X Ka 242/20

Common courts2020-12-17

Case number

X Ka 242/20

Judgment date

2020-12-17

Type

SENTENCE

Judges

Urszula Myśliwska (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt X Ka 242/20 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 17 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w X Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Urszula Myśliwska Protokolant: protokolant sądowy Edyta Marcinkiewicz przy udziale prokuratora: Monika Niziuk – Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 r. sprawy P. K. oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 183;art. 183 ust. 1)">art. 183 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 174/17 orzeka: I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego w tym 5 000 (pięć tysięcy) tytułem opłaty; III. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> X Ka 242/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 174/17 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.12.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="74"/> <col width="18"/> <col width="118"/> <col width="325"/> <col width="100"/> <col width="82"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.1.1. </td> <td> </td> <td> P. K. </td> <td> Dane o uprzedniej karalności oskarżonego </td> <td> Informacja KRK </td> <td> 1141 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.12.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> 2.1.1.1. </td> <td> Informacja KRK </td> <td> Dowód pochodzi z Krajowego Rejestru Karnego, jego wiarygodność nie budzi wątpliwości. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> Nie dotyczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="333"/> <col width="158"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="3"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegające na nienależytym przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co doprowadziło sąd do błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie tego, że okoliczności dotyczące czynu przypisanego w punkcie I. wyroku jednoznacznie wskazują na istnienie po stronie oskarżonego świadomości dokonywania manipulacji oraz na wolę po jego stronie naruszenia tegoż zakazu, podczas gdy na takie ustalenie nie wskazuje żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Obrońca przytacza wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt III K 41/15, zgodnie z którym działanie sprawcy przestępczej manipulacji karanej na mocy art. 183 u.o.i.f. musi charakteryzować się zamiarem kierunkowym, nie zaś ewentualnym. Sprawca nie może więc jedynie godzić się na pewien efekt jego działań, lecz musi działać dokładnie po to by ten efekt osiągnąć. Na podstawie powyższego obrońca podnosi, że sprawca manipulacji musi chcieć określonego efektu, zaś jego działanie musi być zabarwione celem. Zdaniem obrońcy, oskarżony nie działał w celu dokonania manipulacji na rynku instrumentów finansowych, a powstałe w przestrzeni obrotu giełdowego skutki nie były jego celem. Należy jednak zwrócić uwagę, że przytoczony przez obrońcę wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt IX Ka 562/15. Sąd Okręgowy w Warszawie uzasadniając powyższy wyrok stwierdził, że prawidłowa wykładnia przepisu art. 183 ust. 1 u.o.i.f. nakazuje przyjęcie, iż przestępstwo karalnej manipulacji może zostać popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i zamiarem ewentualnym. Powyższy pogląd został również wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 września 2017 r. sygn. akt IX Ka 874/17. Wobec powyższego należy uznać, że zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie, przestępstwo określone w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. można popełnić zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Obrońca podnosi, że obowiązkiem sądu I instancji było szczegółowe wykazanie, na jakiej podstawie przyjął umyślność sprawcy i jakie okoliczności w danym stanie faktycznym o tej umyślności świadczą. Obrońca wskazuje również, że w uzasadnieniu wyroku powinny były znaleźć się stosowne rozważania co do znamion strony podmiotowej. Zdaniem obrońcy, powyższe kwestie zostały pominięte przez sąd I instancji. Z powyższym twierdzeniem obrońcy nie można się jednak zgodzić. Sąd I instancji trafnie wskazał bowiem w uzasadnieniu, jakie okoliczności świadczyły w niniejszej sprawie o umyślności oskarżonego. W uzasadnieniu wyroku znalazły się również rozważania dotyczące strony podmiotowej. Sąd I instancji prawidłowo przedstawił okoliczności wskazujące, że oskarżony świadomie naruszył zakaz manipulacji, mając wolę jego naruszenia. Okoliczności te nie zostały zaś skutecznie podważone przez obrońcę. Obrońca podnosi tkaże, że sąd I instancji nie rozważył, czy w niniejszej sprawie zachodziła okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, określona w art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.i.f. Jak jednak zostało wykazane w uzasadnieniu wyroku, zachowanie oskarżonego nie było normalne z punktu widzenia aktywności rynkowej. Zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie, praktyka rynkowa powinna zaś być zachowaniem spodziewanym, standardowym. Dlatego też przyjąć nalezy w niniejszej sprawie nie zachodziła okoliczność wyłączająca bezprawność czynu określona w art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.i.f. