II AKa 212/20

Common courts2020-12-10

Case number

II AKa 212/20

Judgment date

2020-12-10

Type

REASONS

Legal basis

art. 437 § 2 kpk

Judgment text

Sygn. akt II AKa 212/20 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2020 r. 4.Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: 5. Przewodniczący: SSA Maciej Żelazowski 6. Sędziowie: SA Piotr Brodniak (spr.) 7. SA Janusz Jaromin 8. Protokolant: st. sekr. sądowy Anita Jagielska 9.przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Wielkopolskim Krzysztofa Rosińskiego 10.po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. sprawy 11.J. K. 12.o odszkodowanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 ()">ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> 13.na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy 14.od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim 15.z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt II Ko 255/20 I. zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że ponad zasądzone nim kwoty zasądza od Skarbu Państwa na rzecz J. K. kwotę 10.138,86 (dziesięciu tysięcy stu trzydziestu ośmiu i 86/100) złotych tytułem odszkodowania oraz kwotę 50.000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia, przy czym każdą z nich z ustawowymi odsetkami od dnia 10 grudnia 2020 r., II. w pozostałym zaskarżonym a oddalającym wniosek zakresie wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz J. K. kwotę 240 (dwustu czterdziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, a kwotę tych kosztów związanych z postępowaniem pierwszoinstacyjnym obniża do 480 (czterystu osiemdziesięciu) złotych, IV. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. SSA Piotr Brodniak SSA Maciej Żelazowski SSA Janusz Jaromin <table> <colgroup> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> II AKa 212/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ko 255/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☐ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☒ w części </td> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="7"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="5"> uchylenie </td> <td colspan="4"> ☒ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="21"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="12"> 1. obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1;art. 424 § 2)">art. 424 §1 pkt 1 i § 2 kpk</a>, polegająca na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia wyroku co do faktów i okoliczności, jakie sąd uznał za udowodnione i co do okoliczności, które sąd miał na względzie przy orzekaniu wysokości odszkodowania, co spowodowało, że uzasadnienie wyroku nie spełnia ustawowych wymogów i uniemożliwia jednoznaczne odtworzenie toku rozumowania sądu i prawidłową kontrolę zaskarżonego wyroku w zakresie zasądzonego odszkodowania, 2. obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 3)">art. 3 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 558)">art. 558 kpk</a> poprzez uznanie, że wnioskodawca nie wykazał, aby poniósł jakąkolwiek szkodę z powodu pozbawienia go praw publicznych, a w konsekwencji zasądzenie zaniżonej kwoty odszkodowania, 3. obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, poprzez pominięcie w trakcie orzekania części okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, tj. okoliczności, iż wnioskodawca po odzyskaniu wolności kontynuował działalność niepodległościową na skutek czego doznawał dalszych represji związanych z jego działalnością niepodległościową a w konsekwencji błędne przyjęcie, że zasądzona kwota zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią, 4. obraza przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1;art. 445 § 2)">art. 445 §1 i 2 kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 11;art. 11 ust. 1)">art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a>, poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że zasądzona kwota zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią, 5. obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, poprzez dowolną ocenę dowodów i wyciągnięcie z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wniosków sprzecznych z zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że zasądzona kwota zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią, a kwota odszkodowania jest prawidłowa. </td> <td colspan="9"> ☒ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Dokonując instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że jego uzasadnienie nie jest dotknięte, nie tylko sugerowaną przez skarżącego, ale w ogóle, jakąkolwiek wadą. W szczególności nie sposób doszukać się w tym uzasadnieniu fragmentów, które, jak podnosi autor apelacji, wskazywałyby na istniejącą w jego treści wewnętrzną sprzeczność co do faktów i okoliczności. Innymi słowy, lektura części motywacyjnej kwestionowanego orzeczenia z łatwością pozwala się zorientować jaki był tok rozumowania Sądu Okręgowego i jakie uwarunkowania miał ów Sąd w polu widzenia ustalając wysokość odszkodowania oraz zadośćuczynienia, które to zostały przyznane J. K.. Czym innym jest natomiast zaprezentowana w pisemnych motywach wyroku ocena tych uwarunkowań, a także brak w tych motywach odpowiedzi na pytanie, jakie powody zadecydowały