II AKa 217/18

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Przed odniesieniem się do zarzutów apelacyjnych Sąd Apelacyjny w Poznaniu pragnie zaznaczyć, że odstąpił w niniejszej sprawie od sporządzenia niniejszego uzasadnienia na formularzu UK 2, chociaż taki obowiązek wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art.99a § 1 kpk</a>, albowiem zastosowanie tego formularza, którego treść została ustalona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U. z 2019r. poz. 2349), jako dokumentu, w którym miałoby się wykazać zrealizowanie obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art.457 § 3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art.433 § 1 i 2 kpk</a>, naruszałoby prawo stron do rzetelnego procesu w kontekście art.6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art.91 ust. 2 Konstytucji RP</a>). Decyzję taką podjęto mając na uwadze prawo stron, sądu kasacyjnego i sądu I instancji do dogłębnego poznania toku rozumowania sądu odwoławczego. Jest to wartość nieporównywalnie wyższa od specyficznie pojmowanej chęci ułatwienia pracy sędziemu sporządzającemu uzasadnienie wyroku <br/>z zastosowaniem dyrektywy „zwięzłości” wywodu, niestety bez dbałości <br/>o kryterium jego jakości ( vide: s.52 uzasadnienia rządowego projektu ustawy do noweli z 19.07.2019r., Mierzwińska-Lorencka J. w Kodeks postępowania karnego. Komentarz do nowelizacji 2019 teza 1 do art.99a, publ. WKP, 2020). W tym zakresie kierowano się też wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>( <span class="anon-block">(...)</span> ), w którym stanowczo i kategorycznie podkreślono, że <span class="underline"> <!-- --> rzeczą każdego sądu odwoławczego, </span> <br/> <span class="underline"> <!-- --> w ramach obowiązku wynikającego z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art.457 § 3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art.433 § 1 i 2 kpk</a>, jest przeprowadzenie w konkretnej sprawie oceny, czy może sporządzić uzasadnienie swojego wyroku na formularzu UK 2 (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art.99a § 1 kpk</a>) w taki sposób, który zagwarantuje stronie prawo do rzetelnego procesu odwoławczego a więc rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do każdego istotnego argumentu zawartego w apelacji strony </span> <br/> <span class="underline"> <!-- --> i przedstawienia takiej oceny właśnie w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego</span>. Ocena taka została wykonana i doprowadziła do jednoznacznego stwierdzenia, że rzetelne wykonanie ustawowego obowiązku sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie przy wykorzystaniu ww. formularza nie jest możliwe. Sąd odwoławczy w pełni podziela przy tym wyrażone w cyt. wyroku stanowisko zgodnie z którym, na tle wymogów co do sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego przyjęto, iż: „Z treści art.6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz.U. z 1993r. Nr 61, poz. 284 z późn. zm. - zwanej dalej Konwencją) standard rzetelnego procesu obejmuje także postępowanie odwoławcze, a jednym z wyznaczników tego standardu jest wyraźne wskazanie w uzasadnieniu wyroku podstawy rozstrzygnięcia, a więc takie odniesienie się do argumentacji stron, które gwarantuje stronie możliwość stwierdzenia rzeczywistego skorzystania z prawa do apelacji (vide: <span class="anon-block">H.</span> przeciwko <span class="anon-block">G.</span> - wyrok z<span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span> w: <br/>M. <span class="anon-block">A. N.</span>: Europejski Trybunał Praw Człowieka. Orzecznictwo, tom 1, <span class="anon-block">Z.</span> 2001, s. 477). Wprawdzie w orzecznictwie strasburskim nie ma wypracowanych kryteriów jakimi winno cechować się uzasadnienie sądu (...) ale akcentuje się, że obowiązek uzasadnienia i jego zakres - także jeśli chodzi o szczegółowość - może różnić się w zależności od charakteru decyzji <br/>i okoliczności konkretnej sprawy (vide: <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block">G.</span>- wyrok <br/>z <span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block"> (...)</span> 1997-III, w: M. <span class="anon-block">A. N.</span>, op. cit., s. 593; <span class="anon-block">H.</span> przeciwko <span class="anon-block">F.</span>- wyrok z <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> 1998-I w: M. <span class="anon-block">A. N.</span>, op. cit., s. 622-623; a także <span class="anon-block">P.</span> przeciwko <span class="anon-block">F.</span>- wyrok z <span class="anon-block">(...)</span>, Wielka Izba, skarga nr <span class="anon-block"> (...)</span> w: M. <span class="anon-block">A. N.</span>: Nowy Europejski Trybunał Praw Człowieka, wybór orzeczeń 1999-2004, <span class="anon-block">Z.</span> 2005, s.687-688). Podkreśla się jednak, że zrealizowanie obowiązku ujętego w treści art.6 ust. 1 Konwencji wymaga odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do każdego istotnego - na tle konkretnej sprawy - argumentu, a zatem brak odniesienia do takiej argumentacji (np. zupełne przemilczenie istotnej kwestii) stanowi <br/>o naruszeniu standardu rzetelnego procesu (vide: <span class="anon-block">R. T.</span> przeciwko <span class="anon-block">H.</span>- wyrok z <span class="anon-block">(...)</span>r., <span class="anon-block">(...)</span>, w: M. <span class="anon-block">A. N.</span>: Europejski Trybunał Praw Człowieka. Orzecznictwo, tom 1, <span class="anon-block">Z.</span> 2001, s. 515-516 -por. np. wyroki SN: z dnia 16 stycznia 2007 r., V KK 328/06; z dnia <br/>24 czerwca 2009 r., IV KK 28/09, OSNKW 2009, z. 11, poz. 97; z dnia <br/>6 kwietnia 2011 r. V KK 368/10; z dnia 10 kwietnia 2014 r., III KK 385/13). Wprawdzie prawo do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy karnej nie wynika wprost z art. 6 Konwencji, jest jednak oczywiste, że skoro w systemie prawa polskiego umieszczono prawo do zaskarżenia wyroku wydanego w pierwszej instancji, to takie państwo - strona Konwencji przewidując możliwość wniesienia apelacji od wyroku, musi zapewnić do niej skuteczny dostęp, a co za tym idzie musi gwarantować odpowiednimi instrumentami procesowymi rzetelność samego postępowania odwoławczego (vide: P. Hofmański (w:) Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Komentarz, tom I, red. L. Garlicki, Warszawa 2010, s. 305-306). Z orzecznictwa <span class="anon-block"> (...)</span> wynika, że jakość uzasadnienia orzeczenia jest oceniana przez Trybunał właśnie przez pryzmat tego, na ile umożliwiło ono stronie zrealizowanie jej prawa dostępu do apelacyjnego etapu postępowania (vide: wyroki: z dnia <br/> <span class="anon-block">(...)</span>r. w sprawie N.A. przeciwko <span class="anon-block">N.</span>, skarga nr <span class="anon-block"> (...)</span>, § 63; z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. w sprawie <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">B.</span> przeciwko <span class="anon-block">S.</span>, skargi nr <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, § 40). Aby nie doszło do naruszenia prawa do rzetelnego procesu sądowego (na etapie odwoławczym) opisanego w art. 6 ust. 1 EKPC, tak jak jest on ujmowany i tłumaczony przez orzeczenia <span class="anon-block"> (...)</span>, zwłaszcza, że w systemie prawa polskiego istnieje jeszcze nadzwyczajny środek zaskarżenia (kasacja), który może być oparty na naruszeniu prawa procesowego (w tym naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art.433 § 1 i 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art.457 § 3 kpk</a>), konieczne jest by kontrola ta w aspekcie standardu konwencyjnego realizowana była przez sąd odwoławczy, jak też i Sąd Najwyższy w ramach postępowania kasacyjnego. Nie inaczej jakość uzasadnienia orzeczenia sądowego postrzega Trybunał Konstytucyjny na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art.45 ust. 1 Konstytucji RP</a>. Przyjmuje bowiem, że uzasadnianie orzeczeń jest decydującym komponentem prawa do rzetelnego procesu sądowego i podkreśla <br/>że uzasadnienie orzeczenia jest podstawą kontroli zewnętrznej orzeczenia przez organ wyższej instancji, bowiem dokumentuje argumenty przemawiające za przyjętym rozstrzygnięciem (vide: wyrok TK z dnia <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, Nr 1, poz. 2, teza 4.3. uzasadnienia). Zatem na gruncie prawa do rzetelnego procesu (w tym procesu odwoławczego), tak w ujęciu konwencyjnym (art.6 ust. 1 EKPC), jak i w ujęciu standardu konstytucyjnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art.45 ust. 1 Konstytucji RP</a>), jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem tego prawa. Wprowadzenie do systemu procesowego formularzy uzasadnień (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art.99a § 1 kpk</a>) i nakazanie obligatoryjnego z niego korzystania, jest bezspornie krokiem, który nie daje właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania wskazanego powyżej standardu. Zresztą ostatnie wprowadzone przedsięwzięcia legislacyjne (odnośnie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art.424 § 1 kpk</a> – „zwięzłe wskazania”; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art.455a kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 537 a)">art.537a kpk</a>) wskazują wprost, że ustawodawca nie przykłada, niestety, istotnej wagi dla uzasadnienia wyroku sądu pierwszej, jak drugiej instancji. Każde uzasadnienie ze swojej natury jest bowiem inne, zwłaszcza gdy spojrzeć na uzasadnienie sądu odwoławczego, które ma odnosić się co do zasady do zarzutów apelacji i jej wniosków. Niejednokrotnie zarzuty ujęte w części wstępnej w ogóle nie przystają do argumentacji tych zarzutów, która to argumentacja zawarta jest <br/>w uzasadnieniu apelacji. Zarzuty niejednokrotnie wykluczają się od strony formalnoprawnej, są ze sobą sprzeczne, i nie dotyczy to tzw. zarzutów alternatywnych (zarzutów postawionych na wypadek nieuwzględniania innych zarzutów, zarzutów bardziej doniosłych lub dalej idących). Nie są przecież także sporadyczne sytuacje, gdy formuła zarzutów jest mieszana, albo wprost oderwana od wskazanej podstawy odwoławczej. Często także dopiero <br/>w uzasadnieniu apelacji jest sformułowane uchybienie, które nie ma formalnego obrazu w treści zarzutu zawartego w części wstępnej apelacji, <br/>a które to jednak uchybienie musi być przedmiotem wypowiedzi sądu odwoławczego, albowiem przedmiotem oceny jest cały środek odwoławczy. Jest to zresztą zrozumiałe, skoro sama apelacja sporządzona jest w różny sposób i nie na formularzu. Jeśli do tego dodać, że niekiedy nie ma merytorycznej możliwości odnoszenia się do niektórych zarzutów (są one bezprzedmiotowe, w układzie uwzględnienia innych - dalej idących), a nawet do niektórych apelacji (np. apelacja od kary na niekorzyść przy tym, gdy uwzględniono zarzuty apelacji na korzyść, które skutkowały zmianą wyroku przez uniewinnienie lub umorzenie postępowania), to formularz UK 2 nie daje możliwości do wskazania, że takie zarzuty lub nawet apelacja - nie są rozpoznawane (stanowisko sądu odwoławczego w miejscach formularza jest zawsze merytoryczne; zarzut zasadny, częściowo zasadny, niezasadny - rubryka 3). Nie będzie takim miejscem - do takich stwierdzeń - także rubryka 5.4 (inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku), albowiem wyrok nie będzie ich zawierał (takich stwierdzeń) […] W układzie, w którym sąd ad quem uzna, <br/>że nie jest możliwe – jak w realiach niniejszej sprawy – dotrzymanie konwencyjnego standardu rzetelnego procesu, to jest obowiązany do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art.91 ust. 2 Konstytucji RP</a> i odmowy sporządzenia uzasadnienia na formularzu, którego wymóg wynika z zapisu ustawy procesowej. Taki sposób postępowania wynika wprost z postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia<span class="anon-block">(...)</span>w sprawie <br/> <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>). Trybunał Konstytucyjny wskazał bowiem, że: „Uznanie, iż w razie konfliktu normy prawa krajowego z normą prawa wspólnotowego pierwszeństwo stosowania przysługuje tej ostatniej, prowadzi do wniosku, że w analizowanym wypadku zależność wymagana przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 193)">art.193 Konstytucji</a> nie wystąpi. O rozwiązaniu takiej kolizji sąd stosujący prawo rozstrzyga samodzielnie”; i dalej – „sądy krajowe mają też prawo i obowiązek odmówienia zastosowania normy krajowej, jeżeli koliduje ona z normami prawa wspólnotowego. Sąd krajowy nie orzeka w takim wypadku o uchyleniu normy prawa krajowego, lecz tylko odmawia jej zastosowania w takim zakresie, w jakim jest on obowiązany do dania pierwszeństwa normie prawa wspólnotowego.” W końcowym fragmencie postanowienia wspomniany organ wskazał, że: „...należy uznać brak konieczności zwracania się do TK z pytaniami prawnymi dotyczącym zgodności prawa krajowego z prawem wspólnotowym - nawet w sytuacji gdy sąd zamierza odmówić zastosowania ustawy krajowej. Problem rozwiązywania kolizji z ustawami krajowymi pozostaje więc w zasadzie poza zainteresowaniem TK. O tym, czy ustawa koliduje z prawem wspólnotowym, rozstrzygać będą bowiem Sąd Najwyższy, sądy administracyjne i sądy powszechne, a o tym, co znaczą normy prawa wspólnotowego, rozstrzygać będzie ETS, wydając orzeczenia wstępne...” oraz „w szczególnej sytuacji kolizji ustawy z prawem wspólnotowym uprawnienie sądu do zadania pytania prawnego zostaje <br/>w pewnym sensie ograniczone ze względu na regułę kolizyjną zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art.91 ust. 2 Konstytucji</a> oraz zasady stosowania prawa wspólnotowego, przede wszystkim zasadę bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego <br/>w wypadku kolizji z ustawą.” Kierując się zatem wyżej przedstawionymi poglądami oraz mając na uwadze stanowisko TK wyrażone w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, Sąd stwierdził, że w tej sprawie, z uwagi na treść apelacji, formułę zarzutów, sporządzenie uzasadnienia na formularzu - zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art.99a § 1 kpk</a> - stanowiłoby o naruszeniu art.6 ust. 1 EKPC, co nakazuje odmowę zastosowania tego przepisu ustawowego.</p> <p> <strong> <!-- -->* * * * *</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. A.</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span> stanęli przed Sądem Okręgowym w Poznaniu oskarżeni o popełnienie szeregu przestępstw, a mianowicie o to, że :</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. A.</span> </strong>:</p> <p>I.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> działając w zamiarze aby <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, działający wbrew przepisom ustawy, uczestniczyli w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci marihuany o łącznej wadze netto 5.179,36 grama oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy o łącznej wadze netto 22.381,82 grama i tabletek ekstazy w ilości 110 sztuk o wadze netto 43.95 grama, pomógł wyżej wymienionym w ten sposób, iż udostępnił im narzędzia służące do mieszania substancji zwiększającej objętość z narkotykami w postaci marihuany oraz amfetaminy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy <br/>z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>; </strong> </p> <p>II.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przechowywał przedmioty w postaci: prętów na metalowej podstawce – sztuk 7, „reaktorów” – sztuk 2, wanien ocynkowanych sztuk 2, kompletów rurek z wężykami i układem kraników – sztuk 2, które jak wynika z okoliczności ich ujawniania <br/>i przechowywania służą lub są przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowej w postaci amfetaminy;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 54;art. 54 ust. 1)">art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong>,</p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span>, </strong> </p> <p>5.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, </strong> </p> <p>6.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> </p> <p>III.  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz innych miejscowości, brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> i inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na przemycie wewnątrzwspólnotowym znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy <br/>i środka odurzającego w postaci marihuany, wprowadzania ich do obrotu lub uczestnictwa w obrocie, a także na przetwarzaniu ich w celu zwiększania objętości,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>; </strong> </p> <p>IV.  w okresie od 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu <br/>z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w różnych konfiguracjach osobowych, dokonali wewnątrzwspólnotowego przewozu z <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przetwarzali tę substancję i brali udział w obrocie tym środkiem i tą substancją, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, w ten sposób, że:</p> <p>1)  w dniu 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. F.</span>, bez udziału <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, zakupili za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> oraz drugiej nieustalonej osoby 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.659 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3.000 gramów za kwotę 29.993 złotych, a następnie w dniu 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku przekazali ją – za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> –<span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span> skąd, w dniu 28 <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, po czym wprowadzili narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>2)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. F.</span>, zakupili za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.505 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4.000 gramów za kwotę 39.824 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku przekazali ją – za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> – <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span> skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wskazany środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, po czym wprowadzili narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>3)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu <br/>z <span class="anon-block">J. F.</span>, zakupili za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 9.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 43.151 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2.500 gramów za kwotę 24.775 złotych i 5 gramów kokainy o nieustalonej wartości, <br/>a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku przekazali je – za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> – <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span> skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, gdzie dodatkowo <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i ustalona osoba przetworzyli znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej mieszając ją ze środkami zwiększającymi ich objętość uzyskując przez to 19.000 gramów amfetaminy w celu wprowadzenia narkotyku do obrotu;</p> <p>4)  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. F.</span>, zakupili za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 10.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 67.318 złotych i 110 tabletek <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto 43,95 gramów za nieustaloną kwotę oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3.500 gramów za kwotę 52.358 złotych, a następnie po przetransportowaniu w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przez <span class="anon-block">S. D. (1)</span> narkotyków do <span class="anon-block">P. (1)</span>– za pośrednictwem <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> – odebrali je na terenie <span class="anon-block">P.