III SA/Kr 734/20

SENTENCJA Sygn. akt III SA/Kr 734/20 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Janusz Bociąga WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2020 r. skargi Prokuratora Rejonowego Kraków – Nowa Huta w Krakowie na uchwałę Nr V/20/2011 Rady Miejskiej Nowe Brzesko z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie: warunków funkcjonowania oraz trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego w Nowym Brzesku 1. stwierdza nieważność załącznika do uchwały w Rozdziale III ust. 1; 2. w pozostałej części skargę oddala. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy Kraków - Nowa Huta w Krakowie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę nr V/20/2011 Rady Miejskiej Nowe Brzesko z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie warunków funkcjonowania oraz trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego w Nowym Brzesku. Domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części znajdującej się w załączniku do tej uchwały w Rozdziale II ust. 1 i ust. 2 pkt d i e oraz Rozdziale III ust. 1. W uzasadnieniu Prokurator zarzucił, że w ww. Rozdziale II ust. 1 wskazano kto może być członkiem zespołu interdyscyplinarnego, czym zmodyfikowano uregulowanie ustawy. Tym samym został naruszony art. 9a ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 218). Ponadto został naruszony art. 9a ust. 8 powołanej ustawy poprzez wprowadzenie wymogu zawarcia porozumienia z wskazanymi podmiotami przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej podczas gdy porozumienia takie powinien zawierać Burmistrz. Dalej, zdaniem Prokuratora naruszony został art. 9a ust. 4 i 8 powołanej ustawy poprzez wprowadzenie w Rozdziale III ust. 1 w zw. z Rozdziałem II ust. 1 pkt f załącznika do uchwały wymogu zawarcia porozumienia z Zespołem Kuratorskiej Służby Sądowej przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Nowej Huty, podczas gdy ustawa takiego wymogu nie stawiała. Zdaniem Prokuratora naruszony został w sposób istotny również art. 9c ust. 3 powołanej ustawy poprzez ograniczenie w Rozdziale II ust. 2 pkt d załącznika do uchwały pisemnej formy oświadczenia członka zespołu, podczas gdy ustawa takiego wymogu nie zawierała. Dalej zdaniem skarżącego naruszony został istotnie art. 9a ust. 15 powołanej ustawy poprzez określenie w Rozdziale II ust. 2 pkt e załącznika do uchwały, że członek zespołu interdyscyplinarnego może zostać odwołany w trybie natychmiastowym w przypadku uzasadnionego podejrzenia o naruszeniu zasad poufności, podczas gdy żaden przepis ustawy nie pozwala na sformułowanie takiej podstawy odwołania członka zespołu. W odpowiedzi na skargę Burmistrz reprezentujący Radę Miejską wniósł o oddalenie skargi w całości z uwagi na brak "istotności" naruszeń. Alternatywnie uznał zarzuty jedynie w części dotyczącej rozdziału II ust. 1 i 2 pkt e załącznika do uchwały oraz rozdziału III ust. 1 załącznika do uchwały. W uzasadnieniu organ podkreślił, że stwierdzenie nieważności uchwały może stanowić podstawę do kwestionowania działalności zespołu interdyscyplinarnego na przestrzeni ostatnich kilku lat. W ocenie organu, dostrzeżone przez Prokuratora wadliwości nie były na tyle istotne, aby zdelegalizować działanie zespołu na przestrzeni 9 lat. Burmistrz podkreślił, że wymienienie członków zespołu w zaskarżonym przez Prokuratora ust. 1 rozdziału I załącznika do uchwały stanowiło jedynie doszczegółowienie podmiotów o zasięgu lokalnym. Ponadto, zgodnie z art. 9a ust. 5 powołanej ustawy do składu mogli zostać powołani również przedstawiciele innych podmiotów wskazani w tym przepisie. Podobnie, pozostałe uchybienia nie były istotne. Jedynie za istotne można byłoby uznać zarzuty dotyczące rozdziału II ust. 1, rozdziału II ust. 2 pkt e oraz rozdziału III ust. 1 załącznika do uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga tylko w części była zasadna. Sąd uznał, że skarżący tylko w części dotyczącej Rozdziału III ust. 1 załącznika do zaskarżonej uchwały miał rację, kwestionując podstawę prawną działania zespołu interdyscyplinarnego. Zgodnie bowiem z Rozdziałem III ust. 1 załącznika do zaskarżonej uchwały "Zespół Interdyscyplinarny działa na podstawie porozumień zawartych pomiędzy Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Nowym Brzesku a podmiotami, których przedstawiciele wchodzą w jego skład". Rację miał więc Prokurator, że zgodnie z art. 9a ust. 8 powołanej ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie zespół interdyscyplinarny działa na podstawie porozumień zawartych między wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta a podmiotami, o których mowa w ust. 3 lub 5. Sąd uznał więc, że zmiana podstawy prawnej działania zespołu interdyscyplinarnego w stosunku do wzorca ustawowego w sposób istotny naruszyła prawo, co uzasadniało stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w tej części na podstawie art. 147 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Pozostałe zarzuty Prokuratora Sąd uznał za nieusprawiedliwione. Na wstępie Sąd zaznacza, że uchwała została podjęta na podstawie art. 9a ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Zgodnie z art. 9 a ust. 15 powołanej ustawy Rada gminy określi, w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Sąd zauważa jednak, że skoro niniejszym wyrokiem stwierdził nieważność Rozdziału III ust. 1 to tym samym odpadła podstawa do działania kuratorów sądowych na podstawie porozumienia zawartego przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Zgodnie więc z art. 9a ust 4 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie w skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą także kuratorzy sądowi. Nie były usprawiedliwione również zarzuty o ograniczeniu formy złożenia oświadczenia o zachowaniu poufności wszelkich informacji i danych uzyskanych w ramach pracy w zespole. Wprawdzie art. 9c ust. 3 powołanej ustawy nie wskazują na formę złożenia oświadczenia, ale też trzeba mieć na uwadze, że praktycznie tylko pisemne oświadczenie stanowić będzie dowód na okoliczność, że zostało ono złożone i to o określonej treści. Zgodnie bowiem z ww. art. 9c ust. 3 przed przystąpieniem do wykonywania czynności, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3, członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych składają organowi, o którym mowa w art. 9a ust. 2, oświadczenie o następującej treści: "Oświadczam, że zachowam poufność informacji i danych, które uzyskałem przy realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie oraz, że znane mi są przepisy o odpowiedzialności karnej za udostępnienie danych osobowych lub umożliwienie do nich dostępu osobom nieuprawnionym." Ewentualne pisemne oświadczenie będzie dowodem na dopełnienie tego warunku (co do czasu złożenia oświadczenia i jego treści). Sąd doszedł więc do przekonania, że wymóg złożenia pisemnego oświadczenia przed przystąpieniem do wykonywania czynności mieścił się w zakresie upoważnienia ustawowego do określenia szczegółowych warunków funkcjonowania zespołu interdyscyplinarnego z art. 9a ust. 15 powołanej ustawy. Z tych to przyczyn Sąd uznał również, że uchwała mogła szczegółowo precyzować przyczyny odwołania członka zespołu interdyscyplinarnego, tym bardziej, że samo odwołanie podlegałoby kontroli sądu administracyjnego. Przypomnieć należy, że upoważnienie ustawowe dotyczy sposobu i trybu odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego. W ocenie Sądu wskazanie w uchwale jako przyczyny możliwego odwołania członka zespołu z powodu naruszenia zasady poufności – mieściło się w zakresie upoważnienia ustawowego. Z tego to powodu Sąd skargę oddalił w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.