Ppolska.starec← UrzadnikLog in

X C 2586/19

Common courts2020-12-07
Case number
X C 2586/19
Judgment date
2020-12-07
Type
SENTENCE

Judges

Jolanta Sikorska (PRESIDING_JUDGE)

Summary

nietezowane

Judgment text

<p>Sygn. akt: X C 2586/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 7 grudnia 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodnicząca: Sędzia Jolanta Sikorska</p> <p>Protokolant: ----------------------------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2020 r. w Toruniu <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->na posiedzeniu niejawnym</span> </strong> sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span>, <span class="anon-block">W. A.</span> i <span class="anon-block">A. A. (2)</span> o zapłatę;</p> <p>I.  utrzymać w mocy nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym przez tutejszy sąd w dniu 23 sierpnia 2019 w zakresie kwoty 62.154,95 zł ( sześćdziesiąt dwa tysiące sto pięćdziesiąt cztery 95 / 100 zł ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 20 kwietnia 2019 do dnia zapłaty;</p> <p>II.  uchylić nakaz opisany w punkcie I uchylić w pozostałym zakresie i oddalić powództwo w tej części.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt X C 2586/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 24 czerwca 2019 roku wniosła do tut. Sądu pozew w postępowaniu nakazowym przeciwko pozwanym <span class="anon-block">S. A.</span>, <span class="anon-block">W. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. A. (2)</span>, wnosząc o orzeczenie na podstawie weksla, iż pozwani mają zapłacić solidarnie powódce kwotę 62.563,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 kwietnia 2019 roku do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu swojego stanowiska powódka wskazała, że w dniu 28 września 2016 roku w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą zawarła z pozwanym <span class="anon-block">S. A.</span> <span class="anon-block">umowę nr (...)</span> na podstawie której powódka odpłatnie świadczyła na rzecz pozwanej spółki usługi faktoringu. Na zabezpieczenie roszczeń powódki pozwany wystawił weksle in blanco z deklaracją wekslową upoważniając powódkę do jego wypełnienia. Za zapłatę poręczyli: <span class="anon-block">W. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. A. (2)</span>. Pozwany <span class="anon-block">S. A.</span> nie wywiązał się ze swoich zobowiązań wynikających z umowy faktoringu. Powódka w dniu 19 maja 2017 r. wypełniła pierwszy weksel, na kwotę aktualnego zadłużenia tj. 98.055,57 zł oraz wezwała pozwanych do zapłaty. Wobec braku spłaty, powódka skierowała do Sadu Okręgowego w <span class="anon-block">T. (...)</span> pozew o zapłatę, który wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r. o sygn. I C 2135/17 zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę dochodzoną pozwem. Następnie wobec braku spłaty należności powódka wystawiła fakturę VAT obejmującą naliczone prowizje za opóźnienie, a następnie 11 kwietnia 2019 r. wypełniła kolejny weksel, wzywając pozwanych do zapłaty. Niniejszym pozwem powódka dochodzi prowizji za opóźnienie powstałych po wypełnieniu wcześniejszego weksla.</p> <p>W dniu 23 sierpnia 2019 r. Sąd Rejonowy w Toruniu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla, zgodny z żądaniem pozwu.</p> <p>Pozwani <span class="anon-block">S. A.</span>, <span class="anon-block">W. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. A. (2)</span> w przepisanym terminie wnieśli zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wnosząc o uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wniesiono również o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności zaskarżonego nakazu zapłaty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 492;art. 492 § 3)">art. 492 §3 k.p.c.