</span>, gdzie dodatkowo <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przetworzyli znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej i środka odurzającego, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, uzyskując wagę netto środka odurzającego w postaci marihuany 5179,36 gramów i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy 22.381,36 gramów netto w celu wprowadzenia ich do obrotu, po czym <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span> zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy Policji na gorącym uczynku; a czynu tego <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3, art. 53 ust. 2 oraz art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>; wobec <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> dodatkowo <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, a wobec <span class="anon-block">S. D. (1)</span> z art. 55 ust. 3, art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->a nadto </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </em> </strong> <em> <!-- --> o to, że: </em> </p> <p>V.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wbrew przepisom ustawy, posiadał środek odurzający w postaci kokainy o wadze 0,13 grama,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p>VI.  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie w i porozumieniu z <span class="anon-block">J. C.</span> i ustalonymi oraz nieustalonymi do chwili obecnej osobami dokonał wewnątrzwspólnotowego przewozu z <span class="anon-block">K. (...)</span> na teren <span class="anon-block">R. (...)</span> znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> zakupił za pośrednictwem ustalonego obywatela <span class="anon-block">R. (...)</span> od dwóch nn. mężczyzn 2.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 8.500 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1.000 gramów za kwotę 4.000 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>roku po przewiezieniu narkotyku przez granicę holendersko-niemiecką na terenie <span class="anon-block">N. (...)</span> przez 2.000 gramów amfetaminy <span class="anon-block">J. C.</span> przewożącemu wskazany narkotyk dalej do <span class="anon-block">P. (1)</span>, a samemu przewożąc przez granice <span class="anon-block">N. (...)</span> i <span class="anon-block">R. (...)</span> samochodem osobowym marki <span class="anon-block">S. (...)</span> wcześniej zakupione 1.000 gramów marihuany do <span class="anon-block">P. (1)</span>, następnie substancja psychotropowa w postaci 2.000 gramów amfetaminy została tego samego dnia odebrana od <span class="anon-block">J. C.</span> w <span class="anon-block">P.</span> przez ustaloną osobę, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3, art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>7.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. C.</span> :</strong> </p> <p>VII.  w bliżej nieustalonym okresie czasu, pod koniec <span class="anon-block">(...)</span>roku w <span class="anon-block">P.</span> nakłaniał <span class="anon-block">S. D. (1)</span> do wewnątrzwspólnotowego przewozu z terytorium <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P.</span> znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany, za co oferował korzyść majątkową w kwocie 1.000 złotych, za każdy przemycony kilogram,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</strong> </p> <p>VIII.  w okresie od kwietnia <span class="anon-block">(...)</span>roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, wbrew przepisom ustawy, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w różnych konfiguracjach osobowy dokonał wewnątrzwspólnotowego przewozu z <span class="anon-block">K. (...)</span> na teren <span class="anon-block">R. (...)</span> znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że:</p> <p>- w bliżej nieokreślonym dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">H.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi i nieustalonymi, działając na polecenie ustalonej osoby za pieniądze pochodzące od innej ustalonej osoby zakupił od ustalonego mężczyzny 1.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 5.000 złotych, a następnie samochodem ciężarowym przewiózł narkotyk do <span class="anon-block">P. (1)</span>, gdzie w dniu następnym na terenie <span class="anon-block">P.</span> wskazaną substancję psychotropowa przekazał ustalonej osobie w celu uprowadzenia w celu wprowadzenia jej do obiegu;</p> <p>- w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">S. F.</span>, ustalonymi i nieustalonymi osobami, zakupił za pośrednictwem ustalonego obywatela <span class="anon-block">R. (...)</span> od dwóch nn. mężczyzn 2.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 8.500 złotych oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 1.000 gramów za kwotę 4.000 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku po przewiezieniu narkotyku przez granicę niderlandzko-niemiecką na terenie <span class="anon-block">N. (...)</span> przejął 2.000 gramów amfetaminy i przewiózł wskazany narkotyk dalej do <span class="anon-block">P. (1)</span>, a <span class="anon-block">S. F.</span> przewiózł 1.000 gramów marihuany przez granicę <span class="anon-block">N. (...)</span> i <span class="anon-block">R. (...)</span> samochodem osobowym marki <span class="anon-block">S. (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3, art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->a nadto </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </em> </strong> <em> <!-- --> o to, że</em> </p> <p>IX.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> przechowywał wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. A.</span> przedmioty w postaci: prętów na metalowej podstawce – sztuk 7, „reaktorów” – sztuk 2, wanien ocynkowanych – sztuk 2, kompletów rurek z wężykami i układem kraników – sztuk 2, które - jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – miały służyć do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowej w postaci amfetaminy;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 54;art. 54 ust. 1)">art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p>X.  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób:</p> <p>- we <span class="anon-block">(...)</span> roku brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 3.000 gramów marihuany o wartości co najmniej 42.000 złotych, w ten sposób, że zbył ją <span class="anon-block">M. K. (1)</span> celem dalszej sprzedaży,</p> <p>- we <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 150 gramów marihuany o wartości co najmniej 2.100 złotych, w ten sposób, że zbył ją <span class="anon-block">M. K. (1)</span> celem dalszej sprzedaży,</p> <p>- w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 1.000 gramów marihuany o wartości co najmniej 14.000 złotych, w ten sposób, że zbył ją <span class="anon-block">M. K. (1)</span> celem dalszej sprzedaży,</p> <p>- w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 1.000 gramów marihuany o wartości co najmniej 14.000 złotych, w ten sposób, że zbył ją <span class="anon-block">M. K. (1)</span> celem dalszej sprzedaży,</p> <p>- w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 1.300 gramów marihuany o wartości co najmniej 18.200 złotych, w ten sposób, że zbył ją <span class="anon-block">M. K. (1)</span> celem dalszej sprzedaży,</p> <p>a czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->a nadto </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </em> </strong> <em> <!-- --> o to, że:</em> </p> <p>XI.  w bliżej nieustalonym okresie czasu pomiędzy 1 stycznia 2013 roku <br/>a <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, przy czym w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2.000 gramów amfetaminy <br/>o wartości co najmniej 24.000 złotych, w ten sposób, że nabył ją od <span class="anon-block">S. K.</span> w celu dalszej sprzedaży,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->a nadto </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> oraz <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </em> </strong> <em> <!-- --> o to, że:</em> </p> <p>XII.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> <br/>i <span class="anon-block">R. (...)</span>, działając wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu, zakupili od nieustalonej osoby za nieustaloną kwotę znaczne ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 7.000 gramów marihuany w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku, który to środek odurzający na parkingu w pobliżu <span class="anon-block">A.</span> – <span class="anon-block">E.</span> przejął <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyk do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span>roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający odebrali od niego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, po czym wprowadzili narkotyk do dalszego obrotu, przy czym <span class="anon-block">P. A. (1)</span> czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 oraz art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, a w przypadku <span class="anon-block">P. A. (1)</span> dodatkowo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->a nadto </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </em> </strong> <em> <!-- --> o to, że:</em> </p> <p>XIII.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze netto 342,73 gramów,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, </strong> </p> <p>XIV.  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wbrew przepisom ustawy, w celu niedozwolonego wytworzenia substancji psychotropowej posiadał prekursor w postaci 150 ml <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 61)">art. 61 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->*******************</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem</strong> z dnia 8.05.2019r. Sąd Okręgowy w Poznaniu ( III K 113/14 ) orzekł, co następuje :</p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. A.</span> </strong> uniewinnił od zarzutu popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt I;</p> <p>2.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. A.</span> </strong> uniewinnił od zarzutu popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt II;</p> <p>3.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt III przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz innych miejscowości, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> i inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany, przetwarzaniu ich w celu zwiększania objętości oraz wprowadzaniu ich do obrotu, tj. przestępstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu mu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>4.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IV przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w różnych konfiguracjach osobowych, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przetwarzał substancję psychotropową w postaci amfetaminy oraz środek odurzający w postaci marihuany, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, a następnie wprowadzał znaczne ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy do obrotu, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, w ten sposób, że:</p> <p>1)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> oraz drugiej nieustalonej osoby 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.659 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3.000 gramów za kwotę 29.993 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku przekazał ją <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>2)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.505 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4.000 gramów za kwotę 39.824 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku przekazał ją <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>3)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 9.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 43.151 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2.500 gramów za kwotę 24.775 złotych i 5 gramów kokainy o nieustalonej wartości, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie ze <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i ustaloną osobą przetworzyli znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej mieszając ją ze środkami zwiększającymi ich objętość uzyskując przez to 17.000 gramów amfetaminy, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>4)  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 15.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 67.318 złotych i 110 tabletek <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto 43,95 gramów za nieustaloną kwotę oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3.500 gramów za kwotę 52.358 złotych, a następnie po przetransportowaniu w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przez <span class="anon-block">S. D. (1)</span> ww. narkotyków do <span class="anon-block">P. (1)</span>odebrał je wspólnie z <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie ze <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">J. J. (1)</span> przetworzył znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej i środka odurzającego, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, uzyskując wagę netto środka odurzającego w postaci marihuany 5179,36 gramów i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy 22.381,36 gramów netto w celu wprowadzenia ich do obrotu, po czym wspólnie ze <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji na gorącym uczynku,</p> <p>dopuszczając się przypisanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 53 ust. 2 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 4 w kwocie 210.907 złotych;</p> <p>6.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IX z tą zmianą, iż wyeliminował z opisu czynu sformułowanie „wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. A.</span>”, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 54;art. 54 ust. 1)">art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 54;art. 54 ust. 1)">art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>7.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt X przyjmując, że zarzucanego czynu dopuścił się w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>8.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 7 w kwocie 90.300 złotych;</p> <p>9.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XII przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. L. (1)</span> <br/>i <span class="anon-block">S. D. (1)</span> dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 7.000 gramów marihuany zakupionego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku od nieustalonej osoby za nieustaloną kwotę, a następnie zakupiony środek odurzający przekazał na parkingu w pobliżu <span class="anon-block">A. S.</span> <span class="anon-block">D.</span>, który w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyk do <span class="anon-block">P. (1)</span> skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym wprowadził narkotyk do dalszego obrotu, przy czym przypisanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 oraz art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>10.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 § k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> – w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - połączył kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny wymierzone <br/>w pkt 3, 4, 6, 7 oraz 9 części rozstrzygającej wyroku i w ich miejsce wymierzył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong>karę łączną <strong> <!-- -->7 lat pozbawienia wolności </strong>oraz karę łączną grzywny 180 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>11.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 10)">pkt 10</a> zaliczył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. A. (1)</span> </strong> okres stosowania tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku;</p> <p>12.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. C.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt VII. przyjmując, że w bliżej nieustalonym okresie czasu, pod koniec <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> nakłaniał <span class="anon-block">S. D. (1)</span> do wewnątrzwspólnotowego nabycia nieustalonej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany, za co oferował korzyść majątkową w kwocie 1.000 złotych za każdy przewieziony kilogram narkotyku, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>13.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. C.</span> </strong> uznał za winnego czynu opisanego w pkt VIII. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span>roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, wbrew przepisom ustawy, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w różnych konfiguracjach osobowych dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy celem wprowadzenia ich do obrotu w sposób i w ilościach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56 ust. 3 pkt. 8)">pkt VIII</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 50 złotych;</p> <p>14.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. C.</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej <br/>z przestępstwa przypisanego mu w pkt 13 w kwocie 17.500 złotych;</p> <p>15.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 § k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - połączył wymierzone w pkt 12 oraz 13 części rozstrzygającej wyroku kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i w ich miejsce wymierzył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. C.</span> karę łączną 3 lat pozbawienia wolności </strong>oraz karę łączną grzywny 120 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>16.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt III. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz innych miejscowości, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany oraz wprowadzaniu ich do obrotu, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 4)">art. 60 § 6 pkt 4 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę grzywny 50 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 20 złotych;</p> <p>17.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IV. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w różnych konfiguracjach osobowych, uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu z <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span> znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, a następnie wprowadzał znaczne ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy do obrotu, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, w ten sposób, że:</p> <p>1)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> oraz drugiej nieustalonej osoby 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.659 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3.000 gramów za kwotę 29.993 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku po przekazaniu ww. środka odurzającego i substancji psychotropowej przez <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, przewiózł je samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, celem wprowadzenia ich do dalszego obrotu, przy czym jego rola ograniczała się do przewiezienia ww. narkotyków z terytorium <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>;</p> <p>2)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.505 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4.000 gramów za kwotę 39.824 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku po przekazaniu ww. środka odurzającego i substancji psychotropowej przez <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, przewiózł je samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, celem wprowadzenia ich do dalszego obrotu, przy czym jego rola ograniczała się do przewiezienia ww. narkotyków z terytorium <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>;</p> <p>3)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 9.