II AKz 1315/20

<p>Sygn. akt II AKz 1315/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 4 grudnia 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia SA Wojciech Kopczyński </strong> </p> <p>Protokolant: Karolina Jach</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">K.</span>) </strong> </p> <p>oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne</p> <p>zażalenia wniesionego przez oskarżonego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie</p> <p>z dnia 3 listopada 2020 roku, sygn. akt II K 137/20</p> <p>w przedmiocie stosowania środków zapobiegawczych</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Częstochowie postanowieniem z dnia 3 listopada 2020 roku, sygn. akt II K 137/20, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 344)">art. 344 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258 § 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 2)">art. 257 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 275;art. 275 § 1;art. 275 § 2)">art. 275 § 1 i 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 277;art. 277 § 1)">art. 277 § 1 k.p.k.</a>, utrzymał i przedłużył stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>, zastosowanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 10 czerwca 2020 roku, sygn. akt IV Kp 355/20, na dalszy czas oznaczony 3 miesięcy, tj. do dnia 6 lutego 2021 roku, do godz. 6:00, z zastrzeżeniem, że środek ten ulegnie zmianie na poręczenie majątkowe, jeżeli w terminie do 14 dni, tj. do dnia 17 listopada 2020 roku, zostanie wpłacone i przyjęte poręczenie majątkowe w kwocie 20.000 zł z jednoczesnym zastosowaniem zakazu opuszczania kraju połączonego z zatrzymaniem paszportu oraz dozoru Policji w postaci stawiennictwa w każdy piątek tygodnia w Komendzie Miejskiej Policji w <span class="anon-block">C.</span> połączonego z zakazem zbliżania się do pokrzywdzonych <span class="anon-block">M. D.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów oraz zakazem jakiegokolwiek kontaktowania się ze świadkami wskazanymi do przesłuchania w akcie oskarżenia.</p> <p>Zażalenia na powyższe postanowienie złożył oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>, domagając się zastosowania jedynie wolnościowych środków zapobiegawczych bez konieczności wpłacania poręczenia majątkowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie oskarżonego nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy w Częstochowie słusznie uznał, że wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> wciąż zachodzą przesłanki wskazujące na potrzebę dalszego stosowania środków zapobiegawczych, celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania sądowego.</p> <p>Na wstępnie należy wskazać, że przesłanką ogólną stosowania środków zapobiegawczych jest istnienie dużego prawdopodobieństwa, że oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwa, co wynika z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, w sposób przykładowy zaprezentowany w treści zaskarżonego postanowienia, niewątpliwie uzasadnia występowanie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt. II i III aktu oskarżenia. Podkreślenia wymaga to, że istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstw w żaden sposób nie jest równoznaczne z przypisaniem oskarżonemu sprawstwa, kwalifikacji prawnej czynów, czy też winy w zakresie stawianych mu zarzutów. Sąd przy stosowaniu środków zapobiegawczych nie dokonuje kompleksowej oceny materiału dowodowego, bowiem ta należy do sądu orzekającego, na etapie wyrokowania, po przeprowadzeniu całego przewodu sądowego. Nadto w realiach niniejszej sprawy konieczne jest zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania jurysdykcyjnego, będącego we wstępnej fazie.</p> <p>Wskazać w tym miejscu należy, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 2;art. 258 § 3)">art. 258 § 1-3 k.p.k.</a> określa tzw. szczególne przesłanki tymczasowego aresztowania i innych środków zapobiegawczych. Są one wspólne dla wszystkich środków zapobiegawczych, a jedynie stopień nasilenia określonej obawy decyduje o tym, który środek należy zastosować w konkretnej sytuacji (T. Grzegorczyk, Kodeks..., t. 1, 2014, s. 992; J. Izydorczyk, Stosowanie tymczasowego aresztowania..., s. 87 i 115) (por. R. Stefański (red.), S. Zabłocki (red.), Komentarz do art. 258 Kodeksu postępowania karnego, LEX 2018, teza 1).</p> <p>Za zasadne należy uznać występowanie przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1)">art. