się po urazie bólami i zawrotami głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dokumentacja medyczna</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 8-12</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->opinia sądowo-lekarska</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 18</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>4.  <span class="anon-block">D. N.</span> nie był uprzednio karany.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->dane o karalności</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->k. 58</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->C zyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>w dniu 15 września 2019 roku w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> używając przemocy w postaci dwukrotnego uderzania pięściami w głowę, uderzeniu pięścią w szczękę pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span> spowodował u niego powstanie obrażeń ciała w postaci urazu głowy z utrzymującymi się po urazie bólami i zawrotami głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni, tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 §kk</a>,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>zabór przez oskarżonego telefonu komórkowego należącego do pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- --> j.w.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- --> j.w.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->2. OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1, 2</p> </td> <td colspan="2"> <p>częściowo zeznania <span class="anon-block">D. S.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>W zakresie okoliczności związanych z jego pobiciem, sąd uznał jego relację za wiarygodną. Zeznania w tym zakresie zbieżne są z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, a w zakresie mechanizmu spowodowania obrażeń i ich umiejscowienia korespondują także z dowodami w postaci dokumentacji medycznej oraz opinii sądowo – lekarskiej. Świadek rzetelnie nakreślił przy tym okoliczności jakie doprowadziły do całego zajścia, mianowicie opisał swoją relację z byłą żoną, której obecnym partnerem jest oskarżony. Nadto stanowczo i niezmiennie od samego początku wskazywał <span class="anon-block">D. N.</span> jako osobę sprawcy. W tym zakresie jego zeznania korespondują z zapisem monitoringu, na którym utrwalono zdarzenie. Co prawda kamera znajdowała się w pewnej odległości od miejsca zdarzenia i nie można było rozpoznać twarzy osób biorących udział w zajściu, jednak doskonale widoczne były ich sylwetki. Oskarżony <span class="anon-block">D. N.</span> ma charakterystyczną postać, jest bardzo wysoki, co też podkreślał świadek <span class="anon-block">T. L.</span>. Dlatego też sąd nie miał żadnych wątpliwości, że osobą, która dokonała pobicia pokrzywdzonego i która została zarejestrowania na monitoringu jest właśnie oskarżony.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">J. N.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Funkcjonariusz policji rzeczowo i logiczne przedstawił przebieg interwencji związanej z pobiciem pokrzywdzonego. Przedstawił informacje, jakie uzyskał od <span class="anon-block">K. N. (1)</span> oraz od pokrzywdzonego. Wskazał na chaotyczny charakter relacji pokrzywdzonego oraz to, że <span class="anon-block">D. S.</span> wskazywał, że w trakcie zdarzenia utracił telefon komórkowy, jednak nie potrafił podać co się z nim stało. Świadek podał, że pokrzywdzony jako sprawcę pobicia wskazywał partnera byłej żony. Nadto świadek opisał wizytę w mieszkaniu oskarżonego i wskazał, że tam telefonu pokrzywdzonego nie znaleziono. Zdaniem sądu relacja świadka <span class="anon-block">J. N.</span> w powiązaniu z resztą materiału dowodowego tworzy zwartą całość i przyczynia się do ustalenia stanu faktycznego sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">T. L.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Również zeznania tego świadka były logiczne, spójne i korelowały z pozostałym materiałem dowodowym, przede wszystkim z zeznaniami <span class="anon-block">J. N.</span>. Świadek podkreślał, że oskarżony to osoba bardzo charakterystyczna, potężnej postury, „wielki chłop”. Zeznał również, że pokrzywdzony wskazał sprawcę swojego pobicia oraz wskazywał na utratę telefonu komórkowego, jednak nie potrafił powiedzieć, co się z tym telefonem stało. Świadek dodał, że telefonu nie było w mieszkaniu oskarżonego, nie znalazł go też za przystankiem i w koszu na śmieci przy przystanku.</p> <p>Jak już wskazano powyżej zeznania świadka były wiarygodne i posłużyły do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Świadek jako funkcjonariusz policji i osoba obca dla stron postępowania nie miał żadnych powodów, by zeznawać niezgodnie z prawdą.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">K. N. (1)</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Świadek odniosła się zwłaszcza do stanu w jakim pokrzywdzony znajdował się bezpośrednio po pobiciu. Usłyszała ona bowiem wołanie <span class="anon-block">D. S.