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 43.151 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2.500 gramów za kwotę 24.775 złotych i 5 gramów kokainy o nieustalonej wartości, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku po przekazaniu ww. środka odurzającego i substancji psychotropowej przez <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, przewiózł je samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, celem wprowadzenia ww. narkotyków do dalszego obrotu, przy czym jego rola ograniczała się do przewiezienia ww. narkotyków z terytorium <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>;</p> <p>4)  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 15.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 67.318 złotych i 110 tabletek <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto 43,95 gramów za nieustaloną kwotę oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3.500 gramów za kwotę 52.358 złotych, a następnie po przetransportowaniu w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> narkotyków do <span class="anon-block">P. (1)</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali od niego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, celem wprowadzenia do dalszego obrotu, przy czym jego rola ograniczała się do przewiezienia ww. narkotyków z terytorium <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span>;</p> <p>tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 80 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 20 złotych;</p> <p>18.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 17 w kwocie 210.907 złotych;</p> <p>19.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XII. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 7.000 gramów marihuany zakupionego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku od nieustalonej osoby za nieustaloną kwotę, a następnie zakupiony środek odurzający otrzymał na parkingu w pobliżu <span class="anon-block">A.</span> – <span class="anon-block">E.</span> od <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, który w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający odebrali od niego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> z <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym za ich pośrednictwem wprowadził narkotyk do dalszego obrotu, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 50 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych;</p> <p>20.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 § k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> – w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - połączył wymierzone w pkt 16, 17 oraz 19 części rozstrzygającej wyroku kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i w ich miejsce wymierzył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> karę łączną 2 lat pozbawienia wolności</strong> oraz karę łączną grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 20 złotych;</p> <p>21.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> – w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> </strong> kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres <br/>5 lat tytułem próby, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;</p> <p>22.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w pkt III. przyjmując, <br/>że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz innych miejscowości, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> i inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany, przetwarzaniu ich w celu zwiększania objętości oraz wprowadzaniu ich do obrotu, tj. przestępstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>23.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w pkt IV. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w różnych konfiguracjach osobowych, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span> znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przetwarzał substancję psychotropową w postaci amfetaminy oraz środek odurzający w postaci marihuany, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, a następnie wprowadzał znaczne ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy do obrotu, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, w ten sposób, że:</p> <p>1)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> oraz drugiej nieustalonej osoby 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.659 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3.000 gramów za kwotę 29.993 złotych, a następnie w dniu 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>2)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.505 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4.000 gramów za kwotę 39.824 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>3)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 9.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 43.151 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2.500 gramów za kwotę 24.775 złotych i 5 gramów kokainy o nieustalonej wartości, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał ww. substancję psychotropową w postaci amfetaminy oraz ww. środek odurzający w postaci marihuany <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i ustaloną osobą przetworzyli znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej mieszając ją z kofeiną uzyskując przez to 17.000 gramów amfetaminy, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>4)  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 15.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 67.318 złotych i 110 tabletek <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto 43,95 gramów za nieustaloną kwotę oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3.500 gramów za kwotę 52.358 złotych, a następnie po przetransportowaniu w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przez <span class="anon-block">S. D. (1)</span> ww. narkotyków do <span class="anon-block">P. (1)</span> odebrali je <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie ze <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">J. J. (1)</span> przetworzył znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej i środka odurzającego, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, uzyskując wagę netto środka odurzającego w postaci marihuany 5179,36 gramów i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy 22.381,36 gramów netto w celu wprowadzenia ich do obrotu, po czym wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji na gorącym uczynku,</p> <p>dopuszczając się zarzucanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 53 ust. 2 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>24.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 23 w kwocie 210.907 złotych;</p> <p>25.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> uznał za winnego przestępstwa opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62 ust. 1 pkt. 5)">pkt V</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>26.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w pkt VI. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie w i porozumieniu z <span class="anon-block">J. C.</span> i ustalonymi oraz nieustalonymi do chwili obecnej osobami dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> zakupił za pośrednictwem ustalonego obywatela <span class="anon-block">R. (...)</span> od dwóch nieustalonych mężczyzn 2.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 8.500 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1.000 gramów za kwotę 4.000 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku po przewiezieniu narkotyku przez granicę holendersko-niemiecką na terenie <span class="anon-block">N. (...)</span> przekazał 2.000 gramów amfetaminy <span class="anon-block">J. C.</span> przewożącemu wskazany narkotyk dalej do <span class="anon-block">P. (1)</span>, a samemu przewożąc przez granice <span class="anon-block">N. (...)</span> i Rzeczpospolitej Polskiej samochodem osobowym marki <span class="anon-block">S. (...)</span> wcześniej zakupione 1.000 gramów marihuany do <span class="anon-block">P. (1)</span>; następnie substancja psychotropowa w postaci 2.000 gramów amfetaminy została tego samego dnia odebrana od <span class="anon-block">J. C.</span> w <span class="anon-block">P.</span> przez ustaloną osobę, celem wprowadzenia ww. środka odurzającego i substancji psychotropowej do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>27.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 26 w kwocie 12.500 złotych;</p> <p>28.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 § k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - połączył kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny wymierzone <br/>w pkt 22, 23, 25 oraz 26 części rozstrzygającej wyroku i w ich miejsce wymierza oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong>karę łączną <br/> <strong> <!-- -->7 lat pozbawienia wolności</strong> oraz karę łączną grzywny 150 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>29.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 28)">pkt 28</a> zaliczył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. F.</span> </strong> okresy tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku oraz od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku;</p> <p>30.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w pkt III. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz innych miejscowości, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> i inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany, przetwarzaniu ich w celu zwiększania objętości oraz wprowadzaniu ich do obrotu, tj. przestępstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>31.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w pkt IV. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w różnych konfiguracjach osobowych, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span> znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przetwarzał substancję psychotropową w postaci amfetaminy oraz środek odurzający w postaci marihuany, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, a następnie wprowadzał znaczne ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy do obrotu, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, w ten sposób, że:</p> <p>1)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, a także a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.505 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4.000 gramów za kwotę 39.824 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał ją <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>2)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 9.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 43.151 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2.500 gramów za kwotę 24.775 złotych i 5 gramów kokainy o nieustalonej wartości, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, ww. środek odurzający i substancję psychotropową odebrali <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie ze <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span> i ustaloną osobą przetworzyli znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej mieszając ją ze środkami zwiększającymi ich objętość uzyskując przez to 17.000 gramów amfetaminy, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>3)  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 15.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 67.318 złotych i 110 tabletek <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto 43,95 gramów za nieustaloną kwotę oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3.500 gramów za kwotę 52.358 złotych, a następnie po przetransportowaniu w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przez <span class="anon-block">S. D. (1)</span> ww. narkotyków do <span class="anon-block">P. (1)</span> odebrali je <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie ze <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przetworzył znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej i środka odurzającego, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, uzyskując wagę netto środka odurzającego w postaci marihuany 5179,36 gramów i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy 22.381,36 gramów netto w celu wprowadzenia ich do obrotu, po czym wspólnie ze <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji na gorącym uczynku,</p> <p>tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 53 ust. 2 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>32.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 31 w kwocie 210.907 złotych;</p> <p>33.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56 ust. 3 pkt. 11)">pkt XI</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>34.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 33 w kwocie 24.000 złotych;</p> <p>35.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 § k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> – w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - połączył kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny wymierzone w pkt 30, 31 oraz 33 części rozstrzygającej wyroku i wymierzył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong>karę łączną <strong> <!-- -->5 lat pozbawienia wolności</strong> oraz karę łączną grzywny 120 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>36.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 35)">pkt 35</a> zaliczył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> </strong> okres tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia<span class="anon-block">(...)</span>roku;</p> <p>37.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w pkt III. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz innych miejscowości, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> i inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy i środka odurzającego w postaci marihuany, przetwarzaniu ich w celu zwiększania objętości oraz wprowadzaniu ich do obrotu, tj. przestępstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>38.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w pkt IV. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w różnych konfiguracjach osobowych, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z <span class="anon-block">K. (...)</span> do <span class="anon-block">P. (1)</span> znacznych ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, przetwarzał substancję psychotropową w postaci amfetaminy, mieszając ją z substancją zwiększającą jej objętość, a następnie wprowadzał znaczne ilości środka odurzającego w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy do obrotu, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, w ten sposób, że:</p> <p>1)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> oraz drugiej nieustalonej osoby 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.659 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3.000 gramów za kwotę 29.993 złotych, a następnie w dniu 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający i substancję psychotropową odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>2)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 8.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 36.505 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4.000 gramów za kwotę 39.824 złotych, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wskazany środek odurzający i substancję psychotropową odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>3)  w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, działając wspólnie w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 9.500 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 43.151 złotych oraz środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2.500 gramów za kwotę 24.775 złotych i 5 gramów kokainy o nieustalonej wartości, a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku, a następnie w dniu 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku za pośrednictwem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał je <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyki do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający i substancję psychotropową odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, gdzie dodatkowo wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i ustaloną osobą przetworzyli znaczne ilości przemyconej substancji psychotropowej mieszając ją ze środkami zwiększającymi ich objętość uzyskując przez to 17.000 gramów amfetaminy, po czym wprowadził ww. narkotyki do dalszego obrotu;</p> <p>4)  w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wspólnie w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, a także inną ustaloną osobą, zakupił za pośrednictwem ustalonej osoby od ustalonego obywatela <span class="anon-block">H.</span> 15.000 gramów substancji psychotropowej w postaci amfetaminy za kwotę 67.318 złotych i 110 tabletek <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto 43,95 gramów za nieustaloną kwotę oraz środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3.500 gramów za kwotę 52.358 złotych, a następnie po przetransportowaniu w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przez <span class="anon-block">S. D. (1)</span> narkotyków do <span class="anon-block">P. (1)</span>, odebrał je wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, gdzie dodatkowo <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przetworzyli znaczne ilości substancji psychotropowej i środka odurzającego, mieszając je z substancjami zwiększającymi ich objętość, uzyskując wagę netto środka odurzającego w postaci marihuany 5.179,36 grama oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy 22.381,36 grama netto w celu wprowadzenia ich do obrotu,</p> <p>tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 53;art. 53 ust. 2;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 i art. 53 ust. 2 oraz art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 120 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>39.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> na rzecz Skarbu Państwa solidarnie z ustalonymi współsprawcami przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego mu w pkt 38 w kwocie 210.907 złotych;</p> <p>40.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w pkt XII. przyjmując, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">S. D. (1)</span> dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 7.000 gramów marihuany zakupionego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku od nieustalonej osoby za nieustaloną kwotę, a następnie zakupiony środek odurzający wraz z <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przekazał na parkingu w pobliżu Apeldoorn – Ede <span class="anon-block">S. D. (1)</span> który w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przewiózł narkotyk do <span class="anon-block">P. (1)</span>, skąd, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, środek odurzający odebrał od niego wspólnie z <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, po czym wprowadził narkotyk do dalszego obrotu, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3;art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 55 ust. 3 oraz art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>41.