o tym, że Sąd orzekający uznał, iż trzymiesięczny okres, w którym po opuszczeniu jednostki penitencjarnej J. K. pozostawał bez pracy, nie może mu zostać zrekompensowany w formie odszkodowania. Czyniąc te spostrzeżenia, wypada zaś podkreślić, że to właśnie na tych kwestiach koncentruje się uwaga autora apelacji. A zatem, ustosunkowując się do przytoczonych w tym zakresie argumentów, najpierw należy się odnieść do tych, które nawiązują do sformułowanego w apelacji postulatu zasądzenia na rzecz J. K. odszkodowania za trzymiesięczny okres pozostawania przez niego bez pracy po zwolnieniu z zakładu karnego. Ów postulat, zdaniem Sądu odwoławczego, jest jak najbardziej zasadny, aczkolwiek nie z powodów przytoczonych w uzasadnieniu apelacji. Jej autor stara się bowiem przekonać, że niemożność podjęcia zatrudnienia przez J. K. była ściśle związana z orzeczoną wobec niego karą dodatkową pozbawienia praw publicznych na okres 2 lat. Tymczasem, wśród dowodów uzyskanych przez Sąd Okręgowy, nie ma ani jednego, który uzasadniałby taką tezę. A zatem, jej sformułowanie nastąpiło bez żadnych podstaw dowodowych, aczkolwiek, w tej chwili można się jedynie domyślać, że teza, o której mowa, była determinowana chęcią wykazania przez skarżącego, że pozostawanie J. K. bez pracy było wyłącznie konsekwencją wykonania wyroku Sądu Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 lutego 1982 r., sygn. akt II K 22/82 dor. Ten, swego rodzaju, zabieg motywacyjny był jednak zbędny z dwóch powodów. Po pierwsze, przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (Dz. U. 2020.1820 j.t.), stanowi, że osobie, wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia (albo, co do której zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności orzeczenia, jeżeli oskarżonego uniewinniono - art. 11 ust. 1 wskazanej ustawy) przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę wynikłą nie tylko z wykonania ale z samego faktu wydania orzeczenia. Po wtóre zaś, Sąd pierwszej instancji ustalił (strona 2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), że „Rada Państwa ułaskawiła wnioskodawcę i został on zwolniony 2 marca 1983 r. z okresem próby 3 lat. W czasie okresu próby musiał meldować się w placówce MO. Nie mógł znaleźć pracy i przez okres trzech miesięcy pozostawał bez zatrudnienia.” A zatem, w ramach tych ustaleń, Sąd Okręgowy, jakkolwiek nie wprost, to jednak mimo wszystko, przyjął, że niemożność uzyskania zatrudnienia przez J. K. w okresie trzech miesięcy po zwolnieniu z zakładu karnego, miała bezpośredni związek z wydaniem wobec niego a i z wykonaniem również, wspomnianego wcześniej wyroku. W tej sytuacji, jest więc oczywiste, że szkoda w postaci utraconych za ten okres dochodów z pracy, którą J. K. wykonywał przed pozbawieniem go wolności, w formie odszkodowania, również powinna mu zostać zrekompensowana. Wyrażając ten pogląd, Sąd Apelacyjny zmienił więc wyrok w zaskarżonej a dotyczącej odszkodowania części, zasądzając na rzecz J. K. kwotę 10.138,86 złotych, stanowiącą odszkodowanie z tytułu wynagrodzenia za pracę utraconego przez niego w okresie trzech miesięcy po zwolnieniu z jednostki penitencjarnej. Natomiast ustalając wysokość wspomnianej kwoty, Sąd odwoławczy zastosował, bez wątpienia prawidłową i zresztą niekwestionowaną przez żadną ze stron, metodę jej obliczenia, którą zastosował i precyzyjnie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (strony 8-9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) Sąd pierwszej instancji. Jeśli zaś chodzi o wyspecyfikowane w apelacji zarzuty dotyczące zasądzonego na rzecz J. K. zadośćuczynienia, a także o zaprezentowane na ich poparcie argumenty, to w pierwszym rzędzie stwierdzić wypada, iż w kategoriach nieporozumienia należy traktować uwagę skarżącego, jakoby po zwolnieniu z zakładu karnego J. K. prowadził działalność niepodległościową. Okoliczność ta nie wynika bowiem z żadnego uzyskanego przez Sąd Okręgowy dowodu, w tym przede wszystkim, nie wynika z zeznań samego J. K.. Na marginesie tej konstatacji, niejako dla porządku, trzeba zaś zwrócić uwagę skarżącemu, że przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie są tylko te krzywdy i szkody J. K., które zostały wywołane wydanym i częściowo wykonanym wobec niego, wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 lutego 1982 r., sygn. akt II K 22/82 dor. W związku z tym, szkody i krzywdy będące konsekwencją, ewentualnej, późniejszej działalności niepodległościowej wymienionego, z oczywistych względów nie mogą i nie mogłyby być przedmiotem analizowanej sprawy. Natomiast odnosząc się do okoliczności, które determinują wysokość zadośćuczynienia należnego J. K., trzeba zauważyć, że Sąd meriti miał w polu widzenia cały ich katalog, który materializuje się na gruncie rozpoznawanej sprawy. Przekonuje zaś o tym lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Na stronach 2, 9 i 10 tego dokumentu, Sąd Okręgowy wymienił bowiem te okoliczności w sposób wyczerpujący. W tym stanie rzeczy, zbędnym jest więc ponowne ich przytaczanie. Niemniej jednak, spośród tych okoliczności należy wyeksponować te, których Sąd Okręgowy nie uwypuklił i w efekcie nie nadał im właściwego znaczenia, co w konsekwencji sprawia, że ukształtowana w zaskarżonym orzeczeniu kwota