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.2. </td> <td> Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na braku ustalenia świadomości zakazu po stronie oskarżonego wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 39;art. 39 ust. 1;art. 39 ust. 1 pkt. 1)">art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a>. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez sąd I instancji, oskarżony miał znaczne doświadczenie w zakresie funkcjonowania instrumentów finansowych. Okoliczność ta nie została podważona przez obrońcę. Na podstawie powyższego należy uznać, że oskarżony miał świadomość zakazu manipulacji wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 39;art. 39 ust. 1;art. 39 ust. 1 pkt. 1)">art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a>. Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.3. </td> <td> Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na braku ustalenia rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw czynów przypisanych oskarżonemu w wyroku. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Przestępstwo określone w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. ma charakter formalny. Dla jego popełnienia nie jest więc wymagane wywołanie przez sprawcę jakiejkolwiek zmiany w świecie zewnętrznym (np. wystąpienie szkody majątkowej uczestnika obrotu instrumentami finansowymi w następstwie manipulacji instrumentem finansowym) (R. Zawłocki [w:] Komentarz do ustawy o obrocie instrumentami finansowymi [w:] Prawo rynku kapitałowego. Komentarz, red. T. Sójka, Warszawa 2015, art. 183.). Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.4. </td> <td> Naruszenie prawa materialnego tj. w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu nadanym przez ustawę o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw z dnia 10 lutego 2017 r. w zw. z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z art. 183 u.o.i.f. zmienionym przez art. 1 pkt 33 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. zmieniającej ustawę z dniem 6 maja 2017 r. w zw. z art. 39 ust. 1 u.o.i.f. uchylonym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r., zmieniającej ustawę z dniem 6 maja 2017 r., polegające na błędnym przyjęciu, że zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu obowiązującym w chwili orzekania, podczas gdy ustawą względniejszą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> jest art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 6 maja 2017 r. w zw. z art. 39 ust. 1 pkt 1 u.o.i.f., gdyż oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion typu czynu zabronionego obowiązującego w czasie popełnienia czynu, co przesądza, iż normowanie to jest z jego punktu widzenia względniejsze. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Sąd I instancji trafnie stwierdził, że zachowania stanowiące manipulację w rozumieniu uchylonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39)">art. 39</a> u.o.i.f. są tożsame z zachowaniami opisanymi w art. 12 rozporządzenia 596/2014, zaś sankcja za naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 183;art. 183 ust. 1)">art. 183 ust. 1</a> u.o.i.f. nie uległa zmianie. Okoliczność ta nie została skutecznie podważona przez obrońcę.. Jak już natomiast wyżej wskazano, w niniejszej sprawie nie zachodziła okoliczność wyłączająca bezprawność czynu określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 ust. 2;art. 39 ust. 2 pkt. 1;art. 39 ust. 2 pkt. 2)">art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2</a> u.o.i.f., zaś oskarżony miał świadomość zakazu manipulacji wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 ust. 1;art. 39 ust. 1 pkt. 1)">art. 39 ust. 1 pkt 1</a>. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem obrońcy, że oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion czynu zabronionego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 183;art. 183 ust. 1)">art. 183 ust. 1</a> u.o.i.f. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 6 maja 2017 r. Wobec powyższego należy uznać, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 183;art. 183 ust. 1)">art. 183 ust. 1</a> u.o.i.f. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu nie był względniejszy dla oskarżonego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4)">art. 4 k.k.</a> w niniejszej sprawie należało tym samym zastosować <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 183;art. 183 ust. 1)">art. 183 ust. 1</a> u.o.i.f. w brzmieniu obecnie obowiązującym, co też uczynił sąd I instancji. Zarzut obrońcy należało więc uznać za bezzasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.5. </td> <td> Naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na niezasadnym uznaniu, iż wyjaśnienia oskarżonego nie posiadają waloru wiarygodności, podczas gdy wyjaśnienia te korespondują z zeznaniami świadków B. G., J. G. oraz D. D., natomiast sąd dał tym zeznaniom walor wiarygodności, a odmówił go wyjaśnieniom oskarżonego. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zgodnie z zeznaniami świadków B. G. oraz J. G., oskarżony był inwestorem (...) S.A. od początku powstania spółki i aktywnie działał na rzecz jej rozwoju. Z powyższych zeznań wynika, że konsekwencją braku wywiązania się przez oskarżonego ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki był brak otrzymania dofinansowania. Oskarżony wiedział zaś, że w przypadku braku wywiązania się ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki, dofinansowanie nie zostanie przyznane. Brak otrzymania dofinansowania doprowadził natomiast do konieczności złożenia wniosku o upadłość likwidacyjną spółki. Zgodnie z ustaleniami dokonanymi na podstawie powyższych zeznań, oskarżony nie tylko miał dostęp do informacji poufnych, ale również przyczynił się do powstania sytuacji, których te informacje dotyczyły. Na podstawie powyższego należy zatem uznać, że wyjaśnienia oskarżonego nie korespondują z zeznaniami świadków B. G. oraz J. G.. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.6. </td> <td> Naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na niezasadnym uznaniu, iż zeznania świadka J. G. są wiarygodne i logiczne, podczas gdy zeznania są niespójne w części dotyczącej informacji będących przedmiotem czynów przypisanych w punktach II i III wyroku. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> J. G. podczas przesłuchania wskazał, że oskarżony wiedział o braku przyznania dofinansowania z uwagi na swoją rolę w umowie. Świadek był zatem w stanie określić, w jakich okolicznościach oskarżony wszedł w posiadanie powyższej informacji. Świadek stwierdził co prawda, że nie posiada informacji, aby ktokolwiek przekazywał osobom trzecim przed upublicznieniem informacje o braku przyznania dofinansowania. Świadek przyznał również, że oskarżony nie był obecny podczas Walnych Zgromadzeń Akcjonariuszy dotyczących złożenia wniosku o upadłość. Powyższych stwierdzeń świadka nie można jednak uznać za równoznaczne ze stwierdzeniem, że oskarżony nie mógł wejść w posiadanie informacji o braku przyznania dofinansowania i ogłoszeniu upadłości. Okoliczności przedstawione przez obrońcę nie wskazują zatem na niespójność zeznań J. G.. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.7. </td> <td> Błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie tego, że okoliczności dotyczące czynów przypisanych w punkcie II i III wyroku jednoznacznie wskazują na istnienie po stronie oskarżonego świadomości wykorzystania informacji poufnych oraz na wolę po jego stronie ich wykorzystania, podczas gdy na takie ustalenie nie wskazuje żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zgodnie z ustaleniami sądu I instancji, oskarżony nie tylko wiedział o przebiegu zdarzeń związanych z działalnością spółki, ale również brał czynny udział w kreowaniu okoliczności, które doprowadziły do jej upadłości. Powyższe ustalenia zostały dokonane w oparciu o dowody, których wiarygodność nie została skutecznie podważona przez obrońcę. Sąd I instancji trafnie wskazał ponadto, że o stronie podmiotowej popełnionych czynów świadczy chronologia działań oskarżonego. Na podstawie powyższego należy uznać, że po stronie oskarżonego istniała świadomość wykorzystania informacji poufnych oraz wola ich wykorzystania. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.8. </td> <td> Naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez oparcie rozstrzygnięcia z pominięciem dowodu w postaci raportu bieżącego spółki (...) S.A. numer (...) z dnia 24 września 2013 r. (k. 996-997), co doprowadziło sąd do błędnych ustaleń faktycznych, że oskarżony P. K. wykorzystał w obrocie instrumentami finansowymi informację poufną dotyczącą spółki (...) S.A., co w konsekwencji doprowadziło sąd do przyjęcia, że oskarżony wypełnił znamiona typu czynu zabronionego opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 181;art. 181 ust. 1)">art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a> w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy nowelizującej. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Obrońca podnosi, że decyzja oskarżonego o sprzedaży akcji spółki (...) S.A. była podyktowana raportem bieżącym (...) S.A. nr (...) z dnia 24 września 2013 r. Zdaniem obrońcy oskarżony miał świadomość, że wycofanie się (...) S.A. z umowy dofinansowania spowoduje w następstwie wygaśnięcie umowy o dotację Ministra Gospodarki, co z kolei unicestwi możliwość rozwoju (...) S.A. i wywoła radykalny spadek kursu akcji tej spółki. Jak już jednak wskazano przy ocenie wcześniejszych zarzutów, brak otrzymania dofinansowania z Ministerstwa Gospodarki był konsekwencją braku wywiązania się przez oskarżonego ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki. Oskarżony natomiast zdawał sobie sprawę, że w przypadku braku wywiązania się ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki, dofinansowanie z Ministerstwa Gospodarki nie zostanie przyznane. Na podstawie powyższego należy uznać, że oskarżony jeszcze przed zapoznaniem się z raportem bieżącym (...) S.A. wiedział, iż dofinansowanie z Ministerstwa Gospodarki nie zostanie przyznane. Nie można zatem zgodzić się z obrońcą, że decyzja oskarżonego o sprzedaży akcji spółki (...) S.A. była podyktowana raportem bieżącym (...) S.A. nr (...) z dnia 24 września 2013 r. Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.9. </td> <td> Obrazę prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86 § 2 k.k.</a> poprzez jego zastosowanie i wskazanie w podstawie prawnej wymiaru kary łącznej, podczas gdy zastosowanie znaleźć powinien <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2 a)">art. 86 § 2a k.k.</a>, który to odnosi się do grzywien wymierzanych kwotowo. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W niniejszej sprawie oskarżonemu za każdy z zarzucanych czynów wymierzono kary grzywny w wysokości po 20 000 złotych. Ponieważ grzywny te wymierzone były kwotowo, podstawą orzeczenia kary łącznej w przedmiotowej sprawie powinien być <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2 a)">art. 86 § 2a k.k.</a> Obrońca trafnie stwierdził zatem, że sąd I instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego poprzez zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86 § 2 k.k.</a> zamiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2 a)">art. 86 § 2a k.k.</a> w podstawie wymiaru kary łącznej. Należy jednak mieć na uwadze, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a>, obraza przepisów prawa materialnego w innym zakresie niż kwalifikacja prawna czynu nie może być podstawą uchylenia bądź zmiany orzeczenia, jeżeli pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu. Zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie, orzeczenie podlegałoby uchyleniu bądź zmianie, jeżeli przy prawidłowej podstawie prawnej rozstrzygnięcia sytuacja prawna oskarżonego mogłaby ulec zmianie. Jeżeli pozostałaby taka sama, to pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie nie podlega uchyleniu ani zmianie (D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2020, art. 438.). W przedmiotowej sprawie w przypadku powołania prawidłowej podstawy prawnej kara łączna wymierzona oskarżonemu nie uległaby zmianie. Sytuacja prawna oskarżonego pozostałaby więc taka sama. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone orzeczenie pomimo błędnej podstawy prawnej odpowiada prawu. Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego prowadzącego do uchylenia bądź zmiany wyroku. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.10. </td> <td> Obraza prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie, przy orzeczeniu kary łącznej, podczas gdy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a k.k.</a> wyłącza zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a>, na który to przepis sąd powołał się w sentencji wyroku. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zgodnie z dominującym w doktrynie poglądem, przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a k.k.