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62 ust. 2 pkt. 13)">pkt XIII</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>42.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 61 pkt. 14)">pkt XIV.</a>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 61)">art. 61 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 61)">art. 61 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych;</p> <p>43.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 § k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> - w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku - połączył wymierzone w pkt 37, 38, 40, 41 oraz 42 części rozstrzygającej wyroku kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i wymierzył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> karę łączną <strong> <!-- -->6 lat pozbawienia wolności</strong> oraz karę łączną grzywny 150 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 50 zł;</p> <p>44.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 43)">pkt 43</a> zaliczył oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> okres tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku;</p> <p>45.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 2)">art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci białego proszku w postaci kokainy o masie netto 0,13 gramów oraz substancji w postaci siarczanu amfetaminy o masie netto 342,53 gramów;</p> <p>46.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2;§ 2 ust. 3;§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 5;§ 16;§ 19)">§ 2 ust. 1-3, § 14 ust. 2 pkt 5, § 16 i 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">R. T.</span> kwotę 5.313,60 złotych (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">S. D. (1)</span> z urzędu;</p> <p>47.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 2 ust. 1 pkt. 5;art. 2 ust. 1 pkt. 6;art. 2 ust. 1 pkt. 3;art. 2 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 4, 5, 6 i 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (tj. Dz.U. z 1983r., poz. 49, poz. 223 ze zm.) zwolnił oskarżonych częściowo z kosztów sądowych za wyjątkiem opłaty i z tego tytułu wymierzył oskarżonym <span class="anon-block">P. A. (1)</span> kwotę 2.400 złotych, <span class="anon-block">J. C.</span> kwotę 1.600 złotych, <span class="anon-block">S. D. (1)</span> kwotę 700 złotych, <span class="anon-block">S. F.</span> kwotę 2.100 złotych, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> kwotę 1.600 złotych oraz <span class="anon-block">A. L. (1)</span> kwotę 2.100 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->*******************</strong> </p> <p> <em> <!-- --> Z wyrokiem tym nie zgodzili się prokurator oraz obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">J. C.</span>, a nadto dodatkowo obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span> w zakresie dot. orzeczenia o kosztach obrony z urzędu. </em> </p> <p> <strong> <!-- --> Prokurator</strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art.425 § 1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art.444 kpk</a> zaskarżył przedmiotowy wyrok w części dot. orzeczenia o uniewinnieniu <span class="anon-block">M. A.</span> oraz o karze wobec oskarżonych <span class="anon-block">S. F.</span> <br/>i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> ( we wniosku z dnia <span class="anon-block">(...)</span> prokurator wnosił o sporządzenie uzasadnienia odnośnie <span class="anon-block">M. A.</span> co do czynów z pkt I i II a w kolejnym z dnia <span class="anon-block">(...)</span> co do wszystkich oskarżonych odnośnie kary – vide: k.7249, 7258 tom 42 ).</p> <p>Skarżący zarzucił sądowi I instancji ( vide: k.7408-7412 ) :</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, <br/>a mający wpływ na treść orzeczenia, wyrażający się w mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, iż zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż oskarżony <span class="anon-block">M. A.</span> popełnił zarzucane mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art.18 § 3 kk</a> <br/>w zw. z art.56 ust.3 i art.54 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy w rzeczywistości materiał ten należycie oceniony, zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego prowadzi w tym względzie do wniosku przeciwnego,</p> <p>2.  rażącą niewspółmierność kar pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonym <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> wskutek niedostatecznego uwzględnienia stopnia szkodliwości społecznej czynów im zarzucanych oraz celów zapobiegawczych <br/>i wychowawczych kary, a w szczególności potrzeb kształtowania świadomości karnej społeczeństwa, które to okoliczności we wzajemnym ze sobą powiązaniu uzasadniają wymierzenie oskarżonym kary surowszej, aniżeli orzeczona przez sąd I instancji.</p> <p>Reasumując prokurator wniósł o :</p> <p>1.  uchylenie zaskarżonego wyroku w części dot. <span class="anon-block">M. A.</span> <br/>i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,</p> <p>2.  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie nw. oskarżonym następujących kar :</p> <p>a)  <span class="anon-block">S. F.</span> :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt III aktu oskarżenia – 1 roku pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt IV aktu oskarżenia – 6 lat pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt V aktu oskarżenia – 1 roku pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt VI aktu oskarżenia – 6 lat pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kary łącznej 10 lat pozbawienia wolności w zamian za karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, w pozostałym zakresie pozostawienie kar grzywny oraz środków karnych bez zmian,</p> </dd> </dl> <p>b)  <span class="anon-block">P. A. (1)</span> :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt III aktu oskarżenia – 1 roku pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt IV aktu oskarżenia – 6 lat pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt IX aktu oskarżenia – 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt X aktu oskarżenia – 3 lat pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za czyn opisany w pkt XII aktu oskarżenia – 6 lat pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kary łącznej 10 lat pozbawienia wolności w zamian za karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, w pozostałym zakresie pozostawienie kar grzywny oraz środków karnych bez zmian.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->***************</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> z wyboru adw. <span class="anon-block">M. N.</span> </strong> zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości ( vide: k.7424-7434 ).</p> <p>Powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438 pkt 2 i 3 kpk</a> zarzucił sądowi I instancji :</p> <p>1.  naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">M. K. (1)</span> <br/>i wyjaśnień oskarżonego w zakresie w jakim sąd I instancji uznał zeznania tego świadka za wiarygodne, odmawiające przymiotu wiarygodności twierdzeniom <span class="anon-block">P. A. (1)</span>,</p> <p>2.  błąd w ustaleniach stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż z okoliczności ujawnienia przedmiotów znajdujących się u <span class="anon-block">M. A.</span> <br/>w postaci prętów na metalowej podstawce – 7 szt., „reaktorów” – 2 szt., wanien ocynkowanych – 2 szt., kompletów rurek z wężykami i układem kraników – 2 szt., wynika, że miały służyć do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowych w postaci amfetaminy,</p> <p>3.  naruszenie przepisów postępowania karnego, w tym w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> polegającego na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodów poprzez przyznanie przymiotu wiarygodności zeznaniom świadka <span class="anon-block">S. K.</span>, podczas gdy zgromadzony <br/>w sprawie materiał dowodowy przeczy jego twierdzeniom,</p> <p>4.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art.170 § 1 kpk</a> poprzez oddalenie mającego istotne znaczenie w sprawie wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie świadka <span class="anon-block">P. W.</span>, w sytuacji gdy przesłuchanie tego świadka stało się możliwe,</p> <p>5.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 392;art. 392 § 1)">art.392 § 1 kpk</a> poprzez brak przeprowadzenia dowodu ( tak w oryginale – dop. SA P-ń ) z zeznań świadka <span class="anon-block">S. D. (2)</span>, pomimo stosownego żądania zgłoszonego przez strony postępowania,</p> <p>6.  naruszenie przepisów postępowania karnego, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodów poprzez przyznanie przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, podczas gdy zgromadzony <br/>w sprawie materiał dowodowy przeczy jego twierdzeniom,</p> <p>7.  a w konsekwencji także błąd w ustaleniu stanu faktycznego, polegający na przyjęciu, że oskarżony <span class="anon-block">P. A. (1)</span> dopuścił się zarzucanych mu czynów,</p> <p>8.  a z ostrożności procesowej – w przypadku nieuwzględnienia ww. – zarzut naruszenia prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a>, polegający na przyjęciu, iż oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.</p> <p>Reasumując, obrońca wniósł o :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,</p> </dd> </dl> <p>ewentualnie :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->***************</strong> </p> <p>Obrońca <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> z wyboru adw. <span class="anon-block">M. N.</span> </strong> zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości ( vide: k.7416-7422 ).</p> <p>Powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438 pkt 2 i 3 kpk</a> zarzucił sądowi I instancji :</p> <p>1.  naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym w szczególności :</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">S. K.</span>, wyjaśnień oskarżonego oraz współoskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span> przy braku uwzględnienia wszystkich zgromadzonych <br/>w sprawie dowodów,</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art.167 kpk</a> poprzez niepodjęcie przez Sąd Okręgowy inicjatywy dowodowej mającej na celu weryfikacje twierdzeń <span class="anon-block">A. L. (1)</span>,</p> <p>c)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art.170 § 1 kpk</a> poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie przed Sądem <span class="anon-block">P. W.</span>,</p> <p>d)  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 392;art. 392 § 1)">art.392 § 1 kpk</a> poprzez brak przeprowadzenia dowodu ( tak w oryginale – dop. SA P-ń ) z zeznań świadka <span class="anon-block">S. D. (2)</span>, pomimo stosownego żądania zgłoszonego przez strony postępowania,</p> <p>2.  błąd w ustaleniach stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że w dniu <span class="anon-block">(...)</span> substancje psychotropowa oraz prekursor <span class="anon-block"> (...)</span> ujawniono w miejscu zamieszkania tego oskarżonego podczas gdy środki te faktycznie ujawniono na działce sąsiadującej,</p> <p>3.  w przypadku nieuwzględnienia ww. – zarzut naruszenia prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 2)">art.258 § 2 kk</a>, polegający na przyjęciu, iż oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.</p> <p>Reasumując, obrońca wniósł o :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,</p> </dd> </dl> <p>ewentualnie :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->***************</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. F.</span> z wyboru adw. <span class="anon-block">P. G.</span> </strong> zaskarżył przedmiotowy wyrok na korzyść ww. w części, tj. co do pkt 22-24, 26-28 ( vide: k.7453-7457 ) ( orzeczenie zawarte w <strong> <!-- -->pkt 25</strong> nie zostało więc zaskarżone przez ww. a wyłącznie przez prokuratora co do kary ).</p> <p>Skarżący zarzucił sądowi I instancji :</p> <p>I. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438 pkt 2 kpk</a> obrazę przepisów postępowania, mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a>, polegającej na dowolnej ocenie materiału dowodowego, w szczególności na przydaniu waloru wiarygodności zeznaniom <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">P. W.</span>, a także <span class="anon-block">M. B.</span> złożonym w postępowaniu przygotowawczym, która miała wpływ na treść orzeczenia, albowiem doprowadziła Sąd do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych,</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438 pkt 2 kpk</a> obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 1)">art.2 § 1 pkt 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art.2 § 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art.4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 9;art. 9 § 1)">art.9 § 1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 4)">art.170 § 1 pkt 4 kpk</a> polegającą na nieprzeprowadzeniu dowodów z:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>ponownego przesłuchania świadka <span class="anon-block">P. W.</span>, <br/>w sytuacji, w której nie służyłoby mu uprawnienie wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art.182 § 3 kpk</a>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">A. K.</span>, co do której Sąd wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu, które pomimo nieprzeprowadzenia ww. dowodu nie zostało uchylone, w związku <br/>z czym rozstrzygnięcie nie zapadło w oparciu o całokształt materiału dowodowego,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>przesłuchania w charakterze świadków: <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">Ł. R.</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">R. N.</span>, <span class="anon-block">P. D.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">D. H.</span>, <span class="anon-block">B. B.</span>, <span class="anon-block">Ł. O.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">W. K.</span> oraz <span class="anon-block">B. M.</span>;</p> </dd> </dl> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art.438 pkt 1 kpk</a> obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> polegającą na przyjęciu - oczywiście w sytuacji uznania zarzutów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438 pkt. 1;art. 258 pkt. 2)">punktów I. i II.</a> jako niezasadnych - iż relacje łączące oskarżonych <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. J. (1)</span> nosiły znamiona działania <br/>w zorganizowanej grupie przestępczej;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art.438 pkt 4 kpk</a> rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych oraz kary łącznej pozbawienia wolności.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, wniósł o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów</p> <p>ewentualnie wniósł o:</p> <p>2. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.</p> <p> <strong> <!-- -->***************</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. J. (1)</span> z wyboru adw. <span class="anon-block">P. M.</span> </strong>zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości, na korzyść ww. <br/>( vide: k.7398-7406 ).</p> <p>Skarżący zarzucił sądowi I instancji :</p> <p>1.  obrazę przepisów prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> oraz art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>błędną interpretację przesłanek materialnych warunkujących byt ww. czynów zabronionych,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów prawa materialnego poprzez uznanie, iż elementy sprawcze dot. <span class="anon-block">J. J. (1)</span> wypełniając znamiona ww. przestępstw,</p> </dd> </dl> <p>2.  rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art.4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art.5 § 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> poprzez jednostronną i dowolną ocenę materiału dowodowego, całkowicie sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego, brak wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy, nie uwzględnienie okoliczności korzystnych dla oskarżonego, a także:</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>rozstrzygnięcie istniejących wątpliwości na niekorzyść oskarżonego wskutek bezzasadnego przyjęcia, iż zeznania złożone przez <span class="anon-block">S. K.</span> pomawiające <span class="anon-block">J. J. (1)</span> o udział w przestępczym procederze są całkowicie wiarygodne, mimo ich wewnętrznej sprzeczności, niespójności dowodowym zgromadzonym w sprawie ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art.5 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art.4 kpk</a> ),</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>całkowicie dowolną i jednostronną ocenę wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span> w zakresie sprawstwa <span class="anon-block">J. J. (1)</span> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> ),</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>całkowicie dowolną i jednostronną ocenę zeznań oraz wyjaśnień <span class="anon-block">S. K.</span> w zakresie sprawstwa <span class="anon-block">J. J. (1)</span> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> ),</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>całkowicie dowolną i jednostronną ocenę zeznań <span class="anon-block">J. F.</span> w zakresie sprawstwa <span class="anon-block">J. J. (1)</span> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> ),</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>całkowicie dowolną i jednostronną ocenę dowodów z opinii biegłych, przeprowadzonych w toku postępowania, w szczególności opinii <br/>z zakresu informatyki oraz opinii z zakresu badań daktyloskopijnych <br/>( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> ),</p> </dd> </dl> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanego orzeczenia poprzez odmówienie uznania za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego jak również uznania za niewiarygodne w tej części wyjaśnień <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> świadczących o braku udziału jego osoby w przestępstwie przy jednoczesnym bezkrytycznym i niczym nieuzasadnionym ustaleniu sprawstwa <span class="anon-block">J. J. (1)</span> tylko i wyłącznie na podstawie niewiarygodnych zeznań i wyjaśnień złożonych przez <span class="anon-block">S. K.</span>, zmarginalizowanie zeznań <span class="anon-block">J. F.</span> oraz ustalonych okoliczności zdarzeń opisanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku z jego udziałem i udziałem oskarżonego <span class="anon-block">J.</span>.</p> <p>Reasumując, obrońca wniósł o :</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego wyroku sądu I instancji poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,</p> <p>ewentualnie o :</p> <p>2.  uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->***************</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> z wyboru adw. <span class="anon-block">A. D.</span> </strong> zaskarżył przedmiotowy wyrok w pkt 12, 13, 14 i 15 ( vide: k.7436-7450 ).</p> <p>Skarżący ten zarzucił sądowi I instancji :</p> <p>1.  w zakresie zarzutu opisanego w punkcie VIII pierwszy myślnik wyroku: mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i ich weryfikację z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, przejawiającą się w uznaniu za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, gdy z jednej strony zeznania te są nielogiczne, z drugiej zaś strony stoją w oczywistej sprzeczności <br/>z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym <br/>w postaci m.in. zeznań świadka <span class="anon-block">G. D.</span>, co w połączeniu <br/>z inicjatywą dowodową oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> w zakresie danych <br/>z nadajnika <span class="anon-block"> (...)