I OZ 1156/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Ol 94/14 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 września 2014r., sygn. akt II SAB/Ol 94/14 w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. K. G. wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego w O. o udostępnienie informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ). Następnie pismem z dnia [...] lipca 2014 r. K. G.złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia ww. wniosku. Pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. skarżący, poinformował Sąd, że w związku z udzieleniem przez organ żądanej informacji publicznej cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej jako: "P.p.s.a.", a ponadto wnosi o zwrot uiszczonego wpisu i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 23 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe (pkt 1) i orzekł o zwrocie skarżącemu kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2). W uzasadnieniu podano, że postępowanie sądowe zostało umorzone, gdyż skarżący cofnął skargę. W dniu 14 października 2014 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez zasądzenie na jego rzecz od Prezesa Sądu Rejonowego w O. zwrotu kosztów postępowania sądowego podając, że - stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. - przysługiwał mu ich zwrot w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. tj. w sytuacji uwzględnienia skargi przez organ. Zdaniem skarżącego, w niniejszym właśnie przypadku organ uwzględnił skargę w całości w trybie tego przepisu, co skutkowało umorzeniem przez Sąd Wojewódzki postępowania sądowego. Oddalając wniosek – na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że - zgodnie z art. 209 P.p.s.a. - wniosek strony o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203, art. 204 P.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przysługiwałby skarżącemu zatem także w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Sąd Wojewódzki zwrócił jednak uwagę, że podstawę umorzenia postępowania sądowego stanowiło oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, a nie jej uwzględnienie przez organ. W takiej zaś sytuacji skarżącemu przysługiwał jedynie zwrot uiszczonego przez niego wpisu od tego pisma – stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. K. G. w zażaleniu, zaskarżając powyższe postanowienie w całości, zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie naruszenie art. 201 § 1 P.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wskutek wadliwego uznania, iż umorzenie postępowania przy cofnięciu skargi na bezczynność organu dokonane z uwagi na jej uwzględnienie przez ten organ w całości w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. nie następuje z tej przyczyny i nie uzasadnia zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. Wskazując na powyższe skarżący wnosił o zmianę ww. postanowienia przez zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego w kwocie 257 zł wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia uwzględnienie przez organ skargi w trybie autokontroli. W takiej sytuacji strona skarżąca może niepodejmować żadnych działań i wówczas postępowanie zostanie umorzone jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), lub może cofnąć skargę, co również będzie skutkować wydanie takiego samego orzeczenia (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W obu zatem przypadkach umorzenie postępowania następuje de facto z powodu uwzględnienia skargi przez organ. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten - zgodnie z art. 166 P.p.s.a.- stosuje się także do postanowień wydawanych przez sąd. W niniejszym przypadku Sąd Wojewódzki zawarł orzeczenie o kosztach postępowania w postanowieniu je kończącym. Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu zalicza się bowiem do tej kategorii. W takiej zatem sytuacji uprawnionym byłoby wniesienie zażalenia w tym przedmiocie, nie zaś wniosku o uzupełnienie tego orzeczenia o rozstrzygnięcie, które to orzeczenie zawiera. Już zatem ta okoliczność powodowała, że przedmiotowy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że podstawę umorzenia niniejszego postępowania sądowego stanowiło oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi (art. 60 P.p.s.a.), a brak jest przepisu w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowiłby podstawę zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego w takiej sytuacji. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.