</span> o pomoc, na które zareagowała poprzez m.in. wezwanie pogotowia. Świadek podała również, że pokrzywdzony jako sprawę pobicia wskazał konkubenta byłej żony. Relacja świadka koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego, jak również z zeznaniami <span class="anon-block">T. L.</span> i <span class="anon-block">J. N.</span>, z którymi tworzy zwartą i logiczną całość. Brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zeznań świadka.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. L.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>W swoich zeznaniach wskazała, że prowadziła rozmowę telefoniczną z pokrzywdzonym w chwili gdy ten został zaatakowany. Usłyszała wołanie pomocy, po czym kontakt się urwał. O dalszym przebiegu zdarzenia wiedzę czerpała z relacji samego pokrzywdzonego. Świadek podała też, że telefon pokrzywdzonego prawdopodobnie został skradziony, ale nie wiedziała przez kogo. Zeznania te znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, z którym tworzą zwartą całość. Tym samym relacji tej przyznano cechę wiarygodności.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">I. S. (1)</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Zeznania świadków sąd uznał za wiarygodne jedynie w tej części, która dotyczyła tego, że znajdowały się one przed blokiem w momencie kiedy pokrzywdzony przyprowadził syna oraz co do interwencji policji. Były to bowiem okoliczności bezsprzeczne.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3</p> </td> <td colspan="2"> <p>dokumentacja medyczna</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak podstaw do kwestionowania prawdziwości</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>płyta CD z zapisem monitoringu</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak podstaw do kwestionowania dowodu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3</p> </td> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-lekarska</p> </td> <td colspan="5"> <p>Opinia zupełna, jasna, niesprzeczna, oparta o aktualne wskazania wiedzy. Potwierdziła mechanizm powstania obrażeń u pokrzywdzonego oraz okres, na jaki obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin nagrania z monitoringu</p> </td> <td colspan="5"> <p>Dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania prawdziwości.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>4</p> </td> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td colspan="5"> <p>Dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania prawdziwości.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>informacja <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Dane operatora telefonicznego, brak podstaw do kwestionowania prawdziwości.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>bilingi rozmów</p> </td> <td colspan="5"> <p>Dane operatora telefonicznego, brak podstaw do kwestionowania prawdziwości.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>dokumentacja fotograficzna</p> </td> <td colspan="5"> <p>Dokumentacja nie kwestionowana przez strony postępowania, jak również brak podstaw do podważania wiarygodności przez sąd.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>odpis notatnika służbowego <span class="anon-block">T. L.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości, dokumentacji służbowej funkcjonariusza policji.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2</p> </td> <td colspan="2"> <p>odpis notatnika służbowego <span class="anon-block">J. N.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości, dokumentacji służbowej funkcjonariusza policji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów <br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Wyjaśnienia oskarżonego stanowiły przejaw przyjętej linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn. Pozostają one w sprzeczności do wiarygodnych zeznań pokrzywdzonego (w zakresie pobicia), jak również pozostają w opozycji do zapisu z monitoringu, na którym zarejestrowano zdarzenie, a sąd nie miał żadnych wątpliwości, że widoczną na nagraniu osobą, która dokonała pobicia pokrzywdzonego jest właśnie oskarżony. Bezsprzecznie zatem to oskarżony zadawał pokrzywdzonemu ciosy w głowę i w szczękę powodując powstanie u niego obrażeń ciała.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>częściowe zeznania <span class="anon-block">D. S.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Sąd nie dał wiary pokrzywdzonemu w zakresie jego twierdzeń, że oskarżony dokonał zaboru jego telefonu komórkowego. Sąd zważył, że w trakcie rozmowy z funkcjonariuszami policji w szpitalu pokrzywdzony wskazywał, że w wyniku zdarzenia utracił telefon, jednak nie potrafił powiedzieć co się z nim stało, czy został ukradziony, czy też zgubiony. Przesłuchani w charakterze świadków policjanci podali, że pokrzywdzony nie potrafił sprecyzować co się stał z jego telefonem. Również odpisu notatnika służbowego <span class="anon-block">T. L.</span> wynika, że nie ustalono co stało się z telefonem. Dopiero w trakcie przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">D. S.