</span> zamontowanego w prowadzonym przez niego pojeździć i problemach jakie pojawiłyby się przy próbie przejechania przez tunel w <span class="anon-block">R.</span> oraz wiedzą powszechną w zakresie optymalnej trasy pomiędzy <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">P.</span> winno co najmniej wzbudzić uzasadnione wątpliwości co do możliwości pojawienia się prowadzonym przez oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> samochodem ciężarowym w miejscowości <span class="anon-block">H.</span>, które zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art.5 § 2 kpk</a> winny zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego,</p> <p>2.  w zakresie zarzutu opisanego w punkcie VIII drugi myślnik wyroku: mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i ich weryfikację z naruszeniem zasad pra-widłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, przejawiającą się w uznaniu za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">P. P. (2)</span>, gdy z jednej strony zeznania te są niekonsekwentne i niespójne, z drugiej zaś strony stoją w sprzeczności z innymi zebranymi w sprawie dowodami w tym <br/>w szczególności ze spójnymi i logicznymi zeznaniami świadka <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych polegającym na nieuprawnionym uznaniu, że na parkingu w <span class="anon-block">T.</span> doszło do spotkania pomiędzy <span class="anon-block">J. C.</span> <br/>a <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">R. N.</span>, <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">P. P. (2)</span>,</p> <p>3.  mogącą mieć wpływ na wynik postępowania obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art.170 § 3 kpk</a> polegającą na jego niezastosowaniu i pominięcie dowodu <br/>z przesłuchania <span class="anon-block">A. K.</span> bez wydaniu postanowienia w tym zakresie, co uniemożliwia ocenę zasadności decyzji o odstąpieniu od przesłuchania tego świadka, a w konsekwencji naruszyło prawo do obrony oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> (świadek ten podaje bowiem okoliczności korzystne dla oskarżonego, a pominięte przez Sąd I instancji wskazując w postępowaniu przygotowawczym, że <em> <!-- --> ja wiem, <br/>że narkotyki zostały wtedy przewiezione przez <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">P.</span> - k.1421)</em> </p> <p>4.  obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art.18 § 2 kk</a> w zw. z art.55 ust. 1 Ustawy <br/>o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na uznaniu, że <span class="anon-block">J. C.</span> dopuścił się podżegania oskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, podczas gdy zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> nie wywołało u oskarżonego zamiaru popełnienia przestępstwa co skutkować winno uznaniem, że do podżegania nie doszło,</p> <p>a nadto, z daleko posuniętej ostrożności procesowej, w przypadku nieuwzględnienia zarzutów wskazanych w punktach 1 i 2 apelacji:</p> <p>5.  obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">art.45 kk</a> poprzez orzeczenie solidarnego przepadku, gdy tym-czasem w świetle poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń możliwe było przypisanie odpowiedzialności oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> pro rata parte (zgodnie z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd I instancji łączna wartość korzyści jaką oskarżony miał osiągnąć miała wynieść łącznie 3 tys. zł).</p> <p>Reasumując, obrońca wniósł o :</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,</p> <p>ewentualnie, wniósł o:</p> <p>2.  uchylenie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->***************</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span> z urzędu adw. <span class="anon-block">R. T.</span> </strong> zaskarżył przedmiotowe orzeczenie w pkt 46 w zakresie dot. kosztów wynagrodzenia adwokackiego ( vide: k.7413-7414 ).</p> <p>We wniesionym zażaleniu z dnia <span class="anon-block">(...)</span>zarzucił sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art.632 pkt 2 kpk</a> w zw. z § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie poprzez nieuwzględnienie wniosku w zakresie podwyższenia wynagrodzenia adwokackiego do 150 % stawki minimalnej.</p> <p>Reasumując, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia <br/>i zasądzenie na jego rzecz kosztów adwokackich w wysokości 150 % stawki minimalnej.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :</span> </strong> </p> <p>Wnioski o uzasadnienie wyroku Sadu Apelacyjnego w Poznaniu <br/>z dnia 12.11.2020r. złożyli : obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, oskarżony <span class="anon-block">S. F.</span> oraz jego obrońca, obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span>, obrońca oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">M. A.</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span> oraz prokurator w zakresie oskarżonych <span class="anon-block">M. A.</span>, <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. C.</span>.</p> <p>Apelacje prokuratora okazała się bezzasadna w zakresie dot. winy oskarżonego <span class="anon-block">M. A.</span>. Z kolei w zakresie orzeczenia o karze dot. oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> to ww. środek rozpoznano in meritum – negatywnie – jedynie w zakresie obejmującym pkt 6, 7, 10 i 25. W pozostałym zakresie orzeczenie sądu I instancji uchylono <br/>i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania z powodu zarzutów obrońców ( pkt 3, 4, 9, 26, 28 ).</p> <p>Apelacje obrońców oskarżonych okazały się w znacznym zakresie uzasadnione, co doprowadziło finalnie do uchylenie zaskarżonego wyroku <br/>w przeważającej części i przekazania w tym zakresie przedmiotowej sprawy do ponownego rozpoznania. Podejmując taką decyzję sąd odwoławczy miał na względzie treść uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <br/>( vide: <span class="anon-block">(...)</span> ), który wskazywał, że skoro spośród przepisów wymienionych w art.36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. ( Dz. U. poz. 1247 z późn. zm. ), unormowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437 § 2 kpk</a> nie zostały zmienione w następnej ustawie nowelizacyjnej, to oczywiste jest, iż w sprawach, <br/>w których akt oskarżenia skierowano do sądu przed dniem 1 lipca 2015r. <br/>( i sprawa nie została zakończona do dnia 15 kwietnia 2016r. ), wymienione przepisy, aż do prawomocnego zakończenia postępowania, mają zastosowanie w ich brzmieniu obowiązującym przed tą datą. Sytuacja taka miała właśnie miejsce w niniejszej sprawie, w której akt oskarżenia skierowano do Sądu Okręgowego w Poznaniu jeszcze w dniu 15.04.2014r. ( vide: k.3171 ). Jednocześnie sprawa ta nie została zakończona przed dniem 15.04.2016r., co oznacza że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437 § 2 kpk</a> należało stosować w wersji obowiązującej przed 1.07.2015r., ze wszystkimi tego konsekwencjami.</p> <p>Bezzasadne okazało się za to zażalenie obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span> z urzędu dot. jego wynagrodzenia na I instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja prokuratora</strong> </p> <p>Jak wspomniano powyżej apelacja ta okazała się bezzasadna <br/>w całości w zakresie dot. oskarżonego <span class="anon-block">M. A.</span>. Z kolei w części odnoszącej się do orzeczenia o karze wobec oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">S. F.</span> to zarzuty te okazały się chybione w zakresie dot. pkt 6, 7, 25 wyroku dot. kar jednostkowych i w pkt 10 dot. orzeczenia o karze łącznej w stosunku do pierwszego z ww. Z kolei <br/>w pozostałym zakresie rozpoznanie zarzutów dot. kar wymierzonych w pkt 3, 4, 9, 26 i 28 było to przedwczesne z uwagi na uchylenie sprawy i przekazanie jej w tej części do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p>W przypadku zarzutu zawartego w części B.II argumentacja przedmiotowej apelacji sprowadza się w pierwszym rzędzie do nieuzasadnionej, bezpodstawnej polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Okręgowego w Poznaniu. Zasadza się ona na innej, niż przyjęta przez sąd I instancji ocenie materiału dowodowego dot. czynów zarzucanych w pkt I i II aktu oskarżenia. Podkreślić przy tym należy, że zaproponowana przez oskarżyciela publicznego ocena materiału dowodowego jest całkowicie dowolna i nie znajduje żadnego uzasadnienia w prawidłowo zebranym – w tym zakresie materiale dowodowym, który jak już wspomniano został należycie rozważony. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dokonanych przez sąd <br/>I instancji co do czynów zarzucanych <span class="anon-block">M. A.</span>, jak i zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> – dający się odczytać wyłącznie z uzasadnienia apelacji na s.6 - należało rozpoznać wspólnie, albowiem są one ze sobą ściśle związane. Zarzut ten może być tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen <br/>i wniosków, wyprowadzonych przez sąd meriti z okoliczności ujawnionych, <br/>w toku postępowania sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Ustalenia faktyczne wyroku nie wykraczają jednak poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia. Reasumując należy więc przyjąć, że przekonanie sądu <br/>o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną zawartą w treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> wówczas gdy jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, jest wyczerpujące i logiczne z uwzględnieniem wskazań wiedzy <br/>i zasad doświadczenia życiowego ( vide: wyroki Sądu Najwyższego <br/>z 20.02.1975r., II KR 355/74, publ. OSNKW 1975/9/84; z 22.01.1975r, I KR 197/74, publ. OSNKW 1975/5/58; z 5.09.1974r., II KR 114/74, publ. OSNKW 1975/2/28; z 22.02.1996r., II KRN 199/95, publ. PiPr. 1996/10/10; z 16.12.1974r., Rw 618/74, publ. OSNKW 1975/3-4/47 ). Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> organy postępowania, a więc także <br/>i sąd, kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Zgodnie <br/>z panującym w orzecznictwie poglądem ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9.11.1990r., publ. OSNKW 1991/9/41 ), przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> wtedy m. in. gdy:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> ) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art.2 § 2 kpk</a> ),</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>stanowi wynik rozważenia wszystkich tych okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art.4 kpk</a> ),</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy <br/>i doświadczenia życiowego – uargumentowane w uzasadnieniu wyroku <br/>( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art.424 § 1 pkt 1 i 2 kpk</a> ).</p> </dd> </dl> <p>Mając powyższe uwagi na względzie, uznać obiektywnie należy, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego została dokonana przez sąd I instancji – w zakresie dot. pkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku – z uwzględnieniem zasad sformułowanych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a>. Skarżący tego toku rozumowania nie zdołał podważyć. Trudno się temu dziwić, jeżeli uwzględni się, że ponad 42 % apelacji dot. <span class="anon-block">M. A.</span> sprowadza się wyłącznie do relacji dot. treści zarzutu, wyroku oraz jego uzasadnienia. Także pozostała część wywodu zawiera relację z przebiegu śledztwa połączoną <br/>z hipotezami i założeniami skarżącego. Przebija z nich niedopuszczalna na gruncie polskiego procesu karnego zasada „domniemania winy” i tłumaczenia wszelkich wątpliwości w opozycji do dyrektyw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art.5 § 2 kpk</a>. Argumentacja ta stawia wszelkie poszlaki i dowody pod z góry przyjętą tezę o winie <br/>i sprawstwie tego oskarżonego. Jednocześnie marginalizuje lub wręcz pomija dowody przeciwne. Niesporne było, że <span class="anon-block">M. A.</span> wynajmował garaż w celu prowadzenia działalności usługowej w pobliżu podobnego obiektu wynajmowanego przez jego brata. Okoliczność ta nie świadczy jednak o tym, że brał udział w procederze narkotykowym. Nie sposób nie zauważyć, że jest oceniany przez autora apelacji przez pryzmat <span class="anon-block">P. A. (1)</span>. Fakt, <br/>że został zatrzymany w jego towarzystwie sytuacji tej nie zmienia. Oskarżony wskazał powód, dla którego znalazł się w tym miejscu i w tym czasie. Ocena tych wyjaśnień dokonana przez sąd meriti jest przekonywująca, <br/>w przeciwieństwie do polemicznych dywagacji oskarżyciela publicznego. Twierdzenia te znajdują logiczne potwierdzenie nie tylko w wyjaśnieniach <span class="anon-block">P. A. (1)</span> ( słusznie traktowanych w sposób wstrzemięźliwy ), ale przede wszystkim dowodach obiektywnych, np. w postaci wiadomości SMS, jakie <span class="anon-block">M. A.</span> przesłała jego żona <span class="anon-block">N. A.</span>. Trudno zakładać racjonalnie, że już przed zatrzymaniem ( w dniu <span class="anon-block">(...)</span>godz. <span class="anon-block">(...)</span> i w dniu<span class="anon-block">(...)</span>godz. <span class="anon-block">(...)</span> ) przewidywał, że tego rodzaju alibi będzie mu potrzebne w przyszłości w procesie karnym. Nadawca wiadomości przypominała w nich oskarżonemu o konieczności zabrania wiertarki, co w pełni współgra z linią obrony oskarżonego. Koreluje to <br/>z jego wyjaśnieniem przyczyn wizyty w garażu brata. Z kolei założenie autora apelacji, że przedmiotowa wiertarka była własnością <span class="anon-block">M. A.</span> nie jest poparta żadnym dowodem, a wynika wyłącznie z subiektywnego przeświadczenia prokuratora. Uwaga ta odnosi się także do domniemania, <br/>że została użyczona <span class="anon-block">P. A. (1)</span> w celu przestępczego wykorzystania. Świadomość i zamiar oskarżonego w tym zakresie także jest <br/>w apelacji kwestią wiary a nie dowodów. Z tego też powodu nie sposób podzielić stanowiska na s.8 ww. środka odwoławczego co do tego, iż ocena Sądu Okręgowego sprzeczna jest z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. To że obaj bracia prowadząc działalność gospodarczą wielokrotnie korzystali z tych samych narzędzi nie świadczy jeszcze <br/>o słuszności zarzutów. Należy bowiem pamiętać, że nie są to przedmioty, które miałby wyłącznie przestępcze przeznaczenie i zastosowanie i to dostrzegalne już na pierwszy rzut oka przez każdego postronnego obserwatora. Także lektura protokołu przeszukania wraz z zabezpieczonym materiałem przeczy odmiennym dywagacjom oskarżyciela na s.8 apelacji. Poziom komplikacji ww. urządzeń jest przy tym bez większego znaczenia dla sprawy.</p> <p>Przechodząc do meritum apelacji prokuratora w pozostałym zakresie ( część A.II ) należy zauważyć, iż zawarty w niej zarzut rzekomej rażącej niewspółmierności kar wymierzonych oskarżonym <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> sprowadził się de facto do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Okręgowego. Zarzut ten jest jednak tylko wówczas słuszny, gdyby na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, <br/>że zachodziłaby <span class="underline"> <!-- -->wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej</span> <br/>w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary. Zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut w kategorii ocen, można podnieść jedynie wówczas, gdy kara nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, stając się w społecznym odczuciu karą niesprawiedliwą. Nie każda bowiem różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary, ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować. O rażącej niewspółmierności kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art.438 pkt 4 kpk</a> nie można bowiem mówić w sytuacji, gdy Sąd wymierzając karę uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskaźnikami jej wymiaru. Nie można zasadnie dowodzić rażącej niewspółmierności kary także wówczas, gdy granice swobodnego uznania sędziowskiego będące wyrazem zasady sądowego wymiaru kary nie zostały przekroczone ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10.04.1996r. II AKa 85/96, publ. KZS 1996/4/42; wyroki Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18.01.1996r. II AKr 463/95, publ. OSA 1996/7-8/27 i z dnia 22.06.1995r. II AKr 178/95, publ. Prok. i Pr. 1996/2-3/25 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14.11.1973r. III KR 254/73, publ. OSNPG 1974/3-4/51 ). W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy <br/>w Poznaniu w sposób dostatecznie wnikliwy rozważył na s.85-94, nieliczne istniejące okoliczności łagodzące ( dot. S. <span class="anon-block">F.</span> ) oraz szereg przesłanek wpływających na zaostrzenie represji karnej wobec obu oskarżonych.</p> <p>Rozważając lakoniczne uzasadnienie tej części apelacji prokuratora w zakresie wskazanym powyżej ( s.4-6 ), Sąd Apelacyjny nie mógł podzielić zawartego w jej uzasadnieniu poglądu o rażącej niewspółmierności wymierzonych <span class="anon-block">S. F.</span> i <span class="anon-block">P. A. (1)</span> kar pozbawienia wolności ( skarżący nie kwestionował ustaleń faktycznych, kar grzywny i środków karnych – s.4 ), w części w jakiej ostały się one <br/>w zaskarżonym orzeczeniu. Dla wymiaru kary niewątpliwie istotny był stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych ww. Trafnie Sąd meriti podkreślał że jest to stopień wysoki. Pogląd prokuratora nie jest więc żadną nowością, albowiem ww. okoliczność została już uwzględniona w zaskarżonym orzeczeniu. Uważna lektura cyt. uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego dowodzi także, że w tym zakresie uwzględniono dyrektywy wymiaru kary, <br/>o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art.53 kk</a>. Należy zatem odesłać skarżącego do treści ww. dokumentu na s.85. Nie można zgodzić się z poglądem apelującego, że wagi tych okoliczności sąd I instancji należycie nie uwzględnił. Bez znaczenia jest także akcentowanie kwestii działania w zorganizowanej grupie przestępczej przez ww. oskarżonych, albowiem w tym zakresie zaskarżony wyrok się nie ostał. Przypisane prawomocnie czyny ( pkt 6, 7, 25 wyroku ) nie zostały bowiem popełnione - także wg aktu oskarżenia - w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65 § 1 kk</a>. W przedmiotowym środku odwoławczym brak jest za to wskazania okoliczności, które zostałyby pominięte przy wymiarze kar wobec ww. <br/>Nie sposób zatem uznać, że kary, o których mowa mogą rodzić poczucie bezkarności zarówno w odbiorze społecznym, jak i u samych oskarżonych. Faktu tego nie zmienia przywołana na s.6 apelacji kwestia nagminności tzw. przestępstw narkotykowych. Pomijając nawet, że skarżący nie podjął próby wykazania ww. okoliczności poprzez odesłanie np. do stosownych danych statystycznych, to nie można więc zgodzić się z poglądem apelującego, iż kary w postaci sformułowanej przez Sąd Okręgowy nie stanowią realnych dolegliwości. Kara uwzględniać musi bowiem dyrektywy jej wymiaru zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art.53 § 1 i 2 kk</a> a nie jedynie partykularne interesy stron postępowania. Reasumując należy kategorycznie stwierdzić, że Sąd Okręgowy należycie ustalił wymiar ww. kar na poziomie adekwatnym do stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonych oraz stopnia ich zawinienia – prawidłowo spełniając tym samym zasady prewencji ogólnej jak i szczególnej. Odmienne dywagacje skarżącego mają jedynie charakter ogólników i nie są odpowiednio uzasadnione. Argumentacja przytoczona w uzasadnieniu apelacji jest nieprzekonująca i nie może znajdować akceptacji. Prokurator nie podołał też obowiązkowi uzasadnienia zarzutu rażącej niewspółmierności kary łącznej pozbawienia wolności. Z uwagi na treść wyroku Sądu Apelacyjnego zarzut ten wobec <span class="anon-block">S. F.