</a> W uzasadnieniu zarzutów pozwani wskazali, iż weksel będący podstawa niniejszego powództwa jest drugim wekslem wręczonym do umowy faktoringu z dnia 28.09.2016 r. Całość należności z tytułu opłat, prowizji, kosztów i odsetek, które powstały w trakcie umowy zostały przez powoda obliczone na łączną kwotę 98.055,57 zł i została ona objęta wypełnionym w dniu 19 maja 2017 r. wekslem in blanco, na podstawie którego wydano wyrok SO w <span class="anon-block">T. (...)</span> z dnia 22 lutego 2018 r. o sygn. I C 2135/17. Obecnie toczą się trzy egzekucje. Zatem w ocenie pozwanych od momentu wypełnienia pierwszego weksla z umowy faktoringu łączącej strony nie powstały dalsze należności, ponieważ umowa nie była już wykonywana. Wskazał, iż powód próbuje dwukrotni uzyskać odsetki za opóźnienie w spełnieniu należności za ten sam okres. Tym samym powód wypełnił weksel niezgodnie z deklaracją wekslową.</p> <p>W odpowiedzi na zarzuty pozwanych powód oświadczył, iż podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu wskazał, iż niniejszym pozwem dochodzi zwrotu prowizji powstałych po dacie 19 maja 2017 r., kiedy został wypełniony pierwszy weksel, bowiem pozew skierowany w poprzedniej sprawie nie spowodował rozwiązania umowy faktoringu. Powód wskazał równie, że jeżeli pozwani kwestionują istnienie i wysokości wierzytelności to winni wykazać w tym celu inicjatywę dowodową, a w szczególności odnieść się do zawartego w pozwie wyliczenia. Pozwany złożył również wniosek o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty.</p> <p>Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2020 r. tut. Sąd oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności oraz zarządził zamknięcie rozprawy i wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym.</p> <p>W dalszych pismach strony podtrzymał dotychczasowe stanowisko.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (dalej: <span class="anon-block"> (...)</span>) zawarł ze <span class="anon-block">S. A.</span> prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S. A.</span> (dalej: <span class="anon-block">F.</span>) umowę faktoringu nr eF/<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 28 września 2016 roku. Na zabezpieczenie roszczeń <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S. A.</span> wystawił dwa weksle <em> <!-- -->in blanco</em> i upoważnił spółkę do wypełnienia weksli na kwotę pełnego zadłużenia wynikającego z umowy. Za zobowiązanie <span class="anon-block">S. A.</span> poręczyli <span class="anon-block">W. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span>, <span class="anon-block">A. A. (2)</span>.</p> <p>W myśl §8 zawartej umowy <span class="anon-block"> (...)</span> wypłaca <span class="anon-block">F.</span> zaliczki w złotych lub w jednej z walut obcych do wysokości przyznanego limitu faktoringowego. Jednocześnie <span class="anon-block"> (...)</span> jest uprawniony jednostronnie dokonywać zmian wysokości bądź anulować limit faktoringowy, wysokość zaliczki, limity kontrahentów w szczególności gdy <span class="anon-block">F.</span> lub Kontrahent nie spłaca w terminie swoich zobowiązań wobec <span class="anon-block"> (...)</span>. §13 umowy stanowi, iż w przypadku opóźnienia w płatności jakiegokolwiek zobowiązania Kontrahenta o 14 dni <span class="anon-block"> (...)</span> w drodze jednostronnego oświadczenia może zażądać od <span class="anon-block">F.</span> spłaty całego zadłużenia, w tym również zobowiązań, których termin płatności jeszcze nie nastąpił, bez konieczności wyznaczania dodatkowego terminu.</p> <p>Nadto zgodnie z §12 zawartej umowy <span class="anon-block"> (...)</span> pobiera za świadczone usługi prowizje, opłaty i odsetki w wysokości określonej w umowie i załączniku nr 1, m.in. prowizje za opóźnienie liczone od wartości niespłaconej wierzytelności za okres od dnia następnego po terminie wymagalności do dnia spłaty w wysokości określonej w załączniku nr 1.</p> <p> <em> <!