II W 178/20

<p>Sygn. akt II W 178/20</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> 16 grudnia 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca sędzia Andrzej Muszka </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Marta Pross</strong> </p> <p>po rozpoznaniu 16 grudnia 2020 r.</p> <p>sprawy przeciwko:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. C.</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">PESEL: (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionemu o to, że:</strong> </p> <p>W dniu 06 listopada 2019 roku, około godz. 10:10 w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, pomimo ciążącego na nim obowiązku, jako na posiadaczu, użytkowniku, na żądanie uprawnionego organu, nie wskazał komu w dniu zaistnienia kradzieży tj. w dniu 14.06.2019r.,powierzył do kierowania pojazd <span class="anon-block">marki G. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->tj. o czyn z art. 96 § 3 k.w.</span> </strong> </p> <p>I.  uznaje obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. C.</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku przyjmując, że obwiniony <span class="anon-block">K. C.</span> nie wskazał komu w dniu zaistnienia kradzieży tj. w dniu 14.06.2019r.,powierzył do kierowania pojazd <span class="anon-block">marki G. (...)</span> o nr rej. <br/> <span class="anon-block"> (...)</span>. wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. i za to na podstawie art. 96 § 3 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 (pięciuset) złotych,</p> <p>II.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wymierza mu opłatę w wysokości 50 zł.</p> <p>Sygn. Akt II W 178/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>6 listopada 2019 r. w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">K. C.</span>, mimo ciążącego na nim obowiązku, jako posiadaczu pojazdu, nie wskazał na żądanie funkcjonariusza Policji, komu powierzył pojazd <span class="anon-block">marki G. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> do kierowania w dniu 14 czerwca 2019 r. 14 czerwca 2019 r. doszło do wykroczenia w postaci kradzieży paliwa. Przesłuchany w charakterze świadka na okoliczność, komu powierzył pojazd zeznał, że jeździ nim kilka osób oraz że nie jest w stanie wskazać, kto kierował nim 14 czerwca 2019 r. <span class="anon-block">K. C.</span> nie wymienił żadnej z osób używających tego pojazdu.</p> <p>Dowód: zawiadomienie o kradzieży paliwa k. 6-8, notatka urzędowa k. 32, zeznania świadka <span class="anon-block">K. C.</span> k. 20</p> <p> <span class="anon-block">K. C.</span> był uprzednio karany sądownie</p> <p>dowód: dane o karalności k. 34</p> <p>SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:</p> <p>Odtwarzając stan faktyczny w sprawie Sąd skorzystał z treści zgromadzonych w aktach postępowania dowodów z dokumentów. Zostały one sporządzone przez upoważnione do tego osoby, w przewidzianej prawem formie. Mogły tym samym stanowić podstawę wiarygodnych ustaleń stanu faktycznego w sprawie. Żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności. W oparciu o ich treść Sąd ustalił, że <span class="anon-block">K. C.</span> przesłuchiwany na okoliczność tego, komu powierzył do kierowania pojazd <span class="anon-block">marki G. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, nie wskazał żadnej osoby, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że jeździ nim kilka osób i w związku z tym nie jest w stanie powiedzieć, kto jeździł w tym konkretnym dniu.</p> <p>Istotą czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 96;art. 96 § 3)">art. 96§3</a> kw. jest nie wskazanie uprawnionemu organowi, wbrew ciążącemu obowiązkowi, komu powierzono pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Obowiązek o którym mowa w tym przepisie wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba, że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. Obowiązkowi temu obwiniony zaniechał, a co więcej, nie wskazał nawet kręgu osób, co do których posiadał wiedzę, że używały tego pojazdu. Uniemożliwił w ten sposób organom ścigania ustalenie sprawcy kradzieży paliwa ze stacji benzynowej.</p> <p>Jego wina nie budziła wątpliwości, gdyż dopuścił się on zachowania niezgodnego z prawem, chociaż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł on, przy zachowaniu należytej staranności działać zgodnie z normą prawną, wskazując chociażby krąg osób, które zgodnie z jego wiedzą używają przedmiotowego pojazdu. Wiedzę taką niewątpliwie posiadał, nie chciał jednakże, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, jej ujawnić. Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności wyłączających winę obwinionego.</p> <p>Za popełnione wykroczenia Sąd, na podstawie art. 96§3 kw, wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500 zł. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego obwinionemu wykroczenia, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary. Określając wysokość grzywny uwzględniono to, iż obwiniony prowadzi działalność gospodarczą, pozwalającą na korzystanie z pojazdu klasy wyższej. W ocenie Sądu obwiniony będzie miała możliwość uiszczenia wymierzonej grzywny. Tak wymierzona kara spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Orzeczenie w punkcie drugim sentencji znajduje swoje umocowanie w treści art. 118§1 kpsw.</p> </div>