</span> wskazywał, że telefon zabrał mu oskarżony. Sąd odmówił wiary takiemu stwierdzeniu pokrzywdzonego uznając, że w związku z tym, że nie odzyskał telefonu chciał dodatkowo obciążyć tą stratą oskarżonego, z którym pozostaje w konflikcie. Zdaniem sądu ta część relacji świadka, z uwagi na brak konsekwencji oraz brak potwierdzenia w reszcie materiału dowodowego, nie zasługiwała na wiarę.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>częściowo zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>W ocenie sądu zeznania te miały na celu wsparcie wyjaśnień oskarżonego w zasadniczej ich części. Obecna partnerka <span class="anon-block">D. N.</span> kategorycznie zaprzeczyła aby ten w ogóle opuszczał mieszkanie, a tym samym aby napadł na jej byłego męża. Świadek zaprzeczyła także aby nakazała byłemu mężowi uciekać. Wskazywała, że pozostała z synem na podwórku aż do momentu przyjazdu policji. Zdaniem sądu relacja <span class="anon-block">K. S.</span> nie polegała na prawdzie. Chciała ona bowiem tylko i wyłącznie uwiarygodnić wersję zdarzenia prezentowaną przez <span class="anon-block">D. N.</span>, jakoby nie opuszczał mieszkania i nie pobił pokrzywdzonego. Wobec reszty zgromadzonego materiału dowodowego jej zeznania należy uznać ze niewiarygodne i sprzeczne z ustalonym przez sąd stanem faktycznym sprawy. Wersji tej przeczy szczególnie relacja pokrzywdzonego jak i nagranie z monitoringu, na jakim utrwalono moment ataku oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>częściowo zeznania <span class="anon-block">I. S. (1)</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Także <span class="anon-block">I. S. (2)</span> w swoich zeznaniach starała się udzielić wsparcia wersji prezentowanej przez oskarżonego, wskazując że gdy siedziała na ławce przed blokiem, to nie zauważyła aby <span class="anon-block">D. N.</span> opuszczał mieszkanie. Wskazywała także, że <span class="anon-block">K. S.</span> cały czas była z nią, dzwoniła też do oskarżonego czy nie zabrać córki na podwórko. Sąd uznała zeznania świadka w części w jakiej zapewniała, że oskarżony nie opuszczał mieszkania, a <span class="anon-block">K. S.</span> nie szła do mieszkania, za niewiarygodne. Podkreślić należy, że świadek jest znajomą <span class="anon-block">K. S.</span>, a co za tym idzie była ona zainteresowana zeznawaniem na korzyść jej obecnego partnera.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>informacja KPP w <span class="anon-block">R.</span> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Informacja ta nie miała znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>kserokopie materiałów postępowania Prok. Rej. w <span class="anon-block">R.</span> o sygn. akt PR 1 Ds. 797/16</p> </td> <td colspan="5"> <p>Dokumenty te nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="2"> <p>---</p> </td> <td colspan="3"> <p>---</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>------</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="2"> <p>1</p> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1 kpk</a> sąd uprzedził o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu poprzez przyjęcie, że czyn zarzucany oskarżonemu stanowi występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> </p> <p>Sąd ustalił, że oskarżony <span class="anon-block">D. N.</span> w dniu 15 września 2019 roku w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> używając przemocy w postaci dwukrotnego uderzania pięściami w głowę, uderzeniu pięścią w szczękę pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. S.</span> swoim zachowaniem spowodował u niego powstanie obrażeń ciała w postaci urazu głowy z utrzymującymi się po urazie bólami i zawrotami głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni.</p> <p>Oskarżony działał przy tym umyślnie i co najmniej godził się z tym, że swoim postępowaniem może spowodować u pokrzywdzonego obrażenia ciała, naruszające czynności narządu jego ciała lub rozstrój zdrowia na przypisany okres czasu, czym zrealizował znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>. Przepis ten penalizuje zachowanie się osoby, która dopuściła się naruszenia czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia innej osoby na okres wynoszący powyżej siedmiu dni. Przestępstwo stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> może być popełnione tylko umyślnie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi więc obejmować swoją świadomością przynajmniej możliwość spowodowania skutku określanego jako naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia.</p> <p>Sąd zmienił opis oraz kwalifikację prawną zarzucanego oskarżonemu czynu, albowiem doszedł do przekonania, że brak jest podstaw ku temu, aby przypisać oskarżonemu również kradzież telefonu komórkowego należącego do pokrzywdzonego. <span class="anon-block">D. S.