II AKa 268/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 268/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 8 grudnia 2020 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA Dorota Tyrała</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA Anna Zdziarska </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) Paweł Dobosz (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> P rotokolant: sekret. sąd. Sylwester Leńczuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Marka Deczkowskiego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 roku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w sprawie z wniosku <span class="anon-block">Z. K.</span> przeciwko Skarbowi Państwa o zadośćuczynienie za krzywdę wyrządzoną wnioskodawcy w związku z wykonaniem <span class="anon-block">decyzji nr (...)</span> Komendanta Wojewódzkiego MO w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 13 grudnia 1981 r. o internowaniu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2019 roku, sygn. V Ko 49/19 </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że ponad zasądzoną w pkt I zaskarżonego wyroku kwotę zadośćuczynienia dodatkowo zasądza od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy <span class="anon-block">Z. K.</span> kwotę 50 000 (pięćdziesiąt tysięcy) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">Z. K.</span> kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) z tytułu ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym; </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- -->wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="380"/> <col width="111"/> <col width="38"/> <col width="158"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>IIAKa268/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.1.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 25.04.2019 r. w sprawie V Ko 49/19</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.2.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację </span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.3.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Granice zaskarżenia </span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="132"/> <col width="52"/> <col width="132"/> <col width="132"/> <col width="240"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p>1.1.1.  <strong> <!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>1.1.2.  <strong> <!-- -->Podniesione zarzuty </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.4.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Wnioski </span> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="53"/> <col width="62"/> <col width="206"/> <col width="68"/> <col width="47"/> <col width="251"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>2.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1 ustawy z 23.02.1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> poprzez błędną wykładnię skutkującą zasądzeniem zadośćuczynienia za doznana krzywdę wynikłą z wykonania wobec wnioskodawcy <span class="anon-block">decyzji nr (...)</span> Komendanta Wojewódzkiego MO w <span class="anon-block">L.</span> z 13.12.1981 r. o internowaniu, w kwocie 35 000 zł, która jest kwotą nieadekwatną do poziomu krzywdy doznanej przez wnioskodawcę.</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Sąd pierwszej instancji wskazał na wszystkie okoliczności, które powinny być podstawą oceny rozmiarów krzywdy doznanej przez wnioskodawcę. Zgodzić się jednak należy z pełnomocnikiem, że nieodpowiednią wagę w kształtowaniu wysokości zadośćuczynienia przypisano poczuciu krzywdy wnioskodawcy wynikającego z represji przez niego doświadczonych za jego działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Poczucie krzywdy osoby pozbawionej wolności jest głębsze i dotkliwsze gdy uwzględni się fakt, że ryzykowała ona swoją wolność i zdrowie, by walczyć z opresyjnym systemem totalitarnego państwa. Przy wysokości zadośćuczynienia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 ()">ustawy z 23.02.1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> należy uwzględniać nie tylko warunki w jakich osoba ta była pozbawiona wolności, okres izolacji, jego konsekwencje dla jej życia osobistego i zawodowego, zerwanie relacji z osobami bliskimi i ich następstwa dla stanu psychicznego represjonowanego. Okoliczności te mogą bowiem być porównywalne z tymi, jakie są podstawą dochodzenia roszczeń z tytułu niesłusznego skazania, tymczasowego aresztowania lub zatrzymania. Rozmiary krzywdy osoby represjonowanej zwiększa poczucie niesprawiedliwości wynikające z tego, że za działania dla dobra społeczeństwa i przywrócenia praw i wolności obywatelskich aparat państwowy pozbawiał taką osobę wolności, którym nieraz towarzyszyły inne czynności wymierzone w jej życie i zdrowie. Takie poczucie krzywdy jest tym większe im bardziej doniosłe osoba represjonowana podejmowała działania dla niepodległego bytu Państwa Polskiego i im dotkliwiej z tego powodu była szykanowana. Niewątpliwie wysokość przyznanego wnioskodawcy zadośćuczynienia nie w pełni te składniki krzywdy uwzględniała i w tym zakresie konieczna była ingerencja sądu odwoławczego w treść rozstrzygnięcia sądu okręgowego, bo doszło do naruszenia wskazywanego w zarzucie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 ()">ustawy z 23.02.1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zmiana zaskarżonego wyroku w części i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">Z. K.