I C 60/20

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 60/20 upr.</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z 24 listopada 2020 r.</strong> </p> <p>W pozwie strona powodowa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagała się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">S. P.</span> kwoty 2987,21 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wniosła także o zasądzenie kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu wskazano, że dochodzona wierzytelność wynika z umowy pożyczki pieniężnej zawartej 12.12.2016 roku. Powód nabył wierzytelność w kwocie 3100 złotych, z czego kwota 2000 zł stanowiła kwotę pożyczki oraz kwota 1100 złotych prowizji. Po nabyciu wierzytelności strona powodowa otrzymała wpłaty na poczet zobowiązania w kwocie 450 złotych, która została zaliczona w kwocie 174,19 zł na poczet odsetek za opóźnienie oraz w kwocie 275,81 złotych na kapitał. Do zapłaty zatem pozostawała kwota objęta żądaniem pozwu (k. 1-3).</p> <p>Postanowieniem z dnia 1.10.2019 roku referendarz Sądu Rejonowego w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do tut. Sądu jako sądu właściwości ogólnej dłużnika.</p> <p>Na rozprawie w dniu 2 września 2020 roku pozwany oświadczył, że toczy się przeciwko niemu egzekucja i nie jest pewien czy nie dotyczy długu objętego żądaniem niniejszego pozwu. O ile niniejsza sprawa nie dotyczy tych samych należności pozwany oświadczył, iż nie kwestionuje pozwu i wniósł o rozłożenie należności na raty.</p> <p>Z kolei na rozprawie w dniu 10 .11.2020 roku pozwany oświadczył, że uiścił na rzecz powoda po dokonaniu cesji wierzytelności kwotę 650 złotych i wniósł o jej zaliczenie na poczet dochodzonej należności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 12.12.2016 r. <span class="anon-block">S. P.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...)</span> spóła z o.o. umowę pożyczki gotówkowej w kwocie 2000 złotych. Oprocentowanie kwoty pożyczki wynosić miało 0% w stosunku rocznym. W umowie zastrzeżono prowizję w kwocie 500 złotych oraz prowizję za obsługę w kwocie po 50 złotych doliczaną do każdej raty pożyczki. Spłata miała zastąpić w 12 ratach miesięcznych płatne do 31 dla każdego miesiąca. Ostatnia rata miała być płatna do 31.12.2017 roku.</p> <p>Na skutek braku spłat pierwotny wierzyciel przelał roszczenie z umowy pożyczki na powoda umową cesji z dnia 18.12.2017 roku, a następnie wezwał pozwanego do zapłaty całej kwoty pożyczki z odsetkami za opóźnienie pismem z dnia 17.01.2018 roku.</p> <p>(<strong> <!-- -->dowód:</strong> umowa pożyczki – k. 18-21, umowa cesji wierzytelności – k. 14-17, wezwanie – k. 22, bezsporne)</p> <p>Po nabyciu wierzytelności strona powodowa otrzymała wpłaty na poczet zobowiązania w kwocie 450 złotych, która została zaliczona w kwocie 174,19 zł na poczet odsetek za opóźnienie oraz w kwocie 275,81 złotych na kapitał.</p> <p> <strong> <!-- -->(okoliczność bezsporna)</strong> </p> <p>Po wniesieniu pozwu pozwany <span class="anon-block">S. P.</span> przelał na poczet należności z tytułu <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> na rzecz powoda kwoty 150 złotych w dniu 14.09.2020 roku, 200 złotych w dniu 12.10.2020 roku i 300 złotych w dniu 9.11.2020 roku. Łącznie po wniesieniu pozwu pozwany uiścił na poczet zobowiązania kwotę 650 złotych.</p> <p>(<strong> <!-- -->dowód:</strong> dowody wpłaty – k. 54-55)</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">S. P.</span> jest zatrudniony w <span class="anon-block"> Sanatorium (...)</span>, które aktualnie z uwagi na pandemię nie przyjmuje kuracjuszy. Pozwany z uwagi na liczne zajęcia komornicze otrzymuje na rękę kwotę 1100 złotych. Ma zadłużenie w kwocie około 100.000 złotych, nie ma majątku.</p> <p>(<strong> <!-- -->dowód:</strong> oświadczenie pozwanego – k. 44, 52)</p> <p>Ustalając powyższy stan faktyczny, Sąd oparł się na przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentach prywatnych, których autentyczność nie budziła wątpliwości oraz na oświadczeniach pozwanego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części.</p> <p>Bezspornym w sprawie jest fakt, że pozwany zawarł z pierwotnym wierzycielem w dniu 12.12.2016 roku umowę pożyczki, zaś pozwany spłacił przed postępowaniem sądowym jedynie część należności. Kwota dochodzonej przez powoda należności pozostawała niesporna. Sąd uwzględnił jednakże wykazane przez pozwanego dokonane w okresie od września do listopada trzy wpłaty na poczet dochodzonej należności w kwocie łącznej 650 złotych. Po jej odjęciu do zapłaty pozostawała kwota 2337,21 złotych (2987,21 – 650) i taką kwotę Sąd uwzględnił jako należną stronie powodowej wraz z odsetkami na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 481;art. 481 § 2)">art. 481 § 2 k.p.c.</a> </p> <p>Jednocześnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 k.p.c.</a> w uwzględnieniu wniosku pozwanego rozłożył należne świadczenie na 12 rat. Uwzględniając wniosek pozwanego Sad miał na względzie fakt, iż pozwany zarabia najniższą krajową. Z uwagi na pandemię ustały jakiekolwiek możliwości dodatkowego zatrudnienia. Pozwany posiada jednocześnie liczne zadłużenia, w tym zajęcia komornicze, po potrąceniu których otrzymuje jedynie 1100 złotych. W sytuacji braku rozłożenia należności na raty istnieje ryzyko, że wierzytelność nie zostanie nigdy zaspokojona z powodu bezskuteczności egzekucji. Tymczasem jak pokazują wpłaty dokonane przez pozwanego w ostatnim czasie ma on możliwość zaoszczędzenia niewielkich kwot, które pomimo zajęć komorniczych jest w stanie przekazać na rzecz wierzyciela. Rozłożenie na raty ma ten skutek, że Sąd nie może zasadzić odsetek po dniu wyrokowania. W tym zatem zakresie oraz w części spełnionego świadczenia w toku postępowania powództwo zostało oddalone.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt I i II wyroku.</p> <p>O kosztach Sąd orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> w oparciu o zasady słuszności. Za zastosowaniem tych zasad przy rozstrzygnięciu o kosztach przemawia fakt, że strona powodowa jest przedsiębiorcą, z którego działalnością wiąże się prowadzenie tego typu sporów sądowych, zaś pozwany znajduje się w trudniej sytuacji materialnej z powodu posiadanego zadłużenia i niskich dochodów.</p> <p>Zarządzenia:</p> <p>1.  odnotować uzasadnienie;</p> <p>2.  odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda;</p> <p>3.  kal. 14 dni.</p> <p> <span class="anon-block">N.</span>, 3 grudnia 2020 r.</p> </div>