II W 780/20

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II W 780/20</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> 26 listopada 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia Wojciech Grzebień</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Grzegorz Kosowski </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie 26.11.2020 roku sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. G. (1)</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->córki <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K. z domu S.</span>,</strong> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionej o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 10 marca 2020 r. będąc właścicielem pojazdem marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, w piśmie które wpłynęło dnia 10 marca 2020 r. do Delegatury Południowo-Zachodniej <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> wbrew obowiązkowi nie wskazała na żądanie uprawnionego organu, to jest Głównego Inspektora Transportu Drogowego, komu powierzyła wymieniony wyżej pojazd do kierowania lub używania w dniu 12.10.2019 r. o godz. 5:28 w lokalizacji <span class="anon-block">W.</span>/<span class="anon-block">ul.(...)</span>/DK7/CAN.3.003 pomimo, że pojazd nie został użyty wbrew jej woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mogła zapobiec</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w.</strong> </p> <p>I.  uznaje obwinioną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> </strong> za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 96 § 3 kw i za to na podstawie art. 96 § 3 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1</a> kpow w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a> zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza jej opłatę w wysokości 100 zł.</p> <p>Sygn. akt II W 780/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W wyniku przewodu sądowego, ustalono następujący stan faktyczny.</p> <p>W dniu 12.10.2019r o godz.5.28, samochodem marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>,którego właścicielką była w tamtym czasie <span class="anon-block">Z. G. (1)</span>,doszło do popełnienia przez nieustaloną osobę wykroczenia z art.92a kw .</p> <p>Polegało ono na przekroczeniu dozwolonej prędkości o 30 km/h w miejcscu gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 60 km/h, tj,w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul.(...)</span>/DK/CAN.3.000.Osoba kierujaca w/w pojazdem jechała z prędkością 90 km/h.</p> <p> <strong> <!-- -->D:</strong>fotografia-wydruk z fotoradaru z dnia 12.10.2019r z godz 5.28 w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul (...)</span> k.5.Pismem z dnia 12 II 2020r obwiniona została wezwana przez Inspektorat <span class="anon-block"> (...)</span> o nadesłanie w stosownym czasie informacji,komu użyczyła swój w/w pojazd o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> do kierowania.Została przy tym pouczona o skutkach prawnych,wynikających z niewskazania osoby,której krytycznego dnia i o krytycznej godzinie pojazd ten został użyczony i o treści art. 96§3 kw</p> <p>Pismem sygnowanym datą 6.03.2020r,które do stosownego organu wpłynęło w dniu 10.03.2020r obwiniona odmówiła wskazania osoby,której użyczyła w /w pojazd krytycznego dnia i o krytycznej godzinie. W w/w piśmie obwiniona stwierdziła,że nie wie kto krytycznego dnia i o krytycznej godzinie kierował w/w pojazdem,zaś ona w obawie o o skutki prawne wynikające z z niezasadnego pomówienia niewinnej osoby,nie zaryzykuje swojej odpowiedzialności z art. 234k. <strong> <!-- -->D</strong>: pismo-odpowiedź obwinionej na wezwanie przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego do wskazania osoby, której obwiniona użyczyła przedmiotowy pojazd k.22,pismo wzywające przez Główny Inspektorat <span class="anon-block">T.</span>.<span class="anon-block"> (...)</span> obwinioną do złożenia wyjaśnień K.13</p> <p>Obwinionej postawiono zarzut z art.96§3 kw.</p> <p>Obwiniona <span class="anon-block">Z. G.</span> nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu.</p> <p>W powołanym wyżej piśmie ,które wpłynęlo do Głównego Inspektoratu w dniu 10 marca 2020r,<span class="anon-block">Z. G.</span> odmówiła wskazania,osoby kierującej w krytycznym momencie jej pojazdem <span class="anon-block">V.