</span> dodatkowo kwoty 215 000 zł zadośćuczynienia wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia wyroku do dnia zapłaty.</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>W ocenie sądu odwoławczego wniosek o zasądzenie dodatkowej kwoty 215 000 zł zadośćuczynienia raził niewspółmiernością w stosunku do rozmiarów krzywdy doznanej przez wnioskodawcę. Warunki w jakich był pozbawiony wolności wnioskodawca oraz negatywne odczucia powstałe wskutek izolacji, jak też następstwa dla jego sytuacji życiowej miały typowy charakter dla tego okresu represji totalitarnego państwa i porównywalny z rozmiarami krzywdy innych osób represjonowanych w tym czasie. Okoliczności związane z walką wnioskodawcy o niepodległy byt Państwa Polskiego oraz krzywdą, jaka go dotknęła w związku z pozbawieniem go wolności za taką patriotyczną postawę w ocenie sądu odwoławczego uwzględnia w wystarczającym stopniu dodatkowa kwota zadośćuczynienia 50 000 zł. Łącznie zasądzona kwota zadośćuczynienia w wysokości 110 000 zł za 11 miesięcy internowania jest odpowiednia i w odniesieniu do poniesionej przez wnioskodawcę krzywdy i w stosunku do warunków społeczno - ekonomicznych w kraju. Nie będzie ona postrzegana jako nadmierne wzbogacenie wnioskodawcy, a jako adekwatna rekompensata za doznane przez niego krzywdy. Wysokość w taki sposób ukształtowanego zadośćuczynienia za jeden miesiąc pozbawienia wolności z jednej strony istotnie przewyższa przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, co powoduje, że ma realny charakter. Z drugiej strony nie przekracza granic, które w ocenie społecznej mogłyby zostać uznane za nadmierne i pozostające w rażącej dysproporcji do przeciętnego poziomu życia obywatela Rzeczypospolitej Polskiej. Zrozumiałe jest, że społeczeństwo powinno wynagradzać krzywdy, które poniosły osoby walczące dla jego dobra, ale pamiętać należy, że taka rekompensata powinna pozostawać w odpowiednich proporcjach do zasobów społeczeństwa i nie powinna przekraczać jego możliwości finansowych. Wydatki ponoszone przez Skarbu Państwa na takie cele związane są przecież z działaniami totalitarnej władzy, która uciskała całe społeczeństwo. Sprawiedliwa odpłata za krzywdy poniesione przez osoby represjonowane nie może więc generować kosztów, które uznane zostaną za społecznie nieuzasadnione i niesłuszne. Z tej perspektywy zasądzone na rzecz wnioskodawcy zadośćuczynienie w pełnej kwocie 110 000 zł wyważa w sposób równomierny opisane wartości.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="632"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>3.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.5.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>3.1.1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Rozstrzygnięcie z pkt II wyroku sądu pierwszej instancji o oddaleniu wniosku o zadośćuczynienie ponad kwotę 85 000 zł.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Bezzasadność zarzutu apelacji zmierzającego do zmiany powyższego rozstrzygnięcia w całości, a uznanie, że konieczna była tylko częściowa zmiana zaskarżonego wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.6.  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>3.2.1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Dodatkowe zasądzenie na rzecz wnioskodawcy <span class="anon-block">Z. K.</span>, ponad zasądzoną w pkt I zaskarżonego wyroku kwotę zadośćuczynienia, kwoty 50 000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Uznając częściową zasadność zarzutu w części uwzględniono wniosek apelacji o zmianę wyroku.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>4.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="129"/> <col width="557"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3</p> </td> <td> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4 k.p.k.</a> i § 11 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22.10.2015 r. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">Z. K.</span> kwotę 240 zł z tytułu ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>4</p> </td> <td> <p>Na podstawie 554 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 4)">§ 4 k.p.k.</a> wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciążono Skarb Państwa.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="686"/> </colgroup> <tr> <td> <p>5.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Anna Zdziarska Dorota Tyrała Paweł Dobosz</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.Granice zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>Pełnomocnik wnioskodawcy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>Oddalenie wniosku ponad kwotę 35 000 zł.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->1.4. Wnioski</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>