</span> stał się na obecnym etapie sprawy bezprzedmiotowy, albowiem wyrok sądu I instancji w pkt 28 został uchylony. Z tego też powodu Sąd Apelacyjny zaliczył zresztą w pkt 1d wyroku z dnia 12.11.2020r. okres tymczasowego aresztowania na poczet kary wymierzonej ww. w pkt 25 zaskarżonego wyroku ( orzeczenie to nie było z kolei kwestionowane przez obrońcę ww. ). Z kolei orzeczenie o karze łącznej <br/>w stosunku do <span class="anon-block">P. A. (1)</span> zawarte w pkt 10 uległo istotnemu przekształceniu. W wyniku apelacji obrońców ostały się bowiem kary jednostkowe orzeczone w pkt 6 i 7. Uzasadnienie tego zarzutu zawarte na s.6 apelacji sprowadza się li tylko do 5 linii ogólników, bez odniesienia do okoliczności, które winne być uwzględniane przy wymiarze kary łącznej <br/>a zostały pominięte. Sprowadza się wyłącznie do błędnego poglądu, <br/>że wymierzona kara łączna nie uwzględnia dyrektyw wymiaru kary ale jednostkowej. Skarżący poprzestał w tym względzie de facto na wyrażeniu swoich subiektywnych oczekiwań co do wysokości kary łącznej. <br/>Sądowi odwoławczemu nie przedstawiono więc niestety w apelacji argumentacji, do której mógłby się odnieść merytorycznie. Z uwagi na sygnalizowane powyżej rozstrzygnięcia kasatoryjne zaszła konieczność wymierzenia nowej kary łącznej oskarżonemu <span class="anon-block">P. A. (1)</span> <br/>( z uwzględnieniem zasad z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4 § 1 kk</a> ). Łącząc kary 6 miesięcy oraz 3 lat pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny miał na względzie istniejące związki czasowe i przedmiotowe. Czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 6)">pkt 6</a> popełniony został w dniu <span class="anon-block">(...)</span>a ten przypisany w pkt 7 w okresie od <span class="anon-block">(...)</span>do <span class="anon-block">(...)</span>Zostały zatem popełnione w okresie ok. 9 miesięcy. Jednocześnie nie sposób było pominąć, że oba te przestępstwa dot. tzw. przestępczości narkotykowej. Sąd odwoławczy miał zatem możliwość wymierzenia kary łącznej w granicach od 3 lat do 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Okoliczności, o których mowa powyżej uzasadniały więc zastosowanie zasady asperacji, polegającej na częściowym pochłonięciu kary łagodniejszej przez karę surowszą. Z tego też powodu wymierzono oskarżonemu nową karę łączną w wymiarze 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Brak było podstaw do dalszego złagodzenia kary łącznej, w szczególności zastosowania zasady całkowitej absorpcji. Jest to bowiem, co do zasadny, rozwiązanie skrajne, które może być stosowane jedynie wyjątkowo. Takich szczególnych okoliczności <br/>w stosunku do oskarżonego nie sposób dopatrzyć się w realiach niniejszej sprawy. Na poczet tak skonstruowanej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania wskazany przez Sąd Okręgowy w pkt 11 zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacje obrońców oskarżonych</strong> </p> <p>W znacznym zakresie apelacje te okazały się zasadne. Zważywszy na fakt, że zarzuty apelacji dot. analogicznych zarzutów to sąd odwoławczy omówi je łącznie, rzecz jasna z uwzględnieniem istniejących różnic dot. sytuacji poszczególnych oskarżonych. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art.436 kpk</a> Sąd Apelacyjny ograniczył rozpoznanie ww. środków odwoławczych do poszczególnych uchybień, podniesionych przez strony, albowiem rozpoznanie w tym zakresie było wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Uwaga ta odnosi się rzecz jasna do tych części zaskarżonego wyroku, które podlegały uchyleniu ( vide: pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów apelacji dot. udziału oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <span class="anon-block">S. F.</span>, <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, <span class="anon-block">J. J. (1)</span> w zorganizowanej grupie przestępczej. Zostały one zawarte w środkach odwoławczych obrońców ww. Zarzut popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> zawarty został w pkt III części wstępnej wyroku a następnie w pkt 3, 22, 30 i 37 części rozstrzygającej tego orzeczenia. Niestety zastrzeżenia generowane przez apelujących nie okazały się tylko polemiką z ustaleniami sądu I instancji. Wskazane uchybienia doprowadziły w konsekwencji do uchylenia zaskarżonego wyroku we wskazanej powyżej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art.258 kk</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 kk</a> może być popełnione w zamiarze zarówno bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi mieć świadomość (i co najmniej godzić się z tym), że grupa, do której przynależy, ma na celu popełnianie przestępstw ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> ). Nie wystarczy bynajmniej, że istnienia grupy i współdziałania z nią sprawca mógł i powinien się domyślać ( vide: wyrok Sądu Najwyższego <br/>z <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> ). Zorganizowana grupa, o której mowa <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> cechuje się pewną strukturą, uporządkowaniem, występowaniem określonych ról w ramach struktury, wspólnym planowaniem, zdobywaniem i przysposabianiem środków, poczuciem więzi <br/>i wspólnoty pomiędzy członkami grupy. Niejednokrotnie występuje w nich mechanizm dyscyplinowania członków oraz podziału zysków uzyskanych <br/>z popełnionych w jej ramach przestępstw. Zorganizowana grupa jest zatem czymś dalece bardziej zaawansowanym niż współsprawstwo. Zawiązuje się ona w celu popełnienia co najmniej jednego przestępstwa ( vide: analogicznie w wyroku Sądu Najwyższego z <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span>). W orzecznictwie wyraża się utrwalony pogląd, że zorganizowana grupa nie musi mieć kierownictwa, wystarczą bowiem struktury poziome ( vide: np. wyrok Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">B.</span> z <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span> ). Nie ulega jednak wątpliwości, że zorganizowanie grupy wymaga pewnej formy kierownictwa czy koordynacji. W przeciwnym razie może zajść inna forma współuczestnictwa, np. współsprawstwo, w której sprawcy dobierają się ad hoc w celu popełnienia poszczególnych czynów ( vide: analogicznie M. Bojarski [w:] <em> <!-- --> System Prawa Karnego</em>, t. 8, red. L. Gardocki, s. 774 i nast. ). Tych niezbędnych elementów zorganizowanej grupy przestępczej Sąd Okręgowy nie wykazał w odpowiedni sposób w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Uwaga ta odnosi się do wywodu na s.68-69 ww. dokumentu. Sąd meriti przyjmuje, że oskarżeni posiadali ściśle określone zadania, jednakże te, które zostały ogólnikowo wskazane niczym się nie różnią od współdziałania przestępczego w formie określonej <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art.18 § 1 kk</a>. Uzasadniając swoje stanowisko sąd ten popadł zresztą <br/>w sprzeczność. Na s.68 uzasadnienia wskazał, że <span class="anon-block">J. J. (1)</span> uczestniczył w transakcjach narkotykowych grupy z wyłączeniem zdarzenia <br/>z dnia <span class="anon-block">(...)</span>, mimo iż ww. został za ten czyn skazany w pkt 31.1. Jest to niezrozumiałe choćby z tego powodu, że w tym samym czasie musiałby przebywać nie tylko na miejscu przestępstwa w <span class="anon-block">E.</span> na terenie <span class="anon-block">K. (...)</span>, ale i jednocześnie w KPP w <span class="anon-block">P.</span>, gdzie o <span class="anon-block">(...)</span>stawił się na dozór ( vide: k.5446 – tom 39 ). Uzasadnienie w tym zakresie jest też o tyle nieprawdzie, że oskarżony ten nie uczestniczył nadto w zakupie narkotyków <br/>w dniu <span class="anon-block">(...)</span> co wynika m.in. z tego, że w pkt 30 i 31 ten sam sąd przyjmuje, że oskarżony rozpoczął działalność w strukturze przedmiotowej grupy przestępczej dopiero od <span class="anon-block">(...)</span> Z kolei odnośnie <span class="anon-block">A. L. (1)</span> na s.70 uzasadnienia odnotowano, że „<em> <!-- --> uczestniczył jedynie <br/>w transakcji „<span class="anon-block">(...)</span> </em>”, mimo że w pkt 38.2, 3, 4 przyjęto odmiennie, <br/>że ww. uczestniczył także w transakcjach, które miały miejsce <span class="anon-block">(...)</span>., <span class="anon-block">(...)</span>. i od <span class="anon-block">(...)</span>do <span class="anon-block">(...)</span>. Jedynie na marginesie sąd odwoławczy zwraca uwagę, że z opisu przyjętego w pkt 38.2 wynikać ma, że oskarżony działał m.in. sam ze sobą ( s.27 wyroku ), natomiast w pkt 38.3 przyjęto obok siebie dwie rozbieżne daty czynu ( „<em> <!-- --> a następnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku, a następnie w dniu 27 <span class="anon-block">(...)</span> roku</em>” ). Sąd Apelacyjny podzielił też wątpliwości co do sposobu podziału zysków czy też sposobu podejmowania decyzji w grupie. Zaskakujące jest, że już w akcie oskarżenia nie wskazano kto pełnił w niej kierowniczą rolę. Świadczy o tym także brak w kwalifikacji prawnej czynu któregokolwiek z oskarżonych przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art.258 § 3 kk</a>. <br/>Nie wskazano go także w wyroku, poprzestając na sugestiach, że „<em> <!-- --> wiodącą rolę w grupie pełnił oskarżony <span class="anon-block">S. F.</span> </em>”. Stanowisko to nie zostało jednak uzasadnione. Brak w tym zakresie odniesień do konkretnych dowodów, które uzasadniały to założenie. W świetle tego ustalenia tym bardziej niezrozumiałe jest stanowisko, iż „<em> <!-- --> zadaniem Sądu nie wydało się zasadne, by konieczna była zmiana kwalifikacji prawnej, albowiem kwalifikacja z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> oddaje we właściwy sposób charakter działań podejmowanych przez oskarżonego <span class="anon-block">F.</span> w przestępczym procederze</em>” ( vide: s.69 uzasadnienia ). Poglądu tego Sąd Okręgowy niestety nie wyjaśnił, nie sposób zatem skontrolować ww. tok rozumowania. Braki te winne zostać usunięte przy ponownym rozpoznaniu sprawy, z uwzględnieniem wskazanych powyżej okoliczności i przesłanek. Należy pamiętać, że dopuszczalne jest także przyjęcie tzw. „kolektywnego kierownictwa” grupy, jednakże należy precyzyjnie wyodrębnić ten ośrodek decyzyjny i sposób podejmowania decyzji wiążących całość struktury przestępczej. Oczywistym jest, że pogląd taki również wymaga odpowiedniego uzasadnienia i przede wszystkim oparcia w materiale dowodowym. Nie przesądzając jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w przyszłości sąd odwoławczy pragnie też przypomnieć o ograniczeniach wynikających <br/>z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art.443 kpk</a>. Uwaga ta odnosi się nie tylko do kwalifikacji prawnej ale i ustaleń faktycznych przyjmowanych w wyroku.</p> <p>Należy zwrócić uwagę, że czyn opisany w pkt IV.1-4 części wstępnej zaskarżonego wyroku oraz w pkt 4.1-4, 23.1-4, 31.1-3, 38.1-4 miał zostać popełniony w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Fakt uchylenia orzeczenia dot. skazania za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> powodował <br/>w istocie, że nie mogły ostać się także ww. orzeczenia, które także zawierały ustalenia działania ww. oskarżonych w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65 § 1 kk</a>. Niestety za uchyleniem ww. rozstrzygnięć przemawiały także wady oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, które były podnoszone we wskazanych na wstępie apelacjach obrońców. Ustalając stan faktyczny Sąd Okręgowy przyjął, że w transakcji z dnia <span class="anon-block">(...)</span>. na terenie <span class="anon-block">H.</span> uczestniczył <br/>z oskarżonymi <span class="anon-block">S. K.</span>. Twierdzenia tego ostatniego stały się podstawą skazania oskarżonych. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika jednak, że ww. w tym czasie miał jednak znajdować się na terenie <span class="anon-block">P. (1)</span> a nie <span class="anon-block">K. (...)</span>. Świadczą o tym zapisy dot. logowania telefonu komórkowego, którego miał być użytkownikiem ( vide: k.7-9 załącznika nr 6 ). Sytuacja ta powtórzyła się w dniu <span class="anon-block">(...)</span> ( vide: k.9-12 załącznika nr 6 ). W obu tych wypadkach telefon ww. przemieszczał się wraz z jego użytkownikiem po terenie <span class="anon-block">P. (1)</span> i nie przekraczał granic. Kwestia ta nie została w żaden sposób omówiona przez Sąd Okręgowy, który wyjaśnił jedynie, w sposób przekonywujący, kwestię braku logowań telefonów oskarżonych na terenie <span class="anon-block">N.</span>i <span class="anon-block">H.</span> ( vide: np. s.22-23 uzasadnienia ). Okoliczność ta – uprawdopodabniająca lub wykluczająca obecność podczas istotnych dla sprawy transakcji jest niewątpliwie bardzo istotna w punktu widzenia weryfikacji twierdzeń <span class="anon-block">S. K.</span>. Wątpliwości budzą także ustalenia odnośnie transakcji, co do której zarzut sformułowany został w pkt IV.3. W zdarzeniach tych uczestniczyć miał m.in. <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, który zgodnie z wersją przyjętą przez sąd meriti w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. miał odebrać wraz z <span class="anon-block">P. A. (1)</span> przemycone narkotyki na terenie <span class="anon-block">P.</span>. <br/>W materiale dowodowym znajduje się jednak przelew, który <span class="anon-block">A. L. (1)</span> tego samego dnia dokonał osobiście o godzinie <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block"> (...) im. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> ( vide: k.3610 – tom 18 ). Do dowodu tego Sąd Okręgowy nie ustosunkował się w sposób należyty, poprzestając jedynie de facto na przywołaniu ww. okoliczności przy relacjonowaniu wyjaśnień ww. oskarżonego ( vide: s.33 uzasadnienia ). Nie próbował też wyjaśnić czy było realne spotkanie z udziałem oskarżonego na terenie <span class="anon-block">P.</span> ok. godziny <span class="anon-block">(...)</span> ( vide: k.944 – tom 5 ). Odległość pomiędzy <span class="anon-block">G.</span> a <span class="anon-block">P.</span> to ok. 250 km. Podróż samochodem na tej trasie zajmuje zazwyczaj ok 3,5 godziny. Kolejne zastrzeżenia co do prawidłowości ustaleń faktycznych dot. zdarzeń mających mieć miejsce od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span>Narkotyki przemycone do <span class="anon-block">P. (1)</span> przez <span class="anon-block">S. D. (1)</span> miały następnie zostać odebrane przez oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span> na terenie <span class="anon-block">P.</span>. Ustalenia dot. ww. okoliczności na s.6 przedmiotowego uzasadnienia są niezwykle lakoniczne <br/>i pomijają kolejną ważną okoliczność, a mianowicie czas w jakim miało nastąpić spotkanie ww. oskarżonych z kierowcą TIRa. Jest to o tyle istotne, <br/>że <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span> byli tego dnia objęci obserwacją przez funkcjonariuszy policji, którzy o godz.<span class="anon-block">(...)</span>przystąpili do tzw. realizacji. Z kolei <span class="anon-block">S. D. (1)</span> twierdził, że przedmiotowe narkotyki przekazał oskarżonym pomiędzy godz.<span class="anon-block">(...)</span>a <span class="anon-block">(...)</span>( vide: k.947 – tom 5 ). Pozostaje to zresztą <br/>w sprzeczności z uznanymi akurat za wiarygodne fragmentami wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span>. Ta część uzasadnienia zaskarżonego wyroku ( vide: s.22 ) nie koreluje więc z ustaleniami faktycznymi na s.6. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy zatem wyjaśnić czy byłoby to możliwe mimo czynności operacyjnych wobec oskarżonych, a jeżeli tak to gdzie miało to miejsce. Sąd Apelacyjny wyraża też nadzieję, że sporządzając wyrok <br/>i ewentualnie jego uzasadnienie, sąd I instancji uniknie sprzeczności, które zawarte są w wyroku z dnia 8.05.2018r. co do udziału np. oskarżonych <br/> <span class="anon-block">A. L.</span> i <span class="anon-block">J. J.</span> w poszczególnych zdarzeniach. Sygnalizowano je już powyżej przy omawianiu działania ww. w zorganizowanej grupie przestępczej.</p> <p>Uzasadnienie Sądu Okręgowego w zakresie czynów opisanych <br/>w pkt XII części wstępnej oraz w pkt 9 i 40 części rozstrzygającej przedmiotowego orzeczenia także nie jest na tyle przekonywujące by móc odeprzeć zarzuty obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>. Sąd ten przyjął, że ww. w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. zakupili środek odurzający w postaci 7.000 g marihuany na terenie <span class="anon-block">H.</span>. Następnie przekazali go <span class="anon-block">S. D. (1)</span>, który miał przewieźć go do <span class="anon-block">P. (1)</span>. W dniu <span class="anon-block">(...)</span>. ten ostatni miał z kolei przekazać przemycony narkotyk oskarżonym na terenie <span class="anon-block">P.</span>. Także i w tym wypadku sąd I instancji nie ustosunkował się de facto do twierdzeń <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span>do <span class="anon-block">(...)</span>. przebywał z chorą żoną w szpitalu w <span class="anon-block">T.</span>. O ile potwierdzenie tych wyjaśnień zawarte w zeznaniach <span class="anon-block">A. L. (3)</span> <br/>( żony oskarżonego – vide: k.5182-5183 – tom 31 ), czy też <span class="anon-block">P. K.</span> <br/>( szwagra oskarżonego – vide: k.5113 - tom 31 ) mogłyby budzić wątpliwości co do ich wiarygodności z uwagi na związki ww. z <span class="anon-block">A. L. (1)</span> ( Sąd Okręgowy nie próbował ich weryfikować w sposób wskazywany na s.3 apelacji ww. ) to dowody obiektywne w postaci dokumentacji szpitalnej na k.3609 <br/>( tom 18 ), czy też logowania telefonu oskarżonego ( vide: k.80-83 załącznika nr 2 ) takich obaw nie budzą. O ile pierwszy z nich ma walor wyłącznie poszlaki jedynie uprawdopodabniającej twierdzenia oskarżonego to drugi trudno bagatelizować w taki sposób jak uczynił to Sąd Okręgowy. Z dokumentacji tej wynika, że telefon oskarżonego logował się na terenie <span class="anon-block">T.</span> od godz. 6:56 <br/>w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. do godz. <span class="anon-block">(...)</span>w dniu <span class="anon-block">(...)</span>Dopiero tego ostatniego dnia, od godziny<span class="anon-block">(...)</span>logował się na terenie <span class="anon-block">P.</span>. Podważa ta wyjaśnienia <span class="anon-block">S. D. (1)</span> i oparte na nich ustalenia sądu meriti, że <span class="anon-block">A. L. (1)</span> miał w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. zakupić narkotyki na terenie <span class="anon-block">H.</span> a następnie przekazać je ww. na parkingu w pobliżu <span class="anon-block">A.</span> – <span class="anon-block">E.</span>. Pomiędzy tą ostatnią miejscowością a <span class="anon-block">T.</span> jest ok. 964 km, które samochód osobowy pokonuje w ok. 9,5 godziny. Niestety Sąd Okręgowy nie wyjaśnił jaki wpływ na wiarygodność <span class="anon-block">S. D. (1)</span> mają ww. dowody z dokumentów, tym bardziej, że w żaden sposób ich nie zdyskwalifikował. Waloru tego nie ma bynajmniej uzasadnienie na s.58, albowiem dot. odmiennej sytuacji od tych, którą są tam ujęte. Wyjaśnienia ww. oskarżonego winny być – jak każdego pomawiającego – traktowane ze szczególną ostrożnością Wynika to z szeregu okoliczności nie zawsze nawet wynikających ze złej woli takich osób. Jest to wynikiem upływu czasu <br/>i naturalnego procesu zapominania, powtarzalności pewnych zdarzeń, itp. Sąd Okręgowy miał tego dowód choćby zestawiając ww. wyjaśnienia np. <br/>z zeznaniami świadków <span class="anon-block">K. T.</span>, czy też <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> ( vide: s.50-51 uzasadnienia ). Uchybienia wskazane powyżej winny zatem zostać usunięte przy ponownym rozpoznaniu sprawy.