-- -->dowody: umowa faktoringu nr. <span class="anon-block"> (...)</span>, k. 8-22; załącznik nr 1 do umowy faktoringu, k. 24-25; weksel z dnia 19 maja 2017 r., k. 31-32; weksel z dnia 11 kwietnia 2019 r., k. 7</em> </p> <p>Wobec braku zapłaty przez pozwanego <span class="anon-block">S. A.</span> zobowiązań wynikających z umowy faktoringu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> skierował do Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T. (...)</span> pozew w postępowaniu nakazowym z weksla żądając zasądzenia solidarnie od <span class="anon-block">S. A.</span>, <span class="anon-block">W. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. A. (2)</span> kwoty 98.055,57 zł. Weksel został wypełniony w dniu 19 maja 2017 roku. Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">T. (...)</span> wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r. o sygn. I C 2135/17 zasądził od pozwanych na rzecz powoda powyższą kwotę wraz z odsetkami i kosztami postępowania.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: pozew z dnia 21 czerwca 2017 r., k. 28-30; weksel z dnia 19 maja 2017 r., k. 31-32; nakaz zapłaty w postepowaniu nakazowym z dnia 9 sierpnia 2017 r., k. 34; wyrok z dnia 22 lutego 2018 r., k. 35</em> </p> <p>Po wypełnieniu pierwszego weksla powódka dalej naliczała opłaty z tytułu zawartej umowy faktoringu, w tym naliczała prowizję za opóźnienie w sprawie sfinansowanych przez powódkę wierzytelności pozwanego w wysokości 0,085 % dziennie w przypadku faktur w złotych oraz 0,11 % w przypadku należność w Euro.</p> <p>W dniu 31 marca 2019 r. powódka wystawiła <span class="anon-block">fakturę Vat nr (...)</span> na kwotę 62.563,61 zł, która obejmowała naliczone prowizje za opóźnienie. W dniu 11 kwietnia 2019 r. powódka wypełniła kolejny weksel oraz wezwała pozwanych do jego wykupu. Pozwani nie wykupili weksla.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: weksel dnia 11 kwietnia 2019 r., k. 7; <span class="anon-block">faktura Vat nr (...)</span>, k. 36; wezwania do zapłaty wraz z dowodami nadania, k. 37-41 </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przedłożone przez strony postępowania dokumenty. Strony nie podważyły wiarygodności przedłożonych do sprawy dokumentów, a również Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich autentyczności. Bezsporne w niniejszej sprawie było, iż strony zawarły umowę faktoringu o nr eF/<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 28 września 2016 roku. Spór oscylował wokół obowiązku zapłaty przez pozwanych <span class="anon-block">S. A.</span>, <span class="anon-block">W. A.</span>, <span class="anon-block">A. A. (1)</span> i <span class="anon-block">A. A. (2)</span> do zapłaty należności w kwocie 62.563,61 zł. Powód dochodził bowiem wyżej wskazanej należności na podstawie wypełnionego w dniu 11 kwietnia 2019 roku weksla, a żądana kwota obejmowała prowizję za opóźnienie w zapłacie należności oraz skapitalizowane odsetki za opóźnienie. Pozwani kwestionowali swoje zobowiązanie wskazując, iż powód wypełnił już jeden weksel w dniu 11 września 2019 roku na kwotę 98.055,57 zł, która to została zasądzona wyrokiem Sądu Okręgowego <span class="anon-block">T. (...)</span> z dnia 22 lutego 2018 r. o sygn. I C 2135/17, a więc wszystkie zobowiązania z umowy faktoringu zostały uregulowane.</p> <p>W dniu 31 marca 2019 r. powód wystawił <span class="anon-block">fakturę Vat nr (...)</span> na kwotę 62.563,61 zł, która obejmowała naliczone prowizje za opóźnienie. Powód dochodził powyższej należności z załączonego do pozwu weksla <em> <!-- -->in blanco</em>, wystawionego w celu zabezpieczenia roszczenia powoda z umowy faktoringu. Weksel ten został wypełniony przez powoda i był podstawą wydania nakazu zapłaty.