II Ka 661/20

Common courts2020-12-07

Case number

II Ka 661/20

Judgment date

2020-12-07

Type

SENTENCE

Judges

Dariusz Półtorak (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

art. 437§1 kpk

Judgment text

Sygn. akt II Ka 661/20 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 7 grudnia 2020r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> Przewodniczący: </td> <td> SSO Dariusz Półtorak </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td colspan="2"> stażysta Beata Wilkowska </td> </tr> </table> przy udziale prokuratora Sylwii Kiersnowskiej po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2020 r. sprawy  Z. M. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277)">art. 277 kk</a> na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt II K 506/17 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne wobec Z. M. warunkowo umarza na okres próby lat 2 (dwóch); II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> zasądza od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 800 zł (osiemset złotych); III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz obciąża go wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 złotych; IV. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II Ka 661/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 27 czerwca 2018 roku wydany w sprawie o sygn. akt II Ka 661/20. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☐ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4">  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="33"/> <col width="33"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td> - </td> <td> Z. M. </td> <td> Okoliczności wyartykułowane przez oskarżonego w treści pisma procesowego z dnia 13 listopada 2020 roku (data wpływu). </td> <td> Dokumentacja przedłożona przez oskarżonego </td> <td> 156-160 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.  </td> <td> Z. M. </td> <td> Zeznania geodety T. W. rozmijały się z treścią protokołu. </td> <td> Dokumentacja przedłożona przez oskarżonego </td> <td> 156-160 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> ------------------ </td> <td> ------------------------------------- </td> <td> --------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td> Dokumentacja, k. 156-160 </td> <td> Dokumentacja przedłożona przez oskarżonego, pomimo iż stanowi wiarygodne źródło dowodowe, to nie dowodzi istotnych dla ustalenia sprawstwa oskarżonego okoliczności. Okoliczności wskazane przez oskarżonego w piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2020 roku, tj. np. fakt, iż jego rodzice nie zaakceptowali przyjętego przez geodetę przebiegu granic czy że przeprowadzone postępowanie dotyczyło co do zasady działki należącej do rodziny B., zostały prawidłowo ustalone przez Sąd pierwszej instancji i mają pokrycie w tezach zaprezentowanych przez skarżącego, jednakże pozostają bez znaczenia dla wyczerpania przez Z. M. ustawowych znamion zarzucanego mu czynu. Z. M. nie zdołał podważyć wiarygodności zeznań w osobie świadka T. W.. Przedłożone dokumenty nie potwierdziły, aby świadek zeznawał niezgodnie z prawdą co do okoliczności znamiennych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 1.  </td> <td> Obraza przepisów prawa materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277)">art. 277 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 152)">art. 152 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19890300163" title="Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - Dz. U. z 1989 r. Nr 30, poz. 163 (art. 29;art. 30;art. 31;art. 32;art. 33;art. 34;art. 35;art. 36;art. 37;art. 38;art. 39)">art. 29-39 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne</a> oraz § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 roku o rozgraniczeniu nieruchomości poprzez dokonanie niewłaściwej ich wykładni i uznanie, że usunięte słupki betonowe stanowiły znaki graniczne, a w konsekwencji przypisanie winy oskarżonemu za czyn, który nie zaistniał. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zarzut wywiedziony przez obrońcę oskarżonego okazał się pozbawiony zasadności. W realiach niniejszej sprawy nie budziło wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się zachowania opisanego w treści zarzutu, lecz spornym pozostawało, czy rzeczone zachowanie wyczerpało znamiona czynu spenalizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277)">art. 277 kk</a>. Z pierwszoinstancyjnym orzeczeniem wskazującym na winę Z. M. nie zgodził się bowiem obrońca oskarżonego, który uznał, iż znaki, które ten usunął nie stanowiły znaków granicznych, wobec czego nie podlegały ochronie przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277)">art. 277 kk</a>. Z poglądem tym jednakże nie sposób się zgodzić – o czym szerzej w akapitach poniżej. Na tym etapie przedmiotowych wywodów wskazać należy, iż odpowiedzialność karną za czyn spenalizowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277)">art. 277 kk</a> ponosi ten, kto znaki graniczne niszczy, uszkadza, usuwa, przesuwa lub czyni niewidocznymi albo fałszywie wystawi, przy czym poprzez zwrot usunięcie rozumie się definitywne zabranie znaków granicznych z punktu, w którym zostały umiejscowione. Z kolei, zgodnie z definicją legalną znaku graficznego, zawartą w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 roku, z ów pojęciem utożsamiany jest znak z trwałego materiału umieszczony w punkcie granicznym lub trwały element zagospodarowania terenu znajdujący się w tymże punkcie, zaś zgodnie z § 2 pkt cytowanego rozporządzenia punktem granicznym jest punkt określający przebieg granicy nieruchomości. W swoich wywodach stanowiących uzasadnienie do apelacji skarżący wskazał, iż Sąd Rejonowy mylnie przyjął, iż każdy znak geodezyjny jest jednocześnie znakiem granicznym. Tymczasem, wnikliwa i uważna lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosków zgoła przeciwnych. Wszak, Sąd pierwszej instancji różnicując wskazane pojęcia dokonał prawidłowej wykładni każdego z nich i słusznie uznał, iż znaki, które zostały bezprawnie usunięte przez oskarżonego stanowiły znaki graniczne. Wszak, z zaprezentowanej w powyższym akapicie definicji ów znaku wynika, iż do jego istnienia niezbędne jest, by miał on postać trwałą oraz, by został umieszczony w punkcie określającym przebieg granicy. Wobec powyższego, teza obrońcy jakoby tylko i wyłącznie znak geodezyjny przyjęty i utrwalony po przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego był znakiem granicznym, nie mogła znaleźć uznania w oczach Sądu Odwoławczego. Wymóg taki nijak nie wynika bowiem z treści omawianej, przyjętej przez doktrynę i orzecznictwo definicji. Przywołanemu stanowisku przeczą również regulacje zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a>, których prawidłowa interpretacja nakazuje przyjąć, iż zasadą jest, że granice nieruchomości ustalone są w sposób bezsporny i oznaczone są na gruncie trwałymi znakami, a procedury takie jak rozgraniczenie nieruchomości czy wznowienie jej granic mają charakter wyjątkowy, gdyż stosowane są albo w przypadku sporu co do przebiegu granicy albo w przypadku potrzeby odtworzenia uprzednio ustalonej granicy. Niemniej jednak, abstrahując od powyższych rozważań, nie należy tracić z pola widzenia, iż z wiarygodnego materiału dowodowego sprawy w postaci dokumentacji nadesłanej przez Starostwo Powiatowe w W. jednoznacznie wynika, iż w 1996 roku doszło właśnie do wznowienia granic działki nr (...) należącej wówczas do J. M., przy czym protokół wznowienia działek o nr (...) oraz o nr (...)wskazuje, iż wznowienie to objęło wszystkie granice działki nr (...), w tym tę z ówczesną działką nr (...) stanowiącą własność R. i J. B. (obecnie, po dokonanym podziale działki (...), jest to granica z działką (...)). Zgodnie z treścią protokołu, granica pomiędzy działkami o nr (...) a nr(...) przebiegała przez punkty graniczne o nr (...) i jest to granica zgodna z dokumentami ewidencyjnymi, przy czym obecni w trakcie czynności geodezyjnych ówcześni właściciele działek nie zgłaszali zastrzeżeń co do przebiegu granic. Z wiarygodnych zeznań geodety T. W. jednoznacznie wynika, iż słupki betonowe umieszczone przezeń pomiędzy działkami stron w 2016 roku, zostały posadowione właśnie w punktach granicznych określających przebieg granicy w oparciu o protokół z 1996 roku, a zatem znaki te zostały umieszczone w punktach granicznych wynikających ze wznowienia granic. Dlatego też, w pełni słuszna jest konkluzja Sądu merytorycznego, iż naniesione przez geodetę znaki odzwierciedlały rzeczywisty przebieg granicy działek stron. Przekonanie to dodatkowo umacnia relacja świadka T. W., który stwierdził, iż gdyby wykonywane przezeń czynności zostały powierzone innemu geodecie, który swe ustalenia opierałby na tożsamej dokumentacji, to punkty graniczne zostałyby wyznaczone w analogicznych miejscach. Okoliczność, iż znalazły się one tam dopiero po blisko 20 latach od rzeczonej procedury wznowienia granic pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Zamykając te materię dodać nadto wypada, iż Sądu Odwoławczego nie mogły przekonać nijak niepoparte wywody apelującego, jakoby pomiar kontrolny przy podziale miał znaczenie jedynie dla kształtu, powierzchni i granic działek nowoutworzonych. Skarżący nawet nie podjął próby uargumentowania tak wyrażonego poglądu, koncentrując się na wyrywkowym przytaczaniu wyrwanych z kontekstu fragmentów zawartych w uzasadnieniu pierwszoinstancyjnego wyroku, przy jednoczesnym zatraceniu rzeczywistego sensu całości lektury. W świetle powyższego uznać należy, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277)">art. 277 kk</a>. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Wniosek obrońcy oskarżonego o zmianę zaskarżonego wyroku i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wobec bezzasadności zarzutu wywiedzionego przez obrońcę oskarżonego, tak sformułowany wniosek apelacyjny nie mógł zasłużyć na uwzględnienie. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> Kontrola instancyjna doprowadziła Sąd Odwoławczy do przekonania, iż w realiach niniejszej sprawy zaszła potrzeba ingerencji w zaskarżone orzeczenie, poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec Z. M.. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> Zgodnie z treścią  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i § 2 kk</a> Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa, przy czym warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Przechodząc do meritum tej części rozważań nadmienić należy, iż w realiach przedmiotowej sprawy spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> determinujące dopuszczalność warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego. Mając na uwadze wynik całości przewodu sądowego, w tym analizę wszystkich zgromadzonych dowodów uznać należy, iż wina oskarżonego jest bezsporna. Z. M. w dniu 9 sierpnia 2017 roku usunął znaki graniczne poprzez wykopanie betonowych elementów usytuowanych w punkcie granicznym pomiędzy działką nr (...) stanowiącą własność M. B., a działką nr (...) będącą własnością Z. M.. Zdaniem Sądu Odwoławczego okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu nie budzą wątpliwości, co zostało wykazane w stosownej rubryce powyżej. Sąd Okręgowy ferując takie a nie inne rozstrzygnięcie miał na uwadze sposób i okoliczności popełnionego czynu oraz rodzaj i charakter naruszonego dobra. Wszystkie te okoliczności pozwoliły na uznanie, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie jest znaczny. Okoliczność ta w powiązaniu z faktem, że oskarżony nie był dotychczas karany i brak jest podstaw do dokonania przypuszczenia, że podobne zachowania z jego strony mogą się powtórzyć w przyszłości dała Sądowi drugiej instancji podstawę do wydania orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania w sprawie. Mając na uwadze prawidłowy sposób życia przed i po popełnieniu przestępstwa, Sąd Odwoławczy doszedł do przekonania, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania, oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni w przyszłości kolejnego przestępstwa. Sam fakt postawienia zarzutu i konieczności stawiennictwa w sądzie w roli oskarżonego w ocenie Sądu Okręgowego, jest również dla oskarżonego swoistego rodzaju dolegliwością. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą wszystkie przesłanki z  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66)">art. 66 kk</a> umożliwiające warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego Z. M.. Stosując warunkowe umorzenie postępowania wyznaczono okres próby wynoszący 2 lata, który to czas w ocenie Sądu Odwoławczego będzie odpowiedni, żeby zweryfikować pozytywną prognozę kryminologiczną wobec oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 27 czerwca 2018 roku wydany w sprawie o sygn. akt II Ka 661/20 – w części </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do szerszej ingerencji w zaskarżone orzeczenie. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 27 czerwca 2018 roku wydany w sprawie o sygn. akt II Ka 661/20 – w części </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> Kontrola instancyjna doprowadziła Sąd Odwoławczy do przekonania, iż w realiach niniejszej sprawy zaszła potrzeba ingerencji w zaskarżone orzeczenie, poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec Z. M.. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> ----------------------------------------------------------------------------------- </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> ----------------------------------------------------------------------------------- </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> II </td> <td colspan="2"> Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kpk</a> Sąd Odwoławczy zasądził od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 800 złotych. Orzekając przedmiotowy środek karny uwzględniono możliwości zarobkowe oskarżonego, który wprawdzie prowadzi gospodarstwo rolne z deklarowanym dochodem miesięcznym eskalującym w granicach 300 złotych, jednakże jest osobą zdrową, sprawną fizycznie, a zatem zdolną do zarobkowania. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="129"/> <col width="591"/> </colgroup> <tr> <td> P unkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a>, Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego Z. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty za obie instancje, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> w zw. z art. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> obciążył go wydatkami postępowania odwoławczego – tj. kwotą 20 (dwudziestu) złotych, stanowiącą ryczałt za doręczenia pism w sprawie. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>