</p> <p>Nie ostało się także zaskarżone orzeczenie w pkt XI części wstępnej i pkt 33 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku dot. oskarżonego <span class="anon-block">J. J. (1)</span>. Nastąpiło to z dwóch powodów. Po pierwsze także i ten czyn miał zostać popełniony w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Uchylenie orzeczenia dot. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 kk</a> niejako automatycznie przenosiło się na te, w których przyjęto działanie w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65 § 1 kk</a>. Po drugie, już w trakcie postępowania odwoławczego możliwe było uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przesłuchanie uczestnika – wg zeznań <span class="anon-block">S. K.</span> - zdarzenia objętego tym zarzutem. <span class="anon-block">W. J.</span> zaprzeczył jednak twierdzeniom ww. świadka by widział mieszanie narkotyków, czy miał wiedzę na temat udziału <span class="anon-block">J. J. (1)</span> <br/>w procederze obrotu narkotykami. Wskazał także, że Prokurator umorzył nawet prawomocnie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. prowadzone przeciw niemu śledztwo w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, wobec stwierdzenia iż brak jest danych uzasadniających fakt popełnienia czynu zabronionego ( vide: k.629-631 ww. akt ). Stawiany w nim zarzut także oparty był na tożsamych zeznaniach <span class="anon-block">S. K.</span>. Jest to kolejny element podważający wiarygodność ww. źródła dowodowego, po tych wskazanych powyżej przy omawianiu zarzutów stawianych w pkt IV zaskarżonego wyroku. Już przy jego omawianiu wykazano, że w tej chwili definitywne rozstrzygnięcie ww. kwestii nie jest możliwe, z uwagi na istniejące braki w zakresie oceny dowodów poczynionej przez Sąd Okręgowy. Wobec ubóstwa materiału dowodowego w tym zakresie, przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji winien zatem rozważyć możliwość konfrontacji <span class="anon-block">S. K.</span> i <span class="anon-block">W. J.</span>. Działanie to daje szanse na rozstrzygnięcie wątpliwości, co do wiarygodności pomówienia ze strony <span class="anon-block">S. K.</span>.</p> <p>Z kolei apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> zasadna była wyłącznie w części, tzn. co do czynu ciągłego objętego pkt VIII części wstępnej i pkt 13 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. Jest to wynik braku konsekwencji Sądu Okręgowego w prowadzeniu postępowania dowodowego. W jego trakcie oskarżony i jego obrońca podnosili szereg wątpliwości <br/>w zakresie trasy jaką <span class="anon-block">J. C.</span> miał pokonać ciągnikiem siodłowym wraz z naczepą w istotnym dla sprawy okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> <br/>Już we wniosku dowodowym z dnia <span class="anon-block">(...)</span>( vide: k.3336-3338 – tom 17) obrońca oskarżonego wnosił o przeprowadzenie dowodów dot. m.in. danych lokalizacyjnych <span class="anon-block"> (...)</span> istotnego dla sprawy samochodu oraz wysokości naczepy dołączonej do niego. Informacje te są istotne dla rozstrzygnięcia, albowiem mogą pozwolić na weryfikację linii obrony przyjętej przez oskarżonego. <br/>Na etapie postępowania przed sądem I instancji ustalono, że ww. samochód <br/>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wyposażony był w system <span class="anon-block"> (...)</span>, umożliwiający jego lokalizację m.in. przez pracodawcę oskarżonego, czy też spedytora. <br/>Sąd Okręgowy przesłuchał na ww. okoliczność nie tylko samego oskarżonego, ale i <span class="anon-block">G. D.</span> ( vide: k.5181-5182 – tom 31 ) oraz <span class="anon-block">W. B.</span> ( vide: k.4228-4229 – tom 27 ), właściciela <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, do której pojazd ten należał. Ten ostatni zobowiązał się nadesłać niezbędne dane <span class="anon-block"> (...)</span>, jednakże z zobowiązania tego ostatecznie nie wywiązał się. Mimo prowadzonej w tym zakresie korespondencji kwestia ta umknęła najwyraźniej sądowi, który nałożonego zobowiązania, mimo wniosku obrońcy, nie wyegzekwował ( vide: k.4555, 4875 ). Całkowicie pominięto z kolei drugą z ww. kwestii, dot. wysokości istotnej dla sprawy naczepy ciągnika siodłowego. Nawet mimo zeznań świadka <span class="anon-block">G. D.</span>, które uznane zostały przez sąd I instancji za wiarygodne ( vide: s.50 ), nie podjęto jednak żadnych działań weryfikujących twierdzenia, że ponadwymiarowość naczepy uniemożliwiała ponoć przejazd trasą przyjętą w ślad za aktem oskarżenia ( dot. tuneli, które miały być zlokalizowane na trasie z <span class="anon-block">R.</span> przez <span class="anon-block">R.</span> do <span class="anon-block">H.</span> ). Braki te spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku we wskazanej części. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy okoliczności te winne być jednoznacznie wyjaśnione. Z kolei przywoływane w uzasadnieniu apelacji osobowe źródła dowodowe miały w tej sytuacji charakter wtórny. De facto dopiero potwierdzenie we wskazany sposób tras jakie pokonywał tempore criminis <span class="anon-block">J. C.</span> sprawi, że będą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia tej części sprawy. Uwaga ta odnosi się rzecz jasna do <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">P. P. (2)</span>, czy <span class="anon-block">A. K.</span> w zakresie wskazywanym przez apelującego. Aktualnie w tej części zarzuty apelacji także podlegały cyt. na wstępie regulacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art.436 kpk</a>. Uwaga ta rzecz jasna odnosi się także do zarzutu ewentualnego dot. pkt 14 zaskarżonego wyroku. Orzeczenie co do przepadku równowartości, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art.45 § 1 kk</a> ma bowiem charakter akcesoryjny w stosunku do tego z pkt 13 i z tego też powodu podzielił jego losy. Wobec uchylenia pkt 13 nie było też możliwości pozostawienia w obrocie prawnym orzeczenia o karze łącznej. W konsekwencji uchylono więc także orzeczenie z pkt 15.</p> <p>Wskazane powyżej rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego wywołały skutek nie tylko wobec <span class="anon-block">J. C.</span> ale także i <span class="anon-block">S. F.</span>. Temu ostatniemu zarzucono bowiem w pkt VI części wstępnej i w pkt 26 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku działanie wspólnie i w porozumieniu <br/>z <span class="anon-block">J. C.</span> odnośnie wydarzeń z <span class="anon-block">(...)</span> Oczywistym jest, <br/>że wobec wykazanej powyżej konieczności uchylenia wyroku w stosunku do jednego ze współsprawców wyrok co do tego zdarzenia nie może ostać się jedynie w części. Zastrzeżenia, które doprowadziły do kasatoryjnego orzeczenia są bowiem wspólne. W zakresie ww. czynu zarzuty apelacji obrońcy <span class="anon-block">S. F.</span> podlegały także zasadom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art.436 kpk</a> w sposób analogiczny jak wyjaśniono powyżej.</p> <p>Odmiennie należy oceniać zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> nakierowane na orzeczenie zawarte w pkt VII części wstępnej <br/>i w pkt 12 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku. Rację ma niewątpliwie obrońca, że oskarżony <span class="anon-block">S. D. (1)</span> bezpośrednio po złożeniu mu istotnej dla sprawy propozycji przez <span class="anon-block">J. C.</span> nie zgodził się na przemyt narkotyków. Uczynił to dopiero w wyniku rozmowy z kolejnym oskarżonym. Nie budziło wątpliwości Sądu Apelacyjnego, że działanie oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span> nie wywołało skutku. W doktrynie podnosi się ( vide: Wróbel W. (red.), Zoll A. (red.), Barczak-Oplustil A., Bielski M., Bogdan G., Ćwiąkalski Z., Dąbrowska-Kardas M., Górowski W., Iwański M., Jakubowski M., Jodłowski J., Kardas P., Majewski J., Małecki M., Plich A., Pyrcak-Górowska M., Raglewski J., Szewczyk M., Tarapata S. Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część I. Komentarz do art.18 teza 8, publ. WK, 2016 ), że <strong> <!-- --> znamiona podżegania i pomocnictwa przesądzają, że dla ich dokonania nie jest wystarczające samo zrealizowanie przez podżegacza lub pomocnika określonego zachowania, lecz konieczne jest wywołanie przez te zachowania określonego rezultatu, odrywającego się od samych czynności nakłaniania lub ułatwiania.</strong> Tym rezultatem jest w przypadku podżegania zjawisko ze sfery psychiki w postaci zamiaru lub decyzji podjęcia <br/>i wykonania określonego zachowania (czynu zabronionego), zaś w przypadku pomocnictwa zmiana sytuacyjna, konsekwencją której jest powstanie lub utrzymywanie się okoliczności, w których wykonanie czynu zabronionego przez inną osobę jest łatwiejsze, niż gdyby pomocnik nie zrealizował swojego zamiaru ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span>; wyrok Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span>; wyrok Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>., <span class="anon-block">(...)</span> ). Trafnie podkreśla się w orzecznictwie, <br/>że „podżeganie, mając charakter przestępstwa skutkowego, przybiera postać stadialną dokonania jedynie wówczas, gdy w psychice nakłanianego powstanie zamiar (chęć, wola, decyzja) zrealizowania czynu zabronionego postulowanego przez nakłaniającego. W przypadku <strong> <!-- --> gdy podjęte przez nakłaniającego działania z jego perspektywy są nieefektywne, gdyż w ich rezultacie nie dochodzi do wzbudzenia w nakłanianym zamiaru popełnienia przestępstwa, podżegacz ponosi odpowiedzialność za usiłowanie</strong>, gdyż jego czyn nie wszedł w stadium dokonania” ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">L.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span> ). Analogiczne stanowisko zajął także Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">K.</span>w uzasadnieniu wyroku z dnia <span class="anon-block">(...)</span> ( <span class="anon-block">(...)</span>). Sąd odwoławczy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten w pełni podziela i akceptuje. Z tego też powodu za chybione uznał stanowisko obrońcy o braku możliwości skazania oskarżonego za zarzucany mu czyn. Nie uzasadnia go bynajmniej wywód na s.11 apelacji. Uwaga ta odnosi się przede wszystkim do interpretacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 22)">art.22 kk</a>. Jak wykazano powyżej pozostają ona w rażącej sprzeczności z utrwalonym orzecznictwem, które przywołano powyżej. Paragraf 1 ww. przepisu nijak ma się do sytuacji faktycznej w niniejszej sprawie, albowiem nie sposób mówić by w wyniku zachowania <span class="anon-block">J. C.</span> <span class="anon-block">S. D. (1)</span> usiłował dokonać przestępstwo. Mając na uwadze ww. okoliczności zaszła jedynie konieczność zmiany opisu tego czynu i jego kwalifikacji prawnej. Uwzględniono zatem <br/>( vide: pkt 1b wyroku z dnia 12.11.2020r. ), że oskarżony usiłował nakłaniać <span class="anon-block">S. D. (1)</span> do opisanego w pkt 12 zaskarżonego wyroku czynu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął. Z tego też powodu przyjął przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art.13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art.18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art.55 ust.1</a> upn jako podstawę skazania a przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art.14 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art.19 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art.55 ust.1</a> upn jako podstawę wymierzonej mu kary. Wymiar kary ustalony przez Sąd Okręgowy jest niewątpliwie adekwatny do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, prawidłowo spełniając dyrektywy jej wymiaru zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art.53 kk</a>. Z tego też powodu nie znalazł podstaw do zastosowania fakultatywnego nadzwyczajnego złagodzenia kary, czy też odstąpienia od jej wymierzenia. Mając na uwadze dotychczasową niekaralność oskarżonego ( vide: k.7577 ), <br/>o której mowa na s.86 uzasadnienia zaskarżonego wyroku sąd odwoławczy uznał, że przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art.69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art.70 § 1 pkt 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4 § 1 kk</a> istnieje jeszcze możliwość sformułowania wobec ww. pozytywnej prognozy na przyszłość, tzn. że mimo niewykonania kary ponownie przestępstwa nie popełni. Z tego też powodu Sąd Apelacyjny warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej w pkt 12 zaskarżonego wyroku kary pozbawienia wolności na okres 3 lat próby. Okres ten, w połączeniu z dozorem kuratora sądowego ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art.73 § 1 kk</a> ), pozwoli na odpowiednią reakcję na wypadek gdyby oskarżony nadużył okazanego mu zaufania.</p> <p>Zarzut apelacji dot. rzekomo błędnych ustaleń faktycznych okazał się bezzasadny w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">A. L. (1)</span> w pkt XIII i XIV części wstępnej oraz w pkt 41 i 42 części rozstrzygającego zaskarżonego wyroku. Nie sposób nie zauważyć, iż jest on wyjątkowo lakoniczny. Uwaga ta jest tym bardziej aktualna w zakresie jego uzasadnienia, które sprowadza się li tylko do tylko do jednego ogólnikowego zdania na s.6 apelacji. Skarżący wywodził w nim, że „…<em> <!-- -->Sąd Okręgowy błędnie przyjął również, że narkotyki i prekursor <span class="anon-block"> (...)</span>, których posiadanie przypisano oskarżonemu <span class="anon-block">L.</span> znalezione w jego miejscu zamieszkania, podczas gdy w rzeczywistości środki te znaleziono na sąsiedniej nieruchomości należącej do miasta</em>…”. Pomijając fakt, że na poparcie swojego twierdzenia skarżący nie przywołał żadnego dowodu to nie sposób nie zauważyć, <br/>że sprawstwo obu ww. przestępstw nie jest bynajmniej uzależnione od prawa własności nieruchomości, na której sprawca przechowuje istotne dla sprawy substancje. Ubóstwo argumentacji obrońcy nie może dziwić, jeżeli uwzględni się, że skazując oskarżonego sąd meriti miał na względzie nie tylko protokoły przeszukania z dnia <span class="anon-block">(...)</span>( vide: k.963-964a – tom 5 ), czy też opinię chemiczną ale przede wszystkim ekspertyzę biologiczną na k.2252. Wynika <br/>z niej jednoznacznie, że na zabezpieczonych przedmiotach zawierających istotne dla sprawy substancje ujawniono materiał biologiczny pochodzący od oskarżonego <span class="anon-block">A. L. (1)</span>. Z tego też powodu Sąd Apelacyjny w pełni podzielił wywody zawarte na s.80-83 uzasadnienia zaskarżonego wyroku.</p> <p>Z uwagi na sygnalizowane powyżej rozstrzygnięcia kasatoryjne dot. pkt 37, 38, 40 zaskarżonego wyroku zaszła konieczność wymierzenia nowej kary łącznej oskarżonemu <span class="anon-block">A. L. (1)</span> obejmującego pkt 41 i 42 tegoż orzeczenia. Łącząc dwie kary po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny miał na względzie istniejące związki czasowe <br/>i przedmiotowe. Oba przypisane w pkt 41 i 42 czyny popełnione zostały w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. Jednocześnie nie sposób było pominąć, że oba te przestępstwa dot. tzw. przestępczości narkotykowej. Sąd odwoławczy miał zatem możliwość wymierzenia kary łącznej w granicach od 1 roku i 6 miesięcy do 3 lat pozbawienia wolności. Okoliczności, o których mowa powyżej uzasadniały więc zastosowanie zasady asperacji, polegającej na szerokim pochłonięciu jednej kary przez drugą. Z tego też powodu wymierzono oskarżonemu nową karę łączną w wymiarze 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Brak było podstaw do dalszego złagodzenia kary łącznej, w szczególności zastosowania zasady całkowitej absorpcji. Jak już wspomniano przy rozpoznaniu apelacji prokuratora jest to bowiem, co do zasady, rozwiązanie skrajne, które może być stosowane jedynie wyjątkowo. Takich szczególnych okoliczności w stosunku do oskarżonego nie sposób dopatrzyć się w realiach niniejszej sprawy. <br/>Na poczet tak skonstruowanej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania wskazany przez Sąd Okręgowy w pkt 44 zaskarżonego wyroku.</p> <p>Bezzasadne ( co do istoty ) okazały się także zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> w zakresie czynów przypisanych ww. w pkt IX i X części wstępnej oraz w pkt 6 i 7 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, przy czym wniesienie przedmiotowego środka odwoławczego umożliwiło Sądowi Apelacyjnemu niewielką korektę opisu czynu przypisanego w pkt 6. Skarżący podnosił w nich argumenty dot. błędu w ustaleniach faktycznych oraz naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a>. Powyżej, przy ocenie apelacji prokuratora, przedstawiono rozważania teoretyczne dot. pierwszych dwóch zarzutów. Rzecz jasna są one aktualne także i w tym miejscu, nie ma zatem powodów by je powielać i w tym miejscu. Odnosząc się z kolei do zawartego w pkt 1 apelacji obrońcy oskarżonego zarzutu naruszeń proceduralnych w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> to należy zauważyć, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438 pkt 2 kpk</a> orzeczenie podlega uchyleniu ( lub zmianie ) jedynie w razie takiej obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść tego wyroku. W realiach niniejszego procesu skarżący poprzestał jedynie na ich wyliczeniu, nie podejmując nawet trudu i próby wykazania ewentualnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku. Takie działanie nie może oczywiście skutkować powodzeniem apelacji. W aspekcie przyczyn odwoławczych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438 pkt 2 kpk</a> w środku odwoławczym mogą być podnoszone także zarzuty niezgodności przebiegu postępowania <br/>z wymogami prawa procesowego, i to zarówno te błędy, które polegają na zaniechaniu wypełnienia konkretnych nakazów przepisów prawa procesowego ( errores in omittendo ), jak i te które sprowadzają się do działania sprzecznego <br/>z konkretnymi przepisami procedury ( errores in faciendo ). Przepisy procedury statuują też fundamentalne metody oceny dowodów, z zatem takie naruszenie tych zasad, które mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, może stanowić podstawę zarzutu środka odwoławczego. Należy pamiętać o tym, <br/>że wpływ danego uchybienia na treść orzeczenia zależy ściśle od realiów konkretnej sprawy ( vide: „Kodeks postępowania karnego – Komentarz” pod. red. Z. Gostyńskiego wyd. ABC W-wa 1998 tom II, str.460-461 tezy 13, 15 ). W świetle treści cyt. zarzutu wypada przypomnieć argumentację wyrażoną <br/>w orzecznictwie m.in. w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">W.</span>z dnia <span class="anon-block">(...)</span>. ( <span class="anon-block">(...)</span>), że wskazany przez obrońcę przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> nie nakłada na sąd obowiązku przywołania w uzasadnieniu wyroku wszystkich dowodów bez wyjątku, gdyż oceny wymagają tylko te, które według sądu miały znaczenie dla wydanego orzeczenia. Omówienie wybranych dowodów jest dopuszczalne, o ile mają one znaczenie dla wyrokowania. <br/>Nie stanowi naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> dokonanie oceny dowodu przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie. Naruszenie treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> następuje poprzez oparcie wyroku na okolicznościach nieujawnionych w toku rozprawy głównej, bądź też przez pominięcie przy wyrokowaniu ujawnionych w toku rozprawy głównej okoliczności tak korzystnych, jak i niekorzystnych dla oskarżonego. Nie stanowi zaś naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> dokonanie takiej czy innej oceny dowodu przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie. Do tego ostatniego sprowadza się bowiem zarzut apelacji, o którym mowa powyżej. Oczywistym jest więc, że znalazł akceptacji sądu odwoławczego.