</p> <p>Na skutek złożenia zarzutów od nakazu zapłaty przez pozwanych spór pomiędzy stronami przeniósł się ze stosunku wekslowego na stosunek podstawowy tj. umowę faktoringu. Utrwalony jest bowiem pogląd w orzecznictwie, że po wniesieniu zarzutów od nakazu zapłaty wydanego na podstawie weksla gwarancyjnego spór z płaszczyzny <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">prawa wekslowego</a> przenosi się na ogólną płaszczyznę stosunku prawa cywilnego. Strony mogą wówczas powoływać się na podstawy faktyczne i prawne wynikające z łączącego je stosunku prawnego, który jest źródłem dochodzonego roszczenia cywilnoprawnego. (<em> <!-- -->wyrok SN z 14 marca 1997 r. I CKN 48/97</em>)</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a> Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Faktoring stanowi umowę nienazwaną i polega na wykupieniu przez wyspecjalizowanego przedsiębiorcę od faktoranta jego wierzytelności, lub przyszłych wierzytelności jakie powstaną z tytułu sprzedaży lub świadczenia usług podmiotowi trzeciemu.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 495;art. 495 § 1)">art. 495 §1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 k.p.c.</a> w razie prawidłowego wniesienia zarzutów przewodniczący wyznacza rozprawę i zarządza doręczenie ich powodowi. Po przeprowadzeniu rozprawy sąd wydaje wyrok, w którym nakaz zapłaty w całości lub w części utrzymuje w mocy albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też postanowieniem uchyla nakaz zapłaty i pozew odrzuca lub postępowanie umarza.</p> <p>W niniejszej sprawie bezsporne było, iż strony zawarły umowę faktoringu. Na zabezpieczenie umowy zostały złożone dwa weksle <em> <!-- --> in blanco</em> wraz z deklaracjami wekslowymi. Twierdzenia pozwanych nie zostały w żaden sposób wykazane dokumentami. Wbrew twierdzeniom strony pozwanej, roszczenie objęte niniejszym pozwem oraz wekslem z dnia 11 kwietnia 2019 roku, nie jest tożsame z roszczeniem dochodzonym przez powoda przed Sądem Okręgowym w <span class="anon-block">T. (...)</span> w sprawie o sygn. I C 2135/17. Wyrok z dnia 22 lutego 2018 r. wydany przez Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">T. (...)</span>został wydany na podstawie weksla z dnia 19 maja 2017 roku i obejmował kwotę 98.055,57 zł wynikającą z niewywiązania się z umowy faktoringu. Powódka po wypełnieniu pierwszego weksla naliczała opłaty z tytułu zawartej umowy faktoringu w tym naliczanie prowizji za opóźnienie. W konsekwencji nakaz zapłaty z weksla wydany w niniejszej sprawie w dniu 23 sierpnia 2019 roku, został wydany na podstawie weksla wypełnionego w dniu 11 kwietnia 2019 roku na kwotę 62.563,61 zł składa się suma prowizji za opóźnienie w kwocie 23.419,52 zł liczone od kwoty 33.687,45 zł od dnia 30 maja 2017 r. do dnia 20 lutego 2019 r. oraz od kwocie 39.490,02 zł liczone od kwoty 52.029,01 zł od dnia 30 maja 2017 r. do dnia 19 kwietnia 2019 r. pomniejszone o kwotę 12.044,82 zł odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 97.935,04 zł, powiększona o 23 % VAT. Jednak należy wskazać, iż odsetki za okres 21.06.2017 r. do 11 kwietnia 2019 r. wynoszą nie 12.044,82 zł a 12.377,38 zł.</p> <p>Żądanie przez powoda wyżej wskazanych odsetek i prowizji jest zgodne z zawartą przez strony umową. Wbrew twierdzeniom strony pozwanej wydany przez Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">T. (...)</span> wyrok nie obejmował tych należności, a więc nie zostały one przez stronę pozwaną uregulowane. Zasadne stało się zatem utrzymanie w mocy nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 23 sierpnia 2019 roku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 k.p.c.</a> w zakresie kwoty 62.154,95 zł o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku.</p> <p>Natomiast w pozostałym zakresie uchylono nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym co do kwoty 409,05 zł (12.044,82 zł -12.377,38 zł= 352,56 + 23%VAT) i oddalono powództwo w tej części w punkcie II sentencji wyroku.</p> </div>