</span> bezsprzecznie posiadał przy sobie telefon, gdyż chwilę przed zdarzeniem prowadził rozmowę z ówczesna partnerką. W trakcie zdarzenia utracił on ten telefon, jednak zdaniem sądu brak jest dowodów na to, aby to oskarżony dokonał jego zaboru. Jak już podkreślono powyżej, w trakcie rozmowy z funkcjonariuszami policji w szpitalu pokrzywdzony wskazywał, że w wyniku zdarzenia utracił telefon, jednak nie potrafił powiedzieć co się z nim stało, czy został ukradziony, czy też zgubiony. Przesłuchani w charakterze świadków policji potwierdzili powyższe. Telefonu tego nie odnaleziono w mieszkaniu oskarżonego, nie znaleziono go też w okolicach przystanku, gdzie doszło do pobicia. Sąd zważył, że do zdarzenia doszło przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> w bliskiej odległości od przystanku autobusowego. W pobliżu przechodziły inne osoby, co było widoczne na monitoringu. Nadto w trakcie zdarzenia mężczyźni przemieścili się z chodnika na trawnik. Zatem przedmiotowy telefon mógł wypaść pokrzywdzonemu również w trawę i dlatego nie został odnaleziony przez funkcjonariuszy policji, mógł też zostać zabrany przez osoby, które tamtędy przechodziły. Jak już wskazano powyżej, w trakcie rozmowy z funkcjonariuszami policji pokrzywdzony nie wiedział co się stało z jego telefonem. Dopiero w trakcie przesłuchania w charakterze świadka wskazywał, że telefon zabrał mu oskarżony. Jak już też wskazano, sąd nie dał wiary tym twierdzeniom pokrzywdzonego uznając, że rozmawiając z policjantami na gorąco i możne chaotycznie, ale szczerze, przedstawił przebieg zdarzenia. Natomiast mając następnie czas na zastanowienie się i nie odzyskawszy telefonu postanowił przerzucić odpowiedzialność za jego utratę na oskarżonego, z którym pozostaje w konflikcie.</p> <p>Wobec powyższego sąd ustalił, że niewątpliwie to oskarżony dokonał pobicia oskarżonego, natomiast brak jest dowodów na to, aby zabrał należący do niego telefon komórkowy. Stąd sąd zmienił opis i kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu i wskazał, że stanowi on występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 kk</a>.</p> <p>Bez znaczenia w ocenie sądu jest okoliczność, że <span class="anon-block">K. S.</span> zadzwoniła do oskarżonego już po pobiciu pokrzywdzonego, a to o godzinie 17.32. Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że po odebraniu syna <span class="anon-block">K. S.</span> wchodziła do klatki, a zatem zapewne udała się do mieszkania i tam przekazała oskarżonemu słowa pokrzywdzonego skierowane do syna. Następnie ponownie udała się na podwórku, gdzie zastali ją funkcjonariusze policji.</p> <p>Karygodność przypisanego oskarżonemu czynu, w ocenie sądu, nie budzi żadnych wątpliwości, a stopień jego społecznej szkodliwości należy określić jako znaczny. Świadczy o tym przede wszystkim rodzaj naruszonego dobra chronionego prawem jakimi jest zdrowie człowieka. Sąd miał również na uwadze skutki działania oskarżonego, nie tylko te ze sfery fizycznej, ale również psychicznej. O niebezpiecznym charakterze tego zdarzenia świadczy również sposób zadawania uderzeń, ich siła, kierunek i umiejscowienie. Czyn przypisany oskarżonemu jest również przez niego zawiniony i to w stopniu znacznym, gdyż w momencie jego popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub umniejszające jego winę, z czego zatem wynika, że można było wymagać od oskarżonego zachowania zgodnego z prawem. Oskarżony jako osoba w pełni zdolna do rozpoznania znaczenia swojego czynu, jak również do pokierowania swoim postępowaniem, umyślnie nie zastosował się do podstawowych zasad współżycia społecznego służących poszanowaniu godności i zdrowia człowieka.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="2"> <p>---------</p> </td> <td colspan="3"> <p>---------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>---------------------------------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="2"> <p>---------------</p> </td> <td colspan="3"> <p>---------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>---------------------------------------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="2"> <p>--------------</p> </td> <td colspan="3"> <p>---------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>--------------------------------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td> <p>1, 2</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> <p>Wymierzając karę oskarżonemu sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Jako okoliczność łagodzącą sąd uwzględnił fakt, że oskarżony nie był uprzednio karany. Natomiast jako okoliczności obciążające sąd poczytał brak wyrażenia skruchy w toku postępowania, postawę oskarżonego po zdarzeniu i w czasie trwania procesu, a także wszystkie okoliczności zdarzenia, w tym sposób działania tj. uderzanie pokrzywdzonego po głowie, a więc newralgicznym elemencie ciała człowieka.</p> <p>Mając powyższe na uwadze sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd uwzględnił całość zachowania oskarżonego względem pokrzywdzonego i skutki jego działań. Taka kara spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. Kara ta jest bowiem odpowiednim środkiem, aby uzmysłowić oskarżonemu naganność jego postępowania i wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego, zwłaszcza w zakresie całkowitego wyrzeczenia się naruszania nietykalności cielesnej, a jednocześnie jest ona wystarczająca dla osiągnięcia celu w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa poprzez ugruntowanie w nim przekonania o konieczności respektowania norm prawnych i naganności tego typu zachowań, jak przypisane oskarżonemu w niniejszym postępowaniu.