</p> <p>Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego co do oceny wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> i zeznań przesłuchanych świadków, ze szczególnym uwzględnieniem <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Wywody te na s.20-24, 40-42 oraz 77-78 są nie tylko przekonywująco przez sąd I instancji uzasadnione ale i wyczerpujące, tak więc nie ma powodu by je powielać ponownie w tym miejscu. Należy jedynie podkreślić, że uwadze skarżącego uszło i to, że twierdzenia ww. osób Sąd Okręgowy weryfikował ze odpowiednią ostrożnością, natomiast sugestie apelującego, że ocena ta nosi znamiona dowolnej, jest całkowicie bezpodstawna. Skarżący koncentrował swoją uwagę na ocenie wyjaśnień oskarżonego i zeznaniach <span class="anon-block">M. K. (1)</span> obciążających ww. swoimi zeznaniami, wywodząc w konkluzji, iż te ostatnie nie zasługują na wiarygodność, albowiem był on oskarżony w innym, równolegle prowadzonym postępowaniu karnym. Ten sposób argumentacji, <br/>z oczywistych wprost powodów nie może być skuteczny, albowiem dowodem <br/>w postępowaniu karnym może być wszystko co służy do wyrobienia przez sąd orzekający przekonania o winie lub niewinności oskarżonego, jeżeli zostanie przeprowadzone w trybie przewidzianym przez prawo procesowe. Dowodem są więc także wyjaśnienia współsprawców pod warunkiem, że sąd dokona wszechstronnej analizy i w uwzględnieniu innych dowodów, zaś swoje stanowisko rzeczowo i logicznie uzasadni. W sprawie tej wymóg te został spełniony a pogląd sądu I instancji w kwestii wiarygodności dowodów pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego <br/>z dnia 17.11.2004r., V KK 158/04, publ. OSNKW 2004/11-12/107 ). Twierdzenia <span class="anon-block">M. K. (1)</span> składane w niniejszej sprawie oraz w innych postępowaniach na temat przedmiotowych zdarzeń objętych pkt 7 zaskarżonego wyroku nie były bynajmniej przez Sąd traktowane bezkrytycznie. Odmienne dywagacje apelującego na s.5 przedmiotowego środka odwoławczego nie wytrzymują więc krytyki. Oceniając te wyjaśnienia <br/>i zeznania dot. <span class="anon-block">P. A. (1)</span> Sąd miał bowiem niewątpliwie na uwadze argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego <br/>w Krakowie z dnia 7.10.1998r. II AKa 187/98 ( vide: KZS 1998/11/37 ), iż : „...Kontrola dowodu z wyjaśnień współoskarżonego ( w praktyce zwanych „pomówieniami”, niezbyt trafnie ze względu na analogię z jedną z form przestępczego zniesławienia ), a zresztą każdego dowodu osobowego, polega na sprawdzeniu :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy informacje tak uzyskane są przyznane przez pomówionego,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy są potwierdzone innymi dowodami, choćby w części,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy pochodzą od osoby bezstronnej, czy też zainteresowanej obciążeniem pomówionego,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>czy udzielający informacji sam siebie również obciąża, czy też tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością...”.</p> </dd> </dl> <p>Uwzględniając wskazane powyżej przesłanki Sąd dał – co do zasady – wiarę ww. twierdzeniom. Wątpliwości generowane przez obrońcę na s.4 apelacji nie są więc przekonywujące. Dowodził on, że <span class="anon-block">M. K. (1)</span> miał powód aby pomawiać <span class="anon-block">P. A. (1)</span>. Fakt, że ww. miał także swoje źródła na terenie <span class="anon-block">H.</span> nie wyklucza przecież, że dokonywał zakupów od oskarżonego. Stanowisko to nie znajduje jednak uzasadnienia w realiach niniejszej sprawy. Uwaga ta odnosi się również do zastrzeżeń obrońcy odnośnie wyjaśnienia sposobu pozyskiwania i zbywania narkotyków przez <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Praktyka sądowa dowodzi, że w przestępczości narkotykowej niejednokrotnie dochodzi od zamiany ról pomiędzy osobami uczestniczącymi w obrocie tego rodzaju substancjami w zależności od zaistniałej sytuacji i potrzeb. Uwaga ta odnosi się także do kwestii zmienności cen i wzajemnych – często złożonych – rozliczeń z tego tytułu, <br/>w których trudno czasem doszukać się zasad logiki. Wielokrotnie w tego rodzaju sytuacjach uczestniczy szereg osób pośredniczących w procederze. Świadek <span class="anon-block">M. K. (1)</span> wyjaśniał przyczyny takiego stanu rzeczy w realiach niniejszego postępowania. Sytuacji tej nie zmieniają cyt. na s.5 apelacji fragmenty stanowiska oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> mieszające okoliczności podnoszone w różnych postępowaniach karnych. Uwaga ta odnosi się także do kwestii samochodu wypożyczanego przez oskarżonego. Sam fakt, że ubezpieczenie tego pojazdu obejmowało w swoim pakiecie nie tylko terytorium <span class="anon-block">P. (1)</span> nie świadczy jeszcze, że akurat w dniach <span class="anon-block">(...)</span>. <br/>i <span class="anon-block">(...)</span>. oskarżony przebywał poza granicami kraju. Oczywistym jest, że sąd odwoławczy podobnie jaki sąd I instancji ( vide: s.42 ) zdawał sobie sprawę z faktu, że ww. świadek nie jest idealnym źródłem dowodowym. W tym miejscu wypada więc powtórzyć za Sądem Apelacyjnym w <span class="anon-block">K. (1)</span>(vide: uzasadnienie wyroku z dnia <span class="anon-block">(...)</span>., <span class="anon-block">(...)</span>), że jest oczywistym, iż w razie sprzeczności w zeznaniach ( analogicznie wyjaśnieniach ) osób występujących w procesie karnym wartość dowodowa zeznań złożonych <br/>w toku postępowania przygotowawczego jest taka sama jak zeznań, które zostały złożone na rozprawie. Decyzja, którą ze sprzecznych wersji uznać za wiarygodną, należy do sądu orzekającego. Świadek ten wyjaśnił przyczyny, dla których obawiał się wypowiadać na temat m.in. oskarżonego. Dowodził, że było to spowodowane groźbami kierowanymi wobec niego i konkubiny. Twierdzenia ww. korelują także z innymi uznanymi za wiarygodne dowodami, <br/>w szczególności znajdują potwierdzenie we wnioskach opinii biegłego psychologa <span class="anon-block">R. W.</span>, który wskazywał na reakcje obronne, które skutkowały niepamięcią ( vide: k.6927 – tom 40 ). Za wiarygodnością twierdzeń <span class="anon-block">M. K. (1)</span> przemawia także fakt, że obciążając <span class="anon-block">P. A. (1)</span> obciążał przecież jednocześnie i siebie.</p> <p>Reasumując należy zaznaczyć, że oparcie przez sąd ustaleń faktycznych na określonej i wyraźnie wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku grupie dowodów i jednoczesne nieuznanie dowodów przeciwnych, nie stanowi uchybienia, które mogłoby powodować zmianę lub uchylenie wyroku, w sytuacji gdy zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art.424 § 1 pkt 1 kpk</a>, Sąd Okręgowy wskazał jakimi w tej kwestii kierował się względami. Jak wynika z motywów zaskarżonego wyroku sąd I instancji uczynił zadość wymaganiom wskazanego wyżej przepisu, dokonując szczegółowej i wszechstronnej analizy materiału dowodowego oraz wskazując precyzyjnie jakie fakty uznał za udowodnione <br/>i na jakich w tej mierze oparł się dowodach. Sąd ten odpowiednio wskazał <br/>w jakich częściach uznał ww. dowody za wiarygodne, a w jakich za nie zasługujące na wiarę, przy czym stanowisko swoje logicznie i przekonywująco uzasadnił. Dowody te pozwoliły przypisać oskarżonemu winę i sprawstwo <br/>w zakresie zarzucanego mu czynu.</p> <p>Z kolei zarzut błędu w ustaleniach faktycznych zawarty w pkt 2 apelacji dot. przestępstwa z art.54 ust. 1 upn okazał się co do zasadny chybiony. Jak wspomniano już powyżej jego podniesienie umożliwiło sądowi odwoławczemu niewielką korektę opisu tego czynu. Trafnie bowiem obrońca w uzasadnieniu tej części apelacji wytknął brak precyzji, będącej powieleniem analogicznego zapisu aktu oskarżenia. Przepis art.54 ust. 1 upn przewiduje, że odpowiedzialności na tej podstawie podlega ten, kto wyrabia, posiada, przechowuje, zbywa lub nabywa przyrządy, <strong> <!-- --> jeżeli z okoliczności wynika, <br/>że <span class="underline"> <!-- --> służą one lub są przeznaczone</span> do niedozwolonego wytwarzania, przetwarzania lub przerobu</strong> środków odurzających, substancji psychotropowych lub nowych substancji psychoaktywnych. W orzecznictwie za utrwalony uznać należy pogląd ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego <br/>w <span class="anon-block">K. (1)</span>z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.,<span class="anon-block">(...)</span> ), zgodnie z którym <strong> <!-- --> przyrządy</strong>, o jakich mowa w cyt. przepisie, przy założeniu wykorzystywania ich do produkcji środka odurzającego w sposób prymitywny, metodą domową, <strong> <!-- --> to takie urządzenia wykorzystywane w tym właśnie celu, mimo wielofunkcyjnego w swym założeniu ich przeznaczenia, które nie muszą nosić właściwości specjalistycznego ich przystosowania, jak różnorakiego rodzaju metalowe naczynia, skoro są one wystarczające dla efektywnego wyprodukowania wskazanego środka odurzającego</strong>. Stanowisko to znajduje zresztą akceptację w doktrynie ( vide: Mozgawa M.(red.), Budyn-Kulik M., Kozłowska-Kalisz P., Kulik M., Michalska-Warias A., Nazar K., Wilk L. Pozakodeksowe przestępstwa przeciwko zdrowiu. Komentarz, tezy 10 i 16 do art.54 WKP, 2017 ), gdzie także podnosi, się <br/>że przyrząd taki musi mieć pewne fizyczne cechy sprawiające, że jego istnienie jest ukierunkowane na spełnienie określonej roli. Wydaje się zatem, że można uznać za przyrządy takie rzeczy, które po pierwsze, służą przede wszystkim do wskazanych w przepisie celów, po drugie, mają charakter urządzeń technicznych, nawet o niewielkim stopniu komplikacji. Nie oznacza to, <br/>że znamiona omawianego czynu są zdekompletowane w sytuacji, kiedy dany przyrząd może służyć jeszcze do jakiegoś innego celu. Jeżeli bowiem dany przyrząd może służyć do kilku celów, ale z kontekstu sytuacyjnego wynika, <br/>że jest przeznaczony przede wszystkim do celów wskazanych w przepisie, należy uznać go za przyrząd w rozumieniu przepisu. Słusznie autor apelacji na s.6 tego środka odwoławczego dostrzegł, że użyty przez sąd meriti zwrot „<em> <!-- --> miały służyć</em>” jest nieprecyzyjny, zwłaszcza iż ustawodawca posługuje się <br/>w tym kontekście sformułowaniami „służą” lub „są przeznaczone”. To, że przyrządy <strong> <!-- --> służą</strong>, oznacza, że są przez sprawcę w takim celu faktycznie wykorzystywane. To, że przyrządy <strong> <!-- --> są przeznaczone</strong> do danego celu, oznacza, że nie są one faktycznie do niego wykorzystywane w danej chwili, ale zostały w tym celu przygotowane i mogą być do niego wykorzystane. W realiach niniejszej sprawy i w świetle poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń nie można było przyjąć pierwszego z ww. sformułowań a wyłącznie drugie. <br/>Tak należało też tłumaczyć niefortunny zwrot kwestionowany przez obrońcę. Z tego też powodu Sąd Apelacyjny w pkt 1a wyroku 12.11.2020r. dokonał korekty, o której wspomniano na wstępie. W tym zakresie Sąd Okręgowy prawidłowo odwołał się do przedmiotowej opinii biegłej, jak i okoliczności <br/>w jakich nastąpiło zatrzymanie oskarżonego. Świadczą o rzeczywistym przeznaczeniu zabezpieczonych przedmiotów. Skarżący sam zresztą to de facto to przyznaje, znamienne nazywając zabezpieczone przedmioty „<em> <!-- --> laboratorium</em>”. Na marginesie znamię przyjęte wobec oskarżonego przez sąd odwoławczy nie wymaga przecież ujawnienia jakichkolwiek śladów uprzedniego wytwarzania, przetwarzania lub przerobu środków odurzających, substancji psychotropowych lub nowych substancji psychoaktywnych. Prawidłowo na s.77 uzasadnienia zaskarżonego wyroku zinterpretowano także znamię „posiadania”, o którym mowa w cyt. przepisie. Z kolei błędne jest założenie przyjęte przez skarżącego, że „…<em> <!-- --> skoro bowiem <span class="anon-block">P. A. (1)</span> posiadał przyrządy służące do wytwarzania środków odurzających to bezcelowe było sprowadzanie takich środków z zagranicy</em>…” ( s.6 apelacji ). Oczywistym jest bowiem, że jedno drugiego nie wyklucza. Dywagacje obrońcy w tym zakresie <br/>z pewnością nie ekskulpują oskarżonego od tego czynu.</p> <p>W przedmiotowej apelacji brak jest zarzutów dot. kar jednostkowych pozbawienia wolności ( pkt 6 i 7 zaskarżonego wyroku ) <br/>i grzywny ( pkt 7 ww. orzeczenia ) oraz przepadku ( pkt 8 ww. orzeczenia ) za ww. przestępstwa a sąd odwoławczy nie znalazł jakichkolwiek podstaw by ingerować w tym zakresie z urzędu. Z kolei odnośnie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym ( pkt 1e tiret 1 wyroku z dnia 12.11.2020r. ) Sąd Apelacyjny wypowiedział się już przy rozstrzyganiu apelacji prokuratora. Tam też zawarto informację o zaliczeniu na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- -->III.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. D. (1)</span> </strong> </p> <p>Zażalenie to – rozpoznawane w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 3)">art.626 § 3 kpk</a> – okazało się bezzasadne. Skarżący zarzucił w nim sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art.632 pkt 2 kpk</a> w zw. z § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie poprzez nieuwzględnienie wniosku w zakresie podwyższenia wynagrodzenia adwokackiego do 150 % stawki minimalnej. Z treści zażalenia wynika więc jednoznacznie, że skarżący nie kwestionuje sposobu wyliczenia należnego mu wynagrodzenie a wyłącznie pominięcie maksymalnego podwyższenia stawki jakie przewiduje rozporządzenie będące podstawą przedmiotowego orzeczenia. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd winien wziąć pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia <br/>i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty podwyższa się <br/>o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania <br/>o tych opłatach. Dyrektywy te zostały należycie uwzględnione przez Sąd Okręgowy w zakresie orzeczenia zawartego w pkt 46. Nie sposób bowiem pominąć, że sytuacja <span class="anon-block">S. D. (1)</span> w istotny sposób różniła się od pozostałych oskarżonych. Akta sprawy dowodzą, że była nieporównywalnie mniej złożona. Z tego też powodu nakład pracy obrońcy nie uzasadnia podniesienia wynagrodzenia powyżej stawki podstawowej. Nie można zatem dowodzić, że charakter tej sprawy uzasadnia odmienne podejście. Skarżący argumentów takich nie dostarczył także w swoim zażaleniu. Sam zaznaczył, że „<em> <!-- -->zarzuty stawiane oskarżonemu <span class="anon-block">S. D. (1)</span> nie były liczne, a oskarżony częściowo przyznał się do nich</em>”. Trudno w tej sytuacji zakwestionować stanowisko sądu meriti, że „sprawa karna oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> miała co prawda długotrwały charakter, jednakże niezbędny nakład pracy adwokata ograniczył się jedynie do uczestnictwa <br/>w rozprawach”. Rozporządzenie nie przewiduje uzależnienia wysokości wynagrodzenia obrońcy od udzielanych substytucji, czy też długotrwałości poszczególnych terminów rozpraw. Z kolei sąd uwzględnił – czego skarżący nie kwestionował – liczbę kolejnych terminów rozprawy głównej, co skutkowało przecież uwzględnieniem dodatkowych 20 % stawki minimalnej za każdy taki termin.</p> <p> <strong> <!-- -->*******************</strong> </p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art.437 § 1 i 2 kpk</a> orzekł w sposób następujący :</p> <p>1.  zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że :</p> <p>a)  w pkt 6 w zakresie dot. oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span>, <br/>w ten sposób, że przyjął, iż przedmioty wskazane w pkt IX są przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowej w postaci amfetaminy,</p> <p>b)  w pkt 12 w zakresie dot. oskarżonego <span class="anon-block">J. C.</span>, w ten sposób, <br/>że przyjął, że oskarżony usiłował nakłaniać <span class="anon-block">S. D. (1)</span> do opisanego czynu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niewywołanie u <span class="anon-block">S. D. (1)</span> zamiaru popełnienia tego przestępstwa, tj. uznał go za winnego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art.13 § 1 kk</a> <br/> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art.18 § 2 kk</a> w zw. z art.55 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii a podstawę wymiaru kary jest przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art.14 § 1 kk</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art.19 § 1 kk</a> w zw. z art.55 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,</p> <p>c)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art.69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art.70 § 1 pkt 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art.73 § 1 kk</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4 § 1 kk</a> wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 12)">pkt 12</a> oskarżonemu <span class="anon-block">J. C.</span> warunkowo zawiesił na okres 3 ( trzech ) lat próby, oddając w tym czasie ww. pod dozór kuratora sądowego,</p> <p>d)  w pkt 29 zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">S. F.</span> na poczet kary pozbawienia wolności wymierzonej w pkt 25 okres tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span>., uznając ww. karę za wykonaną w całości,</p> <p>e)  uchylił orzeczenia o karach łącznych zawarte w pkt 10, 43 <br/>i w to miejsce :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. A. (1)</span> połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt 6 oraz 7 <br/>i wymierzył mu nową karę łączną w wymiarze 3 ( trzech ) lat <br/>i 2 ( dwóch ) miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania określony w pkt 11,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt 41 oraz 42 <br/>i wymierzył mu nową karą łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 9 ( dziewięciu ) miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania określony w pkt 44,</p> </dd> </dl> <p>f)  w pkt 47 obniżył opłatę wymierzoną oskarżonemu <span class="anon-block">S. F.</span> do kwoty 120 zł; za obie instancje ( odnosi się ona bowiem jedynie do przestępstwa przypisanego w pkt 25 ),</p> <p>2.  uchylił zaskarżony wyrok w pkt 3, 4, 5, 9, 13, 14, 15, 22, 23, 24, 26, 27, 28, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40 oraz <br/>w zakresie dot. <span class="anon-block">J. J. (1)</span> w pkt 47 i w tym zakresie sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania,</p> <p>3.  w pozostałym zakresie ( pkt 1, 2, 7, 8, 25, 41, 42, 45, 46 ) utrzymał <br/>w mocy zaskarżony wyrok bez zmian.</p> <p> <strong> <!-- -->*******************</strong> </p> <p>O <strong> <!-- -->kosztach postępowania odwoławczego</strong> Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art.634 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art.633 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art.636 § 1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8;art. 9;art. 1;art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 2 ust. 1 pkt. 3;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 2 ust. 1 pkt. 5;art. 3;art. 3 ust. 1;art. 6)">art.8, art.9, art.1, art.2 ust.1 pkt 2, 3, 4, 5, art.3 ust.1, art.6 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> ( tj. Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 z późn.zm.). Na koszty te składają się wyłożone przez Skarb Państwa wydatki poniesione w II instancji w postaci ryczałtu za doręczenia i danych dot. karalności w 1/5 części ( dodatkowo kosztami opinii z 19.07.2019r. obciążono wyłącznie <span class="anon-block">P. A.</span> ) oraz opłata za obie instancje. <br/>W zakresie wywołanym apelację prokuratora kosztami obciążono Skarb Państwa. Z tego też tytułu zasądzono następujące kwoty :</p> <p>a)  od <span class="anon-block">P. A. (1)</span> – 1.400 zł;</p> <p>b)  od <span class="anon-block">J. C.</span> – 1.180 zł;</p> <p>c)  od <span class="anon-block">A. L. (1)</span> – 1.300 zł;.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">I. P.</span> <span class="anon-block">M. Ś.</span> <span class="anon-block">P. G.</span> </em> </strong> </p> </div>