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.</a>, tj. uzasadnionej obawy ucieczki lub ukrycia się oskarżonego. Trafnie bowiem wskazał sąd I instancji, iż oskarżony przed zatrzymaniem nie posiadał stałego miejsca pobytu, co w dostateczny sposób uzasadnia możliwość ukrywania się lub ucieczki przed organami wymiaru sprawiedliwości.</p> <p>Aktualna wciąż pozostaje przesłanka określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, a więc obawa, że oskarżony może nakłaniać do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniać postępowanie. Zaznaczyć trzeba, że materiał dowodowy opiera się w znacznej mierze o osobowe źródła dowodowe. Nie można więc wykluczyć, że w warunkach wolnościowych oskarżony mógłby podjąć próby kontaktowania się z innymi osobami celem wpłynięcia na treść ich zeznań lub wyjaśnień. Co prawda zakończono postępowanie przygotowawcze, materiał dowodowy został zgromadzony, świadkowie złożyli swoje zeznania, a oskarżeni wyjaśnienia, jednakże nie można pominąć, iż zakłócanie prawidłowego toku postępowania może również przybrać formę bezprawnego wpływu na dowody już przeprowadzone.</p> <p>W przedmiotowej sprawie zaistniała też szczególna przesłanka uzasadniająca konieczność dalszego stosowania względem oskarżonego środka zapobiegawczego, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> Zgodnie z powszechnie akceptowanym orzecznictwem przesłanka ta stanowi wraz z przesłanką ogólną z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> podstawę stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego wówczas, gdy zarzucony oskarżonemu czyn zagrożony jest karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat i jednocześnie wymierzenie w danym konkretnym przypadku surowej kary jest realne. <span class="anon-block">J. K.</span> stoi pod zarzutem popełnienia, między innymi, przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, zagrożonego surową karą w rozumieniu powołanego przepisu. Biorąc więc pod uwagę także okoliczności związane z popełnieniem tego czynu, jego charakterem oraz jego wysoką społeczną szkodliwością, realnym staje się wymierzenie oskarżonemu surowej kary, w przypadku, gdy udowodnione zostanie mu sprawstwo i wina. Nadto w orzecznictwie wyrażony jest pogląd, że groźba surowej kary rodzi domniemanie, że oskarżony może podejmować próby bezprawnych działań destabilizujących prawidłowy tok postępowania. Z uwagi na fakt, że wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> okoliczność ma charakter domniemania prawnego, nie jest konieczne dowodowe wykazywanie, czy oskarżony podejmował już w przeszłości konkretne działania w tym kierunku (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26.11.2014 r., sygn. akt II KK 83/14, Prok.i Pr.-wkł. 2015/3/12, LEX nr 1646952).</p> <p>W konsekwencji uznać należy, że sąd I instancji prawidłowo uwzględnił rodzaj i charakter obaw przyjętych za podstawę stosowania środków zapobiegawczych oraz ich nasilenie dla prawidłowego przebiegu dotychczas prowadzonego postępowania sądowego, przedłużając tymczasowe aresztowanie na czas określony z zastrzeżeniem zmiany tego środka zapobiegawczego po dokonaniu wpłaty poręczenia majątkowego, a po jego złożeniu zastosowania także innych środków zapobiegawczych, wskazanych w części dyspozytywnej zaskarżonego orzeczenia. Wbrew stanowisku skarżącego, jego sytuacja osobista, rodzinna i majątkową, wskazana w złożonym zażaleniu, nie uzasadnia zastosowania jedynie wolnościowych środków zapobiegawczych bez poręczenia majątkowego, albowiem kwota 20.000 zł jest współmierna wobec czynów zarzucanych oskarżonemu i umożliwia zagwarantowanie prawidłowego toku postępowania jurysdykcyjnego, będącego na wstępnym etapie.</p> <p>Nadto sąd odwoławczy nie dopatrzył się okoliczności skutkujących koniecznością odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania względem oskarżonego na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259)">art. 259 k.p.k.</a> Za taka bowiem nie można uznać sytuacji osobistej matki oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, która jest osobą schorowaną i w podeszłym wieku.</p> <p>Z powyższych względów, wobec braku bezwzględnych przyczyn odwoławczych, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>- odpis postanowienia doręczyć oskarżonemu z pouczeniem o prawomocności, jego obrońcy oraz Prokuraturze</p> <p>- zwrócić akta sprawy.</p> <p>Katowice, dnia 4 grudnia 2020 roku</p> </div>