</p> <p>Zważywszy przy tym na sposób życia i dotychczasową postawę oskarżonego sąd przyjął, że istnieje wobec niego pozytywna prognoza kryminologiczna wyrażająca się w przekonaniu, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, zwłaszcza na szkodę pokrzywdzonego, i będzie odtąd przestrzegał porządku prawnego. Zatem, w ocenie sądu, zaistniały warunki do zastosowania wobec oskarżonego, zgodnie z prymatem kar wolnościowych, dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. W związku z powyższym sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a>, warunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat.</p> <p>Okres 2 lat tytułem próby pozwoli na wszechstronną weryfikację postawy oskarżonego, w tym pozwoli ocenić, czy wdrożył się on w przestrzeganie przepisów prawa i zasad współżycia społecznego oraz czy zastosowane wobec niego w niniejszej sprawie dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary było słuszne. Kara w takim kształcie jest tylko propozycją dla oskarżonego i to od niego zależy, czy konieczne okaże się zarządzenie jej do wykonania.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td> <p>3</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> <p>Z kolei aby dodatkowo uzmysłowić <span class="anon-block">D. N.</span> karygodność jego zachowania sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 kk</a> orzekł wobec niego karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej stanowi kwotę 20 złotych. Tak określona wysokość jednej stawki dziennej grzywny bez wątpliwości odpowiada możliwościom finansowym oskarżonego i tym samym nie spowoduje nadmiernego uszczerbku w jego sferze majątkowej. Jednocześnie podkreślić w tym miejscu należy, że określona w powyższy sposób kwota stawki dziennej grzywny wymierzonej oskarżonemu niewątpliwie stanowić będzie dla niego realną dolegliwość pozwalającą odczuć, choć w sferze materialnej, naganność jego postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td> <p>4</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> <p>Jednocześnie sąd zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Jest to środek probacyjny mający motywować oskarżonego do zachowania zgodnego z prawem.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> </p> </td> <td> <p>5</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwoty 2000 złotych na rzecz pokrzywdzonego. Nawiązka orzeczona na rzecz osoby pokrzywdzonej pełni funkcję surogatu obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, a więc środka służącego wyrównaniu szkody majątkowej lub niemajątkowej (krzywdy) wyrządzonej przestępstwem. Zdaniem sądu jest to kwota adekwatna do ujemnych następstw jakich pokrzywdzony doznał wskutek ataku oskarżonego, który wykorzystał przewagę fizyczną nad swoją ofiarą. Kwota zasądzonej nawiązki odpowiada zakresowi krzywdy doznanej przez pokrzywdzonego. Przy ustalaniu jej wysokości sąd uwzględnił czasokres naruszenia czynności narządów jego ciała, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w dziedzinie życia osobistego i społecznego. Pokrzywdzony wskutek zdarzenia doznał obrażeń określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>. Nie ulega wątpliwości, że dolegliwości bólowe, które nastąpiły po zdarzeniu, powodowały cierpienia fizyczne.</p> <p>Należy podkreślić, że w przypadku, gdyby wysokość orzeczonej nawiązki nie pokrywała w całości wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem, uprawnionemu przysługuje droga do dochodzenia części niezaspokojonej w procesie cywilnym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->5. 1 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p>----------</p> </td> <td colspan="2"> <p>------------</p> </td> <td colspan="3"> <p>-----------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>-----------------------------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->7. KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->P unkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczy ć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>6</p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 3)">art. 2 i 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 220 złotych oraz wydatki postępowania w wysokości 164,35 złotych. Sytuacja rodzinna, materialna i zawodowa oskarżonego wskazuje, że zapłata ww. kosztów sądowych nie będzie stanowić dla niego uciążliwości przekraczającej jego możliwości finansowe. Nadto należy mieć na względzie okoliczność, że to właśnie oskarżony swoim nagannym zachowaniem zainicjował niniejsze postępowanie karne, a tym samym przyczynił się do kosztów związanych z tym postępowaniem, które teraz winien ponieść.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->8. 1 Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> </tr> </table> </div>