</a> nie wyłącza możliwości odwołania się do stopnia społecznej szkodliwości i winy przy orzekaniu kary łącznej. Z powyższego przepisu wynika, że sąd ma się kierować przede wszystkim, a nie wyłącznie prewencją indywidualną i ogólną. Przepis ten nie daje zatem podstaw do przyjęcia, że tylko z uwagi na wprowadzenie szczególnej regulacji pozostałe ogólne dyrektywy wymiaru kary tracą jakiekolwiek znaczenie w procesie wymiaru kary łącznej. Sąd może więc uwzględniać również inne dyrektywy, nie wykluczając przy tym stopnia społecznej szkodliwości i winy (J. Lachowski [w:] Kodeks karny. Komentarz, wyd. III, red. V. Konarska-Wrzosek, Warszawa 2020, art. 85(a); P. Kardas [w:] Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. Komentarz do art. 53-116, wyd. V, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2016, art. 85(a)). Sąd I instancji powołując się przy wymierzaniu kary łącznej na stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynów nie dopuścił się zatem obrazy prawa materialnego. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.11. </td> <td> Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary, poprzez niedostateczne rozważenie i nieprawidłowe zastosowanie dyrektyw sądowego wymiaru kary wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a> co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia oskarżonemu kar jednostkowych grzywny w kwotach po 20 000 złotych za każdy z zarzuconych mu czynów, w następstwie których oskarżonemu wymierzona została kara łączna grzywny w wysokości 50 000 złotych. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Obrońca podnosi, że sąd I instancji nie ustalił, iż motywem oskarżonego było uzyskanie korzyści majątkowej. Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych w odniesieniu do czynów opisanych w punktach II i III wyroku stwierdził jednak, że działania oskarżonego polegające na zbywaniu akcji zostały podjęte w celu zminimalizowania strat. Działanie w celu zminimalizowania strat jest zaś równoznaczne z działaniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd I instancji w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie I wyroku stwierdził natomiast, że w interesie ekonomicznym oskarżonego było kształtowanie wartości spółki (...) S.A. na rynku. Zachowanie podejmowane w celu realizacji swojego interesu ekonomicznego należy zaś uznać za równoznaczne z zachowaniem mającym na celu osiągnięcie korzyści majątkowej. Należy zatem uznać, że z ustaleń faktycznych sądu I instancji wynika, iż oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd I instancji zasadnie wziął zatem pod uwagę powyższą okoliczność przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynów. Sąd I instancji wskazał również inne okoliczności, którymi kierował się przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynu. Obrońca nie wskazał natomiast żadnych okoliczności, które uzasadniałyby stwierdzenie, że kara orzeczona w stosunku do oskarżonego jest karą zbyt surową. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Złagodzenie orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych, a w konsekwencji orzeczonej w wyroku kary łącznej. </td> <td colspan="2"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono rażącej niewspółmierności kary. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="65"/> <col width="657"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td> Sąd Okręgowy, dokonując instancyjnej kontroli zaskarżonego orzeczenia, nie dostrzegł przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">440 k.p.k.</a>, które obligowałyby do uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 0.15.1.1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> 0.1Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. </td> </tr> <tr> <td> Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Zarzuty podniesione przez obrońcę w apelacji okazały się niezasadne. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 0.0.15.2.1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> 0.0.1Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> Zwi ęź le o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="72"/> <col width="76"/> <col width="358"/> <col width="214"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.1. </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.2. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.3. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.4. </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="129"/> <col width="591"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> II </td> <td> Ponieważ apelacja okazała się niezasadna, kosztami postępowania odwoławczego należało obciążyć oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> Ponieważ apelacja okazała się niezasadna, należało zasądzić od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 1PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 174/17 </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>