zadośćuczynienia, zdaniem Sądu odwoławczego, nie rekompensuje w sposób pełny i rzeczywisty wszystkich krzywd, których J. K. doznał w związku z pozbawieniem go wolności i wydaniem wobec niego wyroku Sądu Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 lutego 1982 r. A zatem, prezentując owe okoliczności, w pierwszej kolejności należy przypomnieć, a właściwie nie przypomnieć, lecz zaakcentować to, na co zwraca uwagę apelujący, a mianowicie, że zaangażowanie J. K. w działania podejmowane na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, a także jego determinacja w ramach tych działań, by nie rzec odwaga, kształtowały się na wysokim poziomie. W dalszej kolejności trzeba zaś podkreślić uwarunkowania, które to, stricte, były związane z karą pozbawienia wolności odbywaną przez J. K.. Konkretnie rzecz ujmując, należy zauważyć, że przez cały okres izolacji więziennej, a więc przez okres ponad 13 miesięcy, J. K. nie miał żadnego bezpośredniego kontaktu, to jest kontaktu w formie widzeń, ze swoją żoną i dzieckiem. Dodać też trzeba, że wymieniony, z uwagi na to, iż odmówiono mu udzielenia przepustki, nie mógł uczestniczyć w pogrzebie ojca, z którym to był silnie związany emocjonalnie. Wszechstronna i pogłębiona ocena wymienionych elementów wymaga jednocześnie ich „sprzęgnięcia” nie tylko z tym, że stan zdrowia J. K. uległ pogorszeniu (szkorbut, utrata zębów), ale również, a właściwie przede wszystkim z tym, że towarzysząca J. K. perspektywa pobytu w warunkach izolacji więziennej nie ograniczała się do kilku miesięcy, lecz była to perspektywa 3 lat i 6 miesięcy. Przytoczone okoliczności, ze względu na swój charakter i wymowę, zdaniem Sądu Apelacyjnego, wywoływały u J. K., bo przecież, z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego, dla każdego prawidłowo funkcjonującego w społeczeństwie i w rodzinie człowieka, wywołują, wyjątkowo traumatyczne przeżycia. Dla pełnego ich zrekompensowania, koniecznym więc było zmodyfikowanie zaskarżonej części wyroku również w zakresie zadośćuczynienia i w konsekwencji, ponad kwotę tego zadośćuczynienia przyznaną przez Sąd Okręgowy, zasądzenie z tego tytułu na rzecz wymienionego dalszej kwoty, to jest kwoty 50.000 złotych. A zatem, łączna kwota zadośćuczynienia przyznanego J. K. w niniejszej sprawie wynosi 200.000 złotych i w ocenie Sądu odwoławczego, jest to kwota, która w sposób pełny i rzeczywisty rekompensuje krzywdy jakich doświadczył J. K. w związku ze skazaniem go wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 lutego 1982 r., sygn. akt II K 22/82 dor. Tego rodzaju konkluzja jednocześnie oznacza, że zdaniem Sądu Apelacyjnego, sformułowany w apelacji postulat, by dalszą kwotę zadośćuczynienia ukształtować na poziomie 1.987.518,47 złotych, jest bezzasadny. Trudno jednak o inną jego ocenę, skoro kwota, o której mowa, jest nawet nie tyle wygórowana, jak stwierdził to Sąd Okręgowy, co w ogóle oderwana od realiów, które są wyznacznikami aktualnej sytuacji majątkowej ogółu społeczeństwa, będącej przecież, jak trafnie wskazał to Sąd meriti, elementem miarkującym wysokość zadośćuczynienia. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> O zmianę zaskarżonej części wyroku, w zakresie dotyczącym odszkodowania - zasadny, natomiast w zakresie odnoszącym się do zadośćuczynienia - częściowo zasadny. </td> <td colspan="9"> ☒ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek w zakresie dotyczącym odszkodowania i zadośćuczynienia okazał się, odpowiednio, zasadny i częściowo zasadny, z powodów zaprezentowanych powyżej. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zmiana zaskarżonej części wyroku w zakresie dotyczącym kwot odszkodowania i zadośćuczynienia. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Konieczność dokonania zmiany zaskarżonej części wyroku jest konsekwencją okoliczności i argumentów przytoczonych powyżej. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> III. </td> <td colspan="18"> O zwrocie na rzecz J. K. poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 13)">art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (Dz. U. 2020.1820 j.t.) w zw. z § 11 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018.265 j.t.). Zważywszy zaś na to, że poniesienie tych kosztów w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie rodzi obowiązku uiszczenia przez J. K. podatku VAT, Sąd odwoławczy, o zasądzoną na rzez wymienionego w punkcie II. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, równowartość tego podatku, obniżył zasądzoną również w tym samym punkcie wyroku, kwotę wspomnianych kosztów. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> IV. </td> <td colspan="18"> O kosztach postępowania, Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 13)">art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (Dz. U. 2020.1820 j.t.), który to stanowi, że koszty te ponosi Skarb Państwa. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="23">  SSA Piotr Brodniak SSA Maciej Żelazowski SSA Janusz Jaromin </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Pełnomocnik wnioskodawcy </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ko 255/20 w części oddalającej wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☐ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table>