</span>, z powołaniem się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art.234 kk</a> </p> <p>W złożonym w tej sprawie sprzeciwie od wyroku nakazowego obwiniona zakwestionowała prawo Głównego Inspektoratu <span class="anon-block">T.</span>.<span class="anon-block"> (...)</span> do składania wniosków o wykroczenia z art.96§3 kw .</p> <p>Sąd stwierdził co następuje.</p> <p>W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego,Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionej,nieprzyznającej się do zarzucanego jej czynu.W pierwszej kolejnościSąd nie dał wiary jej wyjaśnieniom,że nie wie ona kto użytkował jej pojazd <span class="anon-block">V.</span> w krytycznym czasie i miejscu tj.12.10.2019r.<span class="anon-block">Z. G.</span> jest właścicielką w/w pojazdu od dłuższego czasu.Brak jest podstaw do przyjęcia,że nie wiedziała kto kiedy i w jakich okolicznościach użytkował jej pojazd.Takie jej stanowisko jest sprzeczne z zasadą logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.Jest to tym bardziej oczywiste,że obwiniona nie powoływała się na żadne szczególne okoliczności z jej strony( choroba,dłuższy wyjazd,kradzież lub nieuprawnione użycie auta przez osobę trzecią ,bez zgody właścicielki), które mogłyby wyjaśnić zasadność jej stanowiska.Okoliczności tego rodzaju nie wyniknęły też w jakikolwiek inny sposób.</p> <p>Bezzasadne są również twierdzenia obwinionej,że Główny Inspektorat Transportu Drogowego nie posiada uprawnień do składania i popierania przed Sądem wniosków o ukaranie za wykroczenia z art.96§3 kw.Wbrew twierdzeniom <span class="anon-block">Z. G.</span> jest to organ, który ma wszelkie uprawnienia w przedmiotowym zakresie.Obwiniona ,co oczywiste, nie może też skutecznie powoływać się na groźbę naruszenia przez nią treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art.234kk</a>.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 96;art. 96 § 3)">Art 96§3 kk</a> ma kategoryczne brzmienie i obowiązkiem obwinionej było bezwzględnie się do niego zastosować-czego bezzasadnie nie uczyniła,wbrew stosownych poczynionych jej w ty zakresie pouczeń w tym o skutkach niewskazania osoby której użyczyła pojazd.</p> <p>W kontekście wszystkich powołanych wyżej okoliczności i dowodów,sprawstwo i wina <span class="anon-block">Z. G.</span> w zakresie zarzucanego jej czynu nie budzą wątpliwości,zaś podaną przez obwinioną wersję Sąd uznał tylko za przyjętą przez nią linie obrony,zmierzającą do uchylenia się od odpowiedzialności karno-wykroczeniowej.</p> <p>Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie dokumentów, Sąd stwierdził co nastepuje:</p> <p>Wszystkie występujące w sprawie dokumenty publiczne są w pełni wiarygodne i przekonujące.Nie zakwestionowała ich również sama obwiniona.Brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania ich wiarygodności i rzetelności.</p> <p>Obwiniona <span class="anon-block">Z. G.</span> działaniem swoim wyczerpała ustawowe znamiona wykroczenia z art.96§3 kw.W dniu 10 marca 2020r bowiem,będąc właścicielem pojazdu marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>,w piśmie ,które wpłynęło dnia 10 marca 2020r do Delegatury Południowo-Zachodniej <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">ul.(...)</span>,wbrew obowiązkowi nie wskazała na żadanie uprawnionego organu,tj <span class="anon-block"> (...)</span>, komu powierzyła wymieniony wyżej pojazd do kierowania lub używania w dniu 12.10.2019r o godz 5.28 w lokalizacji <span class="anon-block">W.</span>/<span class="anon-block">ul.(...)</span>/DK/CAN.3.003 pomimo,że pojazd nie został użyty wbrew jej woli i wiedzy przez nieznaną osobę czemu nie mogła zapobiec.</p> <p>Jako okoliczności obciążające dla <span class="anon-block">Z. G.</span> Sąd uwzględnił wysoki stopień szkodliwości społ. zarzucanego jej czynu,przejawiajcy się nagminnością tego rodzaju wykroczeń tak na tutejszym terenie jak i w skali całego kraju.</p> <p>Jako okoliczmości łagodzące dla <span class="anon-block">Z. G.</span> Sąd uwzględnił niemłody już wiek obwinionej oraz jej dotychczasową niekaralność sądową.</p> <p>Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd uznał,że właściwą karą zasadniczą dla tej obwinionej będzie kara grzywny.</p> <p>Za współmierną,dostosowaną do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz możliwości majątkowych obwinionej,Sąd uznał grzywnę w kwocie 1000zł.Kara w takiej właśnie wysokości spełni swoją właściwa rolę społeczną.</p> <p>Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepis art.118§1 kpow.</p> </div>