II SA/Rz 873/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 6 maja 2022 r. nr I-III.7722.1.18.2022 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 lipca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga G. sp. z o.o. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 6 maja 2022 r. nr I-III.7722.1.18.2022 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2022 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 200 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.). Wezwania zawierały pouczenie, że powyższych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. korespondencji sądowej wynika, że została ona doręczona skarżącej spółce w dniu 4 sierpnia 2022 r. W wyznaczonym terminie wskazane wyżej braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 P.p.s.a.). Jak stanowi art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w ww. art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jest to zatem osoba prawna działająca przez uprawnione do tego organy zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do jej reprezentowania. Osoba podpisująca skargę w imieniu takiego podmiotu ma obowiązek zgodnie z art. 29 P.p.s.a. wykazać swoje umocowanie stosownym dokumentem, na przykład odpisem z KRS, gdyż podmioty takie jak spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlegają obowiązkowemu wpisowi do tego rejestru, w którym dane o sposobie reprezentacji podmiotu są ujawniane. Brak tego dokumentu stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. W tym wypadku przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi doręczono skarżącej spółce w dniu 4 sierpnia 2022 r. (czwartek). Ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie powyższych braków skargi był więc dzień 11 sierpnia 2022 r. W wyznaczonym terminie spółka nie wykonała skierowanych do niej wezwań Sądu